Британдық артиллерияда 1950ж. пайдаланған призмалық параллелоскоп – артиллериялық қаруларды бағыттауға арналған құрал. Жақсы көру бұрышын қамтамасыз етеді.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Призмалы параллелоскоп – артиллерия бөлімшелері қаруды бағыттау нүктесі ретінде қолданатын құралдар жиынтығы. Бұл қарапайым айнаның орнына призма қолданылатын параллелоскоптың бір түрі. Оның мақсаты – тікелей емес атысқа артиллерияны дайындау кезінде көлденең жазықтықта бағыттау нүктесі ретінде жұмыс істеу болған.
A prism paralleloscope is a piece kit used by artillery units as a gun aiming point. It is a type of paralleloscope that uses a prism instead of a plain mirror. Its purpose was to function as an aiming point in the horizontal plane when laying for indirect fire artillery.
Сипаттама
Призмалы параллелоскоп 1950 жылдардың соңында Ұлыбритания армиясында қолдануға түсті. Ол шыны талшықтан жасалған, қақпағы бар корпусқа бекітілген. Бұл корпус екі қысқа металл тік тіреуге орнатылды, соның арқасында ол жерден шамамен 0,61 метр биіктікте болды. Бұл тіреулер параллелоскоп корпусынан сәл қысқа екі көлденең таяқшамен байланыстырылды. Орнатылғаннан кейін корпус параллелоскоптың үстінде «шатыр» қызметін атқаратын қақпақ болып табылды. Параллелоскоптар 1920-1930 жылдар аралығында Ұлыбритания армиясында пайдалануға түсті. Бұл алғашқы үлгілер 0,91 метр ұзындығы мен ені бар, үш аяқты тіреуге орнатылған айна болды, ол қарудың диалдық көрініс жағына қарай бірнеше метр (немесе метр) қашықтықта орналастырылды. Батареядағы әрбір қарудың кем дегенде біреуі болды. Қару доғасының ортасына бағытталғанда, параллелоскоп оның мақсаттану нүктелерінің бірі ретінде тіркелді (басқа мақсаттану нүктелеріне қашықтағы ерекше топографиялық нысандар немесе мақсаттану тіреулерінің жұбы кірді). Параллелоскоппен қару қабаттағы қанатын нөлдік сызыққа бұруын немесе диалдық көрінісі бойынша отты бағыттап, көзін параллелоскоптағы бейнесіне бағыттады. Қару атып, оның ізі бекігенде және қару артқа жылғанда, көріністің бейнесі параллелоскоп бойымен жылжыды. Бұл әсіресе түнде пайдалы болды, себебі шамдармен жабдықталған мақсаттану нүктелерін пайдалану қажеттілігін жойды. Егер қарудың атыс шеңбері өте кең болса, әрбір қаруға бірнеше параллелоскоп қажет болды.
The prism paralleloscope entered service with the British Army in the late 1950s. It was permanently fitted in a fibre glass case with a lid. This case was mounted on two short metal vertical poles so that it was about 0.61 m above the ground, these vertical poles were held together by two horizontal rods slightly shorter than the paralleloscope case. Once mounted the lid of the case provided a 'canopy' above the paralleloscope. Paralleloscopes entered British service in the 1920s 1930s. These early versions were a mirror about 0.91 m long and wide, mounted on a tripod about 0.91 m high and positioned a few yards (or meters) away from and to the side of a gun on its dial sight side. Each gun in a battery had at least one. When a gun was oriented in its centre of arc it recorded the paralleloscope as one of its aiming points (other types of aiming point were a distinctive distant topographical feature or a pair of aiming posts). With a paralleloscope the gun layer set the zero line deflection or bearing of fire on his dial sight and aimed his sight at its reflection in the paralleloscope. As the gun fire and its trail(s) bedded in and the gun moved back, the reflected image of the sight moved along the paralleloscope. It was particularly useful at night because it removed the need for aiming points with lights attached to them. If the gun had a very wide arc of fire then more than one paralleloscope was required for each gun.