Уильям Стоунмен: Бейсболшы және басшы

Кіріспе

Уильям Хэмбли Стоунмен III (William Hambly Stoneman III, 1944 жылдың 7 сәуірінде туған) – американдық бұрынғы кәсіби бейсболшы және клуб басшысы. Өзінің сегіз жылдық бейсбол карьерасында ол екі рет «но-хиттер» тастады, ал кейін «Анахайм Энджелс» клубының бас менеджері болып жұмыс істегенде, 2002 жылы команда тарихында алғаш рет Әлем сериясінде жеңіске жетті. Ол сондай-ақ кейіннен 1 шілдеден 4 қазанға дейін «Энджелс» клубының уақытша бас менеджері болып қызмет етті. Стоунмен Иллинойс штатындағы Ок-Парк қаласында туған, ал 1962 жылы Оңтүстік Калифорниядағы Уэст-Ковина орта мектебін бітірген.

Әуесқой мансап

Оң қолды сауықшы Стоунмен бір жыл Мт. Сан-Антонио колледжінде (Уолнат қаласында) оқыды, содан кейін Айдахо университетіне ауысып, «Айдахо Вандалдары» үшін колледж бейсболын ойнады. 1964 жылы екінші курс студенті ретінде Вандалдарға алғашқы Big Sky титулын жеңуге көмектесті. Стоунмен үшінші курс студенті болғанда, Вандалдардың көрсеткіші 17–13 болды, ал ол 5–3 есебімен, 1.80 ERA (жинақталған орташа көрсеткіш) және бір иннингте орташа есеппен 1.5 страйк-аут көрсетті. 1966 жылы төртінші курс студенті Стоунмен тұрақты маусымда 0.45 ERA-мен 6–2 есебін көрсетті, ал Вандалдар тұрақты маусымда 0.816 көрсеткішпен Big Sky титулын қайта жеңді. NCAA плей-оффына алғаш рет шақырылған «Айдахо» командасы Колорадо штаты колледжін (қазіргі Солтүстік Колорадо) және Грили қаласындағы Әуе күштері академиясын жеңіп, турнирден шығарды. Вандалдар Омахадағы Колледждер әлем чемпионатының қасына бір қадам жетіп келді, бірақ 7-ші аймақтық финалда Тусон қаласында «Аризонаға» есе жіберіп, бүгінгі «Супер Регионалдар» (Sweet 16) турниріне қатыса алмады. «Айдахо» өздерінің ең жақсы маусымын аяқтады.

Стоунмен 1966 жылы Айдахо университетінен бакалавр, ал Оклахома университетінен магистр дәрежесін алды. «Айдахода» оқып жүргенде ол Beta Theta Pi студенттік ұйымының белсенді мүшесі болды.

Кәсіби мансап

Чикаго Кабс клубы Стоунменді 1966 жылғы Бас лиганың драфтында 31-ші раундта, жалпы есеп бойынша 595-ші нөмірмен таңдады. Келісімге қол қойғаннан кейін Стоунмен 1966 жылы үш кіші лига деңгейіндегі командаларда ойнады: Калдвелл (Rookie деңгейі), Лоди (Single A) және Даллас Форт-Уорт (Double A). 1967 жылы ол Double A лигасында бастады, ал бес ойыннан кейін Triple A лигасындағы Такома клубына ауысты. Кабс клубы Стоунменді 1967 жылдың маусым ортасында Бас лигаға шақырды. Ол 16 және 21 шілдеде Сан-Франциско Гиантс клубына қарсы екі ойынды бастап, 9 иннингте үш ұпай жіберіп, ешқандай шешім қабылдамады, бірақ Кабс екі ойынды да жеңді. Менеджер Лео Дюрочер Стоунменді резервтік құрамға (буллпен) ауыстырды, онда ол 26 рет рельефтік питчер ретінде ойнады. Өзінің жаңадан бастаған MLB маусымын ол 3.29 орташа ұпаймен аяқтады, төрт ойынды сақтап, 52 соққы берді. Бірақ 1967 жылы ол тиімді болмады, оның ERA көрсеткіші тек 29 иннингте 5.52-ге дейін өсті және маусымның бір бөлігін Такомадағы Triple A лигасында өткізді. 1968 жылдың қазан айындағы кеңейту драфтында Стоунменді Монреаль Экспос клубы таңдады, онда ол бес маусым ойнады және менеджер Джин Мочтың тұрақты бастауыш питчеріне айналды. Ол Экспос сапында екі но-хиттер жасады: біріншісі 1969 жылдың 17 сәуірінде Конни Мак стадионында Филадельфия Филлис клубына қарсы. Бұл Стоунменнің Бас лигадағы бесінші ойыны және франшизаның тоғызыншы ойыны болды; ол сегіз соққы беріп, бес жүргізуге рұхсат берді. Екіншісі 1972 жылғы маусымның соңында 2 қазанда Монреальдағы Жарри Паркте Нью-Йорк Метс клубын жеңген кезде болды, оны Тим Маккарвер ұстады. Соңғысы Канададағы алғашқы Бас лигалық но-хиттер болды, екеуі де 7–0 есебімен аяқталды. Екінші ойында 9 соққы және 7 жүргізу болды. Стоунмен 1971 жылы Сан-Диего Падрес клубына қарсы үйде бір хитпен ойнады, сәрсенбі, 16 маусымдағы Helmet Night кешінде 2–0 есебімен жеңіске жетті. Мансабындағы ең сәтті ойында Стоунмен 14 соққы берді және бір ғана базаға жүргізуге рұхсат берді. Бір ғана соққы жетінші иннингте бір аутпен, Сито Гастонның оң алаңға берген таза соққысы болды, ол Падрестің түнгі жалғыз сәтті соққысы еді. Ол 1972 жылы Ұлттық лиганың «Жұлдыздар» құрамына шақырылды және екі иннингте резервтік питчер ретінде ойнап, екі соққы берді. 193 см бойы мен 95 кг салмағы бар Стоунмен төрт маусым бойы (–) 200-ден астам иннинг ойнаған еңбекқор питчер болды. 1971 жылы ол 295 иннингте 251 соққы берді, 17–16 есебімен және 3.15 ERA көрсеткішімен бәсекелеспейтін Монреаль үшін 71-90 (0.441) көрсеткішін тіркеді. Сол маусымда Стоунмен Ұлттық лигада соққылар саны бойынша үшінші орынды иеленді, Том Сиверден (289) және Фергюсон Дженкинстен (263) кейін. Оның 39 бастауы Дженкинспен бірге лигадағы ең жоғары көрсеткішті құрады. Сондай-ақ, ол 1971 жылы 20 толық ойын ойнады, Боб Гибсонмен бірге үшінші орынды бөлісті. Оның мансабы 1973 жылы қол жарақатынан қысқарды: оның орташа ұпай көрсеткіші 1972 жылы 2.98-ден 6.80-ге (1973), содан кейін 6.10-ға (1974) дейін өсті, нәтижесінде ол сол кезеңде тек 5–16 есебін тіркеді. Жалпы, Стоунмен 54 ойын жеңіп, 85-інде жеңіліс тапты (0.388), 245 ойында 4.08 ERA көрсеткішін тіркеді. Мансабында ол 169 ойынды бастады, 45 толық ойын ойнады және 1236 иннингте 934 соққы берді. Соққы беруші ретінде Стоунмен қатарынан ең көп ойын ойнаған және әр ойында кем дегенде бір соққы берген рекордты иеленеді. 1971 жылдың 30 сәуірінен 1972 жылдың 21 сәуіріне дейін Стоунмен қатарынан 37 ойында кем дегенде бір соққы берді. Ол 1972 жылғы «Жұлдыздар» ойынында Гейлорд Перриге қарсы соққы беруге қалдырылды, онда ол жетінші иннингтің соңында соққыға ұшырады.

The Chicago Cubs selected Stoneman in the 31st round of the 1966 Major League Baseball draft with the 595th overall selection. After signing, Stoneman pitched at three minor league classifications in 1966, with Rookie level Caldwell, Single A Lodi, and Double A Dallas Fort Worth. He started 1967 in Double A and, after five games pitched, moved to Triple A Tacoma. The Cubs called up Stoneman to the major leagues in mid season of 1967. He debuted as a starting pitcher with back to back assignments against the San Francisco Giants on July 16 and 21, allowing three total runs in 9 innings but gaining no decisions, although the Cubs won both games. Manager Leo Durocher then shifted Stoneman to the bullpen, where he made 26 appearances as a relief pitcher. He ended his rookie MLB campaign with a 3.29 earned run average, four saves and 52 strikeouts in 63 innings pitched. But he was less effective in , with his ERA climbing to 5.52 in only 29 innings of work, and spent part of the season back at Triple A Tacoma. In the expansion draft of October 1968, Stoneman was selected by the Montreal Expos, where he spent five seasons and became a full time starter for manager Gene Mauch. He threw his two no hitters with the Expos: the first against the Philadelphia Phillies at Connie Mack Stadium on April 17, 1969. It was Stoneman's fifth major league start and only the ninth game of the franchise's existence; he had eight strikeouts and five walks. The second came at the end of the 1972 season on October 2, when he defeated the New York Mets in Montreal at Jarry Park, caught by Tim McCarver. The latter was the first major league no hitter in Canada, and both were 7–0 scores. The second included nine strikeouts and seven walks. Stoneman also threw a one hitter at home in 1971 against the San Diego Padres, a well attended 2–0 win on Helmet Night on Wednesday, June 16. In perhaps the best outing of his career, Stoneman struck out 14 and allowed just one base on balls. The only hit came with one out in the seventh inning, a clean single to right field off the bat of Cito Gaston, which was the Padres' only well struck ball of the night. He was named to the National League All Star Team in 1972
and pitched two innings in relief with two strikeouts. At tall and , Stoneman was a workhorse who over four consecutive seasons (–) logged more than 200 innings pitched. He struck out 251 in 295 innings in 1971, with a 17–16 record and a 3.15 ERA for non contending Montreal(71–90 (0.441)). That season, Stoneman also finished third in strikeouts in the National League, behind Tom Seaver (289) and Ferguson Jenkins (263), and his 39 starts tied for the league high with Jenkins. He also had 20 complete games in 1971, tied for third with Bob Gibson. His career was shortened by an arm injury in 1973: his earned run average ballooned from 2.98 in 1972 to 6.80 (1973), then 6.10 (1974), for a record of only 5–16 in that span. Overall, Stoneman won 54 games and lost 85 (0.388), with an ERA of 4.08 in 245 appearances. For his career he had 169 starts, 45 complete games, and 934 strikeouts in 1,236 innings. As a batter, Stoneman holds the record with most consecutive games played with at least one strikeout. From April 30, 1971, to April 21, 1972, Stoneman played in 37 consecutive games with at least one strikeout in an at bat. He was left in to bat in the 1972 All Star Game against Gaylord Perry, where, he struck out in the bottom of the seventh inning.

Бас редакциядағы мансап

Ойыншы карьерасы аяқталғаннан кейін Стоунмен Канадада банк саласында жұмыс істеді, содан кейін 1983 жылдың қарашасында «Монреаль Экспос» командасының бас кеңсесіне қосылды, бастапқыда ойыншылармен байланыс жөніндегі қызметкер болып жұмыс істеді. 1984 жылдың қыркүйегінде команданың бизнес-операциялар жөніндегі вице-президенті болды, ал кейін 1987 және 1988 жылдары клубтың бас менеджері қызметін атқарды. Оңтүстік Калифорнияға оралғаннан кейін, Стоунмен маусым аяқталған соң «Энджелс» командасының бас менеджері болды. Ол Майк Сциоссияны клубтың бас жаттықтырушысы етіп тағайындады және команданың Америка лигасының титулын және Әлем сериясінің жеңімпазы атануына жетекшілік етті – бұл клубтың 42 жылдық тарихындағы тұңғыш жеңіс және Әлем сериясінің чемпионы болды. «Энджелс» командасының меншік құқығы «Уолт Дисней Компани»-ден Артуро Мореноға өткенге дейін ол лауазымында қалды. Оның басқару кезеңінде команда сондай-ақ Америка лигасының Батыс дивизионында жеңіске жетті, ал 2007 жылғы маусымнан кейін Стоунмен бас менеджер лауазымынан қанағаттанды. 2015 жылдың 1 шілдесінде «Энджелс» командасының бас менеджері Джерри ДиПото бас жаттықтырушы Майк Сциошиамен билік үшін күрестен кейін отставкаға кетті. Стоунмен команда толық уақытты бас менеджер іздеген кезде уақытша бас менеджер ретінде тағайындалды. Билли Эпплер 2015 жылдың 4 қазанында толық уақытты бас менеджер болып жұмысқа қабылданды.