Кіріспе

Американдық романист Роберт Руарк (29 желтоқсан 1915 жылы Солтүстік Каролина штатының Уилмингтон қаласында дүниеге келген, 1 шілде 1965 жылы Англияның Лондон қаласында қайтыс болған) – американдық жазушы, синдикаттық тілші және ірі аңдарды аулаушы.

Ерте өмір

Роберт Честер Руарк кіші, Шарлотта А. Руарк пен Роберт С. Руарк, көтерме азық-түлік дүкенінің бухгалтерінің ұлы ретінде, жас Руарк Солтүстік Каролина штатының Уилмингтон қаласында өсті. Оның інісі Дәуіт асырап алынған, және оның өмірі туралы көп мәлімет белгілі емес. Руарк отбасы Ұлы депрессияның ауыр зардаптарына ұшырады, бірақ Роберттің жоғары білім алуына мүмкіндік жасады. Ол Нью-Ханновер орта мектебін мерзімінен бұрын бітіріп, 15 жасында Солтүстік Каролина университетіне қабылданды. Оның оқу бағдарламасына журналистикадан бірнеше курстар кіргенімен, ол диплом алмады.

Ерте мансап

1930 жылдары Руарк Жұмыс прогресі әкімшілігіндегі бухгалтер қызметінен босатылып, Америка Құрама Штаттарының сауда флотында қызмет етті. Ол Солтүстік Каролина штатындағы екі шағын қалалық газетте жұмыс істеді: "Гамлет Ньюс Мессенджер" және кейін "Санфорд Геральд". 1936 жылы Руарк Вашингтон қаласына көшіп, Scripps Howard газетіне жататын "The Washington Daily News" газетінде көшірмеші болып жұмысқа орналасты. Бірнеше айдың ішінде ол газеттің үздік спорт жаңалықтарын жазатын тілшісі болды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Руарк АҚШ Әскери-теңіз күштеріне кіріп, Атлант мұхиты мен Жерорта теңізі арқылы өтетін конвойлерде он ай бойы артиллерия офицері болып қызмет етті.

Неке

1938 жылы Руарк Вашингтон, округтік округтегі жоғары орта таптық отбасынан шыққан, Джорджтаун университетін бітірген және интерьер дизайнері Вирджиния Уэббке үйленді. Олар 1963 жылы ажырасып, балалары болмады. Вирджиния Уэбб Руарк 1966 жылы қайтыс болды.

Жазушылық мансап

Вашингтонға оралғаннан кейін Руарк Скриппс Ховард газеттер альянсына қосылды. "Нью-Йорк Таймс" газетінде жарияланған некрологында айтылғандай, Руарк "кейде қуанышты, кейде мұңды, көбінесе ашулы, бірақ көбінесе ой қозғайтын" болған. Оның кейбір мақалалары екі кітапқа жиналып, "Мен оның зарядталғанын білмедім" (1948) және "Жолға бір стақан" (1949) болып басылды. Руарк танымал бола бастағанда көркем әдебиет жазуға кірісті, алдымен әдеби журналдар үшін, содан кейін 1947 жылы өзінің алғашқы романы – "Гренадин оюы" жарық көрді. Роман сол кездегі танымал тарихи романдарды пародизациялап, оның "Saturday Evening Post", "Esquire" және басқа да танымал басылымдарда жарияланған көптеген юмористикалық романдары мен мақалаларының жолын ашты.

Африка сафариі

Жазушы ретінде жетістікке жеткен Руарк, дәрігердің бір жыл демалуға кеңес беруінен кейін, өмір бойғы арманы – Африкаға сафариға баруды шешті. Легендарлық Ker & Downey Safaris оны Гарри Селбимен ұйымдастырды, соның арқасында Руарк Африкаға ғашық болды. Руарк Селбимен бірге Кидого есімді ізшіні пайдалану ниетімен келісім жасады, ол бұрын Руарктің досы Рассел Б. Эйткенмен бірге, ақ аңшы Франк Боуменнің жетекшілігімен аң аулаған. Руарк пен Селбинің жұптасуы, болғанымен сәттілік болды, бірақ таза жағдайдың нәтижесі еді. Руарк сафариге тапсырыс берген кезде Кидого Боуменді тастап, Селбидің тобына қосылған. Руарк, Кидого жұмыс істейтін ақ аңшымен аң аулауды сұрады. Осы алғашқы сафари нәтижесінде Руарк өзінің аң аулау тәжірибесін егжей-тегжейлі баяндаған «Аңшының мүйізі» атты кітап жазды. Селби бірден аңызға айналды және Руарктің оқиғаларын қайталауды қалайтын американдықтар оны бес жылға дейін алдын ала брондады. Бірінші сафариден кейін Селби мен Руарк тағы аң аулауға шықты, бұл жолы олар бірге камераларын алып кетті. Соның нәтижесінде RKO Pictures компаниясы шығарған «Африкадағы оқиғалар» атты бір сағаттық деректі фильм пайда болды. Бұл фильтті табу өте қиын болғанымен, 2002 жылы 16 мм таспасы табылды, содан кейін DVD көшірмесі жасалып, Солтүстік Каролина штатының Саутпорт қаласындағы Роберт Руарк қорына тапсырылды. Кейіннен оның онлайн нұсқасы танымал стримингтік платформада жарияланды. 1953 жылы Руарк Field & Stream журналы үшін «Қарлығаш пен бала» атты серия жаза бастады. Көптеген жандарды қозғайтын бұл серия, негізінен автобиографиялық (дегенмен, көркем туынды) болып саналады және 1961 жылдың соңына дейін жарияланды. Бұл әңгімелерде Руарктің екі атасынан да үлгі алған, бірақ көбінесе анасының әкесі, капитан Эдвард «Нед» Холл Адкинстен шабыттанған «Қарлығаш» бейнесі сомдалған. Әңгімелерде жас Боб Руарк Солтүстік Каролинаның жағалауында «Қарлығаш»тың жетекшілігімен аң аулап, балық аулап өседі. Алайда, ата-анасының қиын отбасылық өмірі мен балалық шақтағы азаматтық дос-жарандарының аздығы (Руарк мектепте дарынды бала болғанымен, жалғыздықта өсті) оқиғаларда айқын көрінбейді. Көптеген әңгімелер сол аттас кітапқа жиналды, одан кейін «Қарлығаштың баласы есейеді» атты қосымша кітап жарық көрді. Бүгінде осы екі кітап оның ең жақсы есте қалған туындылары болып саналады. Сондай-ақ, 20 әңгіме «Роберт Руарктің Африкасы» кітабында жарияланды. Руарктің ең көп сатылған алғашқы романы 1955 жылы жарық көрді. «Құнды нәрсе» деп аталатын бұл кітапта Кениялық көтерілісшілердің британдық үкіметке қарсы Мау Мау көтерілісі туралы айтылады. Роман автордың Африкадағы сафаридегі жеке білімі мен тәжірибесіне негізделген және 1957 жылы «Құнды нәрсе» атты фильмге бейімделді. 1962 жылы «Ухуру» атты, ұқсас тақырыптағы, бірақ жалғасы емес роман жарық көрді. «Ухуру» — суахили тілінде «еркіндік» деген сөзді білдіреді. Кітапта Кениядағы белгілі бір саясаткер жамандалған көрінеді, ал Руарк басылғаннан кейін Найробиде, New Stanley Hotel-де тұрғанда, осы саясаткердің оған қарсы сотқа шағым түсіргенін білді. Алайда, оған сот құжаттары табыс етілмес бұрын, оған хабарласып, түнде әуемен Оңтүстік Африкаға қашып кетті. Ол «Биік төбеден алысқа қарау» атты жұмыс аталымымен серияның соңғы кітабын жазуды жоспарлаған, бірақ бұл жоспар іске аспады.

Соңғы жылдар

Алғашқы алтыдай кітабынан кейін Руарк жазуын жалғастырды, бірақ оның кейінгі романдарының көпшілігі бұрынғы табыстарына жете алмады. 1960 жылы Солтүстік Каролина штатының Уилмингтон қаласына жасаған ащы-әуелі сапарынан кейін Руарк АҚШ-ты мүлдем тастап кетті. Ол Лондон мен Барселонада тұрды, содан кейін Испанияның Каталониядағы Сант-Антони-де-Калонгеде қоныстанды. Өліміне аз уақыт қалғанда, ол "Ешнәрсе жұмыс істемейді және ешкімге бәрібір" деген тақырыптағы соңғы мақаласын жазды, ол кейін Playboy журналында жарияланды. Ол 1965 жылдың 1 шілдесінде Лондон қаласында алкоголизмнен туындаған бауыр циррозынан қайтыс болды. Оның соңғы романы "Асыл барс" сол кездегі автордың жағдайын көрсетеді. Кітап өлімнен кейін жарық көрді, сондай-ақ "Use Enough Gun" кітабы да оның бұрынғы еңбектерінен алынған үзінділер жинағы ретінде жарық көрді. Бірақ Макинтош пен Касада баспаларынан шыққан екі жинақ ерекше аталады, олар автордың ең жақсы туындыларының үлгісі болып табылады. Роберт Руарк Испанияның Каталониядағы Жирона провинциясындағы Паламос қаласында жерленген.