Роберт Руарк: Американдық жазушының өмірі мен шығармашылығы
Robert Ruark
Роберт Руарк: американдық жазушы, бағаншы, аңшы. Өмірі, біогрфиясы, шығармашылығы туралы ақпарат. Солтүстік Каролинада туған. Кіріспе және білім алу жолы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық романист Роберт Руарк (29 желтоқсан 1915 жылы Солтүстік Каролина штатының Уилмингтон қаласында дүниеге келген, 1 шілде 1965 жылы Англияның Лондон қаласында қайтыс болған) – американдық жазушы, синдикаттық тілші және ірі аңдарды аулаушы.
American novelist
Robert Ruark (December 29, 1915 in Wilmington, North Carolina – July 1, 1965 in London, England) was an American author, syndicated columnist, and big game hunter.
Ерте өмір
Роберт Честер Руарк кіші, Шарлотта А. Руарк пен Роберт С. Руарк, көтерме азық-түлік дүкенінің бухгалтерінің ұлы ретінде, жас Руарк Солтүстік Каролина штатының Уилмингтон қаласында өсті. Оның інісі Дәуіт асырап алынған, және оның өмірі туралы көп мәлімет белгілі емес. Руарк отбасы Ұлы депрессияның ауыр зардаптарына ұшырады, бірақ Роберттің жоғары білім алуына мүмкіндік жасады. Ол Нью-Ханновер орта мектебін мерзімінен бұрын бітіріп, 15 жасында Солтүстік Каролина университетіне қабылданды. Оның оқу бағдарламасына журналистикадан бірнеше курстар кіргенімен, ол диплом алмады.
Born Robert Chester Ruark, Jr., to Charlotte A. Ruark and Robert C. Ruark, a bookkeeper for a wholesale grocery, young Ruark grew up in Wilmington, North Carolina. His brother, David, was adopted, and little is known about him. The Ruark family was deeply affected by the Depression, but still managed to send Robert to college. He graduated early from New Hanover High School, and enrolled in the University of North Carolina at Chapel Hill at age 15. His studies included a few journalism classes but he did not gain a degree.
Ерте мансап
1930 жылдары Руарк Жұмыс прогресі әкімшілігіндегі бухгалтер қызметінен босатылып, Америка Құрама Штаттарының сауда флотында қызмет етті. Ол Солтүстік Каролина штатындағы екі шағын қалалық газетте жұмыс істеді: "Гамлет Ньюс Мессенджер" және кейін "Санфорд Геральд". 1936 жылы Руарк Вашингтон қаласына көшіп, Scripps Howard газетіне жататын "The Washington Daily News" газетінде көшірмеші болып жұмысқа орналасты. Бірнеше айдың ішінде ол газеттің үздік спорт жаңалықтарын жазатын тілшісі болды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Руарк АҚШ Әскери-теңіз күштеріне кіріп, Атлант мұхиты мен Жерорта теңізі арқылы өтетін конвойлерде он ай бойы артиллерия офицері болып қызмет етті.
In the 1930s, Ruark was fired from an accounting job in the Works Progress Administration, and did a hitch in the United States Merchant Marine. He worked for two small town newspapers in North Carolina: the Hamlet News Messenger and, later, the Sanford Herald. In 1936, Ruark moved to Washington, D. C., and was hired as a copy boy for The Washington Daily News, a Scripps Howard newspaper. In just a few months he was the paper's top sports reporter. During World War II, Ruark was commissioned an ensign in the United States Navy, and served ten months as a gunnery officer on Atlantic and Mediterranean convoys.
Неке
1938 жылы Руарк Вашингтон, округтік округтегі жоғары орта таптық отбасынан шыққан, Джорджтаун университетін бітірген және интерьер дизайнері Вирджиния Уэббке үйленді. Олар 1963 жылы ажырасып, балалары болмады. Вирджиния Уэбб Руарк 1966 жылы қайтыс болды.
In 1938, Ruark married Virginia Webb, an interior designer from an upper middle class family in the Washington, D. C., area, and a graduate of Georgetown University. They divorced in 1963, and had no children. Virginia Webb Ruark died in 1966.
Жазушылық мансап
Вашингтонға оралғаннан кейін Руарк Скриппс Ховард газеттер альянсына қосылды. "Нью-Йорк Таймс" газетінде жарияланған некрологында айтылғандай, Руарк "кейде қуанышты, кейде мұңды, көбінесе ашулы, бірақ көбінесе ой қозғайтын" болған. Оның кейбір мақалалары екі кітапқа жиналып, "Мен оның зарядталғанын білмедім" (1948) және "Жолға бір стақан" (1949) болып басылды. Руарк танымал бола бастағанда көркем әдебиет жазуға кірісті, алдымен әдеби журналдар үшін, содан кейін 1947 жылы өзінің алғашқы романы – "Гренадин оюы" жарық көрді. Роман сол кездегі танымал тарихи романдарды пародизациялап, оның "Saturday Evening Post", "Esquire" және басқа да танымал басылымдарда жарияланған көптеген юмористикалық романдары мен мақалаларының жолын ашты.
Upon his return to Washington, Ruark joined the Scripps Howard Newspaper Alliance. As his obituary in The New York Times stated, Ruark was "sometimes glad, sometimes sad, and often mad — but almost always provocative." Some of his columns were eventually collected into two books, I Didn't Know It Was Loaded (1948) and One for the Road (1949). As he became recognized, Ruark began to write fiction, first for literary magazines, and then his first novel, Grenadine Etching, in 1947. The novel parodied the popular historical romances of the time and set the stage for his many humorous novels and articles published in the Saturday Evening Post, Esquire, and other popular publications.
Африка сафариі
Жазушы ретінде жетістікке жеткен Руарк, дәрігердің бір жыл демалуға кеңес беруінен кейін, өмір бойғы арманы – Африкаға сафариға баруды шешті. Легендарлық Ker & Downey Safaris оны Гарри Селбимен ұйымдастырды, соның арқасында Руарк Африкаға ғашық болды. Руарк Селбимен бірге Кидого есімді ізшіні пайдалану ниетімен келісім жасады, ол бұрын Руарктің досы Рассел Б. Эйткенмен бірге, ақ аңшы Франк Боуменнің жетекшілігімен аң аулаған. Руарк пен Селбинің жұптасуы, болғанымен сәттілік болды, бірақ таза жағдайдың нәтижесі еді. Руарк сафариге тапсырыс берген кезде Кидого Боуменді тастап, Селбидің тобына қосылған. Руарк, Кидого жұмыс істейтін ақ аңшымен аң аулауды сұрады. Осы алғашқы сафари нәтижесінде Руарк өзінің аң аулау тәжірибесін егжей-тегжейлі баяндаған «Аңшының мүйізі» атты кітап жазды. Селби бірден аңызға айналды және Руарктің оқиғаларын қайталауды қалайтын американдықтар оны бес жылға дейін алдын ала брондады. Бірінші сафариден кейін Селби мен Руарк тағы аң аулауға шықты, бұл жолы олар бірге камераларын алып кетті. Соның нәтижесінде RKO Pictures компаниясы шығарған «Африкадағы оқиғалар» атты бір сағаттық деректі фильм пайда болды. Бұл фильтті табу өте қиын болғанымен, 2002 жылы 16 мм таспасы табылды, содан кейін DVD көшірмесі жасалып, Солтүстік Каролина штатының Саутпорт қаласындағы Роберт Руарк қорына тапсырылды. Кейіннен оның онлайн нұсқасы танымал стримингтік платформада жарияланды. 1953 жылы Руарк Field & Stream журналы үшін «Қарлығаш пен бала» атты серия жаза бастады. Көптеген жандарды қозғайтын бұл серия, негізінен автобиографиялық (дегенмен, көркем туынды) болып саналады және 1961 жылдың соңына дейін жарияланды. Бұл әңгімелерде Руарктің екі атасынан да үлгі алған, бірақ көбінесе анасының әкесі, капитан Эдвард «Нед» Холл Адкинстен шабыттанған «Қарлығаш» бейнесі сомдалған. Әңгімелерде жас Боб Руарк Солтүстік Каролинаның жағалауында «Қарлығаш»тың жетекшілігімен аң аулап, балық аулап өседі. Алайда, ата-анасының қиын отбасылық өмірі мен балалық шақтағы азаматтық дос-жарандарының аздығы (Руарк мектепте дарынды бала болғанымен, жалғыздықта өсті) оқиғаларда айқын көрінбейді. Көптеген әңгімелер сол аттас кітапқа жиналды, одан кейін «Қарлығаштың баласы есейеді» атты қосымша кітап жарық көрді. Бүгінде осы екі кітап оның ең жақсы есте қалған туындылары болып саналады. Сондай-ақ, 20 әңгіме «Роберт Руарктің Африкасы» кітабында жарияланды. Руарктің ең көп сатылған алғашқы романы 1955 жылы жарық көрді. «Құнды нәрсе» деп аталатын бұл кітапта Кениялық көтерілісшілердің британдық үкіметке қарсы Мау Мау көтерілісі туралы айтылады. Роман автордың Африкадағы сафаридегі жеке білімі мен тәжірибесіне негізделген және 1957 жылы «Құнды нәрсе» атты фильмге бейімделді. 1962 жылы «Ухуру» атты, ұқсас тақырыптағы, бірақ жалғасы емес роман жарық көрді. «Ухуру» — суахили тілінде «еркіндік» деген сөзді білдіреді. Кітапта Кениядағы белгілі бір саясаткер жамандалған көрінеді, ал Руарк басылғаннан кейін Найробиде, New Stanley Hotel-де тұрғанда, осы саясаткердің оған қарсы сотқа шағым түсіргенін білді. Алайда, оған сот құжаттары табыс етілмес бұрын, оған хабарласып, түнде әуемен Оңтүстік Африкаға қашып кетті. Ол «Биік төбеден алысқа қарау» атты жұмыс аталымымен серияның соңғы кітабын жазуды жоспарлаған, бірақ бұл жоспар іске аспады.
After enjoying some success as a writer, Ruark decided that it was time to fulfill a lifelong dream to go on safari to Africa, fueled by his doctor's advice to have a year's rest. Legendary Ker and Downey Safaris booked him with Harry Selby, and Ruark began a love affair with Africa. Ruark was booked with Selby because of a desire to use a tracker named Kidogo, who had once hunted with Ruark's friend, Russell B. Aitken, when he was guided by white hunter, Frank Bowman. Ruark's pairing with Selby, though fortuitous, was pure chance. At the time of Ruark booking his safari, Kidogo had left Bowman and become a member of Selby's crew. Ruark requested to hunt with whichever white hunter Kidogo was working for. As a result of this first safari, Ruark wrote a book called Horn of the Hunter, in which he detailed his hunt. Selby became an overnight legend and was subsequently booked for up to five years in advance by Americans wishing to duplicate Ruark's adventures. After the first safari, Selby and Ruark again went hunting, and this time they took cameras along. The result was a one hour documentary entitled Africa Adventure, released by RKO pictures. Though extremely difficult to find, a 16mm print of this movie was discovered in 2002, and a DVD copy was created and donated to the Robert Ruark Foundation in Southport, North Carolina. An online version was subsequently posted on a popular consumer streaming site. In 1953, Ruark began writing a series for Field & Stream magazine entitled The Old Man and the Boy. Considered largely autobiographical (although technically fiction), this heartwarming series ran until late 1961. The stories were characterized by the philosophical musings of the Old Man, who was modeled after both of Ruark's grandfathers, but mostly on Captain Edward "Ned" Hall Adkins, Ruark's maternal grandfather. In the stories, young Bob Ruark grows up hunting and fishing in coastal North Carolina, always guided by the Old Man. However, the pain of his parents' difficult domestic life and his relatively few childhood friends (Ruark, something of a child prodigy in school, was a loner) are tellingly absent from the narratives. Many of the stories were collected into a book of the same name, followed shortly thereafter by a companion book entitled The Old Man's Boy Grows Older. Today these two books are probably his best remembered works. Twenty stories were also published in the book Robert Ruark's Africa. Ruark's first bestselling novel was published in 1955. Entitled Something of Value, it describes the Mau Mau Uprising by Kenyan rebels against British rule. The novel drew from the author's personal knowledge and experiences on safari in Africa, and was adapted into a 1957 film, Something of Value. Uhuru, a novel with a similar theme, but not intended to be a sequel, was published in 1962. "Uhuru" is the Swahili word for freedom. The book apparently libeled a particular politician in Kenya, and while Ruark was in Nairobi after its publication, staying at the New Stanley Hotel, he learned that a law suit had been filed against him by this politician. Before he could be served papers, however, he was tipped off, and he fled overnight to South Africa by air. He had intended to write a final book in the series with the working title of "A Long View From a Tall Hill," but this never materialized.
Соңғы жылдар
Алғашқы алтыдай кітабынан кейін Руарк жазуын жалғастырды, бірақ оның кейінгі романдарының көпшілігі бұрынғы табыстарына жете алмады. 1960 жылы Солтүстік Каролина штатының Уилмингтон қаласына жасаған ащы-әуелі сапарынан кейін Руарк АҚШ-ты мүлдем тастап кетті. Ол Лондон мен Барселонада тұрды, содан кейін Испанияның Каталониядағы Сант-Антони-де-Калонгеде қоныстанды. Өліміне аз уақыт қалғанда, ол "Ешнәрсе жұмыс істемейді және ешкімге бәрібір" деген тақырыптағы соңғы мақаласын жазды, ол кейін Playboy журналында жарияланды. Ол 1965 жылдың 1 шілдесінде Лондон қаласында алкоголизмнен туындаған бауыр циррозынан қайтыс болды. Оның соңғы романы "Асыл барс" сол кездегі автордың жағдайын көрсетеді. Кітап өлімнен кейін жарық көрді, сондай-ақ "Use Enough Gun" кітабы да оның бұрынғы еңбектерінен алынған үзінділер жинағы ретінде жарық көрді. Бірақ Макинтош пен Касада баспаларынан шыққан екі жинақ ерекше аталады, олар автордың ең жақсы туындыларының үлгісі болып табылады. Роберт Руарк Испанияның Каталониядағы Жирона провинциясындағы Паламос қаласында жерленген.
After his first half dozen books or so, Ruark continued to write, though few of his later novels matched his earlier successes. In 1960, after a bittersweet visit to his hometown of Wilmington, North Carolina, Ruark left the U. S. for good. He lived in London and Barcelona, before settling in Sant Antoni de Calonge in Catalunya, Spain. Shortly before his death, he wrote a final article which later appeared in Playboy and was titled "Nothing Works and Nobody Cares." He died in London, England, on July 1, 1965, of cirrhosis of the liver brought on by alcoholism. His last novel, The Honey Badger, exemplified the condition of the author at this time in his life. The book was published posthumously, as was Use Enough Gun, which is essentially a collection of excerpts from his earlier works. More notable are the two collections published by McIntosh and Casada, which are representative of the author's finest work. Robert Ruark is buried in Palamós in the Province of Girona in Catalunya, Spain.