Кіріспе
Католиктік миссионерлік ұйым. Париждің шетелдік миссионерлер қоғамы (қысқаша M.E.P.) – католиктік миссионерлік ұйым. Бұл діни институт емес, шетелдік елдерде миссионерлік қызметке арналған секуляр дін қызметкерлері мен миряннан (дінге жат адамдардан) тұратын ұйым. Париждің шетелдік миссионерлер қоғамы 1658–63 жылдары құрылған. 1659 жылы Римнің Иманды тарату жөніндегі қасиетті конгрегациясы Париждің шетелдегі миссионерлік қоғамын құру туралы нұсқаулар берді. Бұл Испания мен Португалияның дәстүрлі миссионерлік және отаршылдық билігінің бақылауына тәуелді емес, миссионерлік институттың құрылуын білдірді. Құрылғаннан бері 350 жыл ішінде Азия мен Солтүстік Америкаға 4200-ден астам миссионер дін қызметкері жіберілді. Олардың миссиясы – жергілікті әдет-ғұрыптар мен тілдерге бейімделу, жергілікті дін қызметкерлерін дамыту және Риммен тығыз байланыста болу. 19 ғасырда Париждің шетелдік миссионерлер қоғамының дін қызметкерлерін жергілікті қуғын-сүргінге салу Азиядағы француз әскери араласуына жиі сылтау болды. Вьетнамда француз үкіметі Жан Батист Секиль мен Шарль Риго де Женойлидің қарулы интервенцияларын ақтау үшін осындай қуғын-сүргінді пайдаланды. Қытайда 1856 жылы екінші опиум соғысына француздық араласудың себебі (casus belli) Auguste Chapdelaine дін қызметкерінің өлтіруі болды. Кореяда қуғын-сүргін 1866 жылғы Кореяға қарсы француздық науқанын ақтау үшін қолданылды. Бүгінде Париждің шетелдік миссионерлік қоғамы Азияны евангелизациялаудағы белсенді институт болып табылады.
The Society of Foreign Missions of Paris (, short M. E. P.) is a Catholic missionary organization. It is not a religious institute, but an organization of secular priests and lay persons dedicated to missionary work in foreign lands. The Society of Foreign Missions of Paris was established 1658–63. In 1659, instructions for establishment of the Paris Foreign Missions Society were given by Rome's Sacred Congregation for the Propagation of the Faith. This marked the creation of a missionary institution that, for the first time, did not depend on the control of the traditional missionary and colonial powers of Spain or Portugal. In the 350 years since its foundation, the institution has sent more than 4,200 missionary priests to Asia and North America. Their mission is to adapt to local customs and languages, develop a native clergy, and keep close contacts with Rome. In the 19th century, local persecutions of missionary priests of the Paris Foreign Missions Society were often a pretext for French military intervention in Asia. In Vietnam, such persecutions were used by the French government to justify the armed interventions of Jean Baptiste Cécille and Charles Rigault de Genouilly. In China, the murder of the priest Auguste Chapdelaine became the casus belli for the French involvement in the Second Opium War in 1856. In Korea, persecutions were used to justify the 1866 French campaign against Korea. Today, the Paris Foreign Missions Society remains an active institution in the evangelization of Asia.
Өмірбаян
Испания мен Португалияның дәстүрлі отаршылдық биліктері бастапқыда Пападан жаулап алынған жерлерді уағыздау туралы ерекше келісім алды, бұл жүйе португал тілінде Padroado Real, ал испан тілінде Patronato real деп аталады. Бірақ, біраз уақыттан кейін Рим Падроадо жүйесіне наразылық білдіре бастады, себебі оның мүмкіндіктері шектеулі, саясатқа тым көп араласады және кез келген шешім үшін Испания мен Португалия патшаларына тәуелді болды. Аумақтық тұрғыдан алғанда да, Португалия Англия мен Голландия Республикасының жаңа отаршылдық күштеріне қарсы жерін жоғалтып жатты, яғни ол жаңа аумақтарды уағыздауға қабілетсіз болып бара жатты. Португалия бұрын бақылаған аумақтарда трагедиялар орын алды; мысалы, жапондық христиандық шамамен 1620 жылдан бастап құрылысқа ұшырады. Соңында, католик шенеуніктер діни ордендердің тиімділігіне күмән келтірді, мысалы доминикандықтар, францискандықтар, иезуиттер немесе барнабиттер, себебі олар қудалау кезінде өте осал болды. Олар мемлекеттік қуғын-сүргінге төтеп бере алатын жергілікті дін қызметкерлерін дамыта алмады. Болашақтағы кеңеюге қол жеткізу үшін жергілікті дін қызметкерлерін дамытуға епископтарды жіберу дұрыс шешім болып көрінді: 17-18 ғасырларда Padroado мен Propaganda арасында қақтығыстар болды. Париждің Шетелдік миссионерлер қоғамын құру Римнің Propaganda рөлін дамытуға жасаған күш-жігерімен үйлесім тапты.
In the field, violent conflicts would erupt between the Padroado and the Propaganda during the 17th and 18th centuries. The creation of the Paris Foreign Missions Society was well aligned with Rome's efforts to develop the role of the Propaganda.
Корея
XIX ғасырдың ортасында батыстан алғашқы католик миссионерлері Кореяға кіре бастады. Олар Маньчжуриямен шекарасы арқылы немесе Сары теңіз арқылы жасырын түрде келді. Париж Шетелдік Миссиялар Қоғамының француз миссионерлері 1840 жылдары Кореяға, өздігінен католицизмді Кореяға енгізген, бірақ дін қызметкерлеріне мұқтаж болған, өсіп келе жатқан кореялық қауымды дінге өткізу үшін келді.
1839 қуғын-сүргін
1836 жылы 26 сәуірде Париждің шетелдік миссионерлер қоғамынан Лоран Жозеф Мариус Имбер Кореяның апостолдық викарі және Капсаның титулярлық епискобы болып тағайындалды. 1837 жылы 14 мамырда ол Капсаның титулярлық епискобы болып киеленді және сол жылы Маньчжуриядан Кореяға жасырын түрде өтті. 1839 жылы 10 тамызда миссионерлік қызметін жасырын атқарған епископ Имбер сатқындыққа ұшырады. Ол Сеулге жеткізіліп, онда шетелдік миссионерлердің қайда жасырынып жүргенін білу үшін азапталды. Ол әріптес миссионерлері Пьер Филибер Мобан мен Жак Оноре Шастанға хат жазып, өздерін де Корея билігіне тапсыруларын сұрады. Оларды тергеуге алып барып, үш күн бойы ізбасарларының есімдерін және қайда жүргендерін анықтау үшін сұраққа тартылды. Азаптаулар оларды мойынсыздандыра алмағандықтан, олар басқа түрмеге жіберілді және 1839 жылы 21 қыркүйекте Саенамеода басы кесілді. Денелері бірнеше күн бойы көрсетіліп тұрды, бірақ соңында Ноку тауында жерленді.