Теофалус Кертис Рэтлифф: Американдық баскетболшының өмірі мен мансабы

Кіріспе

Теофалус Кертис Ратлифф (1973 жылы туған) – 16 маусым бойы Ұлттық баскетбол ассоциациясында (НБА) ойнаған американдық бұрынғы кәсіби баскетболшы. Алабама штатында дүниеге келген Ратлифф 1995 жылғы НБА драфтында «Детройт Пистонс» командасының құрамына іліккенге дейін Вайоминг университетін бітірді. Ол сонымен қатар «Филадельфия 76ers», «Атланта Хокс», «Портленд Трейл Блейзерс», «Бостон Селтикс», «Миннесота Тимбервулвз», «Детройт Пистонс», «Сан-Антонио Спёрс», «Шарлотта Бобкэтс» және «Лос-Анджелес Лейкерс» командаларында өнер көрсетті. Көбінесе орталық қорғаушы ретінде ойнаған Ратлифф керемет допты кедергілеуші ретінде танымал болды және үш мәрте лигадағы ойынға шаққандағы кедергілер саны бойынша көшбасшы атанды. 2024 жылғы мәліметтер бойынша, ол карьерасы бойынша кедергілер саны бойынша барлық уақыттағы 20-шы орында тұр.

Колледж мансабы

Бени Дис шақырған Ратлифф 1991 жылдан бастап Вайоминг Каубойы сапында ойнады. Бірінші курста ол шектеулі ойын уақытын алды, алдыңғы қатардағы үлкен курстың студенттері Брайан Рьюэрс, Реджи Слейтер және Тим Бреомен бірге өнер көрсетті. Слейтер мен Брео бітіргеннен кейін Ратлифф екінші курста ойын уақытын көбейтті және өзін Вайомингтің үшінші және төртінші курстағы негізгі орталық ойыншысы ретінде бекітті. Төртінші курсында Ратлифф 28 ойында 144 блок жасады, орташа есеппен ойын басына 5,14 блок тіркеді. Ратлифф студенттік карьерасын NCAA I дивизионы тарихында Алонзо Моурнингтен кейін екінші орын алған үздік блок жасаушы ретінде аяқтады. Каубой сапындағы карьерасында 425 блок жасаған көрсеткіші 2024 жылға дейін университет тарихындағы ең жоғары көрсеткіш болып табылады. 2005 жылы Ратлифф Вайоминг университетінің спорт ардагерлерінің құрмет залына енгізілді.

НБА мансабы

Ратлифф 1995 жылғы НБА драфтында 18-ші нөмірмен «Детройт Пистонс» командасы таңдады, ол команда сапында 2,5 маусым ойнады. 1997 жылдың желтоқсан айында Ратлифф командаласы Аарон Маккимен бірге Эрик Монтросс пен Джерри Стакхаусқа айырбасталып, «Филадельфия 76ers» командасына өтті. «Детройт» кезеңінде Ратлифф көбінесе қосалқы құрамда ойнады; «Сиксерс» командасының бірінші жылғы жаттықтырушысы Ларри Браун Ратлиффті бірден негізгі құрамға енгізіп, оның ойынға қатысуы мен нәтижелілігін арттырды. 1998 жылдың 22 наурызында Ратлифф «Бостон Селтикс» командасына қарсы өткен матчта 108:90 есебімен жеңілген кезде мансабындағы ең жоғары көрсеткіш – 27 ұпай жинады. «Филадельфия» сапындағы алғашқы толық маусымда Ратлифф 11,2 ұпай, 8,1 доптарды жеңіп алу және ойынға 3,0 блок жасады, сондай-ақ НБА All-Defensive Second Team құрамына енді. Макки, Эрик Сноу және Аллен Айверсонмен бірге олар «Филадельфияны» сегіз жылдан кейін алғаш рет плей-оффқа шығарды, онда олар алғашқы кезеңде «Орландо Мэджик» командасын жеңіп, екінші раундта «Индиана Пейсерс» командасына есе жіберді. Келесі маусымда Ратлифф сол аяғының стресс-жарақатына байланысты тек 57 матчқа қатысты, бірақ ойынға 11,9 ұпай, 7,6 доптарды жеңіп алу және 3,0 блок жасады, бұл «Сиксерс» командасының қайтадан плей-оффқа өтуіне көмектесті, бірақ екінші раундта тағы да «Индиана Пейсерс» командасына ұтылып қалды. Ратлифф 2001 жылы алғашқы All-Star ойынына шақырылды, онда 12,4 ұпай, 8,3 доптарды жеңіп алу және лига бойынша ең көп – 3,7 блок жасады. Алайда Ратлифф All-Star ойынына дейін жарақат алғандықтан қатыса алмады, орнына маусымды аяқтауға қажетті операция жасауға тура келді. 22 ақпанда Ратлифф Тони Кукоч, Назр Мохаммед және Пепе Санчеспен бірге Рошоун МакЛеод пен Дикембе Мутомбоға айырбасталып, «Атланта Хоукс» командасына өтті. «Филадельфия» жанкүйерлерінің сүйіктісі болған және мүмкін Мутомбодан да жақсырақ командаға сай келетін Ратлиффтің саудасы туралы Ларри Браун Ратлифф плей-оффқа уақытында орала алмайтыны анықталғаннан кейін жалғастыруға шешім қабылдады. 2000–01 жылғы «Сиксерс» командасы Ратлиффпен 36–14 есебімен бастап, Мутомбомен 15–11 есебімен аяқтады және осы маусымдағы НБА финалдарына өтті. Келесі маусымда Ратлифф жамбас жарақатына байланысты үш матчқа ғана қатысты. Екі маусым қатарынан маусымын жарақатпен аяқтағаннан кейін Ратлифф 2002–03 маусымда 81 матчта орташа есеппен 8,7 ұпай, 7,5 доптарды жеңіп алу және лига бойынша ең көп – 3,2 блок жасады. 2003–04 маусымының ортасында ол Шариф Абдур Рахим және Дэн Диккаумен бірге Рашид Уоллес пен Уэсли Персонға айырбасталып, «Портленд Трейл Блейзерс» командасына өтті. Сауда уақытына және «Атланта» мен «Портленд» командаларының 82 ойындық кестесіне қаншалықты жақын болғанына байланысты, Ратлифф маусымда 85 матч ойнап, НБА-да сирек кездесетін жетістікке қол жеткізді. Ол сондай-ақ жыл бойы 307 блок жасады; 2023 жылғы мәліметтер бойынша, Дикембе Мутомбодан кейін 1996 жылдан бері бір ойыншының бір жылда 300 блоктан асып түсуінің жалғыз жағдайы осы. Саудаға шығарылғанына қарамастан, бұл Ратлиффтің ең жақсы жеке маусымы болды; төрт маусым ішінде үшінші рет ол НБА-да блоктар бойынша көшбасшы болды және мансабында екінші рет НБА All-Defensive Second Team құрамына енді. Маусымнан кейін ол «Блейзерс» командасымен үш жылдық келісімшартқа қол қойды. Ратлифф келесі екі маусымда жарақаттармен күресіп, ойындарды өткізіп жіберді және ақырында Жоел Прибиллаға негізгі құрамдағы орнын жоғалтты. 2006 жылдың маусым айында «Бостон Селтикс» командасы Ратлиффті Себастьян Тельфайрмен бірге «Портленд Трейл Блейзерс» командасынан Рэнди Фой, күшті форвард-орталық Раеф ЛаФренц және ойыншы Дан Диккаудың драфт құқықтары үшін сатып алды. 2007 жылдың шілдесінде ол Джеральд Грин, Райан Гомес, Аль Джефферсон, Себастьян Тельфайр және драфт пиктерімен бірге Кевин Гарнеттің орнына «Миннесота Тимбервулвз» командасына ауыстырылды. 2008 жылдың ақпан айында Ратлифф «Тимбервулвз» командасынан босатылды және наурыз айында «Детройт Пистонс» командасына қайта қосылды. «Детройт» сапында Ратлифф 2000 жылдан бері алғаш рет плей-оффқа өтті, өйткені «Пистонс» Шығыс конференциясының финалдарына өтті. Ратлифф 2008–09 маусымында «76ers» командасымен келісімшартқа отырды. «Филадельфияға» оралған Ратлифф, жас команданың тәжірибелі ойыншысы ретінде Андре Миллер мен Андре Игуодаламен бірге команда капитаны болып тағайындалды. Маусым соңында ол «Сан-Антонио Спарс» командасымен келісімшартқа отырды. 2010 жылдың ақпан айында ол 2016 жылғы екінші раундтық драфт пикі үшін «Шарлотта Бобкэтс» командасына ауыстырылды. Бұл оны бұрынғы «Сиксерс» командасының жаттықтырушысы Ларри Браунмен қайта біріктірді; Ратлифф, Тайсон Чандлер және Борис Дионың алдыңғы алаңдағы айналымы «Бобкэтс» командасына НБА-да бірінші орынды қорғауға, олардың ең алғашқы жеңімпаздық рекордына және команда тарихында алғашқы плей-оффқа шығуына көмектесті. Ратлифф 2010 жылдың 22 шілдесінде «Лос-Анджелес Лейкерс» командасымен бір жылдық келісімшартқа қол қойды. 2011 жылдың желтоқсан айында Ратлифф баскетболдан қанағаттанды.

Ratliff was selected with the 18th overall pick in the 1995 NBA draft by the Detroit Pistons, for whom he played 2½ seasons. In December 1997, Ratliff alongside teammate Aaron McKie, were traded to the Philadelphia 76ers in exchange for Eric Montross and Jerry Stackhouse. In Detroit, Ratliff had played mostly off the bench; Sixers first year coach Larry Brown immediately inserted Ratliff into his starting lineup and Ratliff's usage and production went up. On March 22, 1998, Ratliff scored a career high 27 points during a 108 90 loss against the Boston Celtics. In his first full season in Philadelphia, Ratliff posted 11.2 points, 8.1 rebounds and 3.0 blocks per game, while being named to the NBA All Defensive Second Team. Alongside McKie, Eric Snow and Allen Iverson, they helped lead Philadelphia to the playoffs for the first time in eight years, where they would win the opening series against the Orlando Magic before falling to the Indiana Pacers in the second round of the playoffs. The following season, Ratliff only played 57 games due to a stress fracture in his left ankle, but averaged 11.9 points, 7.6 rebounds and 3.0 blocks per game to help the Sixers back to the playoffs, where they would again lose to the Indiana Pacers in the second round. Ratliff was voted to his first All Star Game in 2001, averaging 12.4 points, 8.3 rebounds, and a league leading 3.7 blocks per game. Ratliff however was injured just prior to the All Star game and unable to play, instead requiring season ending surgery. On February 22, Ratliff was traded to the Atlanta Hawks with Toni Kukoč, Nazr Mohammed, and Pepe Sánchez for Roshown McLeod and Dikembe Mutombo. Though a fan favorite in Philadelphia and arguably a better fit for the team than Mutombo, Larry Brown decided to move forward with the trade once it was determined Ratliff would not be back in time for the playoffs. The 2000–01 Sixers would eventually make it to that season's NBA Finals after starting 36 14 with Ratliff and finishing 15 11 with Mutombo in his place. Ratliff played just three games due to a hip injury the following season. Coming off back to back season ending injuries, Ratliff responded by averaging 8.7 points, 7.5 rebounds and a league leading 3.2 blocks in 81 games during the 2002 03 season. Midway through the 2003–04 season, he was dealt to the Portland Trail Blazers, along with Shareef Abdur Rahim and Dan Dickau, for Rasheed Wallace and Wesley Person. Due to the timing of the trade and how far Atlanta and Portland were into their respective 82 game schedules, Ratliff would end up achieving a NBA rarity by playing 85 games for the season. He also posted 307 blocks for the year; as of 2023, this is the only season a player eclipsed 300 blocks for a year since Dikembe Mutombo in 1996. Despite being traded, this would represent Ratliff's best individual season; for the third time in four seasons he led the NBA in blocks, and for the second time in his career he was named to the NBA All Defensive Second Team. After the season, he signed a three year contract extension with the Blazers. Ratliff missed games over the next two seasons dealing with nagging injuries, and eventually lost his starting job to Joel Przybilla. In June 2006, the Boston Celtics acquired Ratliff along with Sebastian Telfair from the Portland Trail Blazers in exchange for the draft rights of Randy Foye, power forward–center Raef LaFrentz, and point guard Dan Dickau. In July 2007, he was traded along with Gerald Green, Ryan Gomes, Al Jefferson, Sebastian Telfair, and draft picks, to the Minnesota Timberwolves for Kevin Garnett. In February 2008 Ratliff was waived by the Timberwolves, and he rejoined the Detroit Pistons in March. In Detroit, Ratliff returned to the playoffs for the first time since 2000, as the Pistons advanced to the Eastern Conference Finals. Ratliff signed with the 76ers for 2008–09 season. Returning to Philadelphia now a veteran on the relatively young team, Ratliff was named team captain along Andre Miller and Andre Iguodala. In the offseason he was signed by the San Antonio Spurs. In February 2010, he was traded to the Charlotte Bobcats for a projected second round draft pick in 2016. This reunited him with former Sixers, now Bobcats coach Larry Brown; the frontcourt rotation of Ratliff, Tyson Chandler and Boris Diaw helped the Bobcats to the number one ranked defense in the NBA, their first ever winning record, and first playoff appearance in team history. Ratliff was signed by the Los Angeles Lakers on July 22, 2010 to a one year deal. In December 2011, Ratliff retired from basketball.

Марапаттар мен құрметтер

Рэтлифф мансабында көптеген сыйлықтар мен наградалар жеңіп алды. Оның жоғары оқу орнындағы ең маңызды жетістіктері төменде келтірілген: