Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Фрэнк Минс Джонсон (1918-1999) – американ судьясы. 1918 жылдың 30 қазанында дүниеге келген және 1999 жылдың 23 шілдесінде қайтыс болған Фрэнк Минс Джонсон АҚШ округтік судьясы және АҚШ апелляциялық судьясы болып 1955 жылдан 1999 жылға дейін Алабама штатының орталық округі бойынша АҚШ округтік сотында, Бесінші апелляциялық округ сотында және Он бірінші апелляциялық округ сотында қызмет етті. Ол Оңтүстікте афроамерикандықтарды сегрегациялау мен сайлау құқығынан айыруды тоқтатуға көмектескен маңызды азаматтық құқықтар шешімдерін қабылдады. Журналист және тарихшы Билл Мойерстің айтуынша, судья Джонсон "Оңтүстіктің бейнесін мәңгі өзгертіп жіберді".
American judge (1918–1999)
Frank Minis Johnson Jr. (October 30, 1918 – July 23, 1999) was a United States district judge and United States circuit judge serving 1955 to 1999 on the United States District Court for the Middle District of Alabama, United States Court of Appeals for the Fifth Circuit and United States Court of Appeals for the Eleventh Circuit. He made landmark civil rights rulings that helped end segregation and disenfranchisement of African Americans in the South. In the words of journalist and historian Bill Moyers, Judge Johnson "altered forever the face of the South."
Ерте өмір, білім және мансап
Джонсон 1918 жылы туған және штаттың ұзақ жылдар бойы тәуелсіздікке ұмтылған бөлігі болған Алабама штатының солтүстігіндегі Хейливилл қаласында өскен. Уинстон округі Америка Азамат соғысы кезінде Одақтан бөлінуге қарсылық көрсеткен. Ол студент кезінде, демократиялық көзқарастас сыныптасы неге республикашыл болуға бейім екенін сұрағанда, Джонсон «біздің қатарымыз соншалық аз, бір күні федералды судья болармын» деп жауап берді. Бұл сөзді естіген Джордж Уоллес, болашақта штат губернаторы болатын, «Сол күн туғанда ғана. Мен де сол кезде губернатор болам» деді. Уоллес 1960-шы жылдардағы азаматтық құқықтар кезеңінде Джонсонның басты қарсыласы болды. Джонсон Алабама университетін бітіріп, кейін Алабама университетінің құқық мектебінде 1943 жылы заң бакалавры дәрежесін алды және адвокаттыққа қабылданды. Ол Алабама университетіндегі сыныптасы Рут Дженкинске үйленді. Джонсон Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Еуропада АҚШ армиясында қызмет етті, ал оның әйелі Рут соғыс туралы фильмдер түсірген Голливуд режиссерлеріне кеңесші ретінде WAVES қатарында қызмет етті. Әскери қызметтен кейін Джонсон 1946 жылдан 1953 жылға дейін Алабама штатының Джаспер қаласында жеке құқық практикасымен айналысты. Алабамадағы көптеген ақ сайлаушылардың көзқарасынан өзгеше, ол Республикалық партиясымен саясатқа белсенді қатысып, 1948 жылғы Республикалық Ұлттық конвентке делегат ретінде қатысты. 1952 жылғы сайлау кампаниясында Алабама штатының «Эйзенхауэр үшін ардагерлер» тобын басқарды. Джонсон Демократиялық партияның сегрегациялық саясатына қарсы тұрды. Президент Дуайт Д. Эйзенхауэрдің басшылығымен 1953 жылдан 1955 жылға дейін Алабама штатының Солтүстік округінің АҚШ прокуроры болып тағайындалды. 1965 жылдың наурыз айында Джонсон белсенділердің Сельмадан Монтгомериге дейін шеру ұйымдастыруға құқылы екенін, бұл үкіметке шағымданудың бір жолы екенін мәлімдеді. Бұл губернатор Джордж Уоллестің шеруді қоғамдық қауіпсіздікке қауіпті деп танып, тыйым салуын күштен шығарды. 1965 жылдың 25 наурызында Монтгомериге жеткен шеруге 25 000-ға жуық адам қатысты, оған қолдау білдіру үшін Сельмаға мыңдаған адам келді. Бұл 1965 жылғы Дауыс беру құқығы туралы заңның қабылдануына ықпал етті. Джонсон азаматтық құқықтарды ілгерілетудегі рөлі үшін өлім жанау және жатқызылу қаупіне ұшырады, және шамамен екі онжылдық бойын федералды маршалдардың күзетінде болды. Роза Паркс ісінен кейін 1956 жылы оның үйінің алдына жанып жатқан крест орнатылды, ал 1967 жылы оның анасының үйі бомбаланды, бірақ ол зардап көрмеді. Президент Джимми Картер 1979 жылдың 2 сәуірінде Джонсонды Бесінші округ бойынша АҚШ апелляциялық сотына тағайындады, бұл 92 Stat. 1629 заңымен құрылған жаңа орын болды. Сенат 1979 жылдың 19 маусымында оны бекітті және 1979 жылдың 21 маусымында оған қызмет тағайындалды. Оның қызметі 1981 жылдың 1 қазанында он бірінші округке ауысуына байланысты аяқталды.
Johnson was born in 1918 and grew up in Haleyville in northern Alabama, a longtime independent minded part of the state. Winston County had opposed secession from the Union during the American Civil War. While a student, he was asked by a staunchly Democratic classmate why he insisted upon being a Republican, to which Johnson replied that there were "so few of us that one day I might be a federal judge." Another classmate George C. Wallace, future governor of the state, overheard the remark and replied, "Well, that'll be the day. I'll be governor by then." Wallace would prove to be Johnson's bête noire during the civil rights era of the 1960s. Johnson graduated from the University of Alabama and later the University of Alabama School of Law with a Bachelor of Laws in 1943, and was admitted to the bar. He married Ruth Jenkins, a classmate from the University of Alabama. Johnson served in the United States Army in Europe during World War II, while his wife Ruth served in the WAVES as an adviser to Hollywood directors making films about the war. After military service, Johnson entered private law practice in Jasper, Alabama from 1946 to 1953. Unlike most white voters of the time in Alabama, he became active in politics with the Republican Party, serving as a delegate to the 1948 Republican National Convention. He managed Alabama's "Veterans for Eisenhower" group during the 1952 campaign. Johnson was known as a foe of the Democratic Party's segregationist policies. He was appointed as the United States Attorney for the Northern District of Alabama from 1953 to 1955, during President Dwight D. Eisenhower's administration. In March 1965, Johnson ruled that activists had the right to undertake the Selma to Montgomery march as a means to petition the government, overturning Governor George Wallace's prohibition of the march as contrary to public safety. Thousands of sympathizers traveled to Selma to join the march, which had 25,000 participants by its last leg into Montgomery on March 25, 1965. It was considered integral to gaining passage by Congress of the Voting Rights Act of 1965. Johnson received death threats and ostracism for his role in advancing civil rights, and was protected by federal marshals for nearly two decades. A burning cross was placed on his lawn in 1956 following the Rosa Parks decision, and his mother's house was bombed in 1967, although she was not hurt. Johnson was nominated by President Jimmy Carter on April 2, 1979, to the United States Court of Appeals for the Fifth Circuit, to a new seat established by 92 Stat. 1629. He was confirmed by the Senate on June 19, 1979, and received his commission on June 21, 1979. His service terminated on October 1, 1981, due to reassignment to the Eleventh Circuit.
Сотшы Фрэнк М. Джонсон, Jr. Институты
Судья Джонсонның ықпалы Судья Франк М. Джонсон, Jr. атындағы институттың құрылуына себеп болды. Джонсон институты Конституциямыз бен сот жүйесі туралы оқиғаларды бағдарламалар арқылы таратып, мәселелерді және түрлі көзқарастарды ашып көрсететін, ойлы және өркениетті пікір алмасуды ынталандыратын, сондай-ақ ұлттық бірлікке ұмтылуда халықты шабыттандыратын бейтарап платформаға айналды.
Judge Johnson's impact led to the creation of the Judge Frank M. Johnson, Jr. Institute. The Johnson Institute became a non partisan voice that shares the stories of our Constitution and our Judiciary through programs that illuminate issues and perspectives, foster thoughtful and civil discourse, and inspire our national community in our nation’s never ending pursuit of a more perfect union.
Танымал мәдениетте
Джонсон рөлін 2014 жылғы "Селма" фильмінде Мартин Шин сомдады.
Johnson is played by Martin Sheen in the 2014 film Selma.