Улисс С. Грант ұлттық тарихи орны – Миссури штатындағы, АҚШ президенті У. Грант өмірі мен мансабына арналған музей. Құлдықпен байланысы да көрсетілген.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
АҚШ-тың ұлттық тарихи орны
National Historic Site of the United States
Улисс С. Гранттың ұлттық тарихи орны Миссури штатының Сент-Луис қаласының оңтүстік-батысында, Миссури штатының Грантвуд ауылы муниципалитетінің аумағында орналасқан. Бұл орын, сонымен қатар Уайт-Хейвен деп белгілі, Улисс С. Гранттың өмірін, әскери мансабын және президенттігін еске түсіреді. Орын-жайда бес тарихи құрылыс сақталған, оның ішінде Улисс әйелі Джулия Дент Гранттың балалық шағындағы үйі бар. Уайт-Хейвен – құлдар еңбек еткен 850 акрлық плантация; Грант олардың мәжбүрлі еңбегін 1854 жылдан 1859 жылға дейін қадағалады. Грант әкесі үшін Уайт-Хейвенді өңдеді, Джулияның әкесіне тиесілі құлдармен бірге жұмыс істеді. 1855 жылдың 4 шілдесінде Элен, ал 1858 жылдың ақпанында Джесси есімді тағы екі бала дүниеге келді. 1857 жылғы қаржылық дағдарысқа және көптеген фермерлердің егінін жойған нашар ауа-райына байланысты Улисс қысқа мерзімге Сент-Луис қаласында жылжымайтын мүлік саласында және инженер ретінде жұмыс істеді. 1860 жылы Улисс, Джулия және олардың төрт баласы Иллинойс штатының Галена қаласына көшіп кетті. Улисс әкесінің былғары зауытында жасалған былғары тауарларын сатуда ағаларымен бірге жұмыс істеді. 1854 жылдан 1859 жылға дейін Грант әйелі Джулиямен және балаларымен бірге өмір сүрді, қайын атасы полковник Денттің фермасын басқарды. Бұл мәжбүрлі еңбек лагерін басқару тәжірибесі оның азамат соғысындағы Одақ генералы және АҚШ Президенті ретіндегі келешек қызметтеріне әсер еткен болуы мүмкін.
Ulysses S. Grant National Historic Site is a United States National Historic Site located southwest of downtown St. Louis, Missouri, within the municipality of Grantwood Village, Missouri. The site, also known as White Haven, commemorates the life, military career and presidency of Ulysses S. Grant. Five historic structures are preserved at the site, including the childhood home of Ulysses' wife, Julia Dent Grant. White Haven was an 850 acre plantation worked by enslaved people; Grant supervised their forced labor from 1854 to 1859. Grant farmed the White Haven property for his father in law, working with the slaves owned by Julia's father. Two more children were born, Ellen, born on July 4, 1855, and Jesse, in February 1858. Due to a financial panic in 1857, along with bad weather that destroyed many farmers' crops, Ulysses worked for a short time in the city of St. Louis in real estate and as an engineer. In 1860, Ulysses, Julia, and their four children moved to Galena, Illinois. Ulysses worked with his brothers selling leather goods made in their father's tannery. From 1854 to 1859, Grant lived here with his wife, Julia, and their children, managing the farm for his father in law, Colonel Dent. His experience running this forced labor camp may have influenced him in his later roles as the Union general in the Civil War and as President of the United States.
Орнатылған жері
Миссуридегі құл иелерінің көпшілігі аздаған адамдарды құл қылды; он адамға ие болғандар бай деп есептелді. Оңтүстік-шығыс Бутхель аймағында және "Кіші Дикси" деп аталатын құнарлы Миссури өзені аңғары бойында, құл еңбегін қарқынды пайдалана отырып, ірі, бір дақылдық плантациялар басым болды. Штаттың басқа жерлеріндегі ірі шаруашылықтар түрлі азық-түлік дақылдарын өндірді, оның ішінде қаңбыр, бидай, сұлы, шөп және жүгері. Осындай шаруашылықтардың көптегенінде иесі құлдарымен бірге жұмыс істеп, жерден ең көп экономикалық пайда табуға тырысты. Бұл мәжбүрлі еңбек жүйесі Сент-Луис қаласында осылай қалыптаспады, онда 1860 жылы афроамерикалықтардың үлесі 2% құрады, бұл 1830 жылғы 25% көрсеткіштен төмен. Құлдар көбінесе иелері тарапынан белгілі бір жалақыға "жалданып" жұмыс істеді. Кейде жалақының бір бөлігі құлдарға төленіп, оларға белгілі бір деңгейде тәуелсіздік пен сирек жағдайларда бостандықтарын сатып алу мүмкіндігі берілді. Бұл мүлік 1979 жылы Ұлттық тарихи орындар тізіміне енгізілді және 1986 жылы Ұлттық тарихи ескерткіш деп жарияланды. 1989 жылы Уайт-Хейвен Ұлттық саябақтар қызметінің құрамына қосылды және қазіргі таңда осы агенттік басқаратын 400-ден астам нысанның бірі болып табылады. Қазіргі басқарушы – Натан Уилсон.
Most slaveholders in Missouri enslaved few people; those who owned ten were considered wealthy. In the southeastern Bootheel area and along the fertile Missouri River valley known as "little Dixie," large, single crop plantations predominated, with an intensive use of enslaved labor. Elsewhere in the state, large farms produced a variety of staples, including hemp, wheat, oats, hay, and corn. On many of these estates the owner worked alongside his slaves to harvest the greatest economic benefit from the land. This forced labor system was less entrenched in the city of St. Louis, where the African American population was 2% in 1860, down from 25% in 1830. Enslaved people were often "hired out" by their masters in return for an agreed upon wage. A portion of the wage was sometimes paid to enslaved people, allowing a measure of self determination and in rare cases the opportunity to purchase their freedom. The property was listed on the National Register of Historic Places in 1979, and was designated a National Historic Landmark in 1986. In 1989, White Haven became a part of the National Park Service, and is currently one of more than 400 sites managed by that agency. The current superintendent is Nathan Wilson
Басқа дереккөздер
Кейси, Эмма Дент. "Грант сойқыға кеткенде". Басылмаған қолжазба, Улисс С. Грант Ұлттық тарихи орнының жинағы. Грант, Джулия Дент. Джулия Дент Гранттың жеке естеліктері (Улисс С. Грант әйелі). Оңтүстік Иллинойс университетінің баспасы, 1988. Грин, Лоренцо және т.б. Миссуридің қара мұрасы. Миссури университетінің баспасы, 1993. Харт, Р. Дуглас. Миссуридің Кішкентай Дикси аймағындағы ауыл шаруашылығы және құлдық. Миссури университетінің баспасы, 1992. Влах, Джон Майкл. Үлкен үйдің артында. Солтүстік Каролина университетінің баспасы, 1993. Уэйд, Ричард С. Қалалардағы құлдық: Оңтүстік, 1820–1860. Оксфорд университетінің баспасы, 1964.
Casey, Emma Dent. "When Grant Went A Courtin'." Unpublished manuscript, Ulysses S. Grant NHS collection. Grant, Julia Dent. The Personal Memoirs of Julia Dent Grant (Mrs. Ulysses S. Grant). Southern Illinois University Press, 1988. Greene, Lorenzo, et al. Missouri's Black Heritage. University of Missouri Press, 1993. Hurt, R. Douglas. Agriculture and Slavery in Missouri's Little Dixie. University of Missouri Press, 1992. Vlach, John Michael. Back of the Big House. University of North Carolina Press, 1993. Wade, Richard C. Slavery in the Cities: The South 1820–1860. Oxford University Press, 1964.