Кіріспе

Америкалық қылмыскер
Шамамен 400 Ұлы кеңесте (Оңтүстік штаттар өкілдері)
650-ге дейін наразылар (әскерлер)

Ерте өмір

Теннесси түрмесінің деректеріне сәйкес, Джон Эндрюс Мюррелл Вирджиния штатының Луненбург округінде туған және Теннесси штатының Уильямсон округінде өскен. Мюррелл Джеффри Мюррелл мен Зилфа Эндрюстің ұлы, сегіз баланың үшіншісі болған. Ол құл ұрлағандығы үшін Нэшвиллде түрмеге қамалған кезде, анасы, әйелі және екі баласы Теннесси штатының Дания аймағында тұрған.

Жазалау және бас бостандығынан айыру

Джон А. Мюррелл жасөспірім кезінде ат ұрлығы үшін алғаш рет қылмыстық жаза алды және ат ұрлығы үшін кінәлі екенін білдіретін "HT" әрпі бас бармағының түбіне таңбаланды, сауаттандырылды және алты жылға түрмеге кесілді. 1829 жылы босатылды. Мюррелл екінші және соңғы рет құл ұрлығы қылмысы үшін Теннесси штатының Мэдисон округінің аймақтық сотында сотталды және 1834 жылдан 1844 жылға дейін Нэшвиллдегі Теннесси штатының түзету мекемесінде жазасын өтеді.

Өлім

Өлім төсегіндегі мойындауында Мюррелл оған тағылған қылмыстардың көпшілігінде кінәлі екенін мойындады, бірақ кісі өлтіруде "кінәсіз" екенін мәлімдеді. Джон А. Мюррелл 1844 жылғы 21 қарашада, түрмеден босатылғаннан кейін тоғыз ай өткен соң қайтыс болды. Оның "өкпе туберкулезіне" (туберкулез) шалдыққандығы хабарланды. Мюррелл Теннесси штатының Смирна қаласындағы Смирна Бірінші Біріккен Методист шіркеуінің зиратына жерленді. Мюррелл қайтыс болғаннан кейін, оның денесінен бөліктер қабір тонаушылармен қазылып алынып, ұрланды. Денесінің жартысы шошқалар жегенімен, басы денесінен бөлініп, тұздалған және округтік жәрмеңкелерде көрсетілді. Оның бас сүйегі жоқ, бірақ Теннесси штатының мұражайында оның бір бас бармағы сақтаулы.

Қабылданған талаптар

Оның өміріндегі белгілі фактілерге ат ұрлау кіреді, осы үшін оған таңба салынған. Сонымен қатар, оның меншігінде бостандыққа шыққан құл да ұсталған. Мюррел құлдарды ұрлап, басқа құл иелеріне сатумен танымал болды. Оның 10 жылдық түрме жазасы құл ұрлағаны үшін болған. Мюррелді «Қайта Жер Асты Теміржолының» жетекшісі деп санауға болады. Оның Арканзаста фальшификациямен айналысқан деген күдік те бар. «Мистикалық клан» құрамында болғаны туралы оның мәлімдемесі салдарынан Батыс Миссисипиде 50-ден астам ақ нәсілді ер адам және бірқатар афроамерикандықтар дарға асылып немесе қамшымен соғылып, жер аударылды.

"Мюрреллдің қызығы"

1835 жылы Вирджил Стюарт құлдар көтерілісін жол тонаушылары мен солтүстік аболиционистер ұйымдастырғанын жазды. 1835 жылғы Рождество күні Мюррелл мен оның «Мистикалық кланы» тарихтағы ең сәтті құл көтерілісі – Гаити революциясын еске түсіріп, құл иеленетін әрбір штатты көтеріліске итермелеуді жоспарлады. Бұл «Аугуст К. Уолтон, Эск.» деген псевдониммен жазылған, Стюарт оның үшін ойдан шығарылған өмірбаяны мен кәсібін ойлап тапты. Кітапшаның шындығы басылғаннан бері күмәндалып келеді. Кейбір тарихшылар Стюарттың кітапшасы көбінесе ойдан шығарылған, ал Мюррелл (және оның бауырлары) ең жақсы жағдайда өте нашар ұрылар болған, олар әкелерінің банкротқа ұшырауына себеп болды, себебі оларға кепіл ақшасын төледі. 1831 жылы Вирджинияда Нат Тернердің құл көтерілісін ескере отырып, құл иелері жаңа зорлық-зомбылыққа қатысты қауесеттерге сене беруге әрқашан дайын болды, әсіресе ақ халық қара халықтан көп басымдық танытқан Оңтүстік аймағында. Кітапшадан қоздырылғандар «Мюррелл дүрбелеңі» деп аталатын шиеленістер мен оқиғаларға қатысты. Осы кезеңде нәсілдер арасындағы және жергілікті тұрғындар мен сырттан келгендер арасындағы шиеленіс күшейді. 1835 жылғы 4 шілдеде Теннесси штатының Нэшвилл және Мемфис қалаларында, сондай-ақ Миссисипи штатының Нэтчез қаласындағы «қызыл шамдар» аудандарында тәртіпсіздіктер болды. 20 құл мен 10 ақ адам Мюрреллдің құйрықтарына қатысқандықтарын мойындағаннан кейін (азаптау және мәжбүрлеу арқылы) дарға асылды. 6 шілдеде Миссисипи штатының Виксбург қаласындағы ашулы халық құмар ойыншылар да бұл жоспарға қатысқан деген қауесетке сүйене отырып, барлық кәсіби құмар ойыншыларды қаладан қууға шешім қабылдады. Ойыншылар қарсылық көрсеткенде, халық олардың бесеуін дарға асты. Мюррелл мен оның құйрығына байланысты осындай үрей оның өлімінен кейін де Оңтүстікке тарады, Алабама штатының Хантсвилл қаласынан Луизиана штатының Жаңа Орлеан қаласына дейін Мюрреллдің құйрықтарын анықтау және құлдар көтерілісінің ықтимал белгілерін табу үшін комитеттер құрылды.

Даулы талаптар

Мюррелл «жер қарақшысы» ретінде танымал болды, ол Миссисипи өзенін өз операцияларының базасы ретінде пайдаланды. Ол 300-ден 1000-ға дейін, тіпті кейбір газет хабарларында айтылғандай, 2500-ге дейін жеңісшіл қарақшылар желісін қолданды. Оның көптеген ізбасарлары Мелунджондар және Редбондар деп аталатын аралас нәсілдік топтардың мүшелері деп саналды. Ол сондай-ақ Натчез жолында бұтақшы ретінде белгілі болды. Мюррелл саяхатшы уағызшы болып көрінді. Твен және басқалар оның қауымға уағыз айтқанын, ал оның бандасы сырттағы жылқыларды ұрлағанын жазды, бірақ Мюррелдің аты әрқашан қалдырылатынын да айтты. Оның тығылған жері мен операциялық базасының орны туралы пікірталас жалғасуда. Мүмкіндіктер: Теннесси штатының Джексон округі; Миссисипи штатының Натчес қаласындағы Devil's Punch Bowl; Миссисипи штатының Туника округі; Луизианадағы Бейтарап аймақ; Миссисипи өзеніндегі 37-ші арал. Бір жазбада оның әулеттік тамыры Грузияның шығысына дейін жетеді деп көрсетілген. Атланта тарихшысы Франклин Гарретт 1840 жылдары сол қаладағы заңсыз аудан оның құрметіне «Мюррелл қатары» деп аталғанын жазды. Мюррелл соғысқа дейінгі кезеңде Натчез жолындағы заңсыздық символы болғандықтан, оның «жасырын орындары» (мұндай жасырын орындар болған-болмағандығына қарамастан) жол бойындағы осындай заңсыздықпен байланысты белгілі аймақтардың көпшілігінде орналасқан деп айтылды. Стюарт Мюррелдің қастандығы туралы есебін 1835 жылы жариялады. Мюррелл тұтқындалғанға дейін ол Нью-Орлеанда құлдар көтерілісін басқарып, қаланы басып алып, Луизиананың қылмысты патшасы болуға тырысып жатыр деген қауесет тарады. Кейбіреулер оның Нью-Орлеанды басып алуды 1841 жылы жоспарлай бастағанын айтады, бірақ ол сол кезде 10 жылдық мерзімінен 6 жыл өткен Нэшвилл түрмесінде отырған. Басқалары оның 1835 жылдан 1857 жылға дейін қылмыскер ретінде әрекет еткенін айтады. Ол 10 жыл түрмеде отырды және 1844 жылы босатылғаннан кейін көп ұзамай туберкулезден қайтыс болды. Арканзас штатының Чикотт округіндегі Whiskey Chute аты 1855 жылы Мюррелдің уиски тасымалдаған кемені шабуылдап, тонағаннан кейін батып кеткеніне байланысты қойылған. 25-ші топтағы жазбалардан, «Нэшвиллдегі Бас түрмедегі түрме жазбалары, Теннесси, 1831-1922 жылдар», Мюррелл 1806 жылы, ең болмаса Теннесси штатының Уильямсон округінде дүниеге келген.

Танымал мәдениетте

"Том Сойердің оқиғалары" романында Инжун Джо және оның серігі Мюррел, Мюррелдің тонауларынан түскен олжа деп санайтын қазынаны табады. Том Сойер мен Хаклберри Финн соңында оны өздеріне иеленеді. Хорхе Луис Борхес 1933-1934 жылдары жазылған және 1935 жылы "Жамандықтардың жалпы тарихында" жарияланған "Қатал құтқарушы Лазар Морелл" атты туындысында оны еске алады. Мюррелл – "Вирджиния Сити" (1940) фильміндегі ойдан шығарылған кейіпкер, оны Хэмфри Богарт 1860-шы жылдардың басындағы Америка Азамат соғысы кезінде "бандиттер" тобының басшысы ретінде сомдады. (Бұл оның тарихи дәуірінен кейін болды.) Эудора Велти "Кең желі және басқа да әңгімелер" (1943) жинағындағы "Тыныш сәт" атты әңгімесінде Джеймс Мюррелл есімді жол тонаушысын бейнелейді. Роберт Льюис Тейлор оны "Джеми Макфитерстің саяхаттары" романындағы ойдан шығарылған кейіпкер ретінде көрсетеді. Мюррелл сондай-ақ кітап негізінде түсірілген 1963 жылғы телешоуда пайда болады, оны Джеймс Вестерфилд ойнайды. Гари Дженнингс оны "Кенже тұқымын себу" (1976) романындағы ойдан шығарылған кейіпкер ретінде пайдаланды. Мюррелдің іздеген қазынасы туралы әңгіме Аарон мен Адам Нидің "Тонаушылар тобы" (2015) фильмінде кездеседі, бұл фильм Марк Твеннің "Том Сойердің оқиғалары" және "Гекльберри Финннің оқиғалары" шығармаларына негізделген. Уильям Фолкнер "Сот үйі" атты әңгімесінде Мюррел туралы айтады. Гарри Харрисон Кролл Мюррелді өзінің "Рог компаниясы" (1943) романындағы кейіпкер ретінде сипаттайды.