Кіріспе
Жоқ. Төмендегі тізімде тарихи деректермен расталған құлдарға ие болған белгілі тұлғалар алфавит бойынша тегімен реттелген.
The following is a list of notable people who owned other people as slaves, where there is a consensus of historical evidence of slave ownership, in alphabetical order by last name.
А
Король Абдул Азиз (1875–1953), өзінің құлдарын 1945 жылы АҚШ президенті Франклин Д. Рузвельтпен кездесуіне алып келді және 1936 жылы өз елінде құлдықты реттеді. Аделисия Аклен (1817–1887), бір кезде Теннесси штатындағы ең бай әйел, күйеуі Исаак Франклиннен 750 құл мұрагерлік еткен. Стайр Агню (1757–1821), Нью-Брансуиктегі жер иесі, судья және саяси қайраткер, ол адамдарды құл етіп ұстаған және колониядағы құлдықтың заңдылығын тексерген сот істеріне қатысқан. Уильям Эйкен (1779–1831), Оңтүстік Каролина каналы мен теміржол компаниясының негізін қалаушы және президенті, күріш плантацияларында жүздеген адамды құл еткен. Уильям Эйкен кіші (1806–1887), Оңтүстік Каролинаның 61-ші губернаторы, штат заң шығарушысы және АҚШ Өкілдер палатасының мүшесі, 1850 жылғы халық санауында 878 адамды құлдыққа ұстағаны тіркелген. Исаак Аллен (1741–1806), Нью-Брансуик судьясы, 1799 жылы құлдыққа қарсы өткен сот ісінде (R v Джонс) қарсы дауыс берген, кейін аз уақыттан соң өзінің құлдарын босатқан. Жозеф Р. Андерсон (1813–1892), азаматтық инженер, Tredegar Iron Works-тің жұмысын қамтамасыз ету үшін жүздеген адамды құл еткен. Джон Армфилд (1797–1871), Вирджиния штатында "АҚШ-тағы ең ірі құл саудасы фирмасының" негізін қалаушы және зорлаушы. Дэвид Райс Атчисон (1807–1883), Миссури штатынан АҚШ сенаторы, құл иеленуші, құлдықты жақтаушы және құлдықты жоюға қарсы күрескен. Уильям Атертон (1742–1803), Ямайкадағы қант плантацияларының ағылшын иесі. Джон Джеймс Одубон (1785–1851), американдық табиғатты зерттеуші. Ол Ұлыбританияның Кариб бассейнінде құлдықты тоқтатуына қарсы болған және өзі құлдарды сатып алған және сатқан.
Б
Жак Бейби (1731–1789) – француз-канад тері саудагері, құл иесі және Джеймс Бейбидің әкесі. Джеймс Бейби (1763–1833) – Үстіңгі Канададағы көрнекті жер иесі, құл иесі және лауазымды тұлға. Әбу Бакр әл Бағдади (1971–2019) – Ирак және Сирия Ислам мемлекетінің (ИГИЛ) өзін-өзі халифа деп жариялаған, бірнеше жыныстық құлды ұстаған. Адриана Бэйк (1724–1787) – Голландиялық Шығыс Үндістанның генерал-губернаторының әйелі, оның асырап алған балалары оның қайтысынан кейін құлдарын босатты. Васко Нунес де Бальбоа (1475–1519) – испандық саяхатшы және конкистадор, Орталық Америкада кездескен жергілікті халықтарды құл етті. Эманоил Балеану (1793–1862) – Валахиялық саясаткер, ол өз иелігінде ромаларды құлдыққа салды. 1856 жылы ол Валахиядағы құлдықты жоюға қарсы хатқа қол қойды. Элизабет Суэйн Баннистер (шамамен 1785–1828) – Бербицеде 76 құлға ие болған түсті терілі әйел. Хайреддин Барбаросса (1478–1546) – Корфу халқын құл еткен Османдық корсар және адмирал. Уильям Барксдейл (1821–1863) – АҚШ өкілі және ақ нәсілшіл, ол 1860 жылға дейін 36 адамды құл етіп, құлдық институтын қызу қорғады. Александр Барроу (1801–1846) – АҚШ сенаторы және Луизиана плантаторы. Джордж Вашингтон Барроу (1807–1866) – конгрессмен және АҚШ-тың Португалиядағы министрі, Луизианада 112 құл сатып алған. Роберт Руфин Барроу (1798–1875) – 450-ден астам құлы мен ондаған плантациясы болған американдық плантация иесі. Уильям Бекфорд (1709–1770) – саясаткер және екі рет Лондонның Лорд-мэрі болған. Ол ағасы Питерден 3000-ға жуық құл мұра еткен. Уильям Томас Бекфорд (1760–1844) – жазушы және коллекционер. Ол әкесінен 3000-ға жуық құл мұра еткен. Забео Беллантон – Сан-Домингодағы құл саудагері. Джуда П. Бенджамин (1811–1884) – Америка Конфедерациялық Штаттарының Мемлекеттік хатшысы, Луизиана штатынан АҚШ сенаторы және құлдықты жақтаған. Чарльз Бент (1799–1847) – американдық саудагер және Мексика-Америка соғысы кезінде Нью-Мексиконы АҚШ басып алған кездегі Нью-Мексиконың алғашқы аумақтық губернаторы. Бент Шарлотта мен Дик Гринге ие болған. Чарльздың ағасы Уильям Дик Таос көтерілісі кезінде Чарльздың өлтірілуіне кек алған отрядпен шайқасқаннан кейін Гринге иелік етуді тоқтатты. Томас Х. Бентон (1782–1858) – Миссуриден АҚШ сенаторы. Джордж Беркли (1685–1753) – Род-Айлендтегі плантациясында жұмыс істеу үшін бірнеше африкалық құлдарды сатып алған ағылшын-ирланд философы. Джон М. Берриен (1781–1856) – Джорджиядан АҚШ сенаторы, ол құлдық "Конституцияның негізінде" және құлдар "сіздің одақтың негізінде" екенін мәлімдеді. Антуан Бестель (1766–1852) – Франциядан келген заңгер, Маврикийге көшіп барған, онда ол кем дегенде 122 құлға ие болған. Джеймс Г. Бирни (1792–1857) – өз құлдарын босатып, құлдықты жоюшы болған. Джеймс Блэр (шамамен 1788–1841) – британдық депутат, Демерарадағы қант плантацияларына ие болған. Симон Боливар (1783–1830) – латын Америкасының тәуелсіздік көшбасшысы және ақырында құлдықты жоюшы болған бай құл иесі. Шадрак Бонд (1773–1832) – Иллинойс штатының 1-ші губернаторы, Монро округіндегі фермасында адамдарды құл еткен. Жозеф Буше де Нивервилль (1715–1804) – Жаңа Францияның әскери офицері, ол Мари есімді кри әйелін құл еткен. Джеймс Боуи (1796–1836) – Боуи пышағының атымен танымал, Аламодағы солдат және құл саудагері. Бенджамин Бойд (1801–1851) – шотландтық кәсіпкер және құл саудагері, Австралияның алғашқы "қара құс" деп саналады. Уильям Браттл (1706–1776) – американдық саясаткер және әскери офицер, ол 2022 жылы Гарвард университетінің құлдық мұрасына қатысты тергеу кезінде құл иесі ретінде анықталды. Джон К. Брекинридж (1821–1875) – АҚШ-тың 14-ші вице-президенті және Конфедерацияның соғыс хатшысы. Ол кем дегенде 1857 жылға дейін адамдарды құл еткен. Симона Брокард – Сент-Домингодағы "еркін түсті" әйел, құл саудагері және сол француз колониясының ең бай әйелдерінің бірі. Престон Брукс (1819–1857) – Мексика-Америка соғысының ардагері және Оңтүстік Каролинадан АҚШ конгрессмені. Құл иеленуші болған ол құлдықты жоюшы сенатор Чарльз Самнерді Сенатта құлдыққа қарсы сөйлегеннен кейін жарақаттады. Джеймс Браун (1766–1835) – АҚШ-тың Франциядағы министрі, АҚШ сенаторы және қант құмы егуші, оның құлдары 1811 жылы қазіргі Луизианадағы неміс жағалауындағы көтеріліске қатысты. Чанг пен Энг Бункер (1811–1874) – Сиамдық егіздер, АҚШ-та табысты ойын-сауықшылар болды. Джон Бербидж (1718–1812) – Новая Шотландияның сарбазы, жер иесі, судья және саясаткер, ол 1790 жылы құлдарын босатты. Пирс Батлер (1744–1822) – АҚШ-тың негізін қалаушы және плантация иесі. Уильям Орландо Батлер (1791–1880) – американдық генерал және саясаткер, ол адамдарды бірте-бірте құлдықтан босатуды жақтады.
С
Юлий Цезарь (б.з.д. 100–44), римдік диктатор, бір кезде Атуатучи халқының барлығын құлдыққа сатқан. Ол жеке құлдарға ие болған, олардың кейбіреулерін, мысалы, Юлий Зоилосты босатып жіберген. Чарльз Колдуэлл (1772–1853), қазіргі Луисвилл университетінің медицина мектебін құрған американдық дәрігер. Ол құлдықты қорғаған, тіпті үй құлдарын да ұстаған. Джон К. Калхун (1782–1850), АҚШ-тың 7-ші вице-президенті, құлдарға ие болған және құлдық – «қажетті жамандық» емес, «позитивті жақсылық» деп мәлімдеген. Пол Кэмерон (1808–1891), Солтүстік Каролинада құлдар ұстаған және Солтүстік Каролина Жоғарғы сотының судьясы болған. 1860 жылға қарай оның 30 000 акр жері мен 1900 құлы болған. Уильям Капелл, Эссекс графының 4-ші ұлы (1732–1799), Джордж Эдвард Дониді қызметші ретінде құл еткен. Чарльз Кэрролл (1737–1832), тәуелсіздік декларациясына қол қойған, Мэрилендтегі меншігінде шамамен 300 адамды құл еткен. Лэндон Картер (1710–1778), Вирджиния плантаторы, өмірінің соңына қарай 500-ге дейін адамды құлдыққа түсірген. Роберт «Кинг» Картер (1663–1732), Вирджиния жер иесі және Вирджинияның уақытша губернаторы. Ол мұрагерлеріне 3000 құл қалдырған. Сэмюэл А. Картрайт (1793–1863), американдық дәрігер, құл африкалықтардың бостандыққа ұмтылуын түсіндіру үшін «драпетомания» деп жалған ғылыми диагноз ойлап тапқан. Мичиган штатында белгілі болған американдық саясаткер Льюис Касс (1782–1866) кем дегенде бір құлға ие болған. Гироламо Кассар (шамамен 1520–1592), мальтийлік сәулетші, кем дегенде екі құлға ие болған. Катон Үлкен (б.з.д. 234–149), римдік мемлекет қайраткері. Плутархтың айтуынша, оның көптеген құлдары болған, соғыстағы ең жас тұтқындарды сатып алған. Карлос Мануэль де Сеспедес (1819–1874), кубалық революционер, он жылдық соғыс басталғанда өзінің құлдарын босатқан, бірақ Куба бойынша бірте-бірте құлдықты жоюды жақтаған. Огюст Шуто (шамамен 1750–1829), Сент-Луис қаласының негізін қалаушылардың бірі, қайтыс болған кезде 36 құлға ие болған. Пьер Шуто (1758–1849), Огюст Шутоның жартылай ағасы және Маргарита Скипионның бостандыққа шығу туралы талабында айыпталушы. Цицерон (б.з.д. 106–43), римдік мемлекет қайраткері және философ. Ол кем дегенде төрт адамды құл еткен, бірақ нақты саны одан да көп болуы мүмкін. Уильям Кларк (1770–1838), американдық саяхатшы және аумақтық губернатор, Льюис және Кларк экспедициясына өзінің афроамерикандық құлының біреуін алып жүрген. Нэнси Кларк, барбадостық қонақ үй иесі және бостандыққа ие түсті әйел. Генри Клей (1777–1852), АҚШ Мемлекеттік хатшысы және Палата спикері, біртіндеп азат етуді жақтаған, бірақ өліміне дейін құлдарға ие болған. Хауэлл Кобб (1815–1868), АҚШ конгрессмені, Қазынашылық хатшысы, Палатаның 19-шы спикері және Джорджияның 40-шы губернаторы. Оның плантациясында 100 адам құл болып жұмыс істеген, бірақ оларды Уильям Т. Шерман мен оның әскері азат еткен. Эдвард Коулс (1786–1868), Иллинойс штатының 2-ші губернаторы; құлдықты жоюшы, ол әкесінен құлдарды мұра етіп алған және оларды босатып жіберген. Амариллис Коллимор (1745–1828), барбадостық құл, кейін құл иесі және плантатор. Альфред Х. Колкитт (1824–1894), АҚШ конгрессмені, Джорджияның 49-шы губернаторы және Конфедерация армиясының генерал-майоры, ол батыс аумақта құлдыққа шектеулерді алып тастауды қалаған және өзі құл иесі болған. Эдвард Колстон (1636–1711), ағылшын саудагері, қайырымдылық жасаған және құл саудасымен айналысқан. Кристофер Колумб (1451–1506), тайно және аравак халықтарын құл етіп, «Атлантикалық мұхиттың арғы жағына алғашқы құлдарды жіберген». Эрнан Кортес (1485–1547), Мексиканы басып алған испан конкистадоры. Тереза де Куанье (1697–1764), Монреальде бизнесмен, бірнеше рет қашып құтылуға тырысқан Мари Жозеф Анжеликаны құл еткен.
D
Сэр Роберт Даверс, 2-ші баронет (шамамен 1653–1722), ағылшын саясаткері және жер иесі, Барбадостағы плантациясында 200-ге жуық адамды құл еткен. Джефферсон Дэвис (1807–1889), Америка Азамат соғысы кезінде Америка Конфедерациялық Штаттарының президенті. Ол Миссисипидегі плантацияларында 113 адамға дейін құл еткен. Джозеф Дэвис (1784–1870), Джефферсон Дэвистің үлкен ағасы және Миссисипидегі соғысқа дейінгі ең бай плантаторлардың бірі, ол өзінің Hurricane плантациясында кем дегенде 345 адамды құл еткен. Сэм Дэвис (1842–1863), Одақ әскерлері тарапынан атқыланған Конфедерация сарбазы. Ол құл иелері отбасынан шыққан және бала кезінде құл ретінде сыйланған. Франсиско Пауло де Алмейда, Гуарасиаба бароны (1826–1901), афро-бразилиялық жер иесі, бизнесмен және дворян. Ол бірнеше кофе плантацияларына және мыңға жуық құлға ие болған. Мариан Селест Драгон (1777–1856) испан Луизианасы кезінде бай, аралас нәсілді креол құл иесі болған. Джеймс Де Ланси (1703–1760), колониялық Нью-Йоркте судья және саясаткер. Оның құлы Отелло 1741 жылғы қастандыққа қатысқан кездесуге қатысқан деп айыпталды және Де Ланси оны және басқа да күдікті құлдыққа түскен қастандық жасаушыларды өлімге кесті. Джеймс Де Ланси (1746–1804), американдық отаршыл және лоялист бригадасының басшысы. Бостандық соғысынан кейін ол Нова Шотландияға қашқанда, өзімен бірге алты құлды алып кетті. Нью-Йорк қаласының 20-шы мэрі Абрахам де Пейстер (1657–1728), 1797 жылы екі құлды сатып алды. Демосфен (б.з.д. 384–322 жж.), атасынан кем дегенде 14 құлды мұра еткен афиналық мемлекет қайраткері және шешен. Генри Денни Денсон (шамамен 1715–1780), Ирландияда туған солдат және саясаткер, Нова Шотландияда кем дегенде бес адамды құл еткен. Жан Ноэль Дестрехан (1754–1823), Луизиана плантациясының иесі, оның құлдары 1811 жылғы неміс жағалауындағы көтеріліс кезінде көтерілді. Томас Родерик Дью (1802–1846), Уильям және Мэри колледжінің президенті; ол құлдықты қолдаушы, ықпалды адам болды және өзі бір құлға ие болды. Джон Дикинсон (1732–1808), АҚШ-тың негізін қалаушылардың бірі. 1766 жылы Филадельфиядағы ең ірі құл иегері, оларды 1777 жылы босатқан. Альберт Болдуин Дод (1805–1845), математик, теолог және Принстон университетінің профессоры. 1840 жылғы АҚШ халық санағында Додтың оннан жиырма төрт жасқа дейінгі бір құл әйелге иелік еткені көрсетілген, бұл оны Принстон мен Нью-Джерси штатының 1804 жылы қабылдаған біртіндеп азат ету жүйесінен кейін соңғы құл иелерінің бірі етіп көрсетті. Генри Додж (1782–1867), Висконсин территориясының 1-ші және 4-ші губернаторы. 1827 жылы Солтүстік-Батыс жарлығының аумақта құлдыққа тыйым салғандығына қарамастан, Додж өзінің қорғасын кендерінде жұмыс істеу үшін Миссуриден бес қара құлды әкелді. Томас Дорланд (1759–1832), Квакер, Жоғарғы Канададағы фермер және саясаткер, ол 20 адамға дейін құл еткен. Стивен А. Дуглас (1813–1861), Иллинойс штатынан АҚШ сенаторы және 1860 жылғы АҚШ Демократиялық президенттік үміткері. Ол Миссисипи плантациясын және 100 құлды енесінен мұра еткен. Тарихшылар оның құлдыққа қарсы болғанын әлі де талқылап жатыр. Ричард Дункан (1819 жылы қайтыс болды), Жоғарғы Канададағы саясаткер және құл иегері. Робли Дунглисон (1798–1869), ағылшын-американдық дәрігер, медициналық педагог және автор, Вирджиния университетінде сабақ берген кезде Томас Джефферсоннан құлдар сатып алды.
Е
Джонатан Эдвардс (1703–1758), американ конгрегационалистік теолог, Бірінші Ұлы оянуды қалыптастыруда маңызды рөл атқарды. Өмірі бойы бірнеше құлға ие болды. Ниниан Эдвардс (1775–1833), Иллинойс территориясының губернаторы және Иллинойстың үшінші губернаторы. Ол құл иегері болған және солтүстік-батыс жарлығын бұзған, ол территорияда құлдықты тыйым салған. Мэтью Эллиотт (шамамен 1739–1814), лоялист, ол американдық революция кезінде құлдарды тұтқындап, үкіметтік қысымға қарамастан Үстіңгі Канададағы фермасында ұстады. Джордж Эллис (1753–1815), ағылшын антиквары, ақын және парламент мүшесі, ол Ямайкадағы қант плантацияларында адамдарды құлдыққа салды. Уильям Эллисон (1790–1861), африкалық-американдық құл, кейін құл иегері болды. Адриен д’Эпинай (1794–1839), Маврикийдің заңгері және саясаткері. Эдвин Эппс (шамамен 1808 жылы туған), бұрынғы бақылаушы, кейін плантаторға айналды және 10 жыл бойы Соломон Нортхаптың иесі болды, ол "12 жыл құлдықта" атты кітаптың авторы. Эрхиноалд (658 жылы қайтыс болды), Неустрия сарайының (қазіргі Франция) мэрі. Ол өзінің құлы Балтильданы Кловис II-ге таныстырды, ол оны әйелі және патшайымы етті.
F
Мэри Фабер (1798–), Гвинеялық құл саудагері, Батыс Африка эскадрильясымен қақтығысымен белгілі. Питер Фанюил (1700–1743), Америка құл саудагері және иесі, Бостонның Фанюил залы оның атымен аталады. Ребекка Латимер Фелтон (1835–1930), сайлау құқығы үшін күрескен, ақ нәсілшіл және Джорджия штатының сенаторы, ол АҚШ Конгресінің құл иеленген соңғы мүшесі болды. Элиза Фенвик (1767–1840), британдық жазушы, Барбадостағы мектебінде құл еңбегін пайдаланды. Бенджамин Франклин (1706–1790), американдық мемлекет қайраткері және философ, құлдықты жоюшы болғанға дейін жеті құлға ие болған. Исаак Франклин (1789–1846), 600-дан астам құлдың иесі, АҚШ-тың ең ірі құл сауда фирмасы Франклин мен Армфилдтің серіктесі және зорлаушы. Нейтан Бедфорд Форрест (1821–1877), Конфедерация армиясының генералы, құл саудагері және Ку-Клукс-Клан басшысы. Джон Форсайт (1780–1841), конгрессмен, сенатор, Мемлекеттік хатшы және Джорджияның 33-ші губернаторы. Ол құлдықты қолдады және құл иеленді.
G
Ана Галлум (немесе Нанси Виггинс;), африкалық сенегалдық құл болды, ол босатылып, ақ флоридалық плантатор Дон Джозеф "Жоб" Виггинске үйленді. 1801 жылы ол оның өсиетінің орындалуын қамтамасыз етіп, оған плантациясын және құлдарын қалдырды, бұл заңды деп танылды. Хорацио Гейтс (1727–1806), американдық революциялық соғыс кезіндегі американдық генерал. Жеті жыл өткен соң ол плантациясын сатып, құлдарын босатып, Нью-Йоркке көшіп кетті. Сэр Джон Гладстон (1764–1851), британдық саясаткер, Ямайка мен Гайанадағы плантациялардың иесі және құлдарға өтеу төлеу комиссиясынан ең ірі сома алған адам. Эстевао Гомес (шамамен 1483–1538), португалдық саяхатшы, 1525 жылы қазіргі Мэн немесе Нова-Скотиядан кем дегенде 58 жергілікті тұрғынды ұрлап, оларды құл ретінде сатуға тырысқан Испанияға алып барды. Антан Гонсалвес (15 ғасыр), португалдық саяхатшы және 1441 жылы тұтқынға алынған африкалықтарды құл етіп, Португалияға сату үшін алғаш әкелген адам. Улисс С. Грант (1822–1885), Одақ генералы және АҚШ-тың 18-ші президенті, ол әйелі мен қайнағасы арқылы құлдарға ие болды. 1859 жылдың 29 наурызында Грант өзінің құлы Уильям Джонсты босатты, осылайша Джонс АҚШ президенті болған адамның құлында болған соңғы адам атанды. Роберт Исаак Дей Грей (шамамен 1772–1804), канадалық саясаткер және құл иегері. 1798 жылы ол Жоғарғы Канадада құлдықты кеңейту туралы ұсынысқа қарсы дауыс берді. Кертис Групб (шамамен 1730–1789), Пенсильваниялық темір шебері және АҚШ тәуелсіздігі кезінде штаттың ең ірі құл иегерлерінің бірі.
H
Джеймс Генри Хаммонд (1807–1864), АҚШ сенаторы және Оңтүстік Каролинаның губернаторы, құлдықты қорғаушы, 300-ден астам құлдың иесі. Уэйд Хэмптон I (1752 – 1835), американдық генерал, конгрессмен және плантатор. Елдегі ең ірі құл иелерінің бірі болғандықтан, ол құлдарға тәжірибелер жүргізген деген айып тағылды. Уэйд Хэмптон II (1791–1858), американдық сарбаз және үш штатта жер иеленген плантатор. 1860 жылы Миссисипиде оның барлығы 335 құлы болды. Уэйд Хэмптон III (1818–1902), АҚШ сенаторы, Оңтүстік Каролинаның губернаторы, Конфедерация генерал-лейтенанты, плантатор, құл иесі, ақ нәсілшіл және «Жоғалған істің» жақтаушысы. Джон Хэнкок (1737–1793), американдық мемлекет қайраткері. Ол бірнеше үй құлдарын мұра етті, олар ақырында оның әйелінің туысының өсиеті бойынша босатылды; оның өзі құл сатып алғаны немесе сатқаны туралы ешқандай дәлел жоқ. Бенджамин Харрисон IV (1693–1745), американдық плантатор және саясаткер. Ол қайтыс болғаннан кейін оның он баласының әрқайсысына оның мүлігінен құлдар мұрагерлікпен қалды. Бенджамин Харрисон V (1726–1791), американдық саясаткер, АҚШ Тәуелсіздік декларациясына қол қойған, ол плантацияны және оның құлындағы адамдарды әкесінен мұра етті. Уильям Генри Харрисон (1773–1841), АҚШ-тың 9-шы президенті, оның он бір құлы болды. Патрик Генри (1736–1799), американдық мемлекет қайраткері және шешен. Ол 1773 жылы былай деп жазды: «Мен өз қолыммен сатып алған құлдардың иесімін. Оларсыз өмір сүрудің жалпы қолайсыздығы мені өзіне тартады. Мен бұны ақтауға болмайды». Томас Хейвард-күлгі (1746–1809), Оңтүстік Каролина судьясы, плантатор және АҚШ Тәуелсіздік декларациясына қол қойған. Ол құлдыққа алған әйелдердің кем дегенде біреуінен бала сүйді, бұл оны 1890 жылдары оңтүстіктен Конгресске сайланған бес африкалық американдықтың бірі – Томас Э. Миллердің әкесі етті. Джордж Хибберт (1757–1837), ағылшын саудагері, саясаткер және кеме иесі. Ол құлдыққа қарсы лоббидің жетекші мүшесі болды, Ұлыбритания құлдықты жойғаннан кейін оған 16 000 фунт стерлинг өтемақы берілді. Томас Хибберт (1710–1780), ағылшын саудагері, Ямайкадағы плантацияларындағы құл еңбегінен байыды. Евфросина Хинард (1777 жылы туған), Нью-Орлеандағы еркін қара әйел, құлдарға ие болды және оларды басқаларға жалға берді. Томас Хиндман (1828–1868), американдық саясаткер және Конфедерация генералы. Азамат соғысы кезінде ол Теннесси армиясының медициналық директорына екі құл отбасын жалға берді. Артур Уильям Ходж (1763–1811), Британдық Виргин аралдары плантаторы, өзінің құлын өлтіргені үшін өлім жазасына кесілген алғашқы және, мүмкін, жалғыз британдық азамат. Жан Франсуа Ходуль (1765–1835), капитан, корсар, саудагер және плантация иесі, Франциядан көшіп, Маврикий мен Сейшель аралдарына қоныстанды. Джонс Хопкинс (1795–1873), Джонс Хопкинс университетінің құрылуына қаржылай көмек көрсеткен меценат. Сэм Хьюстон (1793–1863), АҚШ сенаторы, Техас Республикасының президенті, Теннессидің 6-шы губернаторы және Техастың 7-ші губернаторы; ол он екі адамды құл етті. Хёрлейфр Хродмарсон (9 ғасыр), Исландияның алғашқы қоныстанушысы, оның құлдары бүлік шығарып, оны өлтірді. Абиджа Хант (1762–1811), Миссисипидегі Натчес округінің плантаторы және саудагері. 1808 жылы ол 60-61 құлымен бірге плантацияларының бірін сатты. Дэвид Хант (1779–1861), Миссисипидің Натчес ауданындағы бай плантатор және Окленд колледжінің ең ірі демеушісі, ол 1700-ге жуық адамды құл етті. Маргарет Хаттон (1727–1797), алғашқы федералдық санақ кезінде Пенсильваниядағы ең ірі құл иесі.
Мен
Ибн Баттута (1304 – шамамен 1368), мұсылман бербер марокколық ғалым және саяхатшы. Ол өзінің гаремінде қыздар мен әйелдерді құлдыққа салып ұстады. Эмина Ильхами (1858–1931), египеттік ханшайым, ол ұлына құл қыздарды сыйға берді және Бірінші дүниежүзілік соғысқа дейін құлдарға ие болды.
Ж
Эндрю Джексон (1767–1845), АҚШ-тың 7-ші президенті, 300-ге дейін адамды құлдыққа салды. Уильям Джеймс (1791–1861), ағылшын радикал саясаткері және Вест-Индия плантациясының иесі. Уильям Джарвис (1756–1817), Жоғарғы Канаданың Йорк қаласындағы көрнекті жер иесі және үкімет шенеунігі. Питер Джефферсон (1708–1757), АҚШ президенті Томас Джефферсонның әкесі. Өсиетімен Монтичеллоның қарыздарын төлегеннен кейін оның құзырында қалған құлдарды босатып жіберді. Томас Джефферсон (1743–1826), АҚШ-тың 3-ші президенті. Ол құл болған Салли Хемингспен ұзақ жылдар бойы қарым-қатынаста болды. Томас Еремия (1775 жылы туған), құл көтерілісін ұйымдастыруға тырысқаны үшін Оңтүстік Каролина провинциясында өлім жазасына кесілген бос негр. Эндрю Джонсон (1808–1875), АҚШ-тың 17-ші президенті, ол 14-ші түзетуге (бұрынғы құлдарға азаматтық құқық берген) қарсы болды және Азамат соғысынан бұрын кем дегенде он құлға ие болды.
К
Уильям Кинг (1812–1895), ол 15 адамға дейін құл етіп ұстаған, кейіннен құлдыққа қарсы күрескен және Оңтүстік-Батыс Онтариода бұрынғы құлдардың Элгин елді мекенін құрған. Анна Кингсли (1793–1870), Африка тумасы, он үш жасында Зефания Кингсли оны әйелі ретінде сатып алған; кейін ол өз еркімен құлдарға ие болған. Зефания Кингсли (1765–1843), плантатор және құл саудагері, құлдықты және сол кезде "амальгамация" деп аталған, түрлі нәсілдік некелерді қорғаған. Джеймс Найт (шамамен 1640–1721), ағылшын саяхатшысы және Гудзон шығанағы компаниясының директоры, ол Танадельтурды қоса, жергілікті әйелдерді құл еткен.
L
Джеймс Ладсон (1753–1812), Оңтүстік Каролинаның вице-губернаторы, ол сол штатта 100-ден астам адамды құл еткен. Джеймс Х. Ладсон (1795–1868), кәсіпкер және Оңтүстік Каролина плантаторы. Генри Лоуренс (1724–1792), Континенттік Конгрестің 5-ші президенті, оның компаниясы, Остин және Лоуренс, Солтүстік Америкадағы ең ірі құл саудагері болды. Дельфин ЛаЛаури (1787–1849), Нью-Орлеанның қоғамдық өмірге белсенді қатысушысы және сериялық кісі өлтіруші, үйіндегі құлдарды азаптап өлтіруімен әйгілі. Джон Ламонт (1782–1850), Шотландиядан эмигрант, Тринидадтағы қант плантацияларында адамдарды құл еткен. Мари Лаво (1801–1881), Луизиана вуду дәстүрін ұстанатын адам, ол кем дегенде жеті адамды құл еткен. Фенда Лоуренс (1742 жылы туған), Салумда құл саудагері. Ол 13 колонияға еркін қара әйел ретінде сапар шеккен. Ричард Блэнд Ли (1761–1827), американдық саясаткер, 1787 жылы Вирджиниядағы плантацияны және 29 құлды мұра еткен. Уильям Леноир (1751–1839), американдық Тәуелсіздік соғысының офицері және көрнекті мемлекет қайраткері, ол Солтүстік Каролинаның Уилкс округі тарихындағы ең көп құлы бар адам болған. Уильям Баллард Леноир (1775–1852), диірмен иесі және Теннесси саясаткері, ол диірмендерінде жалақылы және мәжбүрлі еңбекпен жұмыс істеген. Фрэнсис Либер (1800–1872), неміс-американдық заңгер және саяси философ, Америка Азамат соғысы кезінде Либер кодексін жазған. Ол Нью-Йоркке көшуге дейін Оңтүстік Каролинада адамдарды құл еткен. Эдвард Ллойд (1779–1834), Мэриленд штатының американдық саясаткері, 1832 жылы 468 адамға ие болған, соның ішінде аболиционист Фредерик Дуглас (сол кезде Фредерик Бейли деп аталған). Эдвард Лонг (1734–1813), ағылшын отаршылдық әкімшісі және Ямайкадағы плантатор. Ол құл иесі және құлдықты жақтаушы болған. Джордж Лонг (1800–1879), ағылшын классикалық ғалымы. Лонг Вирджиния университетінде сабақ бергенде Джейкоб есімді құлды сатып алып, оны Англияға әкелген, онда ол санақта үй қызметшісі ретінде тіркелген. Туссен Лувертюр (1743–1803), бұрынғы құл, ол өзі оншақты адамды құл еткен, кейін генерал және Гаити революциясының жетекшісі болған. Джордж Дункан Лудлоу (1734–1808), отаршылдық заңгер. Ол құл иесі болған және 1800 жылы Нью-Брансуиктің бас судьясы ретінде сол кездегі британдық тәжірибеге қарсы құлдықты қолдаған. Дэвид Линд (шамамен 1745–1802), Төменгі Канаданың сеньоры және саясаткері. Ол кем дегенде екі адамды құл еткен және 1793 жылы құлдықты жоюға қарсы дауыс берген.
М
Джеймс Мэдисон (1751–1836), АҚШ-тың 4-ші президенті, 1801 жылға қарай Монпелье плантациясында 100-ден астам адамды құл еткен. Джеймс Мэдисон аға (1723–1801), президент Джеймс Мэдисонның әкесі, өмірінің соңында 108 құлға ие болды. Фердинанд Магеллан (шамамен 1480–1521), португалдық теңізші, Малаккалық Энрикеге құлдық жағдайын таңдады. Бертран Франсуа Мае де Ла Бурдонна (1699–1753), француз Шығыс Үнді компаниясының теңіз офицері және Исль-де-Франс (Маврикий) мен Реюньонның әкімшісі. Уильям Махоун (1826–1895), теміржол салушы, Конфедерация генералы және Вирджиниядан АҚШ сенаторы. Ол бұрын құлдарға ие болған, бірақ Азамат соғысынан кейін екі нәсілдік «Реджайстер» партиясына қосылды. Джон Лоуренс Мэннинг (1816–1889), Оңтүстік Каролинаның 65-ші губернаторы, 1860 жылы 600-дан астам адамды құл ретінде ұстады. Франсис Марион (1732–1795), Революциялық соғыс генералы, оның көптеген құлдары қашып, британдықтармен бірге соғысқан. Джозеф Марриат (1757–1824), Гренада, Тринидад, Сент-Люсия және Ямайкада құлдарға ие болды. 1808 жылы Хоршам округінен, ал 1812–1824 жылдары Сэндвичтен парламент депутаты болды. Джон Маршалл (1755–1835), АҚШ Жоғарғы Сотының 4-ші бас судьясы, әр түрлі уақытта жетіден он алтыға дейін үй құлына ие болды. Джордж Мейсон (1725–1792), Вирджиния плантаторы, саясаткер және 1787 жылғы АҚШ Конституциялық конвенциясының делегаты. Томас Масси (буржесс) (шамамен 1675–1731), Вирджиния плантаторы және Вирджинияның буржесс палатасында қызмет еткен саясаткер. Уильям Масси (буржесс) (1718–1751), Вирджиния плантаторы және буржесс палатасында қызмет еткен саясаткер, буржесс Томас Массидің ұлы. Катарина Флод Макколл (1766–1828), 1700-жылдардың соңы мен 1800-жылдардың басында АҚШ-та құл еңбегіне сүйенген ірі бизнес операцияларын басқарған Марта Вашингтон және Энни Генри Кристиан сияқты әйелдердің бірі болды. Джеймс Макгилл (1744–1813), шотланд бизнесмені және Монреальдегі Макгилл университетінің негізін қалаушы, құл иегері болды. Генри Миддлтон (1717–1784), Континенттік Конгрестің 2-ші президенті, Оңтүстік Каролинада 800-ге жуық адамды құл етті. Джон Милледж (1757–1818), АҚШ конгрессмені және Джорджияның 26-шы губернаторы, сол штатта 100-ден астам адамды құл етті. Роберт Миллиган (1746–1809), шотланд саудагері және кеме иесі. Ол қайтыс болған кезде Ямайкадағы плантацияларында 526 адамды құл еткен. Моктесума II (шамамен 1480–1520), ацтектердің соңғы императоры, сенімсіз жұлдыз жорамалдаушылардың отбасыларын құлдыққа жібергені хабарланды. Джеймс Монро (1758–1831), АҚШ-тың 5-ші президенті, Вирджиниядағы плантацияларында көптеген адамдарды құл етті. Индро Монтанелли (1909–2001), итальяндық журналист, тарихшы және жазушы, эритреялық қызды сатып алып, оны сексуалдық құл ретінде ұстады. Фрэнк А. Монтгомери (1830–1903), американдық саясаткер және Конфедерация кавалерия офицері. Джексон Мортон (1794–1874), Флорида саясаткері. Ол құл еткен бес адам Алабамаға көшіруге әрекеттенгенде қашуға тырысты. Уильям Моултри (1730–1805), революциялық генерал және Оңтүстік Каролинаның губернаторы, өз плантациясында 200-ден астам адамды құлдыққа салды. Мұхаммед (шамамен 570–632), арабтың діни, әлеуметтік және саяси көшбасшысы және исламның негізін қалаушы, құлдарды сатып алды, сатты, тұтқынға алды және құлдықты реттеу үшін ережелерді орнатты. Геркулес Муллиган (1740–1825), Америка революциялық соғысы кезінде тігінші және тыңшы, оның құлы Като оның тыңшылық әрекеттеріне көмектесті. Соғыстан кейін Маллиган аболиционист болды. Манса Муса (шамамен 1280–1337), Мали империясының билеушісі, оның қажылығына 12 000 құл еріп отырды.
N
Джон Ньютон (1725–1807), британдық құл саудагері және кейіннен құлдықты жоюшы. Никиас (б.з.д. 470–413 жж.), афиналық саясаткер және генерал. Плутархтың мәліметінше, ол күміс кендерінде 1000-нан астам адамды құлдыққа салды. Никарет Коринфтен жас қыздарды құл саудасынан сатып алып, оларды гетера ретінде тәрбиеледі.
О
Сюзанна Острехан (1809 жылы қайтыс болды), Барбадос кәсіпкері, өзі босатылған құл, ол құлдарды (оның ішінде өз отбасын) босату үшін сатып алды, бірақ басқаларын өз мүлігінде жұмыс істеуге қалдырды. Джеймс Оуэн (1784–1865), американдық саясаткер, плантатор, генерал-майор және кәсіпкер, құл етілген ғалым Омар ибн Саидтың иесі болды.
P
Джон Пейдж (1628–1692), Вирджиния саудагері және құл саудасымен айналысқан Корольдік Африка компаниясының өкілі. Сюзанна Амомба Пейле (шамамен 1673–1755), Африкалық Гвиана құлы, құл иесі және плантатор. Чарльз Николас Палмер (1772–1848), британдық парламент мүшесі және Ямайка плантациясының иесі. Джордж Палмер (1772–1853), ағылшын бизнесмені және саясаткері. Гренадада құлдық жойылғанда, құл иесі ретінде өтемақы алды. Уильям Пенн (1644–1718), Пенсильванияның негізін қалаушы, көптеген құлдарға ие болды. Ричард Пеннант, 1-ші барон Пенрхин (1737–1808), Ямайкадағы алты қант плантациясына ие болды және құлдықтан босатуға қарсы күресті. Джон Дж. Петтус (1813–1867), Миссисипи штатының 20-шы және 23-ші губернаторы, өзінің фермасында 24 адамды құл етіп ұстады. Джудит Филипп (шамамен 1760 – 1848) – Гренададағы ең ірі мүліктердің біріне ие болған, еркін афро-гренадалық кәсіпкер. Ұлыбритания Батыс Индиядағы құлдарды азат еткен кезде оның 275 құлы болды және колониядағы ең ірі өтемақылардың бірі ретінде 6603 фунт стерлинг алды. Томас Филипс (1760–1851), Лландовири колледжінің негізін қалаушы және құл иеленуші. Джон Пинни (1740–1818), британдық саудагер, 22 жасында Невис аралындағы қант плантациясын мұраға алды және оны жұмыс істеу үшін ондаған құлдарды сатып алды. Платон (б.з.д. 428/427 немесе 424/423 – 348/347), афиналық философ, бірнеше құлға ие болғандығы айтылады. Сюзанна дю Плесси (1739–1795), Голланд Суринамындағы плантатор, қатыгездігімен әйгілі болды. Ведиус Полио (б.з.д. 15 ж. қайтыс болды), Рим аристократы, құлдарына өте қатыгездік танығандығымен есімдері сақталды. Джеймс К. Полк (1795–1849), АҚШ-тың 11-ші президенті, өмірінің көп бөлігінде құлдарға ие болды. Леонид Полк (1806–1864), епископ және Конфедерация армиясының генералы, Теннессидегі плантациясында адамдарды құл етіп ұстады. Сэмюэл Полк (1772–1827), президент Джеймс К. Полктің әкесі. Сара Чайлдресс Полк (1803–1891), Джеймс К. Полктің әйелі, Теннессидегі алғашқы плантация иелерінің бірі. Рейчел Прингл Полгрин (1753–1791), афро-барбадостық қонақ үй және бордель иесі. Өзін-өзі босатып, зор күш қолданып, өз құлдарын зорлады.
Q
Джон А. Квитман (1798–1858), Миссисипи саясаткері және құлдыққа жақтас, «От жеушілер» (Fire Eaters) тобының көрнекті мүшесі.
R
Эдмунд Рэндольф (1753–1813), американдық мемлекет қайраткері. Оның сегіз құлы 1780 жылғы Ақырын жою заңымен босатылды. Джон Рэндольф (1773–1833), американдық мемлекет қайраткері және плантатор, Америка отарлау қоғамының негізін қалаушылардың бірі. Джон Рейнольдс (1788–1865), Иллинойс штатының 4-ші губернаторы, 20 жылдың ішінде жеті құлын босатып, азат етті. Джордж Р. Ривз (1826–1882), Техас шерифі, полковник, заң шығарушы және Техас өкілдер палатасының спикері, сондай-ақ кейіннен танымал заңгер болған Басс Ривздің иесі болды. Солтүстік Америкадағы британдық армия офицері Дэниел Робертсон (1733–1810) Пьер Бонга мен оның ата-анасын Макинак аралында, ал Монреальдегі Илер Ламурды босатты, бірақ Ламурға 1787 жылы әйелі Кэтриннің босатылуы үшін төлеуді талап етті. Уильям Бартон Роджерс (1804–1882), американдық ғалым және МТИ-нің негізін қалаушы, кем дегенде алты адамды құл қылды, оның ішінде Изабелла Гиббонс та болды. Хуан Мануэль де Росас (1793–1877), Буэнос-Айрес провинциясының губернаторы, Аргентинадағы құл саудасының жандануын қадағалады. Мэри Джонстон Роуз (1718–1783), Ямайкадағы еркін түсті адам және қонақ үй иесі, мүмкін құл болып туған, кейін өзі құл иесі болды. Исаак Росс (1760–1836), Миссисипи плантаторы, өсиеті бойынша құлдарын босатып, Африкаға көшіруді талап етті. Энн Россиньоль (1730–1810), афро-француз құл саудагері. Исаак Ройалл кіші (1719–1781), Гарвард құқық мектебінің құрылуында маңызды рөл атқарған отарлық американдық жер иесі. Питер Рассел (1733–1808), құмар ойыншы, үкімет шенеунігі, саясаткер және Жоғарғы Канададағы судья. Джон Ратледж (1739–1800), АҚШ-тың екінші бас судьясы, бір уақытта алпысқа дейін адамды құлдыққа салды.
Т
Клементе Табоне (шамамен 1575–1665), кем дегенде екі құлға ие болған мальтийлік жер иегері. Лоуренс Талияферро (1794–1871), Гарриет Робинсонды құлдыққа түсіріп, оның Дред Скоттпен некелесу рәсімін өткізген үнді агенті. Қазіргі Миннесота штатындағы ең ірі құл иегері Талияферро Форт Снелингтегі офицерлерге құлдарды жалға берді. Роджер Тейни (1777–1864), АҚШ Жоғарғы Сотының 5-ші Бас судьясы, жас кезінде әкесінен құлдарды мұраға алған, бірақ оларды дереу босатып жіберді. Джон Тайло II (1721–1779), Вирджиния плантаторы және саясаткері, шамамен 250 адамды құл еткен. Джордж Тейлор (шамамен 1716–1781), Пенсильваниялық темір өндіруші және Тәуелсіздік декларациясына қол қойған, ол екі адамды құл еткен, олардың өлімінен кейін қарыздарын өтеу үшін сатылды. Закари Тейлор (1784–1850), АҚШ-тың 12-ші президенті, ол Cypress Grove плантациясында 200-ге дейін адамды құл еткен. Эдвард Телфейр (1735–1807), Грузияның 19-шы губернаторы және құл иегері. Томас Тистлвуд (1721–1786), Ямайкадағы британдық плантатор, ол күнделігінде құлдарды азаптау және зорлау оқиғаларын жазған. Джордж Генри Томас (1816–1870), Америка Азамат соғысындағы Одақ генералы, өмірінің көп бөлігінде құлдарға ие болған. Мадам Тинубу (1810–1887), Нигерия аристократы және құл саудагері. Типпу Тип (1832–1905), Занзибар құл саудагері. Тирадентес (1746–1792), Бразилия революционері. Алекс Тизон (1959–2017), Пулитцер сыйлығының иегері және «Менің отбасымның құлы» кітабының авторы. Роберт Тумбс (1810–1885), АҚШ конгрессмені, Конфедерацияның 1-ші Мемлекеттік хатшысы және Конфедерация армиясының бригадир генералы. Ол плантацияларында көптеген құлдарға ие болған, оның ішінде Гарланд Х. Уайт, Уильям Гейнс және Уэсли Джон Гейнс. Джордж Тренхолм (1807–1876), американдық қаржыгер, ол плантацияларында және үй шаруашылығында жүздеген адамды құл еткен. Хомейдан Аль Түрки (1969 жылы туған), Колорадо штатының тұрғыны, 2006 жылы үй шаруасындағы қызметкерін құлдыққа түсіріп, зорлағаны үшін сотталған. Джон Тайлер (1790–1862), АҚШ-тың 10-шы президенті, 23 жасында әкесінен Вирджиниядағы плантацияны және 13 құлды мұраға алған.
V
Мартин Ван Бюрен (1782–1862), АҚШ-тың 8-ші президенті және кейіннен құлдықты жоюға белсенді түрде қолдау көрсеткен, кем дегенде бір құлға ие болды және Вашингтонда тұрған кезде басқаларын жалға берген. Джозеф Х. Ванн (1798–1844), Индей аумағында жүздеген құлдарға ие болған чероки тайпасының басшысы. Диего Веласкес (1599–1660), испан суретшісі, өзінің көмекшісі және белгілі суретші болған Хуан де Парежаны құлдыққа салды. Америго Веспуччи (1451–1512), итальяндық саяхатшы және Американың атымен аталуына себепкер болған тұлға, оның дүниеден озған кезде мүлкінде бес құл болған. Жак Виллере (1761–1830), Луизиананың губернаторы. Ол құлдыққа түсірген 53 адамды ағылшындар Жаңа Орлеан шайқасынан кейін босатып алды. Элизабет Диодонне Винсент (1798–1883), Гаитиде туған, бостандықпен дүниеге келген, күйеуімен бірге Жаңа Орлеанда құлдарға ие болған түсті терілі кәсіпкер әйел.
W
Валкара (шамамен 1805 – 1855), Тимпаногос тайпасының басшысы, қазіргі Юта штабындағы америкалықтардың бірі, басқа тайпа мүшелерін (көбінесе пайют немесе гошут тайпаларынан) құл етіп, олардың көптегенін Калифорнияға немесе Нью-Мексикоға саудалаған. Джошуа Джон Уорд (1800–1853), Оңтүстік Каролинаның вице-губернаторы және «күріш плантаторларының патшасы», оның меншігі бір кезде АҚШ-тағы ең ірі құл иесі болған (1,130 құл). Роберт Уош (1790–1856), Миссури Жоғарғы сотының судьясы. Өзі құл иесі болғандықтан, бірнеше маңызды бостандыққа қатысты сот ісінде қарсы дауыс берген. Августин Вашингтон (1694–1743), Джордж Вашингтонның әкесі. Қайтыс болған кезде 64 адамға ие болған. Джордж Вашингтон (1732–1799), АҚШ-тың бірінші президенті, 300-ге дейін адамды құл ретінде ұстаған. Өмірінің соңғы өсиетімен барлық құлдарын босатып жіберген. Марта Вашингтон (1731–1802), АҚШ-тың бірінші ханымы, алғашқы күйеуінің қайтысынан кейін құлдарды мұраға алған және кейіннен немерелеріне үйлену тойына құлдарды сыйлық ретінде берген. Джон Уэйлс (1715–1773), ағылшын құл саудагері және Томас Джефферсонның қайнағасы. Джеймс Мур Уэйн (1790–1867), АҚШ конгрессмені және АҚШ Жоғарғы сотының судьясы, құлдарды ұстаған және құл әйелден үш баласы болған. Томас Х. Уоттс (1819–1892), Алабама штатының 18-ші губернаторы және құл иесі. Джон Веддерберн (1729–1803), шотландтық жер иесі, оның құлы Джозеф Найт бостандыққа шығу үшін сотқа жүгінген. Ричард Вэнман (шамамен 1712–1781), Жаңа Шотландия саясаткері және сыра қайнатқышы. Оның құлдарының бірі, Като, 1778 жылы қашуға тырысқан. Джон Х. Уилер (1806–1882), АҚШ үкімет кабинетінің мүшесі және Солтүстік Каролина плантаторы. Ол құл қылған екі әйел, Джейн Джонсон және Ханна Бонд, одан қашып, екеуі де бостандыққа қол жеткізген. Уильям Уиппл (1730–1785), американдық генерал және саясаткер, Тәуелсіздік декларациясына қол қойған және құл саудагері. Джордж Уайтфилд (1714–1770), ағылшын методист уағызшысы, Грузияда құлдықты заңдастыру үшін сәтті науқан жүргізген. Джеймс Мэтью Уайт (шамамен 1788–1843), канадалық банкир, ол Ямайкадағы плантацияда кем дегенде он екі адамды құл қылған. Джеймс Бекфорд Уайлдман (1789–1867), ағылшын депутаты және Ямайка плантацияларының иесі. Джон Уизерспун (1723–1794), шотланд-американдық пресвитериандық дін қызметкері, АҚШ-тың негізін қалаушы әкелерінің бірі, Нью-Джерси колледжінің (қазіргі Принстон университеті) президенті. Ол қайтыс болған кезде «әрқайсысының құны жүз доллар болатын екі құлы» болған. Джон Уинтроп (1587/88–1649), Массачусетс шығанағы колониясын құрудағы жетекші тұлғалардың бірі және Массачусетс штатының үшінші губернаторы. Ол екі пекот тайпасының мүшесін құл қылған. Джозеф Враг (1698–1751), британдық-американдық саудагер және саясаткер. Ол және оның серіктесі Бенджамин Савидж құл саудасына маманданған алғашқы отаршыл саудагерлер мен кеме иелерінің қатарында болған. Винфлейд (шамамен 950/960 ж. қайтыс болған), англосаксондық дворян әйелі, ол өзінің немересі Эадгифуға Аелфсиге есімді ер аспазды мұра етіп қалдырған. Джордж Уайт (1726–1807), американдық заңгер, АҚШ Тәуелсіздік декларациясына қол қойған. Өмірінің соңында құлдарын босатып жіберген.
Y
Уильям Лоундес Янси (1814–1863), американдық сепаратистік қозғалыстың желісі, оған 36 адам қалыңдық ретінде берілді және ол оларды жұмысқа мәжбүрлеген плантация құрды. Мари Маргарита д’Ювилль (1701–1771), Канадада туған және қасиетті деп жарияланған алғашқы адам, сондай-ақ "Монреалдың белгілі құл иелерінің бірі". Дэвид Леви Юли (1810–1886), американдық саясаткер және адвокат, ол құлдарды Флоридадағы қант қамысы плантациясында жұмыс істеуге, ал кейін теміржол салуға мәжбүр етті.
Z
Хуан де Зальдивар (1514–1570), испандық шенеунік және саяхатшы, Жаңа Испаниядағы өз шаруашылықтарында және кен орындарында көптеген адамдарды құлдыққа салды.