Ливанның Солтүстік облысындағы Кадиша шатқалы – қасиетті, тарихи маңызы бар аймақ. Христиандық монастырьларға бесік болған, әдемі Кадиша өзенімен өркендеген жер.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ливанның Солтүстік Губернаторлығындағы аңғар
Valley in North Governate, Lebanon
Кадиша аңғары (وادي قاديشا), сондай-ақ Кадиша аңғары деп аталады және Кадиша шатқалы немесе Вади Кадиша деп те аталады, Ливанның Солтүстік Губернаторлығының Бшари және Жарта аудандарында орналасқан шатқал. Аңғар Кадиша өзенімен қазылған, Триполиге жеткенде Нахр Абу Али деп те аталады. Қадиша сөзі арамей тілінде "қасиетті" дегенді білдіреді, сондықтан аңғар кейде Қасиетті аңғар деп аталады. Ол көп ғасырлар бойы христиандық монахтар қауымдарын қорғап келген. Аңғар Ливанның солтүстігіндегі әл-Макмал тауының етегінде орналасқан. Адамдардың қоныстануы, заңсыз құрылыс және тиімсіз қорғау шаралары аңғардың толықтығына қауіп төндіріп отыр. Әзірге ЮНЕСКО-ның "қауіпте" тізіміне енбегенімен, заң бұзушылықтар жалғасқан жағдайда осы қадамға келуі мүмкін деген ескертулер жасалып жатыр.
Kadisha Valley (وادي قاديشا), also romanized as the Qadisha Valley and also known as the Kadisha Gorge or Wadi Kadisha , is a gorge that lies within the Bsharri and Zgharta Districts of the North Governorate of Lebanon. The valley was carved by the Kadisha River, also known as the Nahr Abu Ali when it reaches Tripoli. Kadisha means "Holy" in Aramaic, and the valley is sometimes called the Holy Valley. It has sheltered Christian monastic communities for many centuries. The valley is located at the foot of Mount al Makmal in northern Lebanon. The integrity of the valley is at risk because of encroachment of human settlements, illegal building, and inconsistent conservation activity. Although it is not yet on the UNESCO "in danger" list, there have been warnings that continued violations may lead to this step.
География
Қасиетті Нахр Кадиша өзені Құдай кедрлері орманының төменгі жағындағы үңгірде (горотодағы) бастауын алып, 35 км-ге созылып ағады. Ливан кедрі (Cedrus Libani) ежелгі ботаникалық еңбектерде әлемдегі ең көне ағаш деп сипатталған. Израильдіктер оны өз жерлеріне Иерусалимдегі Бірінші және Екінші храмдарды салу үшін әкелді. Тарихи мәліметтерде атақты кедр ормандарының 6-шы ғасырда, Юстиниан тұсында жойыла бастағаны айтылған.
The holy river, Nahr Qadisha, runs through the valley for 35 km from its source in a cave (grotto) a little way below the Forest of the Cedars of God. The Lebanon Cedar (Cedrus Libani) is described in ancient works on botany as the oldest tree in the world. It was admired by the Israelites, who brought it to their land to build the First and the Second temples in Jerusalem. Historical sources report that the famous cedar forests were beginning to disappear at the time of Justinian in the 6th century AD.
Тарих
Қадиша аңғарының көптеген табиғи үңгірлері палеолит дәуірінен бастап баспана ретінде және жерлеу орындары ретінде пайдаланылған. Әсіресе, Хаука маңындағы Аасси Хаукка (үңгірі) палеолит, рим және орта ғасырлық кезеңдерге қатысты археологиялық заттар тапқан. Христиан дінінің алғашқы ғасырларынан бері Қасиетті аңғар оңашалық іздегендерге пана болып келген. Тарихшылар Қадиша аңғарында христиан дінінің алғашқы жылдарынан бері үздіксіз монастырь қауымдастықтары болғанын айтады. Сонымен қатар, мұсылман мистикалықтары, яғни суфилер де медитация мен оңашалық үшін осы жерге келіпті. Марониттік монахтар Қадишаның ортасында, Каннубин қаласында жаңа орталық құрды, ал монастырьлар айналасындағы төбелерге жылдам тарады.
The Qadisha Valley's many natural caves have been used as shelters and for burials back as far as the Palaeolithic period. The Aassi Hauqqa (cave) in particular, near Hawqa, has yielded archaeological items indicating Palaeolithic, Roman, and medieval periods of use. Since the early centuries of Christianity the Holy Valley has served as a refuge for those in search of solitude. Historians believe that the Kadisha Valley has had monastic communities continuously since the earliest years of Christianity. It was also at times a destination for Muslim mystics, or Sufis, who also visited it for meditation and solitude. The Maronite monks established their new center at Qannubin, in the heart of the Qadisha, and monasteries quickly spread over the surrounding hills.
Қадиша мумиялары
1283 жылға дейін сақталған сегіз жақсы сақталған ауыл тұрғындарының табиғи мумиялары 1989-1991 жылдар аралығында Қадиша аңғарында GERSL ғылыми ұйымының спелеологтары Фади Баруди, Пьер Аби Аун, Пол Кахауажа және Антуан Гауч тарапынан табылды. Бұл мумиялар көптеген заттармен бірге 'Аси әл Хадат үңгірінен табылған.
Eight well preserved natural mummies of villagers dating back to around 1283 A. D. were uncovered by Fadi Baroudy, Pierre Abi Aoun, Paul Kahawaja & Antoine Ghaouch, a team of speleologists from the GERSL scientific organisation in the Qadisha Valley between 1989 and 1991. These were found in the 'Asi al Hadath cave along with a wealth of artifacts.
Дүниежүзілік мұралық нысан
1998 жылы ЮНЕСКО осы аңғарды әлемдік мұра тізіміне қосты, себебі ол әлемдегі ең ерте христиандық монастырь орындарының бірі болып табылады және христиандық иманның үздіксіз мысалы ретінде маңызды.
In 1998, UNESCO added the valley to the list of World Heritage Sites because of its importance as the site of some of the earliest Christian monastic settlements in the world, and its continued example of Christian faith.
Хауканың біздің әйелінің монастыры
Сайдет-Хауқа Қанубин мен Қожая монастырларының арасында, зор үңгірдің төменгі жағында 1150 метр биіктікте орналасқан. Ол 13 ғасырдың соңында Хауқа ауылының тұрғындарымен құрылған. Бұл шағын шіркеу орташа деңгейдегі кең алаңда орналасқан, онда каналдармен су толтырылатын су қоймасы бар. Жоғарғы деңгейге баспанамен ғана жетуге болады, ол 47 метрге дейін созылған үңгір. Үңгірде ортағасырлық керамика және жебе ұштарының көптеген қалдықтары табылған, бұл оның паналау орны ретінде пайдаланылғанын көрсетеді. 1170 метр биіктіктегі Аасси Хауққа (үңгір) жерінде бекініс іздері де анықталған. Археологиялық зерттеулер көрсеткендей, бұл үңгір палеолит, рим және орта ғасырларда пайдаланылған.
Saydet Hawqa is situated at an altitude of 1150m between Qannubin and Qozhaya Monasteries, at the base of an enormous cave. It was founded in the late 13th century by villagers from Hawqa. The hermitage appears to have been located on a wide platform at mid level, where there is a water reservoir fed by channels. The upper level, only accessible by ladder, is a cave some 47m long, where the wealth of medieval pottery and arrowheads that have been found suggests its use as a refuge. Traces of fortifications have also been found in the Aassi Hauqqa (cave) at 1170m altitude. Archaeological finds show that this cave was in use in Palaeolithic, Roman, and medieval times.
Мар Саркис монастыры
Мар Саркис монастыры, сондай-ақ Рас Аль Нахр деп аталады, Ехден, Кфарсгхаб, Бане және Хадат-Эль-Джеббе қалаларын аралап тұрады. 1500 метр биіктіктегі аңғарға қарайтын ерекше орналасуының арқасында, монастырь Қадишаның сақшы көзі деп аталады. Ол әулие Саркис және Бахосқа (әулие Сергий мен Бахусқа) арналған. Рас Аль Нахр атауы "өзеннің бастауы" дегенді білдіреді, себебі ол Мар Саркис бұлағының жанында орналасқан, ол Қлайнсие өзенінің негізгі көзі болып табылады, бұл өзен аңғарда Қаннубин өзенімен қосылады. Әулие Саркис және Бахосқа арналған алғашқы шіркеу 8 ғасырдың ортасында, егісшілік құдайына арналған канандық ғибадатхананың орнында салынған. Оның қасында 1198 жылы Анамызға арналған тағы бір шіркеу салынды. 1404 жылдан 1690 жылға дейін бірнеше ғимараттар салынды, сол кезде Патриарх Эстефан Дуайхи ғимараттардың бір бөлігін қалпына келтірді.
The Monastery of Mar Sarkis, also called Ras Al Nahr, overlooks Ehden, Kfarsghab, Bane and Hadath El Jebbeh. Given its exceptional location overlooking the valley at an altitude of 1500m, the monastery is called the Watchful Eye of Qadisha. It is dedicated to Saints Sarkis and Bakhos (Saints Sergius and Bacchus). The name Ras Al Nahr means the top of the river as it is in the vicinity of the Mar Sarkis source, the main contributor to the Qlaynsieh River which joins the Qannubin River in the valley. The first church of Saints Sarkis and Bakhos was built in the mid 8th Century A. D. on the ruins of a Canaanite temple dedicated to a god of agriculture. Next to it, another church dedicated to Our Lady was constructed in 1198 A. D. Several buildings were added from 1404 till 1690, when Patriarch Estephan Douaihy restored part of the buildings.
Мар-Лишаа монастыры
Мар Лиша немесе Киелі Еліша (دير مار أليشع), алғаш рет 14 ғасырда айтылған, екі қауымға тиесілі: марониттік усақтап тұратын тәртіп пен Жалаң аяқ кармелиттер тәртібі. Онда үш-төрт кішкентай ұяшық, асхана және бірнеше кеңсе бар; қауымдық шіркеуде тасқа қашалған төрт шағын ғибадатханасы бар.
Mar Lishaa or St Elisha (دير مار ﺃليشع), mentioned first in the 14th century, is shared by two communities, a Maronite solitary order and the Barefoot Carmelite order. It consists of three or four small cells, a refectory, and some offices; the communal church includes four chapels cut into the rock face.
Басқа да монастырлар
Кадишадағы басқа да монастырь мекемелері – Мар Гиргис монастыры, Мар Чаллита шағын ғибадатханасы, Мар Юханна монастыры, Мар Абун монастыры, Мар Саркис шөлдігі және Март Мура монастыры, Эхден және тағы басқалары. Ілесіп жатқан Хадчит аңғарында (Уади Хулат) тағы бір монастырь тобы бар. Оларға Дейр-эс-Салиб, Мар-Антониос, Мар-Семаан және Мар-Ассия монастырь кешендері, сондай-ақ Мар-Бохна және Мар-Чмуна жеке ғибадатханалары кіреді.
Other monastic establishments in the Qadisha are the Monastery of Mar Girgis, with the Chapel of Mar Challita, the Monastery of Mar Yuhanna, the Monastery of Mar Abun, with the Hermitage of Mar Sarkis, and the Monastery of Mart Moura, Ehden and others. There is another group of monasteries in the adjoining Hadchit Valley (Ouadi Houlat). They include the hermitage monastery complexes of Deir es Salib, Mar Antonios, Mar Semaane, and Mar Assia, along with the isolated chapels of Mar Bohna and Mar Chmouna.