Жуния (جونيه) – Ливанның кезеңдік қаласы, курорттарға, түнгі өмірге және Харриссадағы Тәңір Ана шіркеуіне баруға танымал. Маронит католиктерінің орталығы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Жоние (جونيه, немесе Juniya, جونية) – Ливанның Бейрут қаласының солтүстігінде орналасқан Кесерван ауданының жағалау қаласы. 2017 жылдан бері Кесерван Жбейл облысының орталығы болып табылады. Жоние теңіз жағалауындағы демалыс орындарымен, жанды түнгі өмірімен, сондай-ақ ежелгі тас базармен, паром портымен, параглайдинг алаңымен және жолаушыларды тауға, Хариссадағы Ливанның Әйелі қасиетті орнына жеткізетін гондола көтерілісімен (le téléphérique) әйгілі. Жониеден жоғары, Хариссаға қарай баратын жолда, Жоние шығанағына көрініс беретін Бкерке (بكركي, немесе Bkerki) деген кішкентай төбеде Ливан маронит католик шіркеуінің патриархы орналасқан. Жоние және айналасындағы қалалардың тұрғындарының көп бөлігі – маронит католиктері. Маамельтейн – Газир ауылының бір бөлігі.
Jounieh (جونيه, or Juniya, جونية) is a coastal city in Keserwan District, about north of Beirut, Lebanon. Since 2017, it has been the capital of Keserwan Jbeil Governorate. Jounieh is known for its seaside resorts and bustling nightlife, as well as its old stone souk, ferry port, paragliding site and gondola lift (le téléphérique), which takes passengers up the mountain to the shrine of Our Lady of Lebanon in Harissa. Above Jounieh, and on the way to Harissa, a small hill named Bkerké (بكركي, or Bkerki), overlooking the Jounieh bay, is the seat of the Patriarch of the Maronite Catholic Church of Lebanon. Residents of Jounieh and the surrounding towns are overwhelmingly Maronite Catholics. Maameltein is a district of Ghazir village.
Тарих
Орта ғасыр мұсылман тарихшысы әл Идриси (1165 ж. қайтыс болған) Жүние қаласының теңіздегі бекініс болғанын және оның тұрғындары якобит христиандары болғанын жазбаға алған. Сириялық географ Якут әл Хамави (1226 ж. қайтыс болған) оны Триполиге қарайтын аймақ деп атаған. Профессор Бутрус Аль Бустани "Жүниеге кіріспе" еңбегінің алтыншы бөлімінде былай дейді: "Жүние – Кесерван жағалауындағы қоймалары, дүкендері және бояу зауыты бар жер. Кемелер мен қайықтар арқылы жабдықталады, ал астық саудасы өте дамыған. Сарба, Гадир және Харат Сахр секілді ауылдардың аймағы оның атымен аталады. Жалпы халқы 2500 адамды құрайды. Жүние өзі тұрғын аймақ емес, көбінесе сауда орталығы болып табылады, оның жұмысшылары көршілес қалалардан келеді."
The medieval Muslim historian al Idrisi (d. 1165) notes that Jounieh was a sea fortress whose inhabitants were Jacobite Christians. The Syrian geographer Yaqut al Hamawi (d. 1226) called it a dependency of Tripoli. In the sixth part of The Introduction to Jounieh in the Mid Nineteenth Century, Professor Butrus Al Boustani said: “Jounieh is a place on the Keserwan coast which has warehouses, stores, and a dye house. Ships and boats bring supplies and its grain trade is very popular. Thus a district of the following villages: Sarba, Ghadir, and Harat Sakhr was named for it. Its total population is 2,500. Jounieh itself is not a residential area but mainly a commercial district whose workers come from neighboring towns.”
Осман империясы
Жоуние көршілес аймақтармен ат арбалары үшін салынған жолдар арқылы байланысты. Осылайша, ол Ливан тауының билеушісі Дауд Башаның билігі кезінде Бкеркемен және одан әрі жерлермен байланысты болды. Ғазир тұрғындарының қарсылығына қарамастан, 1867-1868 жылдары Ғазирмен байланыс орнатылды. Рустам Башаның билігі тұсында тағы бір жол Жоуние мен Бейрут көпірін жалғады. Солтүстікке қарай Васа Башаның (1883-1892) билігі кезінде ат арбасымен Батрунға дейін жол салынды. 1892 жылы Жоуние Бейрутпен теміржол арқылы байланысты, арада үш станция болды: Сарба, Жоуние және Муамилитейн – соңғы станция, бұл Бейрут облысынан және одан жүк пен жолаушыларды тасымалдауды жеңілдетті. 1876 жылы дүкендердің саны 300-ден асты, бес жібек фабрикасы, үш қонақ үй, диірмен, үш шырын зауыты, жасанды мұз зауыты, иесінің атымен белгілі "Банк Багос" және шағын қайық құрылысы орындары болды. 1906 жылы Ибрагим Бейк Әл-Судтың "Ливанға оқулық" кітабында Жоуние халқы 2400 адамға жекені, онда Насраға тиесілі жібек фабрикасы, Муса де Франжға тиесілі жібек құрттарын өңдейтін орын, Ризкалла мен Абдул Ахад Хадраның мұрагерлеріне тиесілі 190 тігілген дөңгелегі бар және 10,000 кокон өндіретін жібек фабрикасы, 330 мал және 80 ат арбасы болды. Кесерван облысының тізімдеріне сәйкес, 1914 жылы Гадир қаласында 433 кәсіпорын және 1263 тұрғын болды. Сарба қаласында 213 сауда орыны және 1714 адам тұрды. Харат-Сахрда 165 кәсіпорын және 808 адам болды. Сахил-Алмада 21 кәсіпорын және 187 тұрғын болды. Жоуние Франция мен Маронит Патриархаты коммерциялық кемелер үшін порт ашуды қолдағаннан кейін айқын өркендеуді бастан кешірді, ол (Шуф жағалауындағы Әл-Наби Юнес портымен бірге) Ливан тауының ресми портына айналды. 1989 жылы генерал Аун мен Ливан күштері арасындағы шайқас кезінде Бейруттен Кипрге алты апта ішінде 10 000 азамат келді. 1990 жылдың 24 ақпанында паромға белгісіз теңіз патрульдік қайығы шабуыл жасады. Бір жолаушы қаза тауып, он жеті адам жарақат алды. 1997 жылы Ларнака мен Жоуние арасында катамаран қатынайтын, төрт сағаттық саяхатқа билеті 100 АҚШ доллары тұратын. Ол кезде Ливандағы орташа айлық табыс 132 АҚШ доллары болатын.
Jounieh was connected with neighboring areas by roads built for carriages. So it was connected with Bkerké and beyond it during the rule of Dawud Basha, the ruler of Mount Lebanon. It was connected to Ghazir between 1867 and 1868 despite the objection of Ghazir's residents. Another road connected Jounieh to the Beirut Bridge during the rule of Rustum Basha. To the north it was connected by a carriage's road until Batroun during the rule of Wasa Basha (1883–1892). In 1892, Jounieh was connected to Beirut via a railroad that had stations between the two locations, three of which in Jounieh and its environs: Sarba, Jounieh, and Mu’amilitain at the end of the line, which facilitated the transportation of goods and passengers from and to the Governorate of Beirut. In 1876, the number of shops exceeded 300, five silk factories, three rest houses, a mill, three juice factories, an artificial ice factory, a bank known by its owner's name "Bank Baghos", and a group of small sailboat construction sites. In 1906, according to the Guide to Lebanon by Ibrahim Beik Al Soud, the population of Jounieh was 2,400, and it had a silk factory owned by the Nasras, a silkworms choker owned by Moussa de Franj, a silk factory owned by the heirs of Rizkallah and Abdul Ahad Khadra which had 190 wheels and produced 10,000 cocoons, 330 domestic animals, and owned 80 carriages. According to the records of the Keserwan Governorate, the town of Ghadir, in 1914, had 433 corporations and its population was 1,263. The town of Sarba had 213 commercial institutions and its population was 1,714. In Harat Sakhr, there were 165 corporations and its population was 808. In Sahil ‘Alma, there were 21 corporations its population reached 187. Jounieh had seen noticeable prosperity after France and the Maronite Patriarchy supported the opening a port for commercial ships which became (with the Al Nabi Younes Port on the Chouf Coast) the official port of Mount Lebanon. During the 1989 fighting between General Aoun and the Lebanese Forces 10,000 civilians from Beirut arrived in Cyprus over a six week period. On 24 February 1990 the ferry was attacked by an unidentified naval patrol boat. One passenger was killed and seventeen wounded. In 1997 a catamaran was operating between Larnaca and Jounieh. A return ticket for the four hour journey cost US$100. At the time the average monthly income in Lebanon was US$132.
Азамат соғысынан кейінгі кезең
1991 жылдың 18 маусымында Ливан күштерінің оқ-дәрі қоймасында болған жарылыстан алты адам қаза тауып, отыз адам жарақат алды. 2005 жылдың 7 мамырында христиандық «Sawt al Mahaba» радиостанциясы мен Жоуниедегі Мар Юханна шіркеуінің арасында автокөлік құралымен жасалған жарылыс болды. Радиостанция толығымен қиратылды, ал шіркеуге ауыр зақым келді. Жиырма екі адам жарақаттанды. Бүгінде Жоуниеде шамамен 100 000 адам тұрады. Ал оның айналасындағы елді мекендерде одан да көп адам өмір сүреді. Ғасырдың ортасына қарай Жоуние Бейруттің бір бөлігіне айналып, Ливан халқы 2025 жылға қарай алты миллионнан асып, жағалау бойындағы қалалық жолақты кеңейтеді деп күтілуде. Жоуние халқының көп бөлігі марониттерден тұрады.
On 18 June 1991 six people were killed and 30 wounded after an explosion at a Lebanese Forces ammunition dump. On 7 May 2005, a car bomb exploded between the Christian Sawt al Mahaba radio station and the Mar Yuhanna Church in Jounieh. The radio station was destroyed and the church suffered major damage. Twenty two people were wounded. Today, close to 100,000 people reside in Jounieh. Those who live in its suburbs exceed that number. By the middle of the century, it is predicted that Jounieh will become a suburb of Beirut in a coastal line that forms one city that expands the length of the coastal road at a time when the inhabitants of Lebanon will reach six million plus around the year 2025. The population of Jounieh is majority Maronite.
Климат
Жоуниеде ыстық жазғы Жерорта теңізі климаты (Кеппен климаттық жіктелімі Csa). Қыста жауын-шашын жазғыға қарағанда әлдеқайда көп болады. Жоуниедегі орташа жылдық температура шамамен жауын-шашынның жылдық мөлшері құрайды.
Jounieh has a hot summer Mediterranean climate (Köppen climate classification Csa). In winter there is much more rainfall than in summer. The average annual temperature in Jounieh is About of precipitation falls annually.