Клэра Батт: Ұлыбританияның әншісі және жазу тарихының алғашқы жұлдызы
Clara Butt
Кlara Butt (1872-1936) – британдық опера әншісі, драматикалық контральто. 1890-1920ж. өте танымал болды. Elgar және Saint-Saëns-тің туындыларын орындады.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық әнші (1872–1936)
British singer (1872–1936)
Клара Эллен Батт (1 ақпан 1872 – 23 қаңтар 1936) – ағылшын драмалық контральто әншісі және 1890-шы жылдардан 1920-шы жылдарға дейін ең танымал әншілердің бірі. Ол өте әдемі контральто дауысына және епті ән салу техникасына ие болды, сондай-ақ Сен-Санс және Эльгар сияқты замандас композиторларын таң қалдырды; соңғысы оның дауысы үшін Sea Pictures, Op. 37 шығармасын жазды. Оның негізгі мансабы – концерттерде ән салу және реситалдер бергені. Ол бар болғаны екі опералық қойылымда өнер көрсетті, олардың екеуі де Глюктің «Орфей және Эвридика» опералары болды. Мансабының кейінгі кезеңдерінде ол күйеуі, баритон Кеннерли Рамфордпен бірге жиі реситалдерде өнер көрсетті. Ол граммофонға көптеген жазбалар жасады.
Dame Clara Ellen Butt (1 February 1872 – 23 January 1936) was an English dramatic contralto and one of the most popular singers from the 1890s through to the 1920s. She had an exceptionally fine contralto voice and an agile singing technique, and impressed contemporary composers such as Saint Saëns and Elgar; the latter composed his Sea Pictures, Op. 37 with her voice in mind. Her main career was as a recitalist and concert singer. She appeared in only two operatic productions, both of Gluck's Orfeo ed Euridice. Later in her career she frequently appeared in recitals together with her husband, the baritone Kennerley Rumford. She made numerous recordings for the gramophone.
Ерте өмір және мансап
Клара Батт Сассекс графтығының Саутвик қаласында дүниеге келді. Ол Генри Альберт Батттың, теңіз капитанының, және оның әйелі Клара Хук Батттың үлкен қызы еді. 1880 жылы отбасы Бристоль портына көшіп келді. Оның бойы 6 фут 2 дюйм (188 см) болатын. https://brightonmuseums.org.uk/discovery/history-stories/dame-clara-butt-singer-and-early-star-of-recorded-music/ Батт Оңтүстік Бристоль жоғары мектебінде білім алды, онда оның әншілік қабілеті танылып, орындаушы ретіндегі таланты қолдау тапты. Мектеп директрисасының өтініші бойынша, ол бас партияны орындаушы Дэниел Рутхамнан (композитор Сирил Рутхамның әкесі) сабақ алды және Дэниел Рутхам музыкалық жетекшісі болған Бристоль фестиваль хорына қосылды. Оның фортепиано мұғалімі Альберт Визетти, ал Мармадуке Бартон болды. Колледждегі төртінші курсында ол үш ай бойы Парижде, королева Викторияның демеуімен оқыды. Сонымен қатар ол Берлин мен Италияда да білім алды. Сол кезде «The World» газетінің музыка сыншысы болған Бернард Шоу, оның "көре алатын ең жоғары үміттерден де асып түскенін" жазды және оған жарқын мансап болжады. Кейін Батт Берлинде әйгілі зейнеткер сопрано Этелька Герстермен өнер шеберлігін жетілдірді. 1909 жылы заң өзгергенде және Ковент-Гардендегі қойылымда Делила рөлін Кёркби Ланн орындады, бұл Баттты көңілсіздікке түсірді. 1896 жылы ол ән айтудан жаңғырық алып, Жаку Буимен бірге вокалдық оқуын жалғастыру үшін Парижге оралды. Батт Ұлыбританияда әншілік қабілетімен және концерт сахнасындағы ерекше келбетімен танымал болды: оның бойы 6 фут 2 дюйм болатын. Оның досы Фанни Рональдс оған әннің түпнұсқа қолжазбасын мұра етіп қалдырды. Ол негізінен концерттік әнші болды, операда тек «Орфей мен Эвридика» операсының екі қойылымында өнер көрсетті. Ұлыбританияның сол дәуірдегі ең көрнекті композиторы Эдвард Элгар, контральто және оркестр үшін «Sea Pictures» ән циклын оны жеке орындаушы ретінде ойлап жазды. Ол 1899 жылғы 5 қазанда Норвич фестивалінде композитордың дирижерлігімен осы туындының алғашқы орындаушысы болды.
Clara Butt was born in Southwick, Sussex, the eldest daughter of Henry Albert Butt, a sea captain, and his wife Clara née Hook. In 1880, the family moved to the port city of Bristol. She grew to be 6ft 2in (188cm) tall. https://brightonmuseums. org. uk/discovery/history stories/dame clara butt singer and early star of recorded music/ Butt was educated at South Bristol High School, where her singing ability was recognised and her talent as a performer encouraged. At the request of her headmistress, she was trained by the bass Daniel Rootham (father of the composer Cyril Rootham) and joined the Bristol Festival Chorus, of which Daniel Rootham was musical director. and Albert Visetti, while her piano teacher was Marmaduke Barton. During her fourth year of vocal lessons at the college she spent three months studying in Paris sponsored by Queen Victoria. She also studied in Berlin and Italy. Bernard Shaw, who was then the music critic for The World, wrote that she "far surpassed the utmost expectations that could reasonably be entertained", and forecast a considerable career for her. Later Butt polished her skills in Berlin with the famous retired soprano Etelka Gerster. When the law changed and the work was given at Covent Garden in 1909 the part of Delila was sung by Kirkby Lunn, to Butt's disappointment. In 1896 she took a break from singing and returned to Paris for further vocal studies, this time under Jacques Bouhy. Butt acquired a reputation in Britain for her vocal attributes and her physical presence on the concert platform: she was 6 feet 2 inches tall. her friend Fanny Ronalds bequeathed the original manuscript of the song to her. She was primarily a concert singer; her only operatic performances were in two productions of Orfeo ed Euridice. Britain's leading composer of the era, Edward Elgar, composed his song cycle Sea Pictures for contralto and orchestra with her in mind as soloist; she sang at the first performance of the work at the Norwich Festival on 5 October 1899, with the composer conducting.
Кейінгі өмірі
1900 жылы 26 маусымда Батт баритон Кеннерли Рамфордқа үйленді және одан кейін концерттерде онымен жиі бірге өнер көрсетті. Бұл оның кәсіби опера сахнасындағы жалғыз өнері болды. Батттың үш әпкесі де әнші болған. Олардың бірі, Этель Хук, өзінің атымен танымал контральтоға айналды, бірнеше жеке үнтаспалар жасады және 1926 жылы Ли де Форесттің фонофильм технологиясымен түсірілген алғашқы дыбысты фильмде ойнады. Кейінгі жылдары оның екі ұлының ерте қайтысы оны қайғыға толтырды. 1920 жылдары ол омыртқа рагына шалдықты. Бұл жағдайға қарамастан, ол концерттер беріп, үнтаспалар жасай берді. Ол христиан ғылымын шын жүректен ұстанғандықтан, діни жиынға қатысып, ән айтқан және уағыз қылған. Ол 1936 жылғы 23 қаңтарда Норт-Сток қаласында қайтыс болды.
On 26 June 1900 Butt married the baritone Kennerley Rumford and thereafter would often appear with him in concerts. It was her only appearance on the professional operatic stage. Butt's three sisters were also singers. One, Ethel Hook, became a famous contralto in her own right, made some solo recordings, and in 1926 appeared in an early sound film made in the Lee de Forest Phonofilm sound on film process. She was clouded by tragedy in her later years, with both her sons predeceasing her. During the 1920s, she became seriously ill with spinal cancer. Nevertheless, she continued to give concerts and make records. A devout Christian Scientist, she took part in revivalist meetings, singing, and giving sermons. She died at North Stoke on 23 January 1936.