Кіріспе

Рхипидистия клады, сонымен қатар Дипнотетраподоморфа деп те аталады, төрт аяқтылар мен өкпелі балықтарды қамтитын сүйекті қанатты балықтардың клады болып табылады. Бұрын Рхипидистия Саркоптеригийдің бір тобын құрады, оған Поролепиформы және Остеолепиформы кіретін, бірақ бұл анықтама қазір ескірген. Дегенмен, соңғы онжылдықтарда омыртқалы жануарлардың кладистік түсінігі жақсарғандықтан, монофилетикалық Рхипидистияға қазір тетраподалар мен өкпелі балықтардың барлығы кіреді. Рхипидистияға Поролепиформы және Дипнойлар жатады. Өкпелі балықтардың кең ауқымды қазба жұмыстары осы топтың эволюциялық зерттеулеріне үлкен үлес қосты. Палатоквадрат сүйегі шақырған сүйекке бірігіп, жақ сүйегінің аутостильдік бекітілуінің және лимфаны сорғылайтын "лимфалық жүрек" (кейін сүтқоректілер мен ұшатын құстарда жоғалған) эволюциясы осы топқа тән ерекшеліктері болып табылады. Өкпелі балықтар мен тетраподтардың тағы бір ортақ белгісі – бөлінген қарынша. Тетраподтардың хоанасы қашан пайда болғаны туралы пікірлер әртүрлі, кейбіреулер ертедегі рхипидистияларды алғашқы хоаналылар деп санайды. Бұл белгі қазіргі өкпелі балықтарда да кездеседі, бірақ бұл конвергентті эволюцияның нәтижесі болуы мүмкін. Базальдық өкпе балығы Диаболепис мұндай белгіге ие болған жоқ. Оның орнына, көптеген балықтар сияқты, екі алдыңғы және екі артқы мұрын тесігі болды. Алайда, оның артқы мұрын тесіктері ерінге өте жақын орналасқан, сондықтан артқы мұрын тесігінің құрсаққа қарай жылжуы өкпелі балық-тетрапод кладының синапоморфиясы деп есептелуі мүмкін. Содан кейін толық хоана екі тірі қалған кладада дербес дамыған сияқты.

Этимология

"Рипидистия" сөзі ῥιπίδιον сөзінен шыққан. "Dipnotetrapodomorpha" сөзі δίπνοος (δι "екі" дегенді білдіреді, πνοή "тыныс" дегенді білдіреді) сөзінен, τετρα – сан есімнің τέτταρες (tettares) түрінен, ποδ – πούς (pous) "аяқ" дегенді білдіретін түрінен және μορφος – μορϕή (morph) "физикалық форма" дегенді білдіретін түрінен құралған.

Қарым-қатынастар

Төменде көрсетілген кладограмма Филипп Янвье және басқалардың Өмір ағашы веб-жобасы үшін, сондай-ақ Шварцтың 2012 жылғы жинақтаған зерттемелеріне сүйенеді.