Кіріспе

Royal Inniskilling Fusiliers) - 1881 жылдан 1968 жылға дейін болған британдық армияның ирландтық жеңіл пехота полкі. Полк 1881 жылы 27-ші (Иннискиллинг) аяқ әскері полкі мен 108-ші аяқ әскері полкінің бірігуі нәтижесінде құрылған. Ол Екінші Буер соғысы, Бірінші дүниежүзілік соғыс және Екінші дүниежүзілік соғыста қатысты. 1968 жылы ол Солтүстік Ирландия бригадасындағы Корольдік Ольстер мылтықтары және Корольдік Ирландия фюзельерлері (Принцесса Викторияның) сияқты басқа полктермен біріктіріліп, Корольдік Ирландия сақшыларына айналды.

Арнайы резерв

3-ші және 4-ші батальондар 1-ші және 2-ші батальондарға жаңа сарбаздар дайындаушы және толықтырушы бөлімдер ретіндегі өз міндеттерін орындады. Екеуі де 1918 жылдың сәуір айына дейін Солтүстік Ирландияда дислокацияланған, содан кейін Уэльс шекарасындағы Озвестри қаласына көшіріліп, біріктірілді. Осы орайда 12-ші (резерв) батальон да олардың құрамына қосылды (бұл батальон бастапқыда 9-шы, 10-шы және 11-ші батальондардың деполық роталарынан құрылған).

Соғыс аралығы

Соғыстан кейін Чилдерс жүйесі қайта жаңғыртылды, 1-ші батальон шетелдік қызмет үшін Үндістанға, ал 2-ші батальон ішкі қызмет үшін Солсбери жазығына орналастырылды. 1922 жылы Ирландия еркін мемлекетінің тәуелсіздігінен кейін, британ армиясының барлық ирландиялық жеңіл пехота полктері таратылуға тиіс болды. Бірақ, бұл шешім кейіннен төрт батальонды сақтап қалу үшін өзгертілді. Корольдік ирландтық фюзилерлер (Принцесса Викторияның) күшті күресінен кейін, армия ең кіші полк емес, ең кіші екі батальонды таратуға келісті. Бұл 2-ші батальон, Корольдік ирландтық фюзилерлер, бұрынғы 89-шы полк, және 2-ші батальон, Иннискиллингс, бұрынғы 108-ші полк болды. 1937 жылы армия кеңейтілді, және 2-ші батальон Омахта қайта құрылды, келесі жылы Кэттерикке көшті. Корольдік ирландтық фюзилерлердің 2-ші батальоны да қайта құрылды, соның нәтижесінде 1922 жылғы келісім күшін жойды. 2-ші батальон, тұрақты армия бөлімшесі, 13-ші жаяу әскер бригадасында, 2-ші Уилтшир полкі және 5-ші жаяу әскер дивизиясының 2-ші Камерон полкі (Шотландиялық атқыштар) қатарында қызмет етті. 1939 жылдың соңында, соғыс жарияланғаннан кейін, батальон Францияға жіберілді. BEF құрамындағы батальон Дюнкерктен эвакуацияланғандардың арасында болды, шегінетін BEF-тің арттық күштері ретінде қаһармандық күрес жүргізді. Батальонның құрамы 215 адамға дейін азайды. Жаңадан жабдықталғаннан кейін, 2-ші батальон, 5-ші дивизияның қалған бөлігімен бірге 1942 жылы Англиядан Шығыс Үндістанға аттанды. Олар Мадагаскарға жетіп, Виши Франциясымен Мадагаскардағы қысқа науқанда соғысты, осылайша Жапондықтардың аралды басып алып, одақтас кемелердің қатынасын тоқтатуына жол бермеді. Олар Британдық Үндістанға, Парсыға және Сирияға жол тартты. Олар Сицилияны басып алу операциясы "Хаскиге" қатысты, содан кейін Италияны басып алды, екеуінде де британдық 8-ші армиясымен бірге қызмет етті. 1944 жылдың шілдесінде, Анциодағы қатаң шайқастан кейін Палестинада демалып жатқанда, 2-ші батальон 6-шы батальонның көптеген әскери қызметкерлерін қабылдады және 78-ші "Battleaxe" жаяу әскер дивизиясының 38-ші (ирландтық) жаяу әскер бригадасына ауыстырылды. Ол соғыстың соңына дейін осы құралымда қалды. Батальон 1944 жылдың тамыз-қыркүйек айларында Готика сызығы маңындағы шайқастарда, содан кейін 1945 жылдың сәуірінде Италиядағы соңғы шабуылда күресті. 5-ші батальон 1940 жылы құрылған, соғыс кезінде ғана жұмыс істеген бөлімше болды. Ол шетелде қызмет етпеді және соғыс бойына Ұлыбританияда қалды. Ол 48-ші (Оңтүстік Мидленд) жаяу әскер дивизиясының 144-ші бригадасына және қысқа мерзімге 55-ші (Батыс Ланкашир) жаяу әскер дивизиясының 199-шы (Манчестер) бригадасына қарасты ішкі қорғаныс құралы ретінде қызмет етті. 1944 жылы батальон оқу бөліміне айналды. Оған сонымен қатар, шетелдегі ұрыс құрамаларына әскери қызметкерлерді жіберу міндеті жүктелді. Осыған байланысты, ол 45-ші жаяу әскер бригадасына қосылды және бастапқыда 80-ші жаяу әскер (резерв) дивизиясының, кейіннен 38-ші жаяу әскер (резерв) дивизиясының құрамына кірді. 6-шы батальон 1940 жылдың қазанында құрылған соғыс батальоны болды. 1942 жылдың басында батальон 210-шы тәуелсіз жаяу әскер бригадасына (ішкі) қосылды, онда 1-ші батальон, Корольдік ирландтық фюзилерлер және 2-ші батальон, Лондон ирландтық атқыштармен бірге қызмет етті. Бригаданы бригадир The O'Donovan басқарды, кейіннен ол 6-шы бронетанкті дивизияның бөлігі болған 38-ші (ирландтық) жаяу әскер бригадасы болып қайта аталды. 1943 жылдың ақпанында 6-шы Skins, Irish бригадасы қосылды, 1-ші гвардиялық бригадамен алмастырылды және 78-ші Battleaxe дивизиясына қосылды, ол Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Британ армиясының ең жақсы дивизияларының бірі саналды. Ол 1944 жылы таратылғанға дейін олармен бірге болды. 6-шы батальон Сицилияда және Италияда, ең бастысы Сицилиядағы Сентурипеде шайқасты, онда оның төбе басындағы қалаға күтпеген шабуылы немістерді таң қалдырды және 78-ші дивизияға британдық 8-ші армиямен болған алғашқы шайқасында үлкен мақтау әкелді. Италияда батальон Монте-Кассино шайқасында және Римнің солтүстігіндегі қуғында күресті, бірақ 1944 жылдың маусым айында Трасимен көліндегі шайқастардан кейін адам жетіспеуіне байланысты таратылды. Оның орнын Ирландия бригадасында 5-ші жаяу әскер дивизиясынан келген 2-ші Иннискиллингс батальоны алды, ол 6-шы Иннискиллингс батальонының көп бөлігін сіңіріп алды, ал қалған әскери қызметкерлер Ирландия бригадасының басқа бөлімдеріне жіберілді. 70-ші (жас сарбаздар) батальоны соғыс кезінде ерікті болып, әлі де әскери қызметке шақырылатын жасқа толмаған жас сарбаздар үшін құрылды. Батальон ешқашан шетелде белсенді қызмет атқарған емес. 1943 жылы британ үкіметі әскери қызметке шақыру жасын төмендеткендіктен таратылды.

Соғыстан кейін

Соғыстан кейін 1-ші батальон Бірмадан Үндістанға оралды. Гонконгта болғаннан кейін, ол көп айлар бойы Малайяның жартас аймақтарында бүлікшілерді іздеумен айналысты. 1948 жылы екі тұрақты батальон 1-ші батальон, Корольдік Иннискиллинг фузилиярлары ретінде біріктірілді. 1949 жылы, қысқа ғана үйде болғаннан кейін, батальон Батыс Индияға аттанды. 1951 жылдың сәуір айында Ұлыбританияға қайтып келді. 1952 жылы оған Эннискиллен қаласының бостандығы тарту етілді, ол оның негізін қалаған қала. Кейін сол жылы Суэц каналы аймағына, содан кейін Кенияға барып, Мау Мау көтерілісін басуға көмектесті. 1968 жылдың сәуір айында 1-ші батальонның соңғы операциялық міндеттемесі болды, тактикалық штаб пен B компаниясы аралдағы шиеленісті саяси жағдайға байланысты туындаған қиындықтарға байланысты жедел түрде Бермуд аралдарына жіберілді. Бейбіт сайлаудан кейін жасақ Вустерге батальонның қалған бөлігімен бірге соңғы полк тарауына дайындалу үшін оралды. 1968 жылдың 30 маусымында, түнгі сағат 00:00-де, ностальгиялық рәсімнен кейін полк туы соңғы рет түсірілді.

Құрастыру

1968 жылдың 1 шілдесінде Корольдік Иннискиллинг Фузилерлері, Корольдік Ольстер мылтықтары және Корольдік Ирландия Фузилерлері Корольдік Ирландия рейнджерлері (27-ші Иннискиллинг, 83-ші және 87-ші) болып бірікті. 1 шілде күні Сомма шайқасының басталган күнінің елу екінші жылдығы ретінде таңдалды, себебі осы үш полктің батальондары осы шайқаста қатысқан.

Полк шіркеуі

Режименттік шіркеу Эннискиллендегі Сент-Макартин соборында орналасқан.