Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британ армиясының 1715-1969 жылдар аралығындағы кавалерия полкі. 11-ші гусарлар (Принц Альберттің өздері) – 1715 жылы құрылған британ армиясының кавалерия полкі. Ол үш ғасыр бойы, соның ішінде Бірінші және Екінші дүниежүзілік соғыстарда қызмет етті, бірақ 1969 жылы 10-шы Корольдік гусарлармен (Уэльс принці өздерінің) бірігіп, Корольдік гусарларды құрады.
Cavalry regiment of the British Army from 1715 to 1969
The 11th Hussars (Prince Albert's Own) was a cavalry regiment of the British Army established in 1715. It saw service for three centuries including the First World War and Second World War but then amalgamated with the 10th Royal Hussars (Prince of Wales' Own) to form the Royal Hussars in 1969.
18-ғасырдың аяғына дейінгі қалыптасуы
Полк 1715 жылы шілдеде Колчестерде Филип Хонивудпен Honeywood's Regiment of Dragoons деп құрылды, ол 1715 жылғы Якобит көтерілісіне жауап ретінде құрылған 16 полктің бірі болды. Ол Престон шайқасында шайқасып, Англиядағы көтерілісті аяқтады, ал осы құрылымдардың көпшілігі 1718 жылы таратылса, Хонивуд полкі әрі қарай қолданыста болды. 1745 жылғы Якобит көтерілісі кезінде полк 1745 жылғы желтоқсандағы Клифтон Мур шайқасына, сондай-ақ 1746 жылғы сәуірдегі Куллоден шайқасына қатысты, бұл Англия топырағындағы соңғы әскери қақтығыс және Ұлыбритания топырағындағы соңғы ірі шайқас ретінде жиі айтылады. 1751 жылдан бастап полктер ағымдағы полковник атымен емес, нөмірлене бастады, соның нәтижесінде ол 11-ші драгун полкіне айналды. 1756 жылы Жеті жылдық соғыс басталғанда, полк 1758 жылы Сент-Мало мен Шербургке жасалған шабуылдарға қатысты. Француз күштерін Ганноверден аудармақ болғандарымен, олар бұл мақсатына жете алмады және 1760 жылдың мамырында полк Гранби маркизінің атты корпусының құрамында Германияға жіберілді, ал шілдеде Варбургте алғашқы шайқас ерлігін жеңіп алды. Ол сондай-ақ 1761 жылдың шілдесінде Виллингхаузендегі одақтастардың жеңісінде болды, бұл француздарды қорғанысқа көшуге мәжбүр етті және ақырында 1763 жылы Париж келісіміне әкелді. 1755 жылы әрбір драгун полкіне барлау немесе "жеңіл" жасақ қосылды; 1779 жылдың ақпанында олар бөлінді, 11-ші полктен 19-шы жеңіл драгундар жасақталды, ол 1862 жылы 19-шы Корольдік гусарлар атанды. Ол сондай-ақ Голландияға жасалған ағылшын-орыс шабуылына қатысты, оның ішінде 1799 жылдың қазанындағы Алькмар мен Кастрикум шайқастары да болды.
The regiment was formed at Colchester in July 1715 by Philip Honeywood as Honeywood's Regiment of Dragoons, one of 16 raised in response to the 1715 Jacobite rising. It fought in the Battle of Preston that ended the revolt in England and while many of these formations were disbanded in 1718, Honeywood's remained in being. During the Jacobite rising of 1745, the regiment took part in the December 1745 Clifton Moor Skirmish, allegedly the last military engagement on English soil, as well as Battle of Culloden in April 1746, often cited as the last pitched battle on British soil. After 1751, regiments were numbered, rather than being named after the current Colonel, and it became the 11th Regiment of Dragoons. When the Seven Years' War broke out in 1756, the regiment took part in the 1758 raids on St Malo and Cherbourg. Attempting to divert French forces from Hanover, they failed to achieve this aim and the regiment was shipped to Germany in May 1760 as part of the Marquess of Granby's cavalry corps, winning its first battle honour in July at Warburg. It was also present in the Allied victory at Villinghausen in July 1761, which forced the French onto the defensive and ultimately led to the Treaty of Paris in 1763. In 1755, each dragoon regiment added a reconnaissance or 'light' troop; in February 1779, these were detached, that from the 11th helping form the 19th Light Dragoons, which in 1862 became the 19th Royal Hussars. It was also involved in the Anglo Russian invasion of Holland, including the October 1799 battles of Alkmaar and Castricum.
XIX ғасыр
1801 жылғы жеңісті науқан кезінде Мысырда болған қысқа мерзімді есептемегенде, полк 1811 жылдың сәуірінде Португалияға жіберілгенге дейін қайтадан активті қызметке кірген жоқ, онда ол Пиреней соғысына қосылды. Ол 1812 жылдың сәуірінде Бадахоста және 1812 жылдың шілдесінде Саламанка шайқасында шайқасып, содан кейін Ұлыбританияға оралды. 1815 жылғы науқан кезінде ол Ванделердің 4-ші кавалериялық бригадасының құрамында болды, Котр-Брас және Ватерлоо шайқастарында күш көрсетті. Ұлыбританияға оралар алдында Кардиган графы подполковник болып тағайындалды; ол полктің беделін арттыру мақсатында бірқатар өзгерістер жасады, бірақ бұл көптеген дау-дамалға әкелді, соның ішінде «Қара бөтелке» деп аталатын оқиға да болды. 1840 жылы 11-ші жеңіл драгун полкі ханзада Альберттің Англияға келіп, королева Викторияға үйленуіне сүйемелдеді. Королева Альберт ханзаданы полк полковнигі етіп тағайындады. Кездейсоқ жағдайға орай, әсем гусар формасына британдық полктер арасында бірегей және содан бері жауынгерлік және жұмыс киімдерінен басқа барлық формаларда киілетін қызыл немесе «әлжуан» түсті шалбарлар енгізілді. Полк Қырым соғысында, қазіргі генерал-майор Кардиган басқаратын Жеңіл бригада құрамында қызмет етті және 1854 жылдың қыркүйегінде Алма шайқасына қатысты. Ол сондай-ақ 1854 жылдың қазанында Жеңіл бригаданың шабуылына қатысты; байланыс қателігі салдарынан Кардиган бригаданы толық және көп санды орыс әскерлеріне қарсы бастап, бастапқы орнына қайта шегінуге мүмкіндік берді, бірақ бұл оларға ауыр шығын әкелді. 11-ші полкте үш офицер мен 55 сарбаз қаза тапты, ал лейтенант Данн өз взводының екі мүшесін құтқарғаны үшін Виктория кресімен марапатталды. 11-ші гусар полкінен Эдвард Вудхам кейін Александрия сарайында өткен шабуылдың 21-ші жылдығына арналған кешкі ас ұйымдастыру комитетінің төрағасы болды. 1861 жылы полк 11-ші (немесе ханзада Альберттің өз) гусарлары деп аталды. 1911 жылы ханзада Альберттің шөбересі, Пруссияның тәж шаһзадасы Вильгельм полк бас полковнигі болды. Бірінші дүниежүзілік соғыс басталғаннан кейін 1914 жылдың қазанында ол қызметтен алынды.
With the exception of a short spell in Egypt during the victorious campaign of 1801, the regiment did not see active service again until it was sent to Portugal in April 1811, where it joined the Peninsular War campaign. It fought at Badajoz in April 1812 and the Battle of Salamanca in July 1812 before returning to Britain. During the campaign of 1815, it was part of Vandeleur's 4th Cavalry Brigade, fighting at Quatre Bras and Waterloo. Shortly before returning to Britain, the Earl of Cardigan became lieutenant colonel; he embarked on a series of changes, which were intended to increase regimental prestige but resulted in a number of highly publicised disputes, including the so called 'Black Bottle' affair. In 1840, the 11th Light Dragoons served as escort to Prince Albert on his arrival in England to marry Queen Victoria. She appointed Prince Albert colonel of the regiment. By coincidence, the ornate Hussar uniform included crimson or "cherry" coloured trousers, unique among British regiments and worn ever since in most orders of uniform other than combat and working dress. The regiment served in the Crimean War, as part of the Light Brigade commanded by Cardigan, now a Major General and fought at the Battle of Alma in September 1854. It was also involved in the Charge of the Light Brigade in October 1854; due to miscommunication, Cardigan led the brigade against unbroken and more numerous Russian forces and while able to withdraw to its starting position, it suffered heavy losses as a result. The 11th lost three officers and 55 men in the debacle, while Lieutenant Dunn was awarded the Victoria Cross for rescuing two members of his troop. Edward Woodham of the 11th Hussars later acted as chairman of the organising committee for the 21st Anniversary dinner held at Alexandra Palace for survivors of the Charge. The regiment was renamed the 11th (or Prince Albert's Own) Hussars in 1861. In 1911 Prince Albert's great grandson Crown Prince Wilhelm of Prussia became colonel in chief of the regiment. He was removed in October 1914 following the outbreak of the First World War.
Бірінші дүниежүзілік соғыс
Полк 1914 жылдың тамызында 1-ші кавалерия дивизиясының 1-ші кавалерия бригадасы құрамында Батыс майданында британдық экспедициялық корпусымен бірге қызмет ету үшін Францияға қонды. Полк Ұлы шегінуге қатысты және 2-ші драгун гвардиясымен бірлесіп, 1914 жылдың қыркүйегінде Нериде сегіз зеңбірекке шабуыл жасап, оларды жаулап алды. Бардияның шығысында жасалған шабуылда Италияның 10-шы армиясының бас инженері, генерал Ластуччи тұтқынға алынды. Италияның 1940 жылдың қыркүйегінде Мысырға басып кіргенінен кейін полк Ұлыбританияның «Компас» операциясы деп аталған қарсы шабуылына қатысты, ол ең алдымен Мысырда, содан кейін Ливияда итальяндық күштерге қарсы бағытталды. Полк 1941 жылдың ақпан айында Беда-Фомм шайқасында шегініп келе жатқан 10-шы армияны қиып, олардың тапсырылуына әкелген подполковник Джон Комб басқаратын «Combeforce» деп аталатын жедел құрылған жауынгерлік бөлімнің құрамында болды. Полк 1942 жылдың қазан айында Эль-Аламейннің екінші шайқасында күш көрсетті. Полк 1943 жылдың қыркүйегінде Италияға жасалған одақтас әскерлердің шабуылына қатысты, ал 1944 жылдың маусымында Нормандияға қонғаннан кейін Солтүстік-Батыс Еуропа кампаниясына қатысты.
The regiment landed in France as part of the 1st Cavalry Brigade in the 1st Cavalry Division in August 1914 for service on the Western Front with the British Expeditionary Force. The regiment took part in the Great Retreat and the regiment, working with the 2nd Dragoon Guards, conducted a cavalry charge which led to the capture of eight guns at Néry in September 1914. and, in an ambush east of Bardia, captured General Lastucci, the Engineer in Chief of the Italian Tenth Army. Following the Italian invasion of Egypt in September 1940, the regiment took part in the British counterattack called Operation Compass, launched against Italian forces first in Egypt, then Libya. It was part of an ad hoc combat unit called Combeforce, commanded by Lieutenant Colonel John Combe, that cut the retreating Tenth Army off and led to their surrender at the Battle of Beda Fomm in February 1941. The regiment fought at the Second Battle of El Alamein in October 1942. The regiment took part in the Allied invasion of Italy in September 1943 and, after the Normandy landings in June 1944, took part in the North West Europe Campaign.
Соғыстан кейінгі
1945 жылы полк Берлиндегі Вавель казармасына орналастырылды және Төменгі Саксонияның әртүрлі аймақтарында, оның ішінде Джевер, Дельменхорст, Оснабрюк және Весендорф қалаларында қызметтенгеннен кейін 1953 жылдың наурыз айында өз отанына қайтып келді. 1953 жылдың шілде айында Малайядағы Джохор-Бахруға Малайялық Төтенше жағдай кезінде жөнелтілді.
The regiment was posted to Wavell Barracks in Berlin in 1945 and, after tours at various locations in Lower Saxony including Jever, Delmenhorst, Osnabrück and Wesendorf, it returned home in March 1953. It deployed to Johor Bahru in Malaya in July 1953 during the Malayan Emergency.