Уильям Уотсон Гудвин: Америкалық классикалық филологтың өмірі мен еңбектері

Кіріспе

Уильям Уотсон Гудвин (1831 жылдың 9 мамырында – 1912 жылдың 15 маусымында дүниеден өткен) – американдық классикалық филолог, көп жылдар бойы Гарвард университетінде грек тілінен профессор қызметін атқарған.

Өмірбаян

Ол Конкорд қаласында, Массачусетс штатында Герси Брэдфорд Гудвин мен Лукреция Уотсонның ұлы ретінде дүниеге келді. 1851 жылы Гарвардты бітірді, Бонн, Берлин және Геттингенде оқыды, сондай-ақ 1855 жылы осы оқу орнынан докторлық дәреже алды. 1856 жылдан 1860 жылға дейін Гарвардта грек тілінен сабақ берді, ал 1860 жылдан 1901 жылы отставкаға шыққанға дейін Елиот атындағы грек тілі профессоры болды. 1903 жылы Гарвардтың қадағалау кеңесінің мүшесі болды. 1882–1883 жылдары Гудвин Афинадағы Америка классикалық зерттеулер мектебінің алғашқы директоры қызметін атқарды. 1872 және 1885 жылдары Америка филологиялық қауымдастығының президенті болды. Ол сонымен қатар Германияның Императорлық археологиялық институтының, Америка өнер және ғылым академиясының, Америка философиялық қоғамының және Массачусетс тарихи қоғамының мүшесі болды. 1893 жылы Америка антиквариаттар қоғамының мүшесі болып сайланды. Гудвин Изократтың «Панегирик» (1864) және Демосфеннің «Ажылық туралы» (1901) шығармаларын редакциялады; Лидделл мен Скотттың грек-ағылшын сөздігінің жетінші басылымын дайындауға көмектесті. Плутархтың «Әдеп» атты еңбегінің бірнеше авторлар жазған ағылшын тіліндегі нұсқасын қайта қарады (5 том, 1871; 6-шы басылым, 1889), сондай-ақ Аэскилдің «Агамемнон» пьесасының грек мәтінімен бірге ағылшын тіліндегі аудармасын (1906) 1906 жылғы маусымда Гарвардтағы қойылым үшін жариялады. Оқытушы ретінде классикалық оқу деңгейін механикалық жаттығудан әдебиетті зерттеуге дейін көтеруге үлкен үлес қосты. Бірақ оның ең маңызды еңбегі – «Грек етістігінің көңіл-күйі мен уақыты туралы синтаксис» (1860) болды, оның жетінші қайта қаралып басылған нұсқасы 1877 жылы, ал тағы біреуі (көлемді) 1890 жылы жарық көрді. Бұл еңбек «Мадвиг пен Крюгердің еңбектеріне негізделген», бірақ американдық студенттерге осы континенттік грамматиктердің еңбектерін қолжетімді етумен қатар, жаңа материалдарды ұсынды, соның ішінде «шартты сөйлемдерді жіктеудегі радикалды жаңалық», атап айтқанда «ерекше және жалпы болжамдар арасындағы айырмашылық». Гудвиннің грек грамматикасы (алғашқы басылым 1870; 1879 жылы кеңейтілген; 1892 жылы қайта қаралып, кеңейтілген) американдық мектептердің көпшілігінде Хэдли мен Алленнің грамматикасын біртіндеп ығыстырды. Кейінгі басылымдардағы Көңіл-күйлер мен Уақыттар және Грамматика да Гильдерсливтің теорияларына көптеп сүйенді. Гудвин сонымен қатар Гарвардтың классикалық филологиядағы Гарвард зерттеулерінде кездесетін бірнеше күрделі синтаксистік зерттеулер жазды. Оның он екінші томы Гарвардтағы бітіруші түлек ретінде елу жыл және Елиот профессоры ретінде қырық бір жыл қызмет еткеніне арналды. Уильям Уотсон Гудвин 1912 жылғы 15 маусымда Массачусетс штатының Кембридж қаласындағы үйінде дүние салды.

He was born in Concord, Massachusetts, the son of Hersey Bradford Goodwin and Lucrettia Watson. He graduated at Harvard in 1851, studied at Bonn, Berlin, and Göttingen, receiving a Ph. D. from the latter institution in 1855. He was tutor in Greek at Harvard from 1856 to 1860, and Eliot professor of Greek there from 1860 until his resignation in 1901. He became an overseer of Harvard in 1903. In 1882–1883 Goodwin was the first director of the American School of Classical Studies at Athens. He was president of the American Philological Association in 1872 and again in 1885. He was also a member of the Imperial Archaeological Institute of Germany, of the American Academy of Arts and Sciences, the American Philosophical Society, and of the Massachusetts Historical Society, and was a knight of the Greek Order of the Saviour. He was elected a member of the American Antiquarian Society in 1893. Goodwin edited the Panegyricus of Isocrates (1864) and Demosthenes' On The Crown (1901); and assisted in preparing the seventh edition of Liddell and Scott's Greek English Lexicon. He revised an English version by several writers of Plutarch's Morals (5 vols, 1871; 6th ed., 1889), and published the Greek text with literal English version of Aeschylus' Agamemnon (1906) for the Harvard production of that play in June 1906. As a teacher he did much to raise the tone of classical reading from that of a mechanical exercise to literary study. But his most important work was his Syntax of the Moods and Tenses of the Greek Verb (1860), of which the seventh revised edition appeared in 1877 and another (enlarged) in 1890. This was "based in part on Madvig and Krüger," but, besides making accessible to American students the works of these continental grammarians, it presented original matter, including a "radical innovation in the classification of conditional sentences," notably the "distinction between particular and general suppositions." Goodwin's Greek Grammar (elementary edition 1870; enlarged 1879; revised and enlarged 1892) gradually superseded in most American schools the Grammar of Hadley and Allen. Both the Moods and Tenses and the Grammar in later editions are largely dependent on the theories of Gildersleeve for additions and changes. Goodwin also wrote a few elaborate syntactical studies, to be found in Harvard Studies in Classical Philology, the twelfth volume of which was dedicated to him upon the completion of fifty years as an alumnus of Harvard and forty one years as Eliot professor. William Watson Goodwin died at his home in Cambridge, Massachusetts on June 15, 1912.