Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Үндістандық ихтиолог Сундер Лал Хора (22 мамыр 1896 - 8 желтоқсан 1955) - батыс Гаттар мен Индомалайялық балықтардың ұқсастығы туралы биогеографиялық теориясымен танымал болған үнді ихтиологы.
Indian ichthyologist
Sunder Lal Hora (22 May 1896 – 8 December 1955) was an Indian ichthyologist known for his biogeographic theory on the affinities of Western Ghats and Indomalayan fish forms.
Өмір
Хора 1896 жылы 2 мамырда Пунджабтың Хафизабад қаласында (қазіргі Пәкістан) дүниеге келген. Лахордағы колледжге түсу алдында ол Джуллундрда оқыған. 1919 жылы Лахордағы колледжге келген Томас Нельсон Аннандейлмен танысады. 1921 жылы ол ихтиология мен герпетология бөлімін басқарды, 1947 жылы З.С.И. бастығы, кейін Баини Прашад үкімет кеңесшісі болғаннан кейін директор болды. 1929 жылы Эдинбург Корольдік қоғамының мүшесі болып сайланды. Оның ұсыныстарын Джеймс Хартли Эшворт, Джон Стивенсон, Чарльз Генри О'Донохью және Джеймс Ричи ұсынды. 1955 жылы 8 желтоқсанда қайтыс болды.
Hora was born at Hafizabad in the Punjab (modern day Pakistan) on 2 May 1896. He schooled in Jullunder before college at Lahore. He met Thomas Nelson Annandale who visited his college in Lahore in 1919 and was invited to the Zoological Survey of India. In 1921 he became in charge of ichthyology and herpetology and in 1947 became Superintendent of the Z. S. I. and then Director after Baini Prashad moved to become an advisor to the government. He was elected a Fellow of the Royal Society of Edinburgh in 1929. His proposers were James Hartley Ashworth, John Stephenson, Charles Henry O'Donoghue and James Ritchie. He died on 8 December 1955.
Шығармалары
Сатпура гипотезасы, ол ұсынған зоогеографиялық гипотеза, ол Үндістанның орталық Сатпура жотасы Малайяның жануарлар дүниесінің жарты аралы мен Үндістанның Батыс Гаттарға біртіндеп көшіп кетуіне көпір ретінде қызмет еткенін көрсетеді. Ол бұл теорияны тасқын балықтардың тасқа жабысып тұратын арнайы сорушыларына сүйене отырып қолдады. Кейінгі зерттеулер оның мысалдары өз алдына бір-бірімен байланысты емес, тәуелсіз түрде дамыған ортақ сипаттағы түрлерді қолданғанын көрсетті, яғни олар конвергентті эволюцияның мысалдары болды. Хора балық және жануарларды қорғаудың алғашқы бастамашыларының бірі болды. Ол бөгеттердің өзен балықтарының көшіп-қонуына әсерін атап өтті және Үндістан бөгеттеріндегі балық сатыларының нашар дизайнын атап өтті. Балық тұқымдасы Horaichthys ("Хораның балығы") оның құрметіне құрылды және Horaichthyidae отбасының жалғыз мүшесі ретінде орналастырылды. Қазіргі кезде бұл түр Oryzias туысына жатқызылған және отбасы енді жарамды деп саналмайды. Horabagrus тұқымдасына жататын мысық балығы үнді зоологы Сундер Лал Хораның есімімен аталған. Horabagrus әдетте Bagridae туысына жатқызылады, бірақ келіспеушіліктер бар. Ол үшін құрып кеткен клапеидтер тұқымдасына Хораклупея деген ат берілген.
The Satpura hypothesis, a zoo geographical hypothesis proposed by him that suggests that the central Indian Satpura Range of hills acted as a bridge for the gradual migrations of Malayan fauna into the peninsula and the Western Ghats of India. He supported the theory on the basis of torrential fishes which had special suckers to hold onto rocks. Later research however pointed out that his examples made use of unrelated species showing common characters that were independently evolved, that is they were examples of convergent evolution. Hora was also among the Indian pioneers of fish and wildlife conservation and pointed out the effect of dams on the migrations of riverine fishes and noted the poor design of fish ladders in Indian dams. A genus of ricefish, Horaichthys ("Hora's Fish"), was created in his honour and placed as a sole member of the family Horaichthyidae. The species is now placed in the genus Oryzias and the family is no longer considered valid. The catfish genus Horabagrus is named after the Indian zoologist Sunder Lal Hora. Horabagrus is usually classified under the family Bagridae, but there are disagreements. An extinct genus of fossil clupeid, Horaclupea, is named in honor of him.