Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
"Эпикалық Пух" - британдық ғылыми фантастика жазушысы Майкл Муркоктың 1978 жылы жазған эссесі. Ол эпикалық фантазия саласын қарастырады, әсіресе балаларға арналған эпикалық фантазияға баса назар аударады. Мұнда Муркок Ж. Р. Р. Толкиннің "Жалғалардың иесі" шығармасын саяси консервативті болжамдары мен эскапизм үшін сынға алады. Бастапқыда Британдық ғылыми фантастика қауымдастығы үшін жазылған "Эпикалық Пух" Муркоктың 1989 жылғы "Сақылмандық пен жабайы романс" кітабына енгізілу үшін қайта қаралды.
"Epic Pooh" is a 1978 essay by the British science fiction writer Michael Moorcock, which reviews the field of epic fantasy, with a particular focus on epic fantasy written for children. In it Moorcock critiques J. R. R. Tolkien's The Lord of the Rings for its politically conservative assumptions and its escapism. Originally written for the British Science Fiction Association, "Epic Pooh" was revised for inclusion in Moorcock's 1989 book Wizardry and Wild Romance.
Қорытынды
Муркок балаларға арналған эпикалық фантастиканың атақты жазушыларының тобын, соның ішінде Толкин, К.С.Льюис және Ричард Адамсты сынға алады. Оның сын-пікірлері екі негізгі негізде негізделген: олардың жазу стилі кедейлігі және саяси сын. Муркок бұл авторларды "бозылған романтиканың" бір түрін қолдауда айыптайды, оны ол англикандық торизммен сәйкестендіреді. Бұл көзқарастың негізгі белгілері - технологияға қарсы, қалаға қарсы ұстаным, оны Муркок түпкілікті адамгершілік деп санайды, ол жоғалып бара жатқан немесе жоғалған ауылдық идиллияны дәріптейді және прогресске және саяси өзгеріске деген орта тап немесе буржуазиялық көзқарастарында жатыр. Атауы Муркоктың Толкин, Льюис, Адамс және басқалардың жазбалары А. Ол А. Милнді де мақұлдамайды: бұл сынға емес, жұбанышқа бағытталған көркем шығарма. Муркок Толкин, Льюис және Адамс туралы жазғандарынан айырмашылығы, мақұлдап келтірген жазушылар арасында Терри Пратчет, Урсула К. Ле Гин және Алан Гарнер бар.
Moorcock criticises a group of celebrated writers of epic fantasy for children, including Tolkien, C. S. Lewis, and Richard Adams. His criticism is based on two principal grounds: what he sees as the poverty of their writing style, and a political criticism. Moorcock accuses these authors of espousing a form of "corrupted Romance", which he identifies with Anglican Toryism. The defining traits of this attitude are an anti technological, anti urban stance which Moorcock sees as ultimately misanthropic, that glorifies a vanishing or vanished rural idyll, and is rooted in middle class or bourgeois attitudes towards progress and political change. The title arises from Moorcock's argument that the writing of Tolkien, Lewis, Adams and others has a similar purpose to the Winnie the Pooh writings of A. A. Milne, another author of whom he disapproves: it is fiction intended to comfort rather than challenge. Writers whom Moorcock cites approvingly, in contrast to his treatment of Tolkien, Lewis and Adams, include Terry Pratchett, Ursula K. Le Guin and Alan Garner.
Қайта қаралулары
2008 жылы қайта қаралған шығармада авторлар Пратчетт пен Дж. К. Роулинг туралы айтылып, олардың есімдері бүгінде танымал емес адамдар туралы айтылады. Автордың жазбасында Муркок Филип Пуллманның "Аңқыр материалдары" атты еңбегін де мақтауға лайық деп атады. Бұл - түпнұсқадан қайта қаралған нұсқаның мысалы. Бұл Уорвик Диппингтің "Соррелл мен ұлы" романының, Джон Стейнбектің ең нашар, немесе, одан да күрделі түрінде " және қайта қаралған нұсқасынан " табысты. Бұл - көптеген ұмытылған британдық және американдық бестселлерлердің, жақсы есте қалған балалар кітаптарының, мысалы "Жел құрмаларда" секілді, сіз оны жергілікті аудиторияға арналған аймақтық көркем әдебиеттерде жиі естисіз, немесе, әлдеқайда күрделі түрде "
A 2008 revision to the piece adds mention of authors Pratchett and J. K. Rowling and drops those whose names would be less familiar today. In an author's note, Moorcock also identifies Philip Pullman's His Dark Materials as deserving credit. As an example of the revision, from the original " are successful. It is the tone of Warwick Deeping's Sorrell and Son, of John Steinbeck at his worst, or, in a more sophisticated form " and from the revised version " are successful. It is the tone of many forgotten British and American bestsellers, well remembered children's books, like The Wind in the Willows, you often hear it in regional fiction addressed to a local audience, or, in a more sophisticated form "