Клемсон классы эсминецi, USS Личфилд тарихы

Кіріспе

USS Litchfield (DD 336/AG 95) - Бірінші дүниежүзілік соғыстан кейін АҚШ Әскери-теңіз күштерінде қызмет еткен Клемсон классының эсминеці.

Есімдес

Джон Р. Личфилд 1899 жылы 7 наурызда Иллинойс штатының Фланаган қаласында дүниеге келген. Ол әскери-теңіз флотының фармацевтінің көмекшісі, 6-шы теңіз жаяу әскері полкында қызмет етті. 1918 жылы 15 қыркүйекте Францияның Тьяукур қаласы маңында майдан шебіндегі траншеядан жаралы әскерді алып кетуге тырысқанда қаза тапты. Ол қайтыс болғаннан кейін Әскери-теңіз кресімен (Navy Cross) және Ерекше қызмет орденімен (Distinguished Service Cross) марапатталды.

Тарих

Личфилд кемесі 1919 жылғы 15 қаңтарда "Мэре Айленд" әскери-теңіз кемежайында салынды. Кеме 1919 жылғы 12 тамызда, Фармацевт-Мейттің анасы Марта Д. Личфилдтің демеушілігімен суға түсірілді. 1920 жылғы 12 мамырда әскери қызметке жіберілді. Личфилд, флеш-декер, өзінің сынақ сапарымен Бремертонға, Вашингтонға барды, бірақ батыс жағалаудағы алғашқы сапары қысқа болды. 1921 жылдың соңына дейін ол Сан-Диегодан (Калифорния) шығып, Оңтүстік Каролина штатының Чарльстон қаласына келді. Жыл сайынғы флоттық маневрлерден кейін Личфилд Ньюпортқа (Род-Айленд штаты) 39-дивизияға қосылу үшін шығыс Жерорта теңізінде қызмет етуге кетіп, 1922 жылғы 28 маусымда Константинопольге келді. Дивизия тікелей Түркиядағы АҚШ Жоғарғы комиссары контр-адмирал Марк Л. Бристольдің қол астында қызмет етті. Одақтас комиссарлар Германия мен Грекияның бұрынғы одақтасы арасындағы соғысты тоқтатуға тырысты. Личфилд гуманитарлық мақсаттарда және Американың сыртқы саясатының құралы ретінде қызмет етті, өйткені адмирал Бристолдың эсминецтері 13 қыркүйекте Смирнадан, Түркиядан 262 000 грек және армян босқындарын эвакуациялады. Сондай-ақ, апаттан зардап шеккен мыңдаған адамды азық-түлікпен қамтамасыз етуге және көшіруге көмектесті. 1923 жылдың соңында Личфилд АҚШ-қа оралды, оның жүгінде Бірінші дүниежүзілік соғыс батыры Джордж Дилбойдың қалдықтары бар, ол Греко-түрік қақтығысының салдарынан оның алғашқы қабірі қиратылғаннан кейін АҚШ-қа қайта жерлеу үшін қайтарылды. Личфилд 1923 жылғы 30 қазанда Нью-Йорк теңіз кемежайына күрделі жөндеуге кірді. Личфилд 1924 жылғы 24 мамырда Сан-Диегода орналасқан 12-ші эсминецтік эскадрильяға қосылды. Қазан айында ұрыс флотымен бірге маневрлер мен тактикалық жаттығулар кезінде ол қысқа қашықтықтан атыс үшін ақшалай сыйлық алды. Жыл сайынғы жарыстар мен ай сайынғы маневрлер 1925 жылы Австралия мен Жаңа Зеландияға жаттығу круизімен толықтырылды. 1927 жылғы 4 маусымда ол Ньюпорт, Род-Айленд қаласында өзінің алғашқы президенттік қарауына қатысты. Тынық мұхитына оралған Личфилд шілде айының көп бөлігін саяси тұрақсыздыққа тап болған Никарагуаның жағалауында өткізді. Ол 1930 жылы Лондондағы әскери-теңіз конференциясында келісілген теңіз күштерінің көлемін қысқартуды және Ұлы депрессияның алғашқы жылдарындағы экономиканы қысқартуды жеңіп шықты. 1937 жылғы сәуірде Личфилд, ұрыс флотының бір бөлігі ретінде, өзінің тұрақты базасын батыс жағалаудан Перл-Харборға ауыстырды. 20 мамырда ол Пёрл-Харбордағы 4-ші суасты қайық эскадрильясының флагманы болды және 1941 жылы жақындаған соғысқа және күшейген жаттығуларға байланысты суасты қайықтарымен бірге жұмыс істеуін жалғастырды. 6 желтоқсанда "Трешер" суасты қайығымен бірге базасынан шығып, 9 желтоқсанда Пёрл-Харборға жапондықтардың шабуылынан келген қиратуларға оралды. Тынық мұхитындағы соғыс басталғанда Личфилдтің міндеттеріне АҚШ суасты қайықтарын портқа кіргізу және шығару кезінде сүйемелдеу және Перл-Харбордың кіреберісінде суасты қайықтарына қарсы патрульдік күзет жасау кірді. Ол бірнеше рет тереңдік зарядтарын тастады, бірақ 1943 жылғы 6 қарашада Вашингтон штатының Бремертон қаласында жөндеуге жіберілгенге дейін ешқандай нысананы жойғандығы расталмады.

Litchfield was laid down on 15 January 1919 by Mare Island Navy Yard. The vessel was launched on 12 August 1919, sponsored by Mrs. Martha D. Litchfield, the mother of Pharmacist's Mate Litchfield. The destroyer was commissioned on 12 May 1920. Litchfield, a flush decker, sailed to Bremerton, Washington, on her shakedown cruise but her initial tour on the west coast was brief. Before the end of 1921 she had departed San Diego, California and arrived in Charleston, South Carolina. Following the annual fleet maneuvers, Litchfield steamed to Newport, Rhode Island, to join Division 39 for duty in the eastern Mediterranean Sea, arriving at Constantinople on 28 June 1922. The division served under the direct command of Rear Admiral Mark L. Bristol, U. S. High Commissioner for Turkey. The Allied Commissioners were attempting to end a war between this former ally of Germany and Greece. Litchfield served in humanitarian causes and as an instrument of American foreign policy as Admiral Bristol's destroyers evacuated 262,000 Greek and Armenian refugees from Smyrna, Turkey, 13 September. The destroyers also assisted civilian relief agencies attempting to feed and evacuate additional thousands suffering from famine and war. Late in 1923, Litchfield returned to the United States, her cargo including the remains of World War I hero George Dilboy which were being returned to the US for reburial after his original grave was desecrated as part of the Greco Turkish conflict. Litchfield entered the New York Navy Yard on 30 October 1923 for overhaul. Litchfield joined Destroyer Squadron 12 based at San Diego 24 May 1924. During maneuvers and tactical exercises with the battle fleet in October, she was awarded prize money for her competitive short range firing. Annual competition and monthly maneuvers were supplemented in 1925 by a training cruise to Australia and New Zealand. On 4 June 1927 she participated in her first presidential review off Newport, Rhode Island. Returning to the Pacific, Litchfield spent most of July off the coast of politically disturbed Nicaragua. She survived both the cutback in naval tonnage agreed upon at the 1930 London Naval Conference and the economy measures of the early years of the great depression. In April 1937, Litchfield, as part of the Battle Fleet, changed her permanent base from the west coast to Pearl Harbor. On 20 May she became flagship of Submarine Squadron 4, Submarine Force, Pearl Harbor, and continued to operate with submarines as war approached and training drills intensified during 1941. In company with the submarine Thresher, she departed her base 6 December and returned on 9 December to the destruction wrought by the Japanese attack on Pearl Harbor. With the outbreak of war in the Pacific, Litchfields duties involved the escort of U. S. submarines both in and out of port and anti submarine patrol off the entrance to Pearl Harbor. Several times she made depth charge runs but no kills were confirmed prior to her departure 6 November 1943 for overhaul at Bremerton, Washington.

Тағдыр

1944 жылғы 14 қаңтарда Перл-Харборға оралғаннан кейін, ол Мидуэй мен Эниветокке бірнеше конвойлерді сүйемелдеді. Мидуэй маңында екі рет құлаған патрульдік ұшақтардың экипаждарын құтқарып, 8 тамызда Мартин PBM Mariner ұшағын құтқарып алды. Личфилд сондай-ақ осы екі базаның жанында суасты кемелерін даярлау оқуларын жүргізді. 1945 жылғы 17 наурызда сүйемелдеу миссиясы оны Гуамға жеткізді, бұл оның Батыс Тынық мұхитының ең алыс нүктесіне енуі болды. 31 наурызда Гуамдағы АҚШ суасты кемелерімен сүйемелдеу және оқу міндеттерін орындағанда, ол AG 95 ретінде қайта белгіленді, қосымша көмекші кеме. 21 шілдеде осы міндеттерін аяқтап, 9 тамызда Сан-Диегоға келді. Келесі аптада инспекторлар кеңесі Личфилдтің бұзылуын ұсынды. Қазан айында Филадельфияға келген ол 1945 жылғы 5 қарашада қызметтен босатылды және 28 қарашада Әскери-теңіз кемелерінің тізімінен алынды. Бұзу жұмыстарын Филадельфия әскери-теңіз кемежайы 1946 жылғы 29 наурызда аяқтады.