Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
2012 жылғы чилилік фильм.
the 2012 Chilean film
Nô – 1998 жылғы канадалық фильм, режиссері Роберт Лепейдж. Ол Лепейдждің «Ота өзенінің жеті ағысы» пьесасының бір бөлігіне негізделген. Фильм атауы – драмалық құрылымын көрсететін әдеби тәсіл, ол 1980 жылғы Квебек референдумындағы («жоқ» дауысы жеңген) нәтижені жапондық Но театрымен байланыстырады.
Nô is a 1998 Canadian film by director Robert Lepage. It was based on one segment in Lepage's play Seven Streams of the River Ota. The title is a pun which reflects the film's dramatic structure, linking the 1980 Quebec referendum (in which the "no" won) to Japanese Nō theatre.
Сюжет
Фильм 1970 жылы Монреальдегі FLQ бомбалауларының ең қызу кезінде, Қазан дағдарысы деп белгілі болған оқиғалар кезінде өтеді. Дағдарыс барысында премьер-министр Пьер Эллиот Трюдо Монреаль көшелерінде әскери жағдай енгізген Соғыс шаралары заңын қабылдады. Басты кейіпкер Софи (Анн Мари Кадье) Осакада (Жапония) Expo '70 көрмесінде жұмыс істейтін актриса, ал оның жігіті Мишель (Алексис Мартин) FLQ ұйымының жақтасы. Софи жүкті екенін біліп, Мишельге телефон соғады, бірақ оған хабарламас бұрын, екі FLQ досы жасырынуға орын іздеп, кенеттен оның пәтеріне келіп түседі, соның салдарынан Мишель телефонды қоюға мәжбүр болады. Монреальде болып жатқан оқиғалардан хабарсыз Софи, Мишельдің өзімен сөйлегісі келмейтініне ашуланып, тіпті баланың әкесі оның болатынына да сенімсіз. Ол Жапонияда аборт жасатуға болады, сондықтан аборт жасату үшін сол жерде қалу керек пе, әлде баланы ұстап, жоспарланғандай ертең Монреальға қайту керек пе, деген шешімді қабылдауы тиіс. Осы уақытта ол әріптес актёр Франсуа Ксавьердің (Эрик Бернье) қысымынан аулақ болуға және Канада елшісі Уолтермен (Ричард Фрешетт) және оның талапкер әйелі Патрисиямен (Мари Джигнак) бірге кешкі асқа қатысудан аман қалғандай болуы керек. Софидің аудармашы досы Ханако (Мари Брассард), Хиросимадағы атом бомбасынан көзі көрмей қалған жапон қызы, өзінің канадалық аудармашы жігітімен бірге Ванкуверге (Британдық Колумбия) көшуге дайындалып жатыр. Ал Монреальде Мишельдің екі досы бомба дайындауға тырысады, бірақ қателік салдарынан Мишельдің пәтерін жарып жібереді.
The film is set in 1970 at the height of the FLQ bombings in Montreal, known as the October Crisis. During the Crisis, Prime Minister Pierre Elliot Trudeau instituted the War Measures Act, which resulted in martial law on the streets of Montreal. The central character, Sophie (Anne Marie Cadieux), is an actress working in Osaka (Japan) at Expo '70, while her boyfriend, Michel (Alexis Martin), is an FLQ sympathizer. Sophie discovers that she is pregnant and phones Michel, but before she can tell him, two FLQ friends suddenly turn up at his apartment looking for a place to hide, and Michel has to hang up. Sophie, who is unaware of the crises happening in Montreal, is upset by Michel apparently not wanting to talk to her, and isn't even sure if he is the father. She has to decide whether to stay and get an abortion in Japan, where abortion is legal, or keep the baby and return to Montreal the next day as planned. Meanwhile, she has to avoid the advances of fellow actor François Xavier (Éric Bernier) and survive a dinner with Canadian ambassador Walter (Richard Fréchette) and his difficult wife Patricia (Marie Gignac). Sophie's interpreter friend Hanako (Marie Brassard), a Japanese woman blinded by the atomic bomb in Hiroshima, is preparing to move to Vancouver (British Columbia) with her Canadian interpreter boyfriend. In the meantime, in Montreal, Michel's two friends are plotting to set off a bomb, but they end up blowing up Michel's apartment by mistake.