Філиппин коллегиясы: Студенттік газеттің тарихы мен күресі

Кіріспе

Филиппин университеті Дилиманның студенттік газеті

«Филиппин колледжі» – Филиппин университеті Дилиманның ресми апталық студенттік басылымы. Университет студенттері арасында ол көбінесе «Куле» деп танымал. Газет радикалды, ұлттық-демократиялық, көбінесе басшылыққа қарсы көзқарастарымен және Филиппин университетінің басшылығы мен Филиппин үкіметінің саясатына сын тұрғысынан қарауымен белгілі.

Тарих

Алғаш рет Колледж Фолио (1910) және Варсити Ньюс (1917) деп аталды. Колледж Фолио ретінде ол Филиппиндегі алғашқы студенттік журналдардың бірі болды. «Филиппин колледжі» ресми түрде 1922 жылы құрылды. Содан бері ол академиялық еркіндіктің, сыншыл ойлаудың, журналистік адалдық пен кәсібиліктің символына айналды. 1935 жылы «Коллегиан» католик шіркеуінен шығарылу қаупіне қарамастан, Теодоро Агонсильоның Рикардо Паскуалдың «Доктор Хосе Ризал қабірден тыс» кітабына жазған рецензиясын жариялады. 1951 жылы бас редактор (EIC) Элмер Ордонес үкіметтің UP ісіне араласуын, әсіресе UP президенті Бьенвенидо Гонсалестің отставкасынан кейін ашты. Осы кезеңде филиппин тілінің мазмұнына енгізілуі де орын алды. Соғыстан кейінгі жылдары «Коллегиан» университет мәселелерін, әсіресе «сектанттық» және әкімшіліктегі жақтастықты шешуде белсенділік танытты. Ұлттық сезімдерді «коммунистік қауіп-қатермен» теңеген кең таралған консерватизмге қарамастан, «Коллегиан» социализмнен бастап Хукбалахап қозғалысына дейінгі мақалаларды жариялауды жалғастырды. Жапондық оккупация кезінде «Коллегиан» көп бөлігінде үнсіз болды, өйткені университеттің көп бөлімшелері жабылған еді. 1946 жылы «Коллегиан» баспасын қайта бастады, колонияға қарсы көзқарасын сақтап қалды. 1950 жылдары университеттегі академиялық еркіндік мәселесі көтеріліп, «Коллегиан», университет әкімшілігі және ұлттық үкімет арасындағы сенімдер қақтығысы күшейді. Мысалы, EIC Хомобоно Адаза UP әкімшілігін сынаған редакциялық мақаласы үшін қуылды. 1960 жылдары жаңадан пайда болған революциялық қозғалысқа арналған мақалалар, сол кездегі президент Фердинанд Маркостың диктатурасына қарсы студент қозғалысының өсуіне толықтырды. Әскери диктатура кезінде «Коллегиан» медиа қараңғылығына қарсы шығып, жер астына кетті. Бұл басылым Филиппин сауда колледжінің «Анг Малая» (қазіргі Филиппин политехникалық университеті) және «Атенео де Манила» университетінің «Пандаян» және әртүрлі ұлттық демократиялық топтардың басылымдары сияқты басқа студенттік басылымдармен бірге радикалдық баспасөзді құрды. 1972 жылы әскери жағдай жарияланғанда, «Коллегиан» ұлттық бағыты қалыптасқан еді. Басылым жасырын түрде жұмыс істеуін жалғастырып, үкімет бақылауындағы БАҚ берген мәліметтен мүлдем өзгеше болған шындықтарды жария етті. Кейіннен «Коллегиан» қызметкерлерінің бірнешесі, соның ішінде Энрике Вольтер Гарсия мен Антонио Тагамолила түрмеге қамалып, өлім жазасына кесілді. 1973 жылы EIC Оскар Ябес басқарған «Коллегиан» тұрақты редакциясы UP президенті Сальвадор П. Лопестің кампусты көркейту жобасын және UAAP апталық жаңартуларын жариялаған кезде, «Тәулікші» колледж 20 пайыздық оқу ақысын көтеруді және Студент регентінің кеңсесі мен UP Студент кеңесі сияқты студенттік мекемелерді таратуды айыптады. «Тәулікші» колледж мәселесі студенттердің төменгі оқу ақысы мен жатақхана бағасын талап етуін алға тартты, сонымен қатар «біздің жартылай отаршылдық және жартылай феодалдық қоғамымыздың сыбайлас жемқорлығы, құлшынысы мен зорлық-зомбылығын ашуға бағытталған». Осы арада, сол кездегі EIC-тің тұрақты коллегиясы Оскар Ябес АҚШ-тың Маркос режимі кезінде орын алған зұлымдықтарды сынға алмай, контрреволюциялық әдебиеттерге баса назар аударған диверсиялық пропаганда құралы ретінде қызмет етті. Кейіннен Ябес газеттің қаражатын бұрмалау үшін де сынға ұшырайды. Газет Маркос режимі құлағаннан кейін де белсенді болды. 1989 жылы «EDSA және UP—Үш жыл өткен соң» атты редакциялық мақаласында EIC Рубен Карранза, Jr. «әлеуметтік әділетсіздік пен шетелдік үстемдік» филиппиндік қоғамда нығайып қалғандығын атап өтті. Халық билігінің құлдырауынан кейінгі эйфорияда бұл көзқарас халыққа ұнамай қалды. Алайда, «Коллегиан» бастан кешкен қақтығыстар тек сыртқы емес еді. Бұрынғы редакциядағы билік күрестері мен қиындықтар көптеген дау-дамайларды туғызды. Мысалы, «Тәулікші» колледж 1996 жылы сол жылы EIC лауазымына бәсекелес Вольтер Венерасион мен Ричард Гэппи арасындағы шайқастан кейін пайда болды. UP қауымдастығы екі жарыс көреді: «Коллегиан» - Гәппидің «Тәулікші» колледжі және Венерасионның тұрақты «Коллегиан» басылымы. 1996 жылы «Тәулікші» колледж басылымындағы мақалаларда автордың аты болмады, бірақ Gappi басылымның жұмысын басқарып отырғаны ашық құпия болды. Сол кездегі солшыл қозғалысты сипаттайтын идеологиялық айырмашылықтан газет қағаз қарсыластар лагерінің аренасына айналды. Бір жағынан, Венерасион және оған дейінгі редактор Ибарра Гутьеррес әлеуметтік демократиялық саясатты қолдады, ал Гәппи және оның көптеген әріптестері бұрынғы EIC Майкл Джон Ас Ас штабынан ұлттық демократияны қолдады. 1980 және 1990 жылдарда штат қызметкерлері мен редакторлар арасындағы философиялық күрестерге байланысты қосымша ішкі даулар орын алды. Жаңа медианың өсуіне байланысты «Коллегиан» редакторлары 2000 жылдардың басында kule. upd. edu. ph құрды, ол кейін philippinecollegian. net, содан кейін philippinecollegian. org-қа айналды. Басылым 2013 жылға дейін өнімдерін DeviantArt арқылы жариялады, содан кейін Issuu-ға көшті. «Коллегиан» 2009 жылы студенттік кеңес сайлаулары сияқты кампустағы маңызды оқиғалар туралы тікелей жаңартулардың қажеттілігіне байланысты жаңалықтарды жедел жабуды енгізді. 300 пайыздық оқу ақысын көтеруге қарсы күрес кезінде сол кездегі UP президенті Эмерлинда Роман «Коллегиан» баспаханасы үшін ашық конкурс өткізуді талап етті, Республикалық актінің 9184-немесе мемлекеттік сатып алу туралы заңға сүйене отырып, әкімшілік түсіндіргендей, және осылайша төрт ай бойы қаражатты ұстап тұрды - бұл Екінші дүниежүзілік соғыстан бергі басылымның ең ұзақ үзілісі болды. 2018 жылы «Тәулікші» колледждің төртінші нұсқасы (Rebel Kulê) жарық көрді. Дау-дамай Филиппин колледжі редакторының емтихандарының төрешілер кеңесінің төрағасы, UP Жабдықтау колледжінің деканы Елена Перния, «Коллегиан» жазушылары Марвин Анг пен Ричард Корнелионы бітіру күйлеріне байланысты емтиханға қабылдамағандарынан басталды. Заңгер студенті Джейсон Эдвард Сан Хуан төрт бөлімнен тұратын тестте жеңіске жетті және «Коллегиан» мен UP студенттік кеңестерінен қосымша емтихан өткізу туралы өтініштеріне қарамастан, шешім күшінде қалды. Өткен редакциялық мерзімнің бас редакторы Шейла Энн Абарра «Rebel Kulê» EIC ретінде тағайындалды. 2020 жылдың наурыз айында пандемия басталғаннан кейін жазушылар мен «Коллегиан» баспасының мүмкіндіктеріне шектеулер қойылды. Осылайша, басылым толығымен онлайн форматқа көшті. Эксклюзивті онлайн формат ұзақ, кең ауқымды жазуға мүмкіндік берді - 2020 жылдың маусымында «Коллегиан» карантиннің алғашқы үш айына арналған 48 беттік арнайы онлайн басылымды жариялады. Қазіргі уақытта басылым Facebook, Instagram және X (бұрынғы Twitter) парақшаларында, сондай-ақ phkule. org ресми сайтында мазмұн мен жаңалықтарды жариялауды жалғастыруда.

First known as the College Folio (1910) and Varsity News (1917). As the College Folio, it was one of the first undergraduate journals in the Philippines. The Philippine Collegian was officially established in 1922. Since then, it has become a symbol for academic freedom, critical thinking, and journalistic integrity and excellence. In 1935, the Collegian published Teodoro Agoncillo's review of Ricardo Pascual's book Dr. Jose Rizal beyond the Grave, despite threats of excommunication from the Catholic Church. And in 1951, editor in chief (EIC) Elmer Ordoñez exposed the government's intervention in UP affairs, particularly in the aftermath of UP President Bienvenido Gonzalez's resignation. That period also saw the accommodation of the Filipino language in its content. During the post war years, the Collegian became increasingly progressive in tackling university based issues, particularly on "sectarianism" and favoritism in the administration. Despite the widespread conservatism, which equated nationalist sentiments with "communist threats", the Collegian continued publishing articles from socialism to the Hukbalahap movement. During the Japanese Occupation, the Collegian was largely silent, since many of the university's units were shut down. In 1946, the Collegian resumed publishing, maintaining an anti colonialist perspective. The 1950s brought to fore issues of academic freedom in the university, heightening the clash of beliefs between the Collegian, the university administration, and the national government. Then EIC Homobono Adaza, for example, was expelled for an editorial criticizing the UP administration. Articles on the emergent revolutionary movement gained ground in the 1960s, complementing the rise of the student movement against the dictatorship of then President Ferdinand Marcos. During Martial Law, the Collegian defied the media blackout by going underground. The publication formed the radical press together with the other student publications such as the Ang Malaya of the Philippine College of Commerce, now Polytechnic University of the Philippines and Pandayan of Ateneo de Manila University and the publications of various national democratic groups. By the time Martial Law as declared in 1972, the Collegian's nationalist orientation was already established. The publication continued to operate underground, exposing realities that were vastly different from what was presented by government controlled media. Subsequently, several Collegian staff, including Enrique Voltaire Garcia and Antonio Tagamolila, faced imprisonment and death. While the regular Collegian headed by EIC Oscar Yabes in 1973 headlined UP President Salvador P. Lopez's campus beautification project and weekly UAAP updates, the Rebel Collegian decried the 20 percent tuition hike and the dissolution of student institutions like the Office of Student Regent and the UP Student Council. The Rebel Collegian issues brought to the fore the students' demand for lower tuition and dorm rates, among others, while "taking up the oppressed masses cause in exposing the corruption, servility, and violence of our semi colonial and semi feudal society". Meanwhile, the regular Collegian of then EIC Oscar Yabes served as a diversionary propaganda tool with its emphasis on counter revolutionary literary pieces, with nary a critique of the atrocities under the US Marcos regime. Yabes would also later come under fire due to his alleged malversation of the newspaper's funds. The paper remained vigilant even after the collapse of the Marcos regime. In the 1989 editorial "EDSA and UP—Three Years After", EIC Ruben Carranza, Jr. noted that "social injustice and foreign domination" remained entrenched in Philippine society. In the euphoria following the end of People Power, this viewpoint was decidedly unpopular. The conflicts experienced by the Collegian, however, were not entirely external. Power struggles and challenges in editorship roused many controversies in the past. For instance, the Rebel Collegian came into existence in 1996 after the battle between Voltaire Veneracion and Richard Gappi, rivals for the EIC post that year. The UP community saw two contending Collegians—Gappi's Rebel Collegian and the regular Collegian under Veneracion. The articles in the Rebel Collegian in 1996 bore no byline, although it was an open secret that Gappi led the publication's operations. The newsprint became an arena of the opposing camps from the ideological rift that characterized the Left movement then. On the one hand, Veneracion and the editor before him, Ibarra Gutierrez, espoused social democratic politics, Gappi and most of his colleagues from former EIC Michael John Ac Ac's staff embraced national democracy. The 1980s and 1990s spurred additional internal disputes as staffers and editors fought to assert competing philosophies. To the tune of new media’s rising popularity, the editors of the Collegian created kule. upd. edu. ph in the early 2000s, which would later evolve into philippinecollegian. net, and then philippinecollegian. org. The publication posted its issues through DeviantArt until 2013, and later migrated to Issuu. The Collegian introduced real time news coverage in 2009, when the circulation of live updates on pressing campus goings on like the student council elections became an exigency. At the height of the campaign against the 300 percent tuition hike, then UP President Emerlinda Roman insisted on a public bidding for the Collegian's printing press, based on the administration's interpretation of Republic Act 9184 or the Government Procurement Act, and thus withheld funds for four months—the publication's longest hiatus since World War II. In 2018, the fourth iteration of the Rebel Collegian (Rebel Kulê) was released. The controversy began when the Board of Judges of the Philippine Collegian Editorial Examinations, headed by UP College of Mass Communication Dean Elena Pernia, released the list of qualified takers but excluded two Collegian writers, Marvin Ang and Richard Cornelio, on the grounds of their graduating statuses. Law student Jayson Edward San Juan topped the four part test and the decision was upheld despite appeals from the Collegian and student councils in UP to hold another examination. Sheila Ann Abarra, the managing editor of the past editorial term, served as Rebel Kulê's EIC. In March 2020, in the wake of pandemic, restraints foisted both on writers and the Collegian’s printing capacity. Thus, the publication transitioned into a fully online one. The exclusively online arrangement made way for long, broad gauged writing—in June 2020, the Collegian published a 48 page special online issue on the first three months of the lockdown. Now, the publication continues to publish content and news updates on its Facebook, Instagram, and X, the platform formerly known as Twitter, pages, as well as its official website, phkule. org.

Атақты түлектер

Амброзио Падилла, Филиппин Сенатының сайланған мүшесі. Хосе Мария Сисон, ғалым, революционер және Филиппин Коммунистік партиясының негізін қалаушы. Франклин Дрилон, Филиппин Сенатының президенті. Мириам Дефенсор Сантьяго, Филиппин Коллегиясының бірінші бас редакторы; Филиппин Сенатының сайланған мүшесі. Эдсел К. Лагман, Альбайдың бірінші округінің сегіз мерзімдік өкілі; Репродуктивті денсаулық саласындағы заңның және адам құқықтарына қатысты үш заңның авторы, атап айтқанда: Қамауға алуға қарсы заң, Азаптауға қарсы заң және Адам құқықтары бұзылғандарға өтеу беру және оларды мойындау туралы заң. Венцелао Винзонс, студенттік лидер, бұрынғы губернатор және Камарин Норте провинциясының өкілі. Ниночка Роска, "Соғыс жағдайы" және "Екі есе бақытты" атты ағылшын тіліндегі романдардың авторы. Ренато Константино, тарихшы, филиппиндік "Өткенді қайта қарау" және "Жалғасып келе жатқан өткен" романдарының авторы. Леонардо Квисумбинг, Филиппин Жоғарғы Сотының судьясы. Абрахам Сармиенто кіші, студенттік лидер. Темарио Ривера, Филиппин университетінің Дилиман бөлімшесіндегі саяси ғылымдар профессоры болған; "Жер иелері мен капиталистер: Филиппин өндірісіндегі класс, отбасы және мемлекет" кітабының авторы. Шила Коронел, журналист, Филиппиндегі зерттеу журналистикасы орталығының негізін қалаушы. Ма. Лурдес С. Мангахас, Филиппиндегі зерттеу журналистикасы орталығының негізін қалаушы. Джозеф Таддейс Моронг, GMA телеарнасының тілшісі. Вендел Гамбан, белсенді және қаза тапқан Жаңа халық армиясының жауынгері.