Колин Блейкмор: Еңбек жолы мен ғылыми жетістіктері

Кіріспе

Британдық нейробиолог (1944–2022)

Сэр Колин Блейкмор (1 маусым 1944 – 27 маусым 2022) – британдық нейробиолог, көру қабілеті және мидың дамуы саласында маманданған. Ол Гонконг қалалық университетінде Йеунг Кин Ман нейроғылымының профессоры және Гонконгтың жоғары оқу ортасының аға ғылыми қызметкері болды. Сондай-ақ ол Лондон университетінің Философия институтының ерекше аға ғылыми қызметкері, Оксфорд университетінің нейроғылымының зейнеткер профессоры және Британдық медициналық зерттеулер кеңесінің (БМЗК) бұрынғы бас директоры қызметтерін атқарды. Ол ғылымды көпшілікқа жеткізуші ретінде және жануарлар құқығын қорғау науқанының ұзақ жылдар бойы бағытталған нысаны ретінде белгілі болды. The Observer газетінің мәліметінше, ол Ұлыбританиядағы ең беделді ғалымдардың бірі және жануарларды қорғау қозғалысы үшін жек көрілетін тұлға болған.

Ерте өмір және білім

Блейкмор 1944 жылғы 1 маусымда Уорвикширдегі Стратфорд-апон-Авонда Берил Блейкмордың (қыз есімі Смит) және Норман Блейкмордың жалғыз баласы ретінде дүниеге келді. Ол кезде Берил Англия әйелдер армиясының мүшесі болса, Норман Корольдік әуе күштерінде қызмет еткен. Блейкмор бес жасқа толғанда, әкесі теледидар жөндеуші инженер болып жұмыс істеді. Блейкмор білімін жергілікті бастауыш мектепте бастады, бірақ ерекше қабілетін көрсеткен соң, ата-анасы оны жекеменшік мектепке, Ковентридегі Король Генрих VIII мектебіне оқуға жіберді. Ол онда ғылым, өнер және спортта өте жақсы нәтижелер көрсетті. Блейкмор физиологиялық оптика саласында докторлық диссертациясын Калифорния университетінде (Беркли) қорғады. Ол онда Гораций Барлоумен бірге жұмыс істеді. 1979 жылы, 35 жасында Оксфорд университетінде Уэйнфлет физиология профессоры және Магдален колледжінің мүшесі болып тағайындалды. 1989 жылы осы университеттен жоғары ғылыми дәреже алды. 2012 жылы Лондонның Жоғары оқу мектебіндегі Философия институтының сезімдерді зерттеу орталығының директоры болып тағайындалды. Ол Уорвик университетінде құрметті профессорлық қызмет атқарды, сондай-ақ Сингапурдағы Duke NUS Graduate Medical School-да профессор болып жұмыс істеді, онда ол нейробиологиялық зерттеулер серіктестігінің төрағасы және кейіннен сыртқы ғылыми кеңесшісі болды. Блейкмор Humanists UK (бұрынғы Британ гуманистік қауымдастығы), Рационалистік қауымдастық және Ұлттық зайырлы қоғамның құрметті мүшесі болды. 2001 жылдың шілдесінде ол "The Independent" газетінде жарияланған, діни мектептерді кеңейтуді қолдау мәселесін қайта қарауға үндеген хатқа қол қойды. Сондай-ақ, ол 2003 жылдың 12 ақпанында "The Times" газетінде жарияланған және премьер-министр мен ішкі істер министріне жіберілген Чарльз Дарвиннің туған күніне арналған мерекеге қолдау білдірген хатқа қол қойды. Ол Үндістанның Ұлттық ғылым академиясы, Үндістанның нейробиологиялық ғылым академиясы және Қытайдың инженерлік академиясының мүшесі болды. 2010 жылы Корольдік қоғамның Ферриер сыйлығын және дәріс оқыды. 2001 жылы нейробиология ғылымына ерекше үлес қосқаны үшін Британдық нейробиологиялық қауымдастықтың сыйлығын, ал 2012 жылы Нейробиологиялық қоғамның ең жоғары сыйлығы – Ральф В. Джерард сыйлығын алды. Бұрын Грете Лундбектің Еуропалық ми зерттеулері сыйлығының қорының (әлемдегі нейробиология саласындағы ең құнды сыйлық, 1,3 миллион евро) іріктеу комиссиясының төрағасы болды. Блейкмор алғаш рет 1974 жылы Мәдени революция кезінде Қытайға сапар шекті және 1970-ші жылдардың соңы мен 1980-ші жылдардың басында Пекиндегі Қытай ғылым академиясының биофизика институтында зерттеулер жүргізді. Ұлыбритания мен Қытай арасындағы ғылыми қарым-қатынасты дамытудағы еңбегі 2012 жылы Қытай Халық Республикасының ең жоғары сыйлығы – Достық сыйлығымен мойындалды, бұл сыйлық "елдің экономикалық және әлеуметтік дамуына ерекше үлес қосқан шетелдік сарапшыларға" беріледі. 2012 жылы Пекиндегі ДеТао Мастерлер академиясының магистрі болып тағайындалды.

Blakemore was born in Stratford upon Avon, Warwickshire on 1 June 1944, the only child of Beryl Blakemore (née Smith) and Norman Blakemore. At the time, Beryl was a member of the Women's Land Army in England and Norman was in the Royal Air Force. When Blakemore was five, his father became a television repair engineer. Blakemore began his schooling at the local primary school, but after showing unusual promise, his parents sent him to a private school, King Henry VIII School in Coventry, where he excelled in science, art, and sports. Blakemore obtained his PhD degree in physiological optics at the University of California, Berkeley, There he worked with Horace Barlow. He was appointed Waynflete Professor of Physiology and a Fellow of Magdalen College at the University of Oxford in 1979, at the age of 35. From this same university he was awarded a DSc higher degree in 1989. In 2012, he was appointed director of the Institute of Philosophy's Centre for the Study of the Senses at the School of Advanced Study in London. He held an honorary professorship at the University of Warwick, and a professorship at Duke NUS Graduate Medical School in Singapore, where he was chairman and then external scientific advisor to the Neuroscience Research Partnership. Blakemore was a patron of Humanists UK (formerly the British Humanist Association) and an Honorary Associate of the Rationalist Association and an honorary associate of the National Secular Society. In July 2001, he was one of the signatories to a letter published in The Independent which urged the Government to reconsider its support for the expansion of maintained religious schools, and was one of the signatories to a letter supporting a holiday on Charles Darwin's birthday, published in The Times on 12 February 2003, and sent to the Prime Minister and the Home Secretary. the National Academy of Sciences of India, the Indian Academy of Neurosciences, and the Chinese Academy of Engineering. He won the 2010 Royal Society Ferrier Award and Lecture. In 2001, he received the British Neuroscience Association Award for Outstanding Contribution to Neuroscience, and in 2012 the Ralph W. Gerard Prize, the highest award of the Society for Neuroscience. He formerly chaired the Selection Committee for The Brain Prize of Grete Lundbeck's European Brain Research Prize Foundation, the world's most valuable prize for neuroscience (€1.3 million). Blakemore first visited China in 1974, during the Cultural Revolution, and collaborated in research at the Institute of Biophysics of the Chinese Academy of Sciences in Beijing, in the late 1970s and early 1980s. His efforts to develop scientific relations between the United Kingdom and China were recognised in 2012 when he received the Friendship Award, the People's Republic of China's highest award for "foreign experts who have made outstanding contributions to the country's economic and social progress". In 2012 he was appointed a Master of the Beijing DeTao Masters Academy.

Зерттеу

Блейкморенің зерттеулері көру қабілеті, мидың ерте дамуы және соңғы кезде инсульт және Хантингтон ауруы сияқты жағдайларға бағытталған. Ол осы тақырыптар бойынша ғылыми мақалалар мен бірқатар кітаптар жариялады. Нейроғылымға оның қосқан үлесі нейрондық пластикалық, яғни мидың байланыстары арқылы өтетін әрекеттің нәтижесінде өзін-өзі қайта ұйымдастыру қабілеті тұжырымын қалыптастырудағы рөлін қамтиды. 1960 жылдардың соңында Блейкмор ми қабығының көру бөлігінің туғаннан кейінгі белгілі бір кезеңде белсенді, бейімделуге қабілетті өзгерістерге ұшырайтынын алғашқылардың бірі болып көрсетті және бұл мидың сезімдік ортаға сәйкес келуіне көмектеседі деп мәлімдеді. Ол мұндай пластикалық қасиеттің нерв жасушаларының пішіні мен құрылымындағы өзгерістер, нерв талшықтарының таралуы және сондай-ақ нерв жасушаларының таңдап өлуі нәтижесінде пайда болатынын көрсетті. Бастапқыда дау тудырғанмен, сүтқоректілердің миының «пластикалық» және бейімделуге қабілетті екендігі туралы идея қазір нейроғылымдағы басым тақырыпқа айналды. Нерв жасушалары арасындағы байланыстардың пластикалық қасиеті көптеген түрлі оқу мен есте сақтау түрлерінің, сондай-ақ сезімдік дамудың негізі деп саналады. Ұйымдық өзгерістер тіпті ересектерде де өте жылдам болуы мүмкін. Блейкмор туғаннан кейін көп ұзамай көзі көрмей қалған адамдарда адам ми қабығының көру бөліктерінің басқа сезімдерден, әсіресе, қозғалыс сезімінен келетін сигналдарға жауап беретінін көрсетті. Инсульттің немесе басқа ми жарақатының салдарынан, осындай қайта ұйымдастыру қалпына келтіру процесіне көмектеседі, өйткені мидың басқа бөліктері зақымдалған бөліктің функциясын өздеріне алады. Блейкморенің кейінгі жұмыстары пластикалық қасиетке ықпал ететін молекулалық механизмдердің әртүрлілігін атап көрсетті және нерв жасушаларының нерв импульстарының ағынына жауап ретінде байланыстарын өзгертуге мүмкіндік беретін кейбір гендерді анықтады. Ол 2005 жылы Корольдік дәрігерлер колледжінде өткен Харвеян лекциясында ми пластикалық қасиеттері туралы зерттеулерді қорытындылады және 2010 жылы Корольдік қоғамдағы Ферриер лекциясында пластикалық қасиеттердің адам мәдени эволюциясындағы рөлін зерттеді. Ол «Neuroscience of Consciousness» журналының редакциялық алқасының мүшесі болды.

Blakemore's research focused on vision, the early development of the brain and, more recently, conditions such as stroke and Huntington's disease. He published scientific papers and a number of books on these subjects. His contribution to neuroscience included his role in establishing the concept of neuronal plasticity, the capacity of the brain to reorganise itself as a result of the pattern of activity passing through its connections. in the late 1960s Blakemore was one of the first to demonstrate that the visual part of the cerebral cortex undergoes active, adaptive change during a critical period shortly after birth, and he argued that this helps the brain to match itself to the sensory environment. He went on to show that such plasticity results from changes in the shape and structure of nerve cells and the distribution of nerve fibres, and also from the selective death of nerve cells. Although initially controversial, the idea that the mammalian brain is 'plastic' and adaptive is now a dominant theme in neuroscience. The plasticity of connections between nerve cells is thought to underlie many different types of learning and memory, as well as sensory development. The changes in organisation can be remarkably rapid, even in adults. Blakemore showed that the visual parts of the human cortex become responsive to input from the other senses, especially touch, in people who have been blind since shortly after birth. After stroke or other forms of brain injury, reorganisation of this sort can help the process of recovery, as other parts of the brain take over the function of the damaged part. Blakemore's later work emphasized the variety of molecular mechanisms that contribute to plasticity and identified some of the genes involved in enabling nerve cells to modify their connections in response to the flow of nerve impulses through them. He summarised research on brain plasticity in his 2005 Harveian Lecture to the Royal College of Physicians and explored the role of plasticity in human cultural evolution in his 2010 Ferrier Lecture at the Royal Society. He served on the Editorial Board of the journal Neuroscience of Consciousness.

Қоғамның қатысуы және мемлекеттік қызмет

Академиялық мансабымен қатар Блейкмор ғылымды таратуды және қоғаммен келіспеушілік тудыратын және күрделі мәселелерді талқылауды қолдады. 1976 жылы, 32 жасында, ол BBC Reith Lectures бағдарламасында «Ақыл-ой механикасы» атты алты дәрістен тұратын сериясын ұсынған ең жас адам болды. Кейіннен ол жүздеген радио және теледидар бағдарламаларын ұсынды немесе оларға үлес қосты. 1982–83 жылдары Корольдік институтының Рождестволық лекцияларын оқыды, сондай-ақ ғылым туралы көптеген басқа бағдарламаларды жазды және ұсынды, оның ішінде BBC телеарнасындағы 13 бөлімді «Ақыл-ой машинасы» сериалы, жасанды интеллект туралы радиосериалы «Ойлы машиналар» және Channel 4 телеарнасы үшін түсірілген «Құдай және ғалымдар» деректі фильмі бар. Ол британдық және шетел газеттеріне, әсіресе The Guardian, The Observer, The Daily Telegraph және The Times газеттеріне жазды. Сондай-ақ ол бірнеше танымал ғылыми кітаптарды жазды немесе редакциялады, соның ішінде «Ақыл-ой механикасы», «Ақыл-ой машинасы», «Жыныс және қоғам», «Ақыл-ой толқындары», «Суреттер және түсінік» және «Денеге арналған Оксфордтық анықтамалық». 2004 жылдан бастап ол Британдық ғылым жазушылары қауымдастығының құрметті президенті болды. 1989 жылы Блейкмор қоғамдық коммуникация саласындағы еңбегі үшін Royal Society-дің Майкл Фарадей сыйлығымен марапатталғанда, ол «Британияның ғылымды ең әсерлі таратқандарының бірі» деп сипатталды. Ол қоғамдық коммуникация және білім берудегі еңбегі үшін көптеген басқа да марапаттар алды, соның ішінде ғылым әдебиетіне қосқан үлесі үшін Phi Beta Kappa сыйлығы, Sigma Xi-ден Джон П. Макговерн ғылым және қоғам медалі, Эдинбург қалалық кеңесінің Эдинбург медалі және Нейробиологиялық қоғамның ғылым педагогі сыйлығы. Блейкмор көптеген медициналық қайырымдылық және коммерциялық емес ұйымдарда жұмыс істеді, соның ішінде SANE, Халықаралық ми жарақаты қауымдастығы, Headway, Sense (Ұлттық саңырау-соқырлар және қызылша қауымдастығы), Луиза Т. Блуин қоры, ғылым туралы сезім және Пилигрим тресті. Ол Моторлық нейрон аурулары қауымдастығының және ми ісігі қайырымдылық қорының президенті, Прогрессивті супернуклеарлық паралич қауымдастығының вице-президенті және «Өлімдегі қадір-қасиет» ұйымының меценаты болды. Ол Нью-Йорктегі Дана қорына ми туралы зерттеулердің маңыздылығын арттыруға бағытталған еуропалық жетекші нейробиологтардың одағын құруға көмектесті. Дана қорынан ғылым мұражайына жасалған үлкен сыйлық Лондондағы Куинс-гейттегі Дана орталығының құрылысын аяқтады, ол ғылыммен қоғамдық байланысқа бағытталған орталыққа айналды. Ол Дүниежүзілік экономикалық форумының мүшесі, Дүниежүзілік мәдени кеңестің құрметті президенті, Дүниежүзілік ғалымдар федерациясының мүшесі және Ұлыбритания гуманистерінің меценаты болды. Ол Оксфорд университетінің ғылыми қоғамының меценаты және Кембридж одағының құрметті мүшесі болды. Блейкмор бірнеше Ұлыбритания үкіметінің ведомстволарында, сондай-ақ шетелдегі агенттіктер, қорлар мен үкімет департаменттерінде кеңесші ретінде жұмыс істеді. Ол 1999–2000 жылдары Мобильді телефондар жөніндегі тәуелсіз сарапшылар тобының (Стьюарт комитеті) мүшесі болды және телекоммуникация жүйелерінің қауіпсіздігі жөнінде Полиция федерациясы мен Ішкі істер министрлігіне кеңес берді. Ол Азық-түлік стандарттары агенттігінің ғылым жөніндегі жалпы консультативтік комитетінің төрағасы және Уилтон Парк консультативтік кеңесінің (Сыртқы істер және Достастық істері министрлігі) мүшесі болды. Ол есірткіге қарсы саясатқа ұзақ жылдар бойы қызығушылық танытты, Ұлыбританияның есірткі саясаты жөніндегі комиссиясының комиссары, Бекли қорының кеңесшісі және тәуелсіз есірткі ғылыми комитетінің мүшесі болды. Ол 2007 жылы Lancet журналында жарияланған әсерлі мақаланың авторы болды, ол есірткілердің зияндылығын бағалаудың рационалды, дәлелдерге негізделген жүйесін ұсынды, онда алкоголь мен темекі көптеген заңсыз есірткілерден гөрі зиянды екені көрсетілді. Ол Legal & General компаниясының ұзақ өмір сүру ғылыми кеңесші кеңесінің мүшесі болды, сондай-ақ Принстон университетінің баспасының Еуропалық кеңесші кеңесінде отырды және Абу-Дабидің Технологияны дамыту комитетінің ғылыми кеңесшісі болды.

In parallel with his academic career, Blakemore championed the communication of science and engagement with the public on controversial and challenging aspects. In 1976, at the age of 32, he was the youngest person to give the BBC Reith Lectures for which he presented a series of six talks entitled Mechanics of the Mind. He subsequently presented or contributed to hundreds of radio and television broadcasts. He gave the Royal Institution Christmas Lectures in 1982–3, and wrote and presented many other programmes about science, including a 13 part series, The Mind Machine on BBC television, a radio series about artificial intelligence, Machines with Minds, and a documentary for Channel 4 television, God and the Scientists. He wrote for British and overseas newspapers, especially The Guardian, The Observer, the Daily Telegraph and The Times. He also wrote or edited several popular science books, including Mechanics of the Mind, The Mind Machine. Gender and Society, Mindwaves, Images and Understanding and The Oxford Companion to the Body. Since 2004 he was Honorary President of the Association of British Science Writers. In 1989, when Blakemore was awarded the Royal Society's Michael Faraday Prize for his work in public communication, the citation described him as "one of Britain's most influential communicators of science". He won many other awards for his work in public communication and education, including the Phi Beta Kappa Award for contribution to the literature of science, the John P McGovern Science and Society Medal from Sigma Xi, the Edinburgh Medal from the City of Edinburgh Council and the Science Educator Award from the Society for Neuroscience. Blakemore worked for many medical charities and not for profit organizations, including SANE, the International Brain Injury Association, Headway, Sense (The National Deafblind & Rubella Association), the Louise T Blouin Foundation, Sense about Science and the Pilgrim Trust. He was president of the Motor Neurone Disease Association and the Brain Tumour Charity, vice president of the Progressive Supranuclear Palsy Association and a Patron of Dignity in Dying. He helped the Dana Foundation of New York to establish the European Dana Alliance for the Brain, an alliance of leading European neuroscientists who are committed to raising awareness of the importance of brain research. A large donation from the Dana Foundation to the Science Museum completed the funding for the Dana Centre on Queen's Gate in London, which became a focus for public engagement with science. He was a Fellow of the World Economic Forum, and an Honorary President of the World Cultural Council, a member of the World Federation of Scientists and a patron of Humanists UK. He was a patron of the Oxford University Scientific Society and an Honorary Member of the Cambridge Union Society. Blakemore served in an advisory role for several UK government departments and also for agencies, foundations and government departments overseas. He was a member of the Independent Expert Group on Mobile Phones (the Stewart Committee) in 1999–2000 and was an advisor to the Police Federation and the Home Office on the safety of telecommunications systems. He chaired the General Advisory Committee on Science at the Food Standards Agency and was a member of the Wilton Park Advisory Council (Foreign and Commonwealth Office). He had a long standing interest in policy on drugs of abuse, and was a Commissioner of the UK Drug Policy Commission, an adviser to the Beckley Foundation and a Trustee of the Independent Scientific Committee on Drugs. He was an author of an influential paper published in the Lancet in 2007, introducing a rational, evidence based system for assessing the harms of drugs, which suggested that alcohol and tobacco are more harmful than many illegal drugs. He was a member of the Longevity Science Advisory Panel of Legal & General, and sat on the European Advisory Board of Princeton University Press and served as a scientific advisor to the Technology Development Committee of Abu Dhabi.

Гуманистік белсенділік

Блейкмор ұзақ жылдар бойы гуманист және Humanists UK ұйымының демеушісі ретінде танылды, сондай-ақ ұйыммен бірге зайырлы мемлекет құру және адам құқықтары мен теңдік мәселелері бойынша, әсіресе білім беру саласында белсенді науқандар жүргізді. Ол 180-нен астам белгілі қоғам қайраткерлерінің қатарында үкіметтің 100% діни бағытты таңдаулы мектептер ашу жоспарларын айыптады, ал бұрын британ мемлекеттік мектептеріндегі діннің рөлін толық қайта қарау қажеттігін көтерген. Ол сонымен қатар Англияда, кейін Уэльсте креационизмді ғылыми негізде оқытуға тыйым салу және эволюция теориясын ғылым сабағының бағдарламасына енгізу үшін Humanists UK ұйымымен бірлесіп сәтті науқан жүргізген көптеген көрнекті ғалымдардың бірі болды.

Жануарларды зерттеу және жануарлардың құқықтары

Блейкмор медициналық зерттеулерде жануарларды сынақтан өткізуді ынталы түрде қолдады, бірақ түлкі аулауды және косметика үшін жануарларды сынақтан өткізуді жария түрде айыптады. Блейкмор жануарлар зерттеулері жөнінде ашық және толыққанды қоғамдық талқылауды жақтады және басқа зерттеушілерді ашық болуға көндіру үшін жұмыс істеді. Ол 2008 жылы құрылған Медициналық прогресс коалициясының, Зерттеуді қорғау қоғамының және Жануарларды зерттеуді түсіну ұйымының төрағасы болды, бұл ұйым зерттеулерде жануарларды жауапты пайдалануды қорғауға арналған.

Медициналық зерттеулер кеңесі

2003 жылы Блейкмор профессор сэр Джордж Радданы Медициналық зерттеулер кеңесінің төрағасы ретінде алмастырды, бұл ұлттық ұйым медициналық ғылымды жыл сайынғы 700 миллион фунт стерлингтен астам бюджетпен қолдайды. Медициналық зерттеулер кеңесінің беделі қаржылық басқарудағы кемшіліктер, танымал емес қаржыландыру схемаларының енгізілуі және зерттеушілермен байланыста ашықтықтың болмауы салдарынан зардап шекті. Блейкмор ғылыми қауымдастықпен кеңесу үшін республикалық іс-шара ұйымдастырды, қаржыны басқару механизмдерін жылдам өзгертіп, гранттар бағдарламаларын оңтайландырды, жас зерттеушілерге қолдау көрсетудің жаңа формаларын енгізіп, МРК-ның коммуникация саясатын жаңартты. Өкілеттігі кезеңінде ол Оксфордтағы ғылыми-зерттеу қызметін жалғастырды және: «Мен жоғарыдағы бюрократ емес, ғалым ретінде танылғым келеді. Керісінше, мен ортадағы ғалым ретінде танылғым келеді» деді. Блейкмор МРК стратегиясын жан-жақты қарауды бастап, клиникалық зерттеулерге және негізгі зерттеулердің пациенттерге пайда әкелуіне басымдық берді. Бұл әрекеттер 2006 жылғы сэр Дэвид Куксидің «Ұлыбритания денсаулық сақтау зерттеулерін қаржыландыруды қарау» есебін алдын ала болжады, нәтижесінде МРК мен Денсаулық сақтау министрліктері арасындағы ынтымақтастық күшейді, бірақ «негізгі ғылымды қаржыландыру деңгейін сақтау қажет» деп ұсынылды. Блейкмордың өкілеттігі аяқталған кездегі жан-жақты шығындарды қарау барысында МРК бюджеті үш жыл ішінде үштен бір бөліктен астамға ұлғайтылды. МРК-ның басшысы ретінде оны Лесшек Борисевич алмастырды. 2007 жылы МРК-дегі қызметі аяқталғаннан кейін Блейкмор 2012 жылы Лондон университетіне тағайындалғанға дейін Оксфордтағы нейробиология профессоры лауазымына оралды.

Құрметтер туралы дау

Оның MRC-ге тағайындалғанынан кейін көп ұзамай The Sunday Times британдық кабинет кеңсесінің құпия құжатын жариялады, онда ол 2004 жылғы Жаңа жылдық құрмет көрсету тізіміне енгізуге жарамсыз деп танылғандығы айтылды. Бұл себебі ол жануарларға қатысты зерттеулер жүргізгендіктен, саяси көшбасшылар мен қоғамның кең қолдауына қарамастан, ғылым және технология мәселелерін қадағалайтын британдық үкіметтік комитет бұл зерттеуді «даулы» деп санады. Оған жауап ретінде ол отставкаға кететінін мәлімдеп, сұхбаттарында бас атқарушы лауазымының енді сақталмайтынын айтты: «Бұл принциптік мәселе. MRC-нің мақсаты айқын. Медициналық зерттеулердегі мәселелерді қоғаммен талқылауға нақты міндеттеме бар. Егер үкімет оны құпия түрде мақұлдамайтынына дәлелдер болса, тіпті ашық түрде қолдаған болса да, мен қалай ғалымдарымызға барып, жануарларға қатысты зерттеулер туралы айтуға тәуекел етуді сұрай аламын?». Парламенттік тергеу нәтижесінде, Сэр Ричард Моттрам төрағалық ететін ғылым және технология жөніндегі комитеттің кіші комитеті кінәлі деп танылды. 2014 жылға дейін ол британдық құрмет жүйесінде танылмаған жалғыз MRC бас директоры болды. 2014 жылы туған күніне орай ғылыми зерттеулер, саясат және насихаттау саласындағы қызметтері үшін рыцарь дәрежесіне ие болды.

Ұлттық медициналық зерттеулер институтының жұмыс тобы

2003 жылы МРК өзінің ең ірі ғылыми-зерттеу мекемесі – Ұлттық медициналық зерттеу институтын Милл-Хиллдегі қазіргі орнынан Лондонның орталық бөлігіндегі жаңа орынға көшіруді қарастыру жоспарларын жариялады. Консультация процесінің бір бөлігі ретінде Блейкмор төрағалық еткен жұмыс тобы құрылды, ол жаңа NIMR-дің мөлшері мен орналасуына қатысты нұсқаларды қарастырды. Аталған процесте NIMR-дің бірқатар жоғары лауазымды қызметкерлері, оның ішінде сол кездегі директоры сэр Джон Скехел, көшуді жалғыз мүмкіндік ретінде ұсынып отырғанына қарсы шықты, олар «Милл-Хиллде қалу мүмкіндігі де қарастырылуы керек» деп есептеді. NIMR ғалымы Робин Ловелл Бэдж бұл нұсқаны жұмыс тобының ресми баяндамасына қосуды ұсынды, бірақ Блейкмор және көптеген мүшелер бұған қарсы болды. Бұл мәселеде келіспеушілік туғаннан кейін Ловелл Бэдж Блейкмордың оны жұмысынан айыру арқылы екі рет келісуге мәжбүрлеуге тырысқанын мәлімдеді. Блейкмор бұл айыптауларды «жалған өнекейлік» деп жоққа шығарды. Парламенттің комиссиясы бұл мәлімдемелерді тергеді. Олар шағымды қолдайтын «нақты сенімді дәлелдер» таппады.

Жеке өмір

Блейкмор жасөспірім шағында он екі елі ішегінің жарасына шалдықты, ал екінші жарасы университетте оқитын үшінші курсында пайда болды. Оған асқазанның жартысын алып тастауға тура келді, гастректомия жасалды. Ол жаралардан қан кету салдарынан өлімге жуық болды. Осыдан кейін ол өмір бойы дене шынықтыру мен спортқа, әсіресе ұзақ қашықтыққа жүгіруге қызығушылық танытты. Ол 18 марафонды аяқтады және 1996 жылы Афиныде өткен марафонда британдық командасының ветерандар тобында жеңіске жетті. Ол Андре Элизабет Уошборнға үйленді. Олар 15 жасында танысып, 1965 жылдан бастап оның 2022 жылдың қаңтарында қайтыс болғанға дейін бірге өмір сүрді.