Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Құс түрлері
Species of bird
Гуира куку (Guira guira) – Солтүстік-Шығыс, Шығыс және Оңтүстік Бразилия, Уругвай, Парагвай, Боливия және Солтүстік-Шығыс Аргентинаның ашық және жартылай ашық жерсіндерінде кең таралған, топтап тіршілік ететін құс. Бұл Guira туысына жататын жалғыз түр.
The guira cuckoo (Guira guira) is a gregarious bird found widely in open and semi open habitats of northeastern, eastern and southern Brazil, Uruguay, Paraguay, Bolivia, and northeastern Argentina. It is the only species placed in the genus Guira.
Таксономия
Гура кукуу туралы 1648 жылы неміс натуралисі Георг Маркгрейв өзінің "Historia Naturalis Brasiliae" еңбегінде сипаттап, суреттеген. Ол "Guira angatara" деген атауды қолданды. "Гуира" сөзі гуарани тілінде "құс" деген мағынаны білдіреді. Кейінгі орнитологтар өз сипаттамаларын Маркгрейвтің есебіне сүйенді: Фрэнсис Уиллугби 1678 жылы, Джон Рэй 1713 жылы, Матурин Жак Бриссон 1760 жылы және Жорж Луи Леклерк, граф де Буффон 1779 жылы. 1788 жылы неміс натуралисі Иоганн Фридрих Гмелин Карл Линнейдің "Жаратылыстың жүйесі" атты еңбегін қайта қарастырып, кеңейткенде, гура кукууын да қосты. Ол оны барлық басқа кукуулармен бірге Cuculus туысына жатқызды және "Cuculus guira" есімді екі атаулы номенклатурасын жасады. Гвира кукуу – 1830 жылы француз натуралисі Рене Лессон енгізген Guira туысына жататын жалғыз түр. Бұл түр монотипті, яғни оның ішкі түрлері танылмайды.
The guira cuckoo was described and illustrated in 1648 by the German naturalist Georg Marcgrave in his Historia Naturalis Brasiliae. He used the name "Guira angatara". The word Güirá means "bird" in the Guarani language. Later ornithologists based their descriptions on Marcgrave's account: Francis Willughby in 1678, John Ray in 1713, Mathurin Jacques Brisson in 1760, and Georges Louis Leclerc, Comte de Buffon in 1779. When the German naturalist Johann Friedrich Gmelin revised and expanded Carl Linnaeus's Systema Naturae in 1788 he included the guira cuckoo. He placed it with all the other cuckoos in the genus Cuculus and coined the binomial name Cuculus guira. The guira cuckoo is now the only species placed in the genus Guira that was introduced in 1830 by the French naturalist René Lesson. The species in monotypic: no subspecies are recognised.
Сипаттама
Гвира кукуының жалпы ұзындығы шамамен 30-35 см, салмағы 150-190 грамм. Еркек және әйел жыныстары көрінісінде өте ұқсас, тек аналық еркектен сәл ірілеу. Жас құстар ересектерге өте ұқсас. Бұл түрдің үстіңгі жағы ақ жолақты қара қоңыр түсті, ал мойны, кеудесі, ішкі жағы және қылтығы ақшыл сары түсті. Құйрығы салыстырмалы түрде ұзын және кең, ақ ұшы бар қара қоңыр түсті, ал аяқтары қара сұр. Көздері мен тұмсығы сарыдан қызғылт-сарыға дейін, көзінің айналасында жұқа, түксіз сары тері шеңбері бар (бұл тұтқындықта көбінесе жоғалады). Басында айқын қызғылт-сары тоқпан бар. Құстың дауысы ерекше ұзын және өткір, ұзақ сыбызғы мен зарлаудың арасында естіледі. Crotophaginae кішітұқымдасының басқа өкілдері сияқты, гвира кукуы да күшті, иіссіз жағымсыз иіс шығарады.
The guira cuckoo has a total length of approximately and weighs The sexes are very similar in appearance, except that the female is slightly larger than the male. Juveniles appear quite similar to adults. The species has dark brown upperparts streaked with white, and whitish buff throat, breast, underparts and rump. The tail is relatively long and broad, dark brown in color with a white tip, and the legs are dark gray. The eyes and beak are yellow to orange, with a thin ring of featherless yellow skin around the eye (this commonly fades in captivity). There is a prominent orange rufous crest. The bird's call is unmistakable for being long and shrill, something between a long whistle and a wailing. Like other members of the subfamily Crotophaginae, the guira cuckoo gives off a strong, pungent odour.
Мінез-құлық
Гура куку - жайылымдар мен ылғалды жерлер сияқты ашық ортада тіршілік ететін құс, және орманды кесу салдарынан оның таралу аймағы едәуір кеңейді. Таралу аймағында ол көбінесе қала шетіндегі саябақтар мен бақтарда кездеседі. Қауысқан құйрық куку сияқты, гура куку да аса жақсы ұшпайды, көбінесе қысқа қашықтыққа ұшады. Ол көбінесе бір тармақтан екінші тармаққа секіріп, жоғары дауыспен ән салады. Көбінесе ағаштарда тіршілік ететін құс болғанымен, ол жиі жерде азық іздейді, кейде жалғыз, ал кейде 18-ге дейін жететін топта тіршілік етеді. Оны басқа, мінез-құлқы ұқсас құстармен бірге көруге болады, мысалы, тегіс мүңқұйрық ани. Ескі әлем кукушкаларынан айырмашылығы, гура куку ұялау паразиттігіне немесе тонау паразиттігіне жол бермейді.
The guira cuckoo is a bird of open habitats such as pastures and wetlands, and its range has expanded significantly due to deforestation. Within its distribution, it is commonly seen in suburban parks and gardens. Like the related squirrel cuckoo, the guira cuckoo is not a particularly adept flier, and usually flies only for short distances. It is often seen gliding or hopping from one perch to another while vocalizating loudly. Although it is primarily an arboreal bird, it is often seen foraging on the ground, sometimes alone but often in flocks of up to 18 individuals. It is sometimes seen with other birds whose behaviour is similar, such as the smooth billed ani. Unlike many of the Old World cuckoos, the guira cuckoo does not practice brood parasitism or kleptoparasitism.
Тамақ және азықтандыру
Гура куку - мүмкіндікті пайдаланатын жыртқыш, ол жерден ұсақ жемтіңдерін жинап немесе бұтақтар арасынан іздейді. Ол құрттар, жәндіктер және басқа да буынтұқымдылар, түйеқұйрықтар мен бақалар, жұмыртқалар, ұсақ құстар (әсіресе балапандар) және тышқандар сияқты ұсақ сүтқоректілермен қоректенеді. Сонымен қатар, ол кесірткелермен де қоректенгені байқалған.
The guira cuckoo is an opportunistic predator, gathering small prey items on the ground or searching for them among branches. It feeds on worms, insects and other arthropods, tadpoles and frogs, eggs, small birds (especially nestlings) and small mammals such as mice. It also has been observed feeding on lizards.
Өсіру
Ұясы жерден басталатын ағаш бұтағының шатырында салынған. Жұмыртқалары (5-тен 7-ге дейін) қара жасыл түсті және борпылдақ қабатпен жабылған. Олар жеке немесе бірлескен ұяларда басылады. Бірлескен ұяларда 20-ға дейін жұмыртқа кездеседі. Бірлескен ұялардың астында көптеген сынық жұмыртқалар табылады. Жастардың арасындағы бәсекелестік күшті болғандықтан, өлім көрсеткіші жоғары.
The nest is built on a tree fork from the ground. The eggs (from 5 to 7) are dark green and covered with a chalky layer. They are incubated either in individual or community nests; in the latter one can find up to 20 eggs. Under community nests there are many broken eggs. The competition between young being great, mortality is significant.