Кіріспе

Америка Құрама Штаттарының теңіз жауынгерлері корпусының генералы Леонард Филдлинг Чэпман кіші (3 қараша 1913 – 6 қаңтар 2000) – 1968 жылдан 1972 жылға дейін Теңіз жауынгерлері корпусының 24-ші бастығы қызметін атқарған Америка Құрама Штаттарының теңіз жауынгерлері корпусының генералы. Ол Екінші дүниежүзілік соғыстың қатысушысы, Пелелиу және Окинава шайқастарындағы ерлігі үшін марапатталған. Ол 37 жыл қызметтен кейін Теңіз жауынгерлері корпусынан зейнетке шықты. Зейнетке шыққаннан кейін ол Иммиграция және натурализация қызметінің комиссары болып жұмыс істеді.

Ерте өмір

Чэпмен 1913 жылдың 3 қарашасында Флорида штатының Ки-Уэст қаласында дүниеге келді. Ол Флорида штатының ДиЛэнд қаласында мектепті бітіріп, 4.0 GPA көрсеткішіне ие болды. 1931 жылы ол Флорида университетіне түсті, онда төрт жыл бойы Әскери-теңіз резервіндегі офицерлерді даярлау корпусының мүшесі болды, Phi Kappa Tau студенттік бауырластығына қабылданды және Флориданың «Көк кілті» басшылық құрметті қауымдастығына шақырылды. 1935 жылдың маусым айында университетті бітіргеннен кейін, ол АҚШ Теңіз жаяу әскерлерінің екінші лейтенанты болып кірісті.

Әскери мансап

Филадельфиядағы әскери-теңіз кемелеріндегі негізгі мектепті бітіргеннен кейін, Чэпман 1936 жылдың сәуірінен 1937 жылдың тамызына дейін Вирджиния штатының Квантико қаласында 10-шы теңіз жаяу әскерінің 1-ші батальонында қызмет етті. 1938 жылдың маусым айында Оклахома штатының Форт-Силл қаласындағы Далалық артиллерия мектебін бітіргеннен кейін, ол Калифорния штатының Сан-Диего қаласындағы Теңіз жаяу әскері базасында 10-шы теңіз жаяу әскеріне тағайындалды. 1938 жылдың қыркүйегінде бірінші лейтенант болып тағайындалды. 1940 жылдың маусым айында Чэпман Сан-Диегодан Гонолулуға кетті. Ол Нью-Орлеанда оқ-дәрі мектебін бітіріп, 1940 жылдың шілдесінде Асторияға екі жылдық әскери бөлімнің командирі ретінде тағайындалды. 1941 жылдың сәуір айында капитандыққа көтерілді. Екінші дүниежүзілік соғыс басталғаннан кейін Астория кемесінде Чэпман Тынық мұхитындағы алғашқы шабуылдарға қатысып, Коралл теңізі мен Мидуэй шайқастарына қатысты және "V" белгісімен бірге Әскери-теңіз күштерінің мақтау белгісін алды. 1942 жылдың мамыр айында майор болып тағайындалып, маусым айында АҚШ-қа оралды. 1942 жылдың тамызында Чэпман Куантикодағы Теңіз жаяу әскері мектептеріне артиллерия курсының оқытушысы болып тағайындалды. Ол 1943 жылдың мамыр айында подполковник болып тағайындалды, ал қазан айында Теңіз жаяу әскері мектептеріндегі Артиллерия бөлімінің атқарушы офицері болып тағайындалды. 1944 жылдың маусым айында Чэпман тағы да жауынгерлік міндеттерге шықты, Тынық мұхиты аймағындағы 1-ші Теңіз жаяу әскері дивизиясына қосылды. Ол 1944 жылдың қыркүйек және қазан айларында Пелелиу шайқасында 11-ші Теңіз жаяу әскерінің операциялық офицері және 11-ші Теңіз жаяу әскерінің 4-ші батальонының командирі ретінде көрсеткен ерен еңбегі үшін "V" белгісімен бірге "Құрмет белгісін" алды; және 1945 жылдың сәуірінен шілдесіне дейін Окинавадағы 4-ші батальон командирі ретінде "V" белгісімен бірге "Қола жұлдыз" медалін алды. Соғыстан кейін Чэпман 1945 жылдың қыркүйегінен 1946 жылдың шілдесіне дейін Тынық мұхиты флотының Әскери-теңіз күштерінің бас штабының хатшысы болды. 1946 жылдың тамызынан 1949 жылдың мамырына дейін ол Вашингтондағы Штаб-пәтерде (HQMC) қызмет етті, G 3 бөлімінде, жоспарлар және саясат бөлімінде атқарушы офицер болып қызмет етті. Куантикодағы Теңіз жаяу әскері мектептеріне тағайындалған Чэпман резервтік артиллерия оқу бөлімінің үйлестірушісі болды; 1950 жылдың маусым айында Амфибиялық соғыс мектебін аяқтады; содан кейін Теңіз жаяу әскерінің даму орталығының қолдаушы қару тобының бастығы болды. 1950 жылдың шілдесінде Куантикода жүргенде, ол полковник атағына ие болды. 1952 жылдың шілдесінде Чэпман Куантикодан Калифорниядағы Пендлтон лагеріне кетті, онда ол 3-ші Теңіз жаяу әскері дивизиясына 12-ші Теңіз жаяу әскері полкінің командирі ретінде қосылды. 1953 жылдың тамызында дивизиямен бірге Жапонияға аттанды, онда 12-ші Теңіз жаяу әскерінің командасын жалғастырды. 1954 жылдың тамызында ол Жапонияның Йокосука қаласындағы АҚШ флотының әскери-теңіз флотының командалық офицері болып тағайындалды. 1956 жылдың шілдесінде Чэпман Вашингтондағы Теңіз жаяу әскерінің командирі және Теңіз жаяу әскері институтының директоры болып тағайындалды. Екі жылдан кейін, 1958 жылдың 1 шілдесінде, ол бригадир генерал дәрежесіне көтерілді. Бастығынан кейін Чэпман Солтүстік Каролинадағы Лежун лагеріне тағайындалды, ол 1961 жылдың тамызына дейін Атлантикадағы FMF күштері әскерлерінің қолбасшысы болды. 1961 жылдың қыркүйегінде штабтың көмекші бастығы, G 4 болып қызмет атқару үшін HQMC-ге хабарлап, 1961 жылдың қарашасында генерал-майор болып тағайындалды. 1961 жылдың қыркүйегінен 1963 жылдың желтоқсанына дейін осы қызметте ерекше еңбегі үшін ол екінші "Құрмет белгісін" алды. 1964 жылдың 1 қаңтарында Чэпман генерал-лейтенант дәрежесімен штаб бастығы болып тағайындалды. Ол Әскери-теңіз күштерінің хатшысы тарапынан "Ерен қызметі үшін" медалімен марапатталды. 1967 жылдың 1 шілдесінде Чэпман Теңіз жаяу әскерінің қолбасшысының көмекшісі болды. Командирдің көмекшісі болып қызмет еткен кезінде, ол 1967 жылы Қарулы Күштер Басқару Ассоциациясының Мерит сыйлығын алды. 1967 жылдың 4 желтоқсанында Чэпманды Президент Линдон Б. Джонсон Теңіз жаяу әскерінің 24-ші командующийы болуға ұсынды және 13 желтоқсанда АҚШ Сенаты растады. 1968 жылдың 1 қаңтарында комендант лауазымына көтеріліп, генерал дәрежесіне көтерілді. Өзінің бірінші жылында Чэпман әлемнің түкпір-түкпірінде орналасқан теңіз жаяу әскерлерін аралап, шамамен 100 000 мильді аралап шықты. 1968 жылы Вьетнамға екі рет барған. 1969 жылдың қаңтар айында Корея Республикасының президенті Пак Чунг Хи Чэпманға Ұлттық қауіпсіздік орденін, бірінші дәрежелі марапаттады. Кейін сол айда Чэпман "Ерен қызметі үшін" медалінің екінші марапатын алмастыратын "Алтын жұлдызды" алды. Комендант ретінде генерал Чэпман 1969 жылы Корпустың ішіндегі кейбір саясаттарды өзгертетін бұйрықтар шығарды, нәсілдік зорлық-зомбылыққа соңғы нүкте қойып, АҚШ Теңіз жаяу әскерінің стандарттарына сай келмейтін кез келген нәсілдің адамдарына қатысты тәртіпті сақтады, өткендегі кемсітушілікті мойындады, афроамерикандық мәдениетіне мойынұсыныс жасады және "нағыз шағымдардың" нәсілдік кемсітушілікке қатысты "тез жауап беруге және жақсы қарастырылуға" тапсырыс берді. Өзінің қызметінің соңында Чэпман III Теңіз жаяу әскерінің Амфибиялық күштерінің Вьетнамнан шығуына және Корпустың күшінің ең жоғары деңгейінен 289 000-нан 198 000-ға дейін төмендеуіне куә болды. Тартымды бюджет пен азайған Теңіз жаяу әскерлерін күтіп, ол бұрыннан "қатаң, жұқа, толық жауынгерлік дайындыққа ие Корпус" құруға ұмтылған, көлемі азайтылған, бірақ кәсібилігінен ешқандай кемітпеген. Зейнетке шығар алдында Президент Ричард Никсон Чэпманға "Ерен қызметі үшін" медалін үшінші рет табыс етті, 1971 жылдың 10 желтоқсаны.

Иммиграциялық және натурализациялық қызмет

Чэпмен 1972 жылғы 1 қаңтарда Теңіз жаяу әскерінен зейнеткерлікке шықты және 1977 жылы зейнеткерлікке шыққан Иммиграция және натурализация қызметінің комиссары болды. Малкольм Гладуэлл Чапманның АҚШ шекарасын тиімді және қатаң түрде сақтауы – ол, ірониялық түрде, Чапманның идеализмі мен әскери тәжірибесінен туындаған – АҚШ-та рұқсатсыз иммигранттар санының өсуіне әкелді деп санайды. (Мексика шекарасы айналымды иммиграциямен сипатталатын, өте өткізгіш шекара болды; қатаң сақтау шекарадан өту құнын қымбаттатып, шекарадан өткендерді шығындарды ақтау үшін ұзақ уақытқа қалуға ынталандырды.)

Кейінгі өмірі мен отбасы

2000 жылы 6 қаңтарда 86 жасында рак ауруының асқынуларынан қайтыс болды. Ол 2000 жылдың 14 қаңтарында Арлингтон ұлттық зиратында толық әскери салтанатпен жерленді, онда оны бұрынғы Бас қолбасшы Карл Мунди, досы, бір туысқан және шәкірті еске алды. Оның ұлдары Леонард Ф. Чапман III және Уолтон Ф. Чапман Вьетнамда қызмет еткен теңізшілер болды. Чапмен 1992 жылы қайтыс болған Эмили Уолтон Форд Чапменмен үйленген. Оның ұлы Леонард 1979 жылы су астында жүзу кезінде қайтыс болды. Оның әкесі Леонард Ф. Чапман аға 1930 жылдардың басынан 1950 жылдардың ортасына дейін, шамамен 25 жыл бойы Флорида штатының Райфорд түрмесінің бастығы болды. Л. Ф. Чапмен аға – елімізде танымал пенолог және түрме ісінің маманы болған.