Линкольн әуежайы: тарихы мен қазіргі жағдайы

Кіріспе

Линкольн әуежайы – Небраска штатының Линкольн қаласын қызмет көрсететін әуежай және әскери авиабаза.

Әуежайдың 12901 фут (3932 м) негізгі ұшу-қону жолағы ғарыш кемесі үшін резервтік қону алабы ретінде белгіленген, бірақ ол ешқашан осы мақсатта пайдаланылмаған. Бұл ұшу-қону жолағы C-5 Galaxy және Boeing E-4 сияқты ауыр әскери ұшақтарды қабылдауға қабілетті. Әуежайда сонымен қатар Линкольн әуе ұлттық гвардиясының базасы орналасқан, ол Небраска әуе ұлттық гвардиясының 155-ші әуежайлық жанармай құю тобының (155 ARW) KC-135R Stratotanker ұшақтарының орналасқан жері. Небраска Корнхаскерс командасымен ойнау үшін келген колледждердің спорт командалары чартерлік рейстер арқылы Линкольн әуежайын негізгі бағыт ретінде пайдаланады. Алайда, көптеген футбол командалары ойын алдындағы түнді Омахадағы Эппли әуежайына жақын қонақүйлерде өткізеді, себебі Линкольнде жеткілікті қонақүй орындары болмайды, содан кейін ойыннан кейін дереу Линкольннен ұшып кетеді. Әуежайда Duncan Aviation компаниясы орналасқан, ол ұшақтарды күту және жаңартумен айналысатын отбасылық кәсіпорын. Duncan Aviation әуежайдың шығыс жағында ангарларға және батыс жағында запчастилер қоймасына ие. Линкольн әуежайы 1983 жылғы "Термс оф Ендеармент" фильмінде, 2008 жылғы "Иә, адам" фильмінде және 2013 жылғы "Планелер" анимациялық фильмінде көрсетілген.

Тарих

Линкольн әуежайының тарихы 1920-жылдардың басында қаланың солтүстік-батысындағы жер учаскесін муниципалдық әуежай ретінде пайдалану үшін таңдауымен басталды. Чарльз Линдберг 1922 жылы Линкольн әуеайлағында ұшуды үйренді. 1928 жылы әуеайлақ пошта аялдамасы болды, ал 1927 жылы United Air Lines рейстері тоқтады; United өзінің аймақтық серіктестері арқылы Линкольнге қызмет көрсетуді бүгінге дейін жалғастыруда. 1928 жылы Линкольн ұшақ және ұшу мектебі құрылды және әуеайлақта (бір кезде Линдберг алаңы деп аталды) жұмыс істеді, кейін бірнеше шақырым шығысқа қарай Юнион әуежайына көшірілді. 1939 жылы Линкольн ұшақ және ұшу мектебі, 4500 ұшқыштарды даярлау бағдарламасы аясында, әуе кадеттерін даярлау үшін АҚШ Армиясының Әуе корпусымен келісімшарт жасаған тоғыз азаматтық ұшу мектебінің бірі ретінде Линкольн Армиясының Әуе алаңы болып құрылды. Мектепті Е.Ж. Сиас басқарды. Алайда, қысқа жазғы ұшу маусымына байланысты, 1940 жылдың 15 қарашасында Линкольндегі ұшу оқулары жабылып, Флорида штатының Лейкленд қаласындағы Дрейн Филдке көшірілді, онда ол «Лейкленд Аэронавтика мектебі» деген атпен жаңа иелерімен қайта ашылды және Армиямен келісімшарт бойынша ұшқыштарды даярлауды жалғастырды. Келісімшарт бойынша ұшу мектебінің бөлігі ретінде Әуе корпусы мектептегі әскери ұшу курсанттарына басшылық ету үшін 47-оқу бөлімін құрды, ол мектеппен бірге Лейклендке көшірілді. Мектеп/база 1945 жылдың желтоқсанында жабылды және әуежай Линкольн қаласына қайта берілді. Азаматтық пайдаланумен қатар, Линкольн әуежайы жаңадан құрылған Небраска Әуе Ұлттық гвардиясының ұшу бөлімшесіне, сондай-ақ патрульдік ұшақтарды ұшыратын Әскери-теңіз резервтік бөлімшесіне де қонақжай болды. 173-ші ұшқыштар эскадрильясы Линкольн Әуе Ұлттық гвардиясы базасы ретінде танымал болған бөлімше болды. 1946 жылы P-51 Mustang истребительдерімен жабдықталған, ол екінші құрылған Әуе Ұлттық гвардиясының бөлімшесі болды. Бірнеше жылдан кейін F-80C Shooting Star реактивтік ұшақтары Корея соғысына дейін F-51 ұшақтарын алмастырды. АҚШ Әскери-теңіз резервтері әуежайда Линкольн Әскери-әуе стансасын (NAS Lincoln) құрды, ол негізінен 762-ші патрульдік эскадрилья (VP-762) мен оның P-2 Neptune ұшағының үйі болды. 1952 жылы АҚШ Әуе күштері әуежайды Линкольн Әуе күштері базасы ретінде иеленді, бұл қаладағы азаматтық және коммерциялық авиацияны қиындатты. 1959 жылы диагональды ұшу-қону жолағы (14/32) жабылды. 1963 жылдың соңында әуежайдың шығыс жағында негізгі ұшу-қону жолына параллель жаңа 4000 футтық ұшу-қону жолағы (17/35) және жалпы және коммерциялық авиацияға қатысты жабдықтар ашылды, бұл негізгі ұшу-қону жолағындағы әскери емес ұшақтардың қозғалысын азайтуға бағытталған. Стратегиялық Әуе Командасының (SAC) қолдауымен Boeing B-47 Stratojet бомбалаушыларын, Boeing KC-97 Stratofreighter май құю ұшақтарын (1954 жылға дейін) және SM-65 Atlas континентаралық баллистикалық зымырандарын (1962 жылға дейін) пайдаланғаннан кейін, Әуе күштері 1966 жылы базаны жабылып, оны азаматтық қолға қайтарды. 1960-жылдары Линкольндегі екі негізгі әуе компаниясы United Airlines және Frontier Airlines болды. Frontier Convair 580 ұшақтары Денвер және Канзас-Сити қалаларына тоқтамай ұшты. United Douglas DC-6B ұшақтары Денверге тоқтамай ұшып келді, бірақ Чикагоға тоқтамай ұшу 1967 жылға дейін басталған жоқ. Линкольннің алғашқы реактивтік рейсі 1966 жылы Frontier Boeing 727-100 ұшақтарының Денвер мен Канзас-Сити арасында Линкольн арқылы жүзеге асырылуымен басталды. 1956 жылы 14/32 ұшу-қону жолағы қайта ашылды. 1968 жылы United Boeing 727-100 және Boeing 737-200 ұшақтары Чикаго мен Денверге тоқтамай ұша бастады; кейіннен LNK United 727-200, 737-300, 737-500 және Airbus A320 ұшақтарын көрді. Кейін Frontier 737-200 ұшақтарын пайдаланды. Басқа реактивтік рейстерді America West Boeing 737-200 және 737-300 ұшақтарымен Феникске және Trans World Airlines (TWA) DC-9 ұшақтарымен Сент-Луиске тоқтамай жүзеге асырды. 1983 жылы Midway Airlines Омахада тоқтама арқылы Чикагоның Midway әуежайына Douglas DC-9-10 ұшақтарымен тікелей рейстер жасады. 1985 жылы ресми әуекомпаниялар нұсқаулығына сәйкес, әуежайға үш әуекомпания реактивтік рейстермен қызмет көрсетті, олардың ішінде Air Wisconsin British Aircraft Corporation BAC One Elevens ұшақтарымен Чикаго О'Хар әуежайынан және Гранд-Айлендтен, NE, Frontier Boeing 737-200 және McDonnell Douglas MD-80 ұшақтарымен Денвер мен Омахадан және United Boeing 727-100 және Boeing 737-200 ұшақтарымен Чикаго О'Хардан, Денверден, Cedar Rapids және Пеориядан, IL. Бастапқы Frontier Airlines 1986 жылы жұмысын тоқтатты; оның ізбасары Continental Airlines Денверге 737 және DC-9 ұшақтарымен рейстер жасады. United негізгі реактивтік рейстері ақырында LNK-ден 50 орындық өңірлік ұшақтарды пайдаланатын United Express серіктестерімен басқарылатын рейстермен алмастырылды. 2005 жылы Northwest Airlines Мемфиске ұшты, бірақ тоғыз ай ішінде бағытын тоқтатты. 2006 жылдың басында Allegiant Air Лас-Вегасқа рейстер жасады, бірақ екі жылдан кейін қызметін Гранд-Айлендке, NE көшіру туралы хабарлады. 2014 жылдың мамырында Delta Air Lines 8 қыркүйекте басталатын Атлантаға тоқтамайтын рейс жаңадан ашылатынын хабарлады, бұл олардың 2009 жылы қысқа ғана уақытқа іске қосылған қызметін қайта жаңарту болды. 2011 жылы Delta Мемфис рейсін жаңартты, бірақ тек жаз айларында ғана. Delta үшін кірісті кепілдеу үшін 750 000 долларлық федералдық қаржы жұмсалды. Бүгінде Линкольн әуежайының бір бөлігі Небраска Әуе Ұлттық гвардиясының 155-ші май құю қанатын (155 ARW) қонақжайы болып табылады, ол KC-135R Stratotanker ұшақтарымен ұшатын Әуе Көшкішдігі Командасының (AMC) қолдауымен жұмыс істейтін Әуе Ұлттық гвардиясының бөлімшесі. Бірнеше Небраска Армиясы Ұлттық гвардиясының бөлімшелері 36-шы ұшу-қону жолағының шығыс жағындағы Таксиуэй Дельта бойында орналасқан. Әуе Ұлттық гвардиясының ұшу алаңы жалпы авиация үшін жабық және тәулік бойы Әуе күштерінің қауіпсіздік күштерімен күзетіледі. Линкольн әуежайы терминалы 2022 жылы «LNK Next» деп аталған ауқымды жаңарту жобасын бастады; аяқталғаннан кейін терминалда екі жаңа қақпа болады, осылайша қақпалардың жалпы саны алтыға жетеді.

What would become Lincoln Airport began in the early 1920s when the city selected a plot of land Northwest of the city to be used as a municipal airport. Charles Lindbergh learned to fly at Lincoln Airfield in 1922. The airfield became an air mail stop in 1928 and became a United Air Lines stop during 1927; United continues to serve Lincoln to this day through its regional partners. The Lincoln Airplane and Flying School was established in 1928 and operated at the airfield (which briefly was known as Lindbergh Field), before later moving to Union Airport a few miles east. In 1939, the Lincoln Airplane and Flying School was one of nine civilian contract flight schools contracted by the United States Army Air Corps as Lincoln Army Air Field for basic flight training of air cadets under the 4500 pilot training expansion program. The school was operated by E. J. Sias. However, due to the short summer flying season, flight training in Lincoln was closed on 15 November 1940 and moved to Drane Field in Lakeland, Florida where it reopened with new owners under the name "Lakeland School of Aeronautics" and continued Army contract pilot training. As part of the contract flying school, the Air Corps established the 47th Training Detachment to command the military flight cadets at the school, which apparently also moved to Lakeland along with the school. The school/base closed in December 1945 and the airport was transferred back to the City of Lincoln. Along with its civil use, Lincoln Airport became host to a flying unit of the newly formed Nebraska Air National Guard along with a Naval Reserve unit flying patrol aircraft. The 173rd Fighter Squadron became the host unit of what became known as Lincoln Air National Guard Base. Equipped with P 51 Mustang fighters in 1946, it was the second Air National Guard unit established. A few years later, F 80C Shooting Star jet fighters would replace the unit's F 51s until the advent of the Korean War. The United States Navy Reserve also established Naval Air Station Lincoln (NAS Lincoln) on the airport, primarily as home to Patrol Squadron 762 (VP 762) and its P 2 Neptune aircraft. In 1952, the United States Air Force took over the airport as Lincoln Air Force Base, complicating civilian general and commercial aviation in the city. In 1959, the diagonal runway (14/32) was closed. In late 1963, a new 4,000 foot runway (17/35) parallel to the main runway and associated facilities for general and commercial aviation were opened on the east side of the airport to reduce the number of non military aircraft movements on the main runway. After operating as a Strategic Air Command (SAC) base supporting Boeing B 47 Stratojet bombers, Boeing KC 97 Stratofreighter refueling aircraft (by 1954) and SM 65 Atlas intercontinental ballistic missiles (by 1962), the Air Force finally closed the installation in 1966 and returned it to civilian hands. During the 1960s the two main airlines at Lincoln were United Airlines and the original Frontier Airlines. Frontier Convair 580s flew nonstop and direct to Denver and Kansas City. United Douglas DC 6Bs flew nonstop to Denver, but nonstops to Chicago didn't start until 1967. Lincoln's first jet service began in 1966, with Frontier Boeing 727 100s operating between Denver and Kansas City via Lincoln. In 1956, runway 14/32 was reopened. United Boeing 727 100s and Boeing 737 200s began flying nonstop to Chicago and Denver about 1968; LNK later saw United 727 200s, 737 300s, 737 500s and Airbus A320s. Frontier later operated 737 200s. Other jet service was operated by America West with Boeing 737 200s and 737 300s nonstop to Phoenix and Trans World Airlines (TWA) DC 9s nonstop to St. Louis. In 1983, Midway Airlines was operating Douglas DC 9 10 jets direct to Chicago Midway Airport via a stop in Omaha. By 1985, three airlines were operating jet service into the airport according to the Official Airline Guide (OAG) including Air Wisconsin with British Aircraft Corporation BAC One Elevens nonstop from Chicago O'Hare Airport and Grand Island, NE, Frontier with Boeing 737 200s and McDonnell Douglas MD 80s nonstop from Denver and Omaha, and United with Boeing 727 100s and Boeing 737 200s nonstop from Chicago O'Hare, Denver, Cedar Rapids and Peoria, IL. The original Frontier Airlines ceased operations in 1986; successor Continental Airlines flew 737s and DC 9s to Denver. United mainline jet service was eventually replaced by flights operated by its United Express partners who now fly 50 seat regional jets from LNK. In 2005, Northwest Airlines flew to Memphis but dropped the route within nine months. In early 2006, Allegiant Air began air service to Las Vegas but after two years, announced that it was transferring service to Grand Island, NE. In May 2014 Delta Air Lines announced a non stop flight to Atlanta would start September 8, resuming a service it briefly ran in 2009. In 2011 Delta resumed the Memphis service, but only over the summer. $750,000 in federal spending was used to guarantee revenue for Delta. Today part of Lincoln Airport is home to the Nebraska Air National Guard's 155th Air Refueling Wing (155 ARW), an Air Mobility Command (AMC) gained Air National Guard unit flying the KC 135R Stratotanker. Several Nebraska Army National Guard units are collocated at the installation, just east of Runway 36 alongside Taxiway Delta. The Air National Guard's tarmac is closed to general aviation and is guarded by Air Force Security Forces 24 hours a day. The Lincoln Airport terminal began a major renovation project dubbed "LNK Next" in 2022; when complete, the terminal will have two new gates, bringing the total to six.

Мекемелер

Линкольн әуежайы 1219 фут (372 м) биіктікте орналасқан. Оның үш асфальттық/бетонды ұшу-қону жолағы бар: 18/36 – 12 901 х 200 фут (3932 х 61 м); 14/32 – 8649 х 150 фут (2636 х 46 м); және 17/35 – 5800 х 100 фут (1768 х 30 м). Базада сондай-ақ, жақын орналасқан Оффут әуе күші базасының 55-ші қанатынан келген ұшақтар мен экипаждар, Оффуттың ұшу-қону жолағы жөндеуге жабылып тұрғанда уақытымен орналасқан. E 4B Ұлттық Төтенше Жағдайлардағы Әуедегі Командалық Посты (NEACP) ұшақтары Әуе Ұлттық Гвардиясы және SAC базасында үш рет орналасты: 2006, содан кейін 2019 жылы Миссуриде су тасқыны кезінде және 2021 жылы ұшу-қону жолағын ауыстырудан кейін.

SAC базасы сақталады

Линкольн әуежайы мен Ұлттық гвардия бұрынғы SAC әуеайлағының шығыс және оңтүстік-шығыс жағындағы жаңа ғимараттарды пайдаланады. Әуеайлақтың батыс жағында орналасқан SAC ангарларының бір бөлігі әлі де қолданылуда, ал қалғандары бұзылып жатыр. B-47 тұрақ алаңы қолданылмайды, сондай-ақ 14/32 ұшу-қону жолағының солтүстік-батыс шетіндегі бұрынғы B-47 дабыл тұрақтары («Шыршын ағашы») әлі де көрініп тұр. Әуеайлақ аумағында ұшу-қону жолақтары мен такси жолдарынан бөлініп қалған бетон сынықтары 1940 жылдардағы соғыс кезеңіндегі ескі әуеайлақтың қалдықтары болып табылады. Бұрынғы Линкольн әуе базасының ангарлары мен жердегі станциясы көптеген жеке кәсіпкерлер мен жеке тұлғалардың меншігінде, бірақ бастапқы өрт сөндіру бекеті әлі де пайдаланылуда. Базаның көшелері сақталған, бірақ көптеген ескі әскери ғимараттар бұзылған. Бұрынғы әскери отбасыларға арналған тұрғын аудан қазір Арнольд Хайтс паркі қауымдастығының бір бөлігіне айналған, ал базаның оңтүстік жағында жаңа тұрғын үйлер салынды.

Жер үсті тасымалы

2022 жылдан бастап, жергілікті көлік операторы StarTran Линкольн әуежайына автобус қатынайды. Автобус аялдамасы терминалдың жүк тиеу/түсіру аймағының солтүстік жағында орналасқан. 52-бағыт қала орталығына қатынайды, онда басқа бағыттарға ауысуға болады, сонымен қатар әуежайдың солтүстік-шығысында орналасқан Highlands ауданына тікелей қатынайды.