Эрнест Генри Волвилер: Анестезия және фармацевтиканың пионері
Ernest H. Volwiler
Эрнест Генри Волвилер – американдық химик, Abbott Laboratories бас директоры. Анестезия фармакологиясының пионері, Nembutal және Pentothal препараттарын жасауға көмектескен.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Эрнест Генри Вольвилер (22 тамыз 1893 – 3 қазан 1992) – американдық химик. Ол өзінің мансабын Abbott Laboratories компаниясында бастап, қатарласып химияшыдан бас директорға (CEO) дейін жетті. Ол анестезиялық фармакология саласындағы пионер болды және Nembutal және Pentothal деген екі маңызды дәрінің жасалуына көмектесті.
Ernest Henry Volwiler (August 22, 1893 – October 3, 1992) was an American chemist. He spent his career at Abbott Laboratories working his way from staff chemist to CEO. He was a pioneer in the field of anesthetic pharmacology, assisting in the development of two breakthrough drugs, Nembutal and Pentothal.
Ерте өмір және білім
Эрнест Генри Вольвилер 1893 жылғы 22 тамызда Огайо штатының Гамильтон қаласында неміс тілінде сөйлейтін иммигранттар Джейкоб Вольвилер мен оның әйелінің отбасында дүниеге келді. Олар Огайо штатының Батлер округіне қарасты Морган қалашығындағы Лейхай және Робинсон жолдарының қиылысына жақын шаруашылықта тұрды. Бала кезінде Вольвилер мен оның інісі Альберт Тангеман Вольвилер бір бөлмелі мектепке барды. Кейін Ернест Огайо штатының Океана қаласындағы Морган орта мектебінде оқыды және 1909 жылы бітірді. Содан кейін ол университетке оқу ақысын төлеу үшін ауыл мектебінде бір жыл мұғалім болып жұмыс істеді. Ол 1916 және 1918 жылдары Иллинойс университетінен химия ғылымдары бойынша магистр және доктор диссертациясын қорғады. 1915 жылдан бастап жазғы студент ретінде Вольвилер Иллинойс университетінде Кларенс Дерик басқаратын органикалық химиялық өндіріс бөлімінде жұмыс істеді, бұрын Германиядан импортталатын химиялық заттарды жасау және сатуды үйренді. 1916 жылдан 1917 жылға дейін Вольвилер органикалық химиялық өндірістің бас химигі болып қызмет етті. 1917 жылдан 1918 жылға дейін ол Иллинойс университетінде химия бойынша ғылыми қызметкер болды.
Ernest Henry Volwiler was born on August 22, 1893, to Mr. and Mrs. Jacob Volwiler of Hamilton, Ohio, German speaking immigrants. They lived on a farm near the intersection of Layhigh and Robinson roads in Morgan Township, Butler County, Ohio. As a child, Volwiler and his brother Albert Tangeman Volwiler attended a one room schoolhouse. Later, Ernest attended Morgan Twp. High School in Okeana, Ohio, graduating in 1909. He then spent a year teaching in a country school, to earn money for university. He went on to receive a master's degree and Ph. D. in chemistry from the University of Illinois in 1916 and 1918. Starting in 1915 as a summer student, Volwiler worked with Clarence Derick's Organic Chemical Manufactures unit at the University of Illinois, learning to make and sell chemicals that had previously been imported from Germany. From 1916 to 1917 Volwiler served as Chemist in Charge of Organic Chemical Manufactures. From 1917 to 1918, he was a Fellow in Chemistry at the University of Illinois.
Эбботт зертханалары
Уоллес К. Эбботт шақырғаннан кейін, Вольвилер 1918 жылы Эбботт зертханасында ғылыми-зерттеу химигі болып жұмысқа орналасты.
Recruited by Wallace C. Abbott, Volwiler joined Abbott Laboratories as a research chemist in 1918.
Нембутал
Вольвилер анестезиялық фармакология саласындағы пионер болды, екі маңызды препаратты – барбитураттар Нембутал мен Пенталды жасауға көмектесті. 1930 жылы Abbott Laboratories зертханасының Эрнест Х. Вольвилер және Донали Л. Таберн жасаған Нембутал 20 минут ішінде ұйқыға көшіретін жаңа барбитурат болды. Оның артықшылығы – маскүнемдік немесе басқа да қосалқы әсерлер сирек кездеседі. Нембутал – ауызға қабылданатын ұйқыға көмектесетін барбитурат, ұзақ әсер етеді, сондықтан оны қолдану қаупі бар. 1930 жылдардың ортасында Вольвилер мен Таберн үш жыл бойы 200-ден астам қосылысты тексеріп, қанға тікелей енгізіп, естен тастауға мүмкіндік беретін затты іздеді. Олар 5 этил 5 (1 метилбутил) 2 тиобарбитурат қышқылы, Нембуталдың күкіртті аналогының, жылдам, тиімді және дікілдеу немесе сананың шатасуы сияқты қосалқы әсерлері жоқ екенін анықтады. Вольвилер мен Таберн 1939 жылы тиопенталды ашқандары үшін АҚШ-тың 2 153 729 нөміріндегі патентын алды. Пенталдың ашылуы тамырға салу арқылы жасалатын анестезияда революция жасады. Abbott 1941 жылы АҚШ үкіметі пенициллинді жасау үшін таңдаған бес компанияның бірі болды.
Volwiler was a pioneer in the field of anesthetic pharmacology, assisting in the development of two breakthrough drugs, the barbiturates Nembutal and Pentothal. Nembutal, developed by Ernest H. Volwiler and Donalee L. Tabern of Abbott Laboratories in 1930, was a novel barbiturate that could induce sleep within 20 minutes. It had the advantage of rarely producing hangovers or other side effects. An oral hypnotic barbiturate, Nembutal has a long narcotic duration, with attendant risk of abuse. In the mid 1930s, Volwiler and Tabern spent three years screening over 200 candidate compounds in search of a substance which could be injected directly into the blood stream to produce unconsciousness. They eventually discovered that 5 ethyl 5 (1 methylbutyl) 2 thiobarbituric acid, a sulfur bearing analogue of Nembutal, was fast, effective and lacked side effects such as twitching or delirium. Volwiler and Tabern were awarded U. S. Patent No. 2,153,729 in 1939 for the discovery of thiopental. Pentothal's discovery revolutionized intravenous anesthesia. Abbott was one of five companies enlisted in 1941 by the U. S. government to develop penicillin.
Соғыс кезіндегі барлау қызметі
Екінші дүниежүзілік соғыс аяқталғаннан кейін Вольвилер неміс химиялық технологиясының түрлерін және деңгейін бағалау мақсатында барлау миссиясымен неміс химиялық мекемелерін аралауға шақырылды. Одақтас әскерлерінен кейін күндер өткен соң, ол бомбаланған өнеркәсіптік объектілерді көрді және неміс ғалымдарымен әңгімелесті. Вольвилер ғалымдармен сөйлесудің қиын болмағанын еске алды: "Олар қатты қорқып, өте көмектесуге дайын болды". Бұл сапар неміс химиялық қаруында қолданылған химиялық заттардың түрлері, эпилепсияны емдеу және диабетпен ауыратындарға арналған калориясыз тәттілендіргіш Sucaryl әзірлеу туралы бұрын белгісіз маңызды ақпаратты әкелді. Ол 1961 жылы зейнетке шықты. 1958 жылдан 1964 жылға дейін Вольвилер алты жылға Ұлттық ғылым кеңесінде қызмет етті, оны президент Дуайт Д. Эйзенхауэр тағайындады. Ұлттық ғылым кеңесі – Ұлттық ғылым қорының 24 мүшеден тұратын басқару органы.
At the end of World War II, Volwiler was asked to visit German chemistry facilities on an intelligence mission to assess the types and extent of Germans chemical technology. Following just days after the Allied troops, he viewed bombed industrial facilities and talked to German scientists. Volwiler did not find the scientists difficult to speak with, remembering "Oh, they were scared to death and they were very cooperative." The visit yielded important information, previously unknown, about the types of chemicals being used in German chemical warfare. the treatment of epilepsy, and the development of the non caloric sweetener Sucaryl for use in diabetic diets. He retired in 1961. From 1958 to 1964, Volwiler served a six year term on the National Science Board, appointed by President Dwight D. Eisenhower. The NSB is the 24 member governing board of the National Science Foundation.
Қайырымдылық
Вольвилер белсенді қоғамдық қайраткер және филантроп болды, соның ішінде Лейк-Форест колледжі мен Phi Kappa Tau Foundation кеңесінде қызмет етті. Ол Регенттер кеңесінде жұмыс істей келе, 1959 жылы Мэриленд штатының Бетезда қаласындағы Ұлттық денсаулық сақтау институтында АҚШ Ұлттық медицина кітапханасын құруға көмектесті. Ол Майами университеті мен Иллинойс университеті, өзі білім алған оқу орындарына ірі қайырымдылық көмек көрсетті. 1983 жылы ол Майами университетінде ғылыми-зерттеу профессурасын құру үшін 250 000 доллар сыйлады, ол химия ғылымдарының Эрнест Х. Вольвилер атындағы ерекше ғылыми-зерттеу профессурасы болып табылады және 1984 жылдан бастап үш жыл сайын беріледі. 1989 жылы ол химия кафедрасындағы профессорлық қызметті қаржыландыру үшін тағы 450 000 доллар бөлді. Ол сонымен қатар Лейк-Форест колледжінде, Иллинойс штатының Лейк-Форест қаласында, ол сенімгер болған жерде, Эрнест Х. Вольвилер атындағы ерекше ғалымдық лекцияларын және Эрнест Х. Вольвилер атындағы табиғат ғылымдары мен математика кафедрасын құрды. Эрнест Вольвилердің дүниеден озғаннан кейін, білім беруді қолдау мақсатында Чикаго қауымдастығының сенімдік қорында Эрнест Х. және Лилиан Х. Вольвилер қоры құрылды.
Volwiler was an active community leader and philanthropist serving, among others, on the boards of Lake Forest College and the Phi Kappa Tau Foundation. He served on the Board of Regents helping to establish the United States National Library of Medicine at the National Institutes of Health in Bethesda, Maryland, in 1959. He made major philanthropic gifts to his alma maters, Miami University and the University of Illinois. In 1983, he donated $250,000 to Miami University to create a research professorship, the Ernest H. Volwiler Distinguished Research Professor in Chemistry, which has been awarded every three years beginning in 1984. In 1989, he contributed an additional $450,000 to endow a chair in the chemistry department. He also established Ernest H. Volwiler Distinguished Scientist Lectureship and the Ernest H. Volwiler Chair in Natural Sciences and Mathematics at Lake Forest College, Lake Forest, Ill., where he had been a trustee. Following Ernest Volwiler's death, the Ernest H. and Lillian H. Volwiler Fund was created at the Chicago Community Trust to be used in support of education.
Марапаттар мен құрметтер
Вольвилер Норт-Уэстерн университетінен, Филадельфия фармацевтика және ғылым колледжінен, Сент-Луис фармацевтика колледжінен, Мемфистегі Оңтүстік-Батыс колледжінен, Коу колледжінен, Нокс колледжінен және Лейк Форест колледжінен құрметті доктор дәрежесін алды. 1958 жылы Американдық химия қоғамының Пристли медалін, ал 1960 жылы Американдық химиктер институтының алтын медалін иеленді. Вольвилер мен Таберн 1986 жылы Пентоталға жасаған еңбектері үшін Ұлттық өнертапқыштар залына енгізілді. Американдық фармацевтикалық колледждер қауымдастығы Вольвилердің естелігіне Вольвилер ғылыми жетістіктері сыйлығын тағайындайды. Эбботт 1985 жылы оның құрметіне компанияның ең көрнекті ғалымдары мен инженерлерін марапаттау үшін Вольвилер қоғамын құрды.
Volwiler received honorary degrees from Northwestern University, Philadelphia College of Pharmacy and Science, St. Louis College of Pharmacy, Southwestern at Memphis, Coe College, Knox College and Lake Forest College. the American Chemical Society's Priestley Medal in 1958, and the American Institute of Chemists Gold Medal in 1960. Volwiler and Tabern were inducted into the National Inventors Hall of Fame in 1986 for their work on Pentothal. The American Association of Colleges of Pharmacy gives the Volwiler Research Achievement Award in Volwiler's memory. Abbott established the Volwiler Society in his honor in 1985 to recognize the company's most distinguished scientists and engineers.
Отбасы
Вольвилердің ағасы – Огайо университетінің танымал тарихшысы Альберт Т. Вольвилер болған. Эрнест Вольвилер 1920 жылы Лилиан Ф. Хагглермен (1894–1991) үйленді, олар 71 жыл бойы бірге өмір сүрді. Олардың екі қызы, бір ұлы, тоғыз немересі, он үш шөбересі және екі тумар шөбересі бар еді.
Volwiler's brother was the noted Ohio University historian, Albert T. Volwiler. Ernest Volwiler married Lillian F. Huggler (1894 1991) in 1920, they remained married for 71 years. The couple were survived by two daughters and a son, nine grandchildren, 13 great grandchildren and two great great grandchildren