Кіріспе

Америкалық фотограф

Чарльз Роско Сэвидж (16 тамыз 1832 – 4 ақпан 1909) – Ұлыбританияда туған пейзаж және портрет фотографы, ең бастысы Америкалық Батыс суреттерімен танымал. Сэвидж Англияда тұрған кезінде Иса Мәсіхтің соңғы күнгі қасиеттілер шіркеуіне өтті. Ол Швейцарияда миссияда қызмет етті және ақырында Америка Құрама Штаттарына көшіп келді. Америкада ол фотографияға қызығушылық танытып, Шығыста жалдамалы портреттер түсіре бастады. Ол отбасымен Солт-Лейк-Ситиге келді және көптеген фотосуреттерін сатқан «Арт-Базар» атты дүкенін ашты. Сэвидж өзінің фотографиялық еңбектерін негізінен отбасылық портреттерге, пейзаждарға және деректік суреттерге шоғырландырды. Ол 1869 жылы Юта штатының Промонтори қаласында бірінші құрлықтан құрлыққа өтетін теміржолдың жалғастырылған сәтін суретке түсіргенімен әйгілі.

Ерте өмір

Савидж 1832 жылғы 16 тамызда Англияның Саутгемптон қаласында Джон мен Энннің отбасында дүниеге келді, олардың алғашқы баласы болды. Төрт жасында киімдері жанып жатқан ағаш кесегінен тұтанды, нәтижесінде ауыр күйіктер алды. Мектепке бармай, Саутгемптон қаласында тұз сатты және арба жасаушыға құралдарын кезеуге көмектесті. 1848 жылғы 25 мамырда 15 жасында ата-анасының қарсылығына қарамастан, Иса Мәсіхтің соңғы күнгі қасиеттілер шіркеуіне (LDS Church) шомылдырылды. Савидж Уайт аралына барып балық сатушы болып жұмыс істеді және сол жердегі мормондарға дін таратуға көмектесті. Ол Саутгемптонға оралып, 1851 жылдан 1852 жылға дейін Уильям Эддингтонның кеңсе тауарлары дүкенінде жұмыс істеді. Эддингтон оны оқытып тәрбиеледі; Савидж кейіннен Эддингтонның «мені, десе де, атаққа апаратын жолға қойғандай» екенін жазды. Савидж Саутгемптон миссиясының президентінің жеке хатшысы болып жұмыс істеді, қайырымдалықтарды жинап, тіркеді. 1853 жылы ол Швейцарияда шіркеудің толық уақытты миссионері болды, онда француз және аздаған неміс тілдерін үйренді. 19 айдан кейін Англияға оралып, Энни Адкинспен танысты. 1855 жылдың желтоқсан айында ол LDS шіркеуінің мәңгілік көші-қон қоры арқылы Америкаға көшіп бара жатқан итальян тіліндегі соңғы күнгі қасиеттілер үшін аудармашы болып тағайындалды. Олар 1856 жылғы 24 маусымда, Энни келгеннен кейін он күн өткен соң үйленді. Савидж Сэмюэл Буттың баспаханасында жұмыс істеді және қосымша жұмыстар атқарды. Ол және оның досы Стэнхаус стереоскопиялық фотосуреттер түсірумен тәжірибе жасады, олар Лонг-Айлендтің алғашқы стереоскопиялық суреттері болды. Ол, мүмкін, Нью-Йорктегі дагерротипист Эдвард Ковингтонтан және басқалардан оқыған болуы керек. 1859 жылы ол шіркеу тапсырмасымен Флоренцияға, Небраскаға барды; ол жерде ол портреттерді сата бастады. Ол Айова штатының Каунсил-Блаффс қаласында отбасымен кездесті, онда ол фотосуреттерді сатуын жалғастырды.

Фотографияның алғашқы жылдары

1860 жылдың көктемінде Савидж Браун компаниясымен бірге отбасымен Юта аймағындағы Солт-Лейк-Ситиге сапар шекті. Ол Ютаға бара жатқанда мормондық жолды суретке түсірді, бірақ суреттері сақталмаған. 1861 жылы ол Марсена Кэннонмен бірге фотостудия ашты. Бір жылдан кейін, Кэннон Ютаның оңтүстігіне көшіп кеткеннен соң, ол суретші Джордж М. Оттингермен серіктестік құрды. Оттингер мен Савидж Дезерет өнер академиясын ұйымдастыруға көмектесті, ол жақын арада Дезерет университетімен алмастырылды. Оттингер Солт-Лейк театры үшін көрініс суреттері салды және жергілікті ғимараттар мен ландшафттардың суреттерін түсірді. Савидж портрет суретшісі ретінде үлкен танымаллыққа ие болды, ал Ютадағы көрнекті тұлғалар оған өздерінің суреттерін түсіруді тапсырды. Ол 20-шы бөлімнің белсенді мүшесі болды, мормондық табернакль хорында ән шырқады, Науву легионына қосылды және жергілікті әдеби институтта түрлі тақырыптар бойынша лекциялар оқыды. Савидж өзінің бизнесін кеңейту үшін жергілікті газеттерде жарнама берді. Бірнеше рет ол жылдар бойы түсірген нәрестелердің фотосуреттерін коллаж етіп жасады, көбінесе балалары бар отбасылар оның көшірмесін сатып алатын. Авторлық құқықтың бұзылуынан қорғау үшін ол өзінің суреттерінің түпнұсқалық шыны пластиналы негативтерін сақтап, оларды пайдалануды қадағалау құқығын өзінде ұстады. Чарльз В. Картер 1864 жылдың қарашасынан кейін, Картер Солт-Лейк-Ситиге келгеннен соң, Оттингер мен Савидждің фотостудиясына қосылды. Картер 1867 жылы Дж. Б. Сильвистің қатысуымен жеке фотостудиясын ашты. Картер басқа суретшілердің жұмыстарын жиі басып, сататын. Кейбір суреттерді Картер немесе Савидж түсіргенін анықтау қиын болғандықтан, кейде екеуі де автор ретінде көрсетіледі. Эндрю Дж. Расселл 1868 жылы Юнион Пасифик теміржолының құрылысын құжаттап жатқанда, Савиджпен танысып, дос болды. Екі суретші бір-бірінен бірнеше минут ішінде бірдей көріністерді суретке түсіретін.

Теміржолдағы алғашқы жұмыс және Нью-Йорк қаласына сапар

1866 жылы Савидждің «Ұлы батыстың көрінісі» атты стереоскопиялық сериясын «Юнион Пасифик» және «Денвер және Рио-Гранде Батыс» теміржолдары сатты. Бұл теміржолдар оған қалаған жеріне тегін жол беруге келісім берді. Сол жылы ол фотосурет шеберлігін жетілдіру және фотосуреттерінің көшірмелерін жариялау мақсатында АҚШ-тағы ірі фотостудияларды аралады. Сан-Францискода ол Карлтон Уоткинспен танысты, ол үлкен форматты жұмыстарды жасау әдісін түсіндірді: дамытылған негативтерді олар дайын болғанша су ваннасына сақтау. Савидж Уоткинстің әдісінің қиын екенін байқады, бірақ нәтижелеріне қызғанды. Ол Нью-Йоркке кемемен сапар шекті, онда фотосурет салу және технологиядағы прогресс оны әсерге түсірді. Нью-Йоркте ол Савидждің фотосуреттерін сатқан Сэмюэл Р. Уэллспен келісім жасады, ал Савидж Ютадағы фотостудиясында Уэллстің басылымдарын сатты. Савидж басқа дистрибьюторлармен де ұқсас келісімдер жасады. Ол арнайы қараңғы бөлмелі вагон жасатып алып, «E. және H. T. Anthony Co.» компаниясынан фотосурет құралдарына 3400 доллар жұмсады, содан кейін мормон қоныс аударушыларымен бірге Солтүстік Лейк-Ситиге қайтып келді. Оның жаңа құралдарының көп бөлігі қайтып келе жатқанда Платт өзенін кешіп өту кезінде вагон аударылып кеткендіктен жоғалып қалды. Савидж 9 жыл бойы қарыздың бір бөлігін төледі, бірақ банкротқа жақын болғанда төлеуді тоқтатты. Компания оған сотқа жүгінді, ұзақ сот процесінен кейін 1883 жылы қарыз төленді. Савидж 1869 жылы Юта штатының Промонтори қаласындағы Промонтори төбесінде «Юнион Пасифик» пен «Орталық Пасифик» теміржолдарының қосылуын суретке түсірді. Бұл серия оның ең танымал туындысы саналады. Савидждің басқа да белгілі суреттеріне Ұлы Алап тайпаларының, әсіресе пайют және шошон тайпаларының суреттері кіреді. Ол Батыстың көрнекті жерлерін суретке түсірді, соның ішінде Йеллоустоун және Сион ұлттық парктерін, сондай-ақ Юта қалалары мен аудандарының өсуін көрсететін көптеген суреттерді жасады. Англияда туған суретші Альфред Лэмбурн Савидж сурет түсіргенде көріністерді суретпен бейнелеуді ұнататын. Савидж Солтүстік Американың батысын кеңінен аралап, Канада мен Мексиканың аймақтарында, сондай-ақ Тынық мұхитынан Орта Батыстағы Небраскаға дейінгі аймақтарда суреттер түсірді. Савидж жасаған, түрлі ерте фотосурет әдістерімен түсірілген көптеген фотосуреттер 1883 жылы студияда болған өрттен жоғалып кетті. Савиджтің көптеген фотосуреттері «Harper's Weekly» газетінде жарияланды, ол АҚШ-қа сапарлағанда олардың кеңсесіне фотосуреттерді қалдырғаннан бастап. Бұл серіктестік 1870 жылға дейін жалғасты, ол «Leslie's Illustrated» журналына суреттер жіберуді бастады. 1870 жылы Савидж Бригам Янгтан Ютаның оңтүстік қалаларына сапарға қатысуға шақыру алды. Янгтың тобы 25 ақпанда Юта штатының «Дикси» айманына сапарға шықты. Савидж осы кезеңдегі өзінің тәжірибелерін «Improvement Era» журналында жазды. Ол сонымен қатар фотосурет құралдарын алып келіп, сапардың басшыларын және бүгінде Сион ұлттық паркі деп белгілі Кіші Сион аңғарының суретін түсірді. Савидж үйге келгенде, оның бес айлық ұлы Енос ауырып қалды. Енос Савидж қайтып келгеннен кейін көп ұзамай қайтыс болды. Савиджтің тілегі бойынша Джордж Оттингер Энни үшін Еностың суретін салды. Өзінің жұмысында көңіл табуға тырысып, Савидж Енос қайтыс болғаннан кейін бір ай өткен соң Калифорнияға кетті.

Өнер базары

1870-ші жылдардың ортасында Савидж студиясы дамып, өркендеді. Көптеген туристер оның «Пионерлік өнер галереясына» Батыс аймағының суреттерін сатып алуға келді. Мормон мәдениетіндегі клиенттерді арттыру үшін өнерді бағалауды дамыту қажеттігін түсінген Савидж «Өнер базарын» құрды. 1870-ші жылдардың соңында суреттерге сұраныс арта түсті, ал Савидж фотосуретке түсіруге қолайлы жағдай іздеп, жиі саяхаттай бастады. Ол «Денвер және Рио-Гранде Батыс», «Юнион Пасифик», «Орталық Пасифик», «Юта Орталық» және басқа да батыс теміржолдарымен саяхаттап, Батысты суретке түсірді. Әрқайсысы оған тегін жолдама берді. 1876 жылы Савидж екінші әйелін алды – жиырма төрт жасар Мэри Эмма Фаулерді, ол бес жылдан кейін, 1881 жылы «жамбас целлюлитінен» қайтыс болды. Көп әйел алу, LDS шіркеуінің мүшелері арасында кең таралған құбылыс еді. Мэри қайтыс болғаннан кейін үш жыл өткен соң Савидж үшінші әйелі Элен Феннге үйленді. «Эдмундс заңының» қабылдануы Солт-Лейк-Ситидегі жергілікті экономиканы баяулатты, бірақ туризм Савидждің «Өнер базарының» қаржылық тұрақтылығын қамтамасыз етті. Осы кезеңде көп әйел алғандар қамауға алынып, сотталды. Савидж қамауға алынбады, бірақ діни шенеуніктер оған уағыз айту үшін Юта аймақтық түрмесі мен Юта жазалау орындасына баруды тапсырды. «Эдмундс заңының» тиімсіз екенін көрсеткен Конгресс «Эдмундс-Такер заңын» қабылдап, LDS шіркеуінің мүлігі мен активтерін тартып алды. Савидж шығысқа барып, «Эдмундс-Такер заңына» қарсы лоббилік жұмыс жүргізді. Бірақ оның күш-жігері сәтсіз аяқталды, ал штат болу үшін LDS президенті Вудрафф 1890 жылы көп әйелділікке бас тарту туралы манифесті жариялады. 1880-ші жылдары Савидждің суреттері көптеген штаттарда танымал болды. Алайда 1883 жылдың 26 маусымында, ол қарыздан арылған күні, «Өнер базары» өртеніп кетті. Өрттің шығу себебі әлі белгісіз. Өрт оның шыны пластиналардағы негативтер жинағын жойды, ал оның әйгілі суреттерін қайта шығару мүмкін болмады. Савидж келген зиянның құны 12 000 долларға жететінін есептеді, бірақ сақтандыру полисі тек 4 000 долларды ғана қамтыды. Қоғам жаңа студияны салу үшін бірігіп қаржы жинады. Қоғамның көмегімен және шағын несиемен Савидж алты айдан кейін жаңа «Өнер базарын» ашты. Жаңа «Арт-Базарды» жарнамалау үшін ол «Қызу ара» атты газет шығара бастады. Газет оның бизнесін, сондай-ақ басқа жергілікті кәсіпорындарды насихаттады, бірақ ол бірнеше жыл ғана жарық көрді. Сапалы фотосуреттерге ие болғандықтан, Савидж құрғақ пластиналы фотосуреттерді жасауға шешім қабылдады. Ол жылдамдықпен жұмыс істей бастады және өзінің танымалдылығын арттырған суреттерін қайтадан түсіре бастады. Кейіннен көптеген батыс теміржол компаниялары осы жаңа суреттерді теміржол желілерін жарнамалау үшін пайдаланды. Солт-Лейк-Сити кеңейген сайын көптеген фотографтар Савидждің маңында жұмыс орнын ашуға шешім қабылдады. Ол өзінің көптеген шәкірттеріне өздерінің бизнесін ашуға көмектесті. Бәсекелестік күшейе бастады. Басқа фотостудиялардан басым болу үшін «Арт-Базар» Валентин күніне арналған карточкалар сата бастады. 1892 жылдың сәуір айында Савидж Солт-Лейк-Ситидегі LDS ғибадатханасының сыртқы бөлігін суретке түсірді. Келесі жылы, Алғыс күнінде Савидждің бірінші әйелі Энни бүйрек ауруынан қайтыс болды. Савидж өскен сайын «Өнер базарының» жауапкершілігін ұлдары Ральф пен Джорджқа тапсырды. Құрғақ пластиналы фотосуреттердің оңайлығы бизнеске зиян келтірді, өйткені әуесқой фотографтардың саны арта түсті. «Арт-Базар» әуесқой фотографтарға фотосурет жабдықтарын сатуды кеңейтті. 1906 жылы Савидж «Арт-Базардан» зейнеткерлікке шығып, келесі ұрпаққа өз ісін жалғастыруға мүмкіндік берді. 63 жасында ол жесір әйелге, Энни Смит Клоузға үйленді. Савиджтың шақыруымен «Интер-Маунтин Фотографтар қауымдастығы» 1908 жылы «Арт-Базарда» өз конгресін өткізді. Савидж қартайған шағында көп сапарға шығып, жергілікті газеттерде жарияланған саяхат кітаптарын жазды. 1909 жылдың қаңтарында «Өнер базарына» барғанда, ол ұлы Джорджқа өзін жақсы сезінбей жатқанын айтты. Оның жағдайы нашарлап, 1909 жылдың 3 ақпанында таңертең жүрек жеткіліксіздігінен қайтыс болды.

Отбасы

Савиджтің қыздарының бірі, Луасин Аннетта Савидж, Дж. Рубен Кларкқа үйленді, ол кейіннен ЛДС шіркеуінің Бірінші Президенттігінің мүшесі болды.

Мұра

Савидж теміржол фотографы ретінде кеңінен танымал болды. Оның фотосуреттері "Ескі Батыстың бастапқы кезеңдерінен Индустриялық дәуірдің күллі 50 жылдық өркендеуіне" дейінгі өзгерістерді қамтиды. Ол қайтыс болғаннан кейін Джон П. Микин Савиджді "Ютаның сүйкімді шаруа ханзадасы" деп атады. Савидждің ұлдары Ральф, Роско және Джордж оның өлімінен кейін «Арт Базарды» басқаруды жалғастырды. Ральф Савидж Солт-Лейк ғибадатханасының ішкі түрін суретке түсіру үшін LDS шіркеуімен таңдалды. Оның фотосуреттері «Иеміздің үйі» кітабында жарияланды. Савидж қайтыс болғаннан кейін бірнеше жыл өткен соң «Арт Базар» тағы да өртке ұшырады. Ғимараттың көп бөлігі сақталды, тек ішінара зақымдалды. Бірақ өрт Савидждің өмірінің соңғы 25 жылында түсірген негативтерін жойды. Савидж отбасы «Арт Базарды» қайта ашты, бірақ негізінен фотосуреттерден гөрі түрлі жаңалықтар мен сурет жақтауларын сатты. «Арт Базар» 1926 жылдың 31 желтоқсанында толығымен жабылды.

Жарияланымдар

С. Р. Савидж. Солт-Лейк-Сити және сол жаққа баратын жол. Нельсонның суретті кітаптары. Лондон: Т. Нельсон; Солт-Лейк-Сити: Савидж және Оттингер, 1872?. С. Р. Савидж. Солт-Лейк-Сити: Омахадан Солт-Лейк-Ситиге және одан Сан-Францискоға дейінгі Орталық Тынық мұхиты темір жолының эскизі. Лондон: Т. Нельсон; Солт-Лейк-Сити: Савидж және Оттингер, 1874?. С. Р. Савидж. Солт-Лейк-Сити және маңының суреттері: қоғамдық ғимараттардың, қонақ үйлердің, бизнес орталықтарының, шіркеулердің, үндістердің, демалыс орындарының сипаттамалары мен суреттері, сондай-ақ туристер мен тұрғындар үшін сенімді дереккөздерден алынған құнды ақпарат. Солт-Лейк-Сити: [С. Р. Савидж], 1892. С. Р. Савидж. Солт-Лейк-Сити және маңының бейнесі: қоғамдық ғимараттардың, қонақ үйлердің, бизнес орталықтарының, шіркеулердің, үндістердің, демалыс орындарының және т.б. суреттерін, сондай-ақ туристер мен тұрғындар үшін құнды ақпаратты сенімді дереккөздерден қамтиды. Солт-Лейк-Сити: [С.Р. Савидж], 1893?. С. Р. Савидж. Солт-Лейк-Ситидегі фотосуреттер, жақында түсірілген негативтерден. Нью-Йорк: А. Виттеман, ©1894. Фрэнк С. Тейер; С. Р. Савидж; Смитс Брукс баспасы. Солт-Лейк-Ситидің ішінде және айналасында. Денвер, Колорадо: Фрэнк С. Тейер, 1900. Солт-Лейк-Сити және оған баратын жол. Ютаның көріністері және туристік нұсқаулық. Үлкен Батыстың көріністері.