Колумбиядағы тұз шахтасындағы жер асты Рим-католик шіркеуі
Salt Cathedral of Zipaquirá
Колумбиядағы Zipaquirá тұз қатыны – жер астындағы Рим-католик шіркеуі. Тұз шахталарында, Исаның өмірін бейнелейтін мүсіндермен безендірілген. Туристік орын!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Колумбиядағы жер асты Рим-католик шіркеуі
Underground Roman Catholic church in Colombia
Зипакира тұз соборы – Колумбияның Кундинамарка департаментінде, Зипакира қаласының жанындағы галит тауындағы тұз кенінің туннельдерінде салынған жер асты Рим-католик шіркеуі. Бұл елдегі танымал туристік орын және қажырлы саяхаттарға арналған мекен. Собордың төменгі бөлігінде үш секция бар, олар Исаның дүниеге келуін, өмірін және қайтысын бейнелейді. Иконалар, әшекейлер және сәулеттік бөлшектер галит тасқа қолмен қашалған. Сондай-ақ, мүсіндердің арасында мәрмәрдан жасалғандары да бар. Бұл собор колумбиялық сәулет өнерінің ең маңызды жетістіктерінің бірі саналады және "Заманауи сәулеттің қазынасы" деп аталады. Собор колумбиялықтар үшін құнды мәдени, экологиялық және діни мұра болып табылады. Собор әрекет ететін шіркеу, демалыс күндері 3000-ға дейін келушіні қабылдайды, бірақ оның епископы болмағандықтан, католик шіркеуінде ресми мәртебесі жоқ.
The Salt Cathedral of Zipaquirá (lang es) is an underground Roman Catholic church built within the tunnels of a salt mine underground in a halite mountain near the city of Zipaquirá, in Cundinamarca, Colombia. It is a tourist destination and place of pilgrimage in the country. The temple at the bottom has three sections, representing the birth, life, and death of Jesus. The icons, ornaments and architectural details are hand carved in the halite rock. Some marble sculptures are included. The cathedral is considered one of the most notable achievements of Colombian architecture, being described as a "Jewel of Modern Architecture". The cathedral represents a valuable cultural, environmental and religious patrimony for the Colombian people. The cathedral is a functioning church that receives as many as 3,000 visitors on Sundays, but it has no bishop and therefore no official status as a cathedral in Catholicism.
Геология
Зипакирадағы тұз қорлары 250 миллион жылдай бұрын пайда болған, ал Анд таулары қалыптасқан кезде үшінші дәуірдің соңында теңіз деңгейінен көтерілген.
Salt deposits in Zipaquirá were formed around 250 million years ago, and were raised above sea level during the late Tertiary period, when the Andes were formed.
Орналасқан жері
Комплекс Баготаның солтүстігінде, Кундинамарка департаментіне қарасты Зипакира қаласында, биіктікте орналасқан. 45А ұлттық тас жолы Богота мен Зипакираны байланыстырады, сондай-ақ Tren Turistico De La Sabana (Саванна туристік пойзы) да байланыстырады. Қала ғана емес соборымен, сонымен қатар Америкадағы ең көне адам қоныстарының бірі – Эль-Абра археологиялық ескерткішіне жақын орналасқандығымен де танымал.
The complex is located in Zipaquirá, in Cundinamarca Department, north of Bogota, at altitude. National highway 45A connects Bogotá and Zipaquirá, as does the Tren Turistico De La Sabana (Savanna tourist train). The city is recognized, not only for the cathedral, but for being near one of the oldest human settlements in the Americas, El Abra archaeological site.
Тарих
Халит кендері Колумбияға дейінгі муиска мәдениеті б.з.б. 5 ғасырынан бері пайдаланылып келген, бұл олардың ең маңызды экономикалық қызметтерінің бірі болған. Дәстүрлі халит кенінің өндірілуі Александр фон Гумбольдттың 1801 жылы Зипакираға жасаған сапары кезінде сипатталған. Ол бұл кен орнын сол кездегі Испания, Швейцария, Польша және Тироль графтығындағы басқа халит кен орындарынан үлкен деп көрсеткен, ресурстың мөлшері бір миллион текше метрге бағаланған. Гумбольдт болашақтағы пайдалану үшін қазба әдістерін тиімсіз деп сынап, шахталық әдіс қолдануды ұсынған, себебі халит туннельдеріне арқалықтар қажет емес, бұл шығындарды азайтады. Құрылыстың ұзындығы 120 м, ауданы 5500 м² және биіктігі 22 м болған. Онда алты негізгі бағана және 8000 адамға дейін сыйымдылық болған. Бас ғимаратта монументалды крест орналасқан, ол төбеге үлкен крест пішіндес көлеңке түсіретіндей етіп, негізінен жарықтандырылған. Оң жақ бөлімінде Крест жолының иконалары мен Розарий капелласы, Розарийдің Әйел Иконасы (Даниел Родригес Морено салған және кейін жаңа соборға көшірілген) орналасқан. Сол жақ бөлімінде Исаның тууы мен Исаның крещениесінің иконалары, ал Иордан өзенін бейнелейтін сарқырама суы бар.
The halite mines were exploited already by the pre Columbian Muisca culture since the 5th century BC. being one of their most important economic activities. The traditional halite mining was described by Alexander von Humboldt during his visit to Zipaquira in 1801. He depicts this deposit as bigger than the main halite mines of the time, such as those in Spain, Switzerland, Poland and the County of Tyrol with a calculated resource estimation of one million cubic meters. Von Humboldt also criticized the excavation techniques as being unpractical for future exploitation, recommending drift mining instead, since the halite tunnels don't require beams, lowering the costs. The building had 120 m length, 5.500 m2 surface and 22 m height. It had six main columns, and a maximum capacity of 8000 people. The main nave included the monumental cross, which was illuminated from the base up, projecting a large cross shaped shadow in the ceiling. The right nave included the Stations of the Cross icons and the Rosary chapel, with the Virgin of Rosary Icon (sculpted by Daniel Rodriguez Moreno and later transported to the new cathedral). The left nave included the icons of the birth of Jesus and the baptism of Jesus, with a waterfall symbolising the Jordan River.