Кіріспе
Сан-Педро-де-Бальсемао кішкентай шіркеуі Португалияның солтүстік аймағындағы Ламего муниципалитетінің Се азаматтық округінде орналасқан. Бұл 7-шы ғасырға дейін сона келетін вестготтардың қасиетті орны болған, бірақ Оңтүстік қақпасы мен батыс фасадында, сондай-ақ кейінірек салынған тұрғын үймен іргелес жатқан жерінде барокко элементтері де бар.
Тарих
Шәулет визиготтар үстемдігінің (6-7 ғасырлар) және Астурия Корольдігінің кеңею кезеңін (9-10 ғасырлар) қамтиды. Шәулет орналасқан жерде немесе оған жақын жерде римдік вилла болған, оның құрылысының бөліктері, кейіннен алтарлар ретінде пайдаланылған, Клавдий кезеңіне жататын терминальді августаль жазуларымен куәландырылған. Шәулеттің құрылысы жоғары орта ғасырдың нақты емес уақытында жүзеге асырылған. Визиготтар тарихын қолдайтындар 588 жылғы жазуға сілтеме жасайды. Ламперес и Ромеа ұсынған басқа аргументтер, визиготтар тегіне бейімделген триумф аркасы мен базилика тәрізді жоспарға назар аударады. 10 ғасырда, аймақтың халқы қайта қоныстанған кезде, шіркеу жаңартылды. Бұл туралы толық мәлімет жоқ, бірақ бұл аймақтағы құрылыстың күтімін қамтығаны болжамдалады. 13 ғасырлық Inquirições кезінде аймақ, шіркеудің қасиетті орнының бар екенін растайтын жазбаларда белгіленген. Оның саркофагынан басқа, қазіргі уақытта бас кемеде орналасқан, осы өзгерістердің көптеген қалдықтары бар, оларды (1643 жылға қарай) Луис Пинто де Соуза Коутиньо өз мүлігіне қосты. Ішкі кеңістік үш бөлікке бөлінген, олар үш аркамен, цилиндрлі бағаналармен және көп пішіндес капительдермен қолдау көрсетілген. Триумф аркасы шәулетті бас алтардан бөліп тұрады, ал шатырлар ағаш қабырғалармен бекітілген. Бас алтар алтынмен жалатылған, оюлы ағаштан жасалған алтарьмен безендірілген, ал алтарь үстінде Әулие Петірдің бейнесі орналасқан. Бас алтардың екі жағындағы кемелер алтынмен жалатылған, оюлы ағаштан жасалған киелі орындармен әшекейленген. Сонымен қатар, кавалерияға орнатылған, епископ Д. Афонсо Пирес мүсіні бар, оюлы саркофаг шәулеттің орталық кемесін алып тұрады. Шәулет келушілерге ашық болғанымен, IGESPAR фотосуретке түсіруге шектеу қояды.
In the location of the chapel, or relatively close by, was a Roman villa, which can be dated from some terminus augustalis inscriptions from the period of Claudius on parts of the building which were later used as altars. The construction of the chapel occurred in an undetermined point in the high Middle Ages. Defenders of the Visigothic chronology of events, point to an inscription dated from 588. Other arguments, enunciated by Lampérez y Romea, point to the triumphal arch and basilica like plan that was adapted to favour its Visigothic origins. In the 10th century, with the repopulation of the area, the church was renovated. The details of this are not fully understood, but there are indications that it amounted to general maintenance of the existing structure. During the 13th century Inquirições, the area was identified in records establishing the existence of the parochial sanctuary. In addition to his sarcophagus, today located in the principal nave, there are few remnants of this changes, which (by 1643) Luís Pinto de Sousa Coutinho had integrated into his estate. The interior is divided into three sections supported by three arcs, supported by cylindrical columns, with polymorphic capitals. A triumphal arch divides the chapel from the main altar, while the roofs are supported by beam timbers. The high altar is decorated in a carved wooden retable, gilded in gold, with an image of Saint Peter over the altar. The naves on either side of the main altar are decorated with carved wooden chapels covered in gold. In addition, a carved sarcophagus mounted on cavalry, with the statue of Bishop D. Afonso Pires occupies the central nave of the chapel. Although the chapel is open to visitors, photo taking is restricted by the IGESPAR.