Бургос соборы: Әйел Мария шіркеуі

Кіріспе

Бургас қаласындағы католик соборы Бургас қаласының Әулие Мария соборы (lang es) – Испанияның Бургас қаласының тарихи орталығында орналасқан, Құдай анаға арналған католик шіркеуі. Оның ресми атауы – Санта-Иглесия-Катедраль Базилика-Метрополитана-де-Санта-Мария-де-Бургос. Құрылысы 1221 жылы француз готика стилінде басталды және латын крестіне негізделген. Шамамен 200 жылдық үзілістен кейін, 15-16 ғасырларда зор сән-салтанатпен көркейтілді: басты қасбеттің шпильдері, трансепттегі Langes және күмбез. Бұл собордың ерекше келбетін қалыптастырған жарқын готика элементтері. Соңғы маңызды жұмыстар (сакристия немесе Әулие Текла капелласы) 18 ғасырда орындалды, осы кезеңде басты қасбеттің готикалық порталдары да өзгертілді. Собордың стилі готикалық, бірақ онда бірнеше декоративтік ренессанс және барокко элементтері де бар. Құрылыс және жөндеу жұмыстары жақын орналасқан Хонториа-де-ла-Кантера қаласының тас карьерлерінен алынған әктаспен жүргізілді. Соборда өте талантты суретшілердің көптеген туындылары сақталған, олар Колония отбасының сәулетшілері мен мүсіншілерінің (Хуан, Симон және Франсиско) шығармашылық генийін көрсетеді; сәулетші Хуан де Вальехо; мүсіншілер Гил де Силоэ, Фелипе Бигарни, Родриго де ла Хая, Мартин де ла Хая, Хуан де Анчета және Хуан Паскуаль де Мена; мүсінші және сәулетші Диего Силоэ; қоршаушы Кристобаль де Андино; шыны жасаушы Арнао де Фландр; және суретшілер Алонсо де Седано, Матео Сересо, Себастиано дель Пьомбо немесе Хуан Ризи және тағы басқалар. Басты қасбеттің дизайны Париж және Реймс қалаларындағы заманауи ұлы соборлардағы ең таза француз готика стилімен байланысты, ал ішкі кеңістіктің биіктігі Бурж соборымен үйлеседі. Фасад үш қабаттан тұрады, оның үстінде екі жақты шаршы мұнаралар орналасқан. Германдық ықпалды шпильдер 15 ғасырда Хуан де Колониямен салынды. Сарменталь және ла Коронерия порталдары 13 ғасырдың готика стилінде, ал портал де ла Пеллехерия 16 ғасырдың Платереско ренессанс стилінде салынған. Собор 1984 жылғы 31 қазанда ЮНЕСКО-ның дүниежүзілік мұра тізіміне енгізілді. Бұл Испаниядағы жалғыз собор, ол қаланың тарихи орталығымен біріктірілмей (Саламанка, Сантьяго-де-Компостела, Авила, Кордова, Толедо, Алкала-де-Энарес немесе Куэнка сияқты) немесе Севильядағыдай басқа ғимараттармен бірігіп, дербес түрде осы мәртебеге ие болды. Оның дизайны Брюссель соборына ұқсас.

Catholic cathedral in Burgos, Spain

The Cathedral of Saint Mary of Burgos (lang es) is a Catholic church dedicated to the Virgin Mary located in the historical center of the Spanish city of Burgos. Its official name is Santa Iglesia Catedral Basílica Metropolitana de Santa María de Burgos. Its construction began in 1221, in the style of French Gothic architecture and is based on a Latin cross. After a hiatus of almost 200 years, it went through major embellishments of great splendor in the 15th and 16th centuries: the spires of the main facade, the Lang es and dome of the transept. These are elements of the flamboyant Gothic which gives the cathedral its unmistakable profile. The last works of importance (the Sacristy or the Chapel of Saint Thecla) were performed in the 18th century, during which the Gothic portals of the main facade were also modified. The style of the cathedral is the Gothic, although it has several decorative Renaissance and Baroque elements as well. The construction and renovations were made with limestone extracted from the quarries of the nearby town of Hontoria de la Cantera. Many works of extraordinary artists are preserved in the cathedral, bearing testimony to the creative genius of architects and sculptors of the Colonia family (Juan, Simón, and Francisco); the architect Juan de Vallejo; sculptors Gil de Siloé, Felipe Bigarny, Rodrigo de la Haya, Martín de la Haya, Juan de Ancheta, and Juan Pascual de Mena; the sculptor and architect Diego Siloe; the fencer Cristóbal de Andino; the glazier Arnao de Flandes; and the painters Alonso de Sedano, Mateo Cerezo, Sebastiano del Piombo, or Juan Rizi, among others. The design of the main facade is related to the purest French Gothic style such as found in the contemporary great cathedrals of Paris and Reims, while the interior elevation refers to Bourges Cathedral. The facade consists of three stories topped by two lateral square bell towers. The spires, showing Germanic influence, were added in the 15th century by Juan de Colonia. The portals of Sarmental and la Coronería were constructed in 13th century Gothic style, while the portal de la Pellejería shows 16th century Plateresques Renaissance influences. The cathedral was declared a World Heritage Site by UNESCO on 31 October 1984. It is the only Spanish cathedral that has this distinction independently, without being joined to the historic center of a city (as in Salamanca, Santiago de Compostela, Ávila, Córdoba, Toledo, Alcalá de Henares, or Cuenca) or in union with other buildings, as in Seville. It is similar in design to Brussels cathedral.

XI ғасырдағы роман стиліне тән ғимарат

1075 жылы Леон және Кастилия королі Альфонсо VI "Батыр" папа Григорий VII өкілеттігімен Бургосқа епископтық мәртебе берді, бұл Ока епархиясының епископтық дәстүрін каноникалық түрде жалғастыруға мүмкіндік берді. Ока епархиясының прелаты 589 жылы везиготтар билігі тұсында Толедоның үшінші кеңесінің қабылдануына қол қойғандығы тіркелген. Король соборды Құдіретті Марияға арнады. Оның дизайны белгісіз, бірақ ол романдық стильде және сол заманғы жұмыстардың (Санто-Доминго-де-Силос аббаттығы, Сан-Педро-де-Арланса монастыры, Сан-Мартин-де-Турс-де-Фромиста немесе Жака соборы) сияқты болған болуы мүмкін. Корольдің әкесі Фердинанд I Леонға тиесілі патша сарайының сыртқы аумағын және салынып жатқан Құдіретті Марияға арналған шағын шіркеуді сыйға бергені туралы құжаттар сақталған. 1096 жылы осы шіркеудің құрылысы аяқталды. Бірақ шіркеу көп ұзамай патшалықтың символды астанасы болған қаланың, қуатты епископтық (соборлық шаптерде 1200 жылға дейін отыздан астам канон болды) және қарқынды дамып келе жатқан сауда орталығының қажеттіліктеріне сай келмей қалды. Жаңа собор салу туралы шешім 13 ғасырда қабылданды. Сол кездегідей, романдық ғимарат қиратылды (қазір тек кейбір мүсіндік элементтері ғана сақталған), шамасы 1240 және 1250 жылдардағы жаңа собордың екінші құрылыс кезеңінде. Осы орында, көршілес үйлерді бұзу арқылы кеңейтіліп, епископ Мариноның қайырымдылығымен жаңа готикалық собор салынды.

Қабаттың жоспары

Портико дель Сарменталь. Трансепт, оңтүстік қанаты. Жоғарғы галереяның есігі. Бақылау шіркеуі. Әйіп Генри шіркеуі. Сахагунның Әйіп Иоанн шіркеуі. Қалдықтар шіркеуі. Ұсыну шіркеуі. Сантисимо Христо де Бургос шіркеуі. Орталық кеме және Папамоскас. Әйіп Текла шіркеуі. Әйіп Анна немесе Тұжырым шіркеуі. Трансепт, солтүстік қанаты және алтын баспалдақ. Әйіп Николай шіркеуі. Келісу нүктесі, Купол, Эль Сид пен Дона Хименаның мазары. Шіркеу және Алтарь. Орталық кеме, хор. Туған орын шіркеуі. Баяндама шіркеуі. Әйіп Григорий шіркеуі. Дөңгелектер, амбулатория және Жирола. Констебль шіркеуі. Сакрария. Жоғарғы галерея. Әйіп Иеронимнің шатыршасы. Мәсіх Денесі шіркеуі. Басқару үйі. Әйіп Екатерина шіркеуі. Әйіп Иоанн Баптист және Әйіп Джеймс шіркеуі. Нартекс, Әйіп Мария қақпасы. Коронер қақпасы. Пелехерия қақпасы. Төменгі галерея.

Готика іргетасы мен XIII-XIV ғасырлардағы жұмыстар

Жаңа собордың алғашқы тасы 1221 жылғы 20 маусымда соборды қолдаушылардың қатысуымен салынды: Кастилия королі Фердинанд III «Қасиетті» және 1213 жылдан бері Бургос епархиясының епископы Маврикий. Рим папасы III Гонорий собор құрылысына үлес қосқандардың барлығына индульгенция (кешірім) берді. Алғашқы бас сәулетші анонимді француз сәулетшісі болған деп есептеледі, бірақ кейбір зерттеушілер 1227 жылғы құжатта аталған канон Йохан де Шампанның есімін айтады. Ол, ең болжамдысы, епископ Маврикийдің Франция мен Германияға саяхатынан кейін, монархтың Швабиялық Елизаветамен некелесуін ұйымдастыру үшін Бургосқа әкелген болуы мүмкін. Неке рәсімі дәл осы ескі романдық соборда өтті. Собор Бургос қамалының үстіндегі төбенің көтеріле бастаған жерінде орналасқан. Құрылыс алдынан және пресвитериядан басталды, онда соборды негіздеген епископ жерленген. Кейіннен оның қалдықтары кафедралық хордың ортасына көшірілді. 1240 жылға қарай «Мастер Энрике» құрылыс жұмыстарының бас сәулетшісі болды. Ол Леон соборын салуға да жауапты болды және Реймс соборынан шабыттанды, оның фасады Бургос соборының қақпасымен үлкен ұқсастықтарды көрсетеді. Жұмыс өте жылдам жүрді және 1238 жылы, соборды негіздеген прелат қайтыс болған жылы, пресвитерияда жерленген, алдыңғы жағы және трансепттің көп бөлігі, сондай-ақ кемелерге дайындық жұмыстары аяқталды. Собордың қасиетке толуы 1260 жылы өтті, бірақ діни қызметтер 1230 жылдан бері жүргізіліп келді. Собордың шіркеулері 13 ғасырдың екінші жартысы мен 14 ғасырдың басында аяқталды және жаңа монастырь салынды. Мастер Энрике 1277 жылы Бургоста қайтыс болды, оның орнын Мастер Хуан Перес иеленді. Одан кейін Апарисио Перес (1327 жылы белсенді болған), Педро Санчес де Молина (1396 жылы қайтыс болған) және Мартин Фернандес (1418 жылы қайтыс болған) оның орнын басты.

15-18 ғасырлардағы кеңейтулер мен реформалар

15 ғасырда Кельн қаласынан шыққан Колония әулеті негізгі қасбеттің ашық мұнараларын (1442 және 1458 жылдар аралығында), трансепт үстіндегі күмбезді және Констабльдер капелласын салды. 16 ғасырда бірнеше капеллаларға өзгерістер енгізілгеннен бөлек, Хуан де Вальехоның (fl. 1518-1569) салған жаңа күмбезі және Фелипе Вигарни, Хуан де Колония салған бастапқы цимборионыны (күмбезді кесісетін мұнара) алмастырды (дауылдан кейін қирады). Бұл цимборио – жоғары тіктеп тұрған, екі қабатты, сегізбұрышты, әсем әрленген фонарь. 18 ғасырда әсем Чурригереск стиліндегі Ақ-Текла капелласының (1734 жылы аяқталды) (алғашқы шіркеудің орнында), Реликтілер капелласының және Сакристияның құрылысы басталды. Бургостың ең белгілі епископтарының бірі – 15 ғасырдың ғалымы және тарихшысы Альфонс Санкта Мария.

Қасиетті Марияның қасбеті

Төмен қарай, Санта-Мария алаңындағы баспалдақтан түсіп, Париж және Реймс соборларының қасбеттеріне ұқсас батыс қасбетіне бет түзеп, собордың алдына келесіңіз. Әйгерімнің порталы үш тік қанаттан тұрады. Орталық портал Патшалық есік немесе Кешірім есігі деп аталады. Бүйірлік порталдар Успень мен Таза тұйыққа арналған. Бұл портал 13 ғасырда салынды және Виргинге арналған бейнелерімен Кастилиядағы готикалық өнердің ең маңызды мүсіндік туындысы саналды. Жақ порталдар 1663 жылы Хуан де Побездің күшімен қайта жаңартылды. 1790 жылы орталық портал неоклассикалық стильде қайта салынды, көлденең қабырғалармен және үшбұрышты фронтонмен. Жақ порталдардың тимпанында Хуан де Побездің қолын ұстаған Тұжырымдалу мен Таж кигізу бейнесі орналасқан, ал арка астында тиісті мүсіндерді қорғайтын екі жұп арка орналасқан. Фасадтың екінші бөлігі де 13 ғасырда салынған. Оның ортасында цистерциандық стильдегі розетка орналасқан, ішінде алты бұрышты жұлдыз немесе Сүлеймен мөрі бейнеленген. Үшінші бөлігінде шпильдермен және бірнеше шыңдармен безендірілген әсем галерея бар, ол екі үлкен терезеден тұрады, олардың ішінде үш төртбұрышты люк бар. Екі арканың да тірегін құрайтын сегіз арканың астында Кастилияның алғашқы сегіз патшасының мүсіндері орналасқан. Оның үстінде Пулхра ес э декора деген жазумен Мәриям мен Баланың мүсіні бар тік аркалардың жіңішке рельсі орналасқан. Бұл соңғы қосымшаны 15 ғасырдың ортасында Хуан де Колония жасаған. Бірінші бөлігінің бүйірлік есіктерінің үстінде 13 ғасырда екі шамамен бірдей мұнара салынған. Олар үш қабаттан тұрады, бұрыштарында шыңдармен және мүсіндермен безендірілген пилястрлар бар, әр қабаттың екі жағында әсем тесіктер бар: бірінші қабатта боялған шынымен жабылған люк бар, бір жағында арка және шұңқырмен жабылған; екінші қабатта аркасыз және шұңқырсыз жұптармен орналасқан; ал үшінші қабатта арка және шұңқырмен жұптармен орналасқан. 15 ғасырдың ортасында Хуан де Колония бұл мұнараларға сегізбұрышты негізді ашық пирамидалық инелер немесе шпильдер орнатты. Олардың әсем әшекейлері Бургос соборының силуэтын қалыптастырды. Ол Кельннен шыққан (Йохан фон Кельн ретінде). Оның жобасы сол кезде тек суреттерде ғана болған Кельн соборының жобасына сәйкес келеді. Кёльн соборының шпильдері тек кейінірек салынған. Бургос соборының шпильдері епископ Алонсо де Картахенаның және оның орнын басатын Луис де Акуньяның қаржылық үлесімен салынды, олардың гербтері Кастилия және Леон монархиясымен бірге мұнаралардың жоғарғы бөлігіне жалғасатын парапеттерде бейнеленген. Бұл парапеттерде Хуан шеберінің бір жағында Pax vobis деген жазуы және Мәсіхтің азап шегуінің іздерін көрсететін мүсіні, ал екінші жағында Ecce Agnus Dei деген жазуы және Киелі Иоанн Крестительдің мүсіні бар. Екі көпбұрышты мұнара қасбетті белгілейді, олар бөліктелген аркалармен, мүсіндермен және шыңдармен безендірілген және шпильдердің басталуына дейін пирамидалық шпильдермен толықталған. Ішінде орамның қабырғалары мен мұнараларына көтерілетін спиральды баспалдақтар бар.

Descending the stairs to the Plaza de Santa María, one comes in front of the western facade of the cathedral, inspired by the facade of the cathedrals of Paris and Reims. The Portal of Saint Mary consists of three pointed arches. The central portal is called the Royal Door, or the Door of Forgiveness. The lateral portals are dedicated to the Assumption and the Immaculate Conception. This portal was built in the 13th century and, with its iconography dedicated to the Virgin, it was considered the most important sculptural manifestation of Gothic art in Castile. The side portals were rebuilt, due to their serious deterioration, in 1663 by Juan de Pobes. In 1790 the central portal was rebuilt in Neoclassical style, with horizontal lintels and a triangular pediment. In the tympanums of the side portals reliefs were placed of the Conception and the Coronation, holding the hand of Juan de Pobes, and in the spandrels, two doubles side arches that shelter the respective statuettes. The second part of the facade was also erected in the 13th century. It contains in its middle a rosette of Cistercian inspiration, with tracery of a six pointed star, or of Solomon's seal. The third part show an elegant gallery marked by spires and several pinnacles, and consists of two large windows with mullions and tracery of three quadrilobed oculi. Under the eight arches that form the mullions of both arches are placed the statues of the first eight kings of Castile from Ferdinand I of León "the Magnus" to Ferdinand III of Castile "the Saint". Above it stands a thin rail cresting of pointed arches with a statue of the Virgin and Child, accompanied by the inscription Pulchra es et decora , alluding to the Mother of Christ. This final addition was made in the mid 15th century by Juan de Colonia. Above the side doors of the first part were raised two almost identical towers in the 13th century. They consist of three stories, with pilasters decorated with pinnacles and statues at their corners, and with decorated openings pointed on each side of each story: one flared with mullion and tracery with an oculus, covered with stained glasses, in the first; two are arranged in pairs without mullion and without tracery, in the second; and two other are arranged in pairs with mullion and tracery, in the third. In the middle of the 15th century, Juan de Colonia raised on these towers open pyramidal needles or spires with an octagonal base. Their fine fretwork definitely shaped the silhouette of the Burgos cathedral. He originated from Cologne (as Johan von Köln). His design matches the project of the Cologne Cathedral, which at that time only existed in drawings that he could have seen. The spires of the Cologne cathedral were only added much later. The spires of the Burgos cathedral were raised with the financial contributions of the bishop Alonso de Cartagena and of his successor at headquarters, Luis de Acuña, whose coats of arms, along with the Castilian Leonese monarchy, appear in the parapets that connect to the tops of the towers. In these parapets master Juan also had the inscription pax vobis and the sculpture of Christ showing the footsteps of his Passion, in one, and the inscription ecce agnus dei and a sculpture of Saint John the Baptist, in the other. Two polygonal turrets mark the facade, decorated with lobed arches, with statues and pinnacles and topped in pyramidal spires amounting to the start of the spires. Inside are spiral staircases ascending to the clerestory and the vaults of the naves.

Сарментальдың қасбеті мен есігі

Сакраментальдық есік деп жиі танылмайтын, оңтүстік трансептте ашылып, тік баспалдақпен төмен түсетін Сан-Фернандо патша алаңына бет бұратын бұл есік шамамен 1230-1240 жылдар аралығында салынған. Бұл – Испаниядағы XIII ғасырдың классицизмдік готикалық мүсіншілік шедеврлерінің бірі. Ол Мәсіхтің Ұлылықтағы бейнесін көрсетеді, бірақ бұл бейнелеуде жаңашыл пластикалық шешімдер қолданылған. Орталық және көркемдік тұрғыдан ең жетілдірілген бөлігі – тимпан. Оның жасалуына Амиен қаласының «Жақсы Құдай» шебері деп танылатын француз суретшісінің қатысы бар деп есептеледі. Амиен соборының мүсіншілігі Бургостың шеберлік есігіне әсер еткені сөзсіз. Бұл дерлік үшбұрышты кеңістікте отырған Иса Мәсіхтің Пантократор ретіндегі бейнесі бейнеленген, ол Заң кітабын ұстап тұр. Оның төңірегінде Төрт Евангелисттің бейнесі екі жағынан көрсетілген: бірі – жазу үстелінде Изгі хабарды жазып отырған бейнелі түрде, екіншісі – Тетраморф символы арқылы. Төменде, ағашпен бөлінген, Апостолдардың толық құрамы отырған күйде бейнеленген, олардың авторы Сарменталь шебері деп саналатын тағы бір француз суретшісі. Тимпанды Апокалипсис кітабындағы 24 ақсақалды бейнелейтін үш арка қоршап тұр. Олар ортағасырлық музыкалық аспаптарда ойнайды немесе аспаптарын келтіреді, сондай-ақ бірнеше періштелер хоры мен Өнердің аллегориясы бейнеленген. Бұл иконографиялық жиынтықты француз шеберлері басшылығымен жергілікті суретшілер жасаған. Есік тік бағанамен бөлінген, онда Тоқтың бейнесі бар, ол да Сарменталь шеберінің туындысы болуы мүмкін, және ол епископты бейнелейді. Дәстүр бойынша, бұл бейнеде Д. Маурисио бейнеленген, бірақ бұл Д. Астерио немесе Алмерияның бірінші епискобы, Бургос провинциясының христианданушысы және шейіті Киелі Индалетий болуы да мүмкін. Бүйірлік тіреулерде порталдың қалған бөлігімен бірге алты фигура бейнеленген, олардың төртеуі Мұса, Һарон, Киелі Петір және Пауыл апостолдың бейнесін көрсетеді, ал қалған екеуін анықтау қиын. Портал барлық назарды өзіне тартып тұрса да, оның үстіндегі мықты тіреулермен бейнеленген қалған бөлігін де елемеуге болмайды. Бұл 13 ғасырдың соңында салынған. Оның жоғарғы екі бөлігі, Сан-Мария соборының фасадының орталық бөлігінің үлгісімен құрылған, роза тәріздес тереземен және оның үстінде үш аркалы ашық галереямен толтырылған, аркалары үш жақтан оюланған және тік бағаналармен сүйенген. Бұл бейнелеуде Құдайға арналған қызмет көрсетіліп, Иса Мәсіхтің еурост жасауын және оның екі жағындағы он екі періштелердің құрбандық заттарын ұстап тұрғанын көруге болады. Қазіргі уақытта туристер соборға Сарменталь есігі арқылы кіреді.

Less known as Sacramental Door, this door, opened in the southern transept and looking out to the Plaza del Rey San Fernando, which is accessed saving a steep staircase, was built approximately 1230 and 1240. This is one of the best Classicism Gothic sculptural set of the 13th century in Spain. It is dedicated to the archaic theme of Christ in Majesty, but using an innovative plastic. The central element and artistically most refined is the tympanum, whose execution is attributed to a French artist referred to as the Master of the Beau Dieu of Amiens. What is certain is the influence of the sculpture of the Cathedral of Amiens in the masterly Burgalese door. In this almost triangular space representing to seated Jesus as Pantocrator showing the Book of the Law and, surrounding him, the Four Evangelists, in its case double way represented: iconically, themselves bent over their desks writing the Gospels, and symbolically, by the Tetramorph. Below, separated by a lintel, appears a full Apostolate in a seated pose, attributed to another French artist known as the Master of the Sarmental. The tympanum is surrounded by three archivolts occupying the 24 elders of the Apocalypse, playing or tuning medieval musical instruments, several choirs of angels and an allegory of the Arts. This iconographic set had to be carved by local sculptors led by the French masters. The door is divided by a mullion in which it appears, covered by a canopy on which effigy the Lamb, which could also be carved by Master of the Sarmental) representing a bishop; is tradition identify the portrayed as D. Mauricio, although it may well be of D. Asterio or Saint Indaletius, first bishop of Almería, martyr and Christianizator of the province of Burgos. In the side jambs are carved six figures, after the rest of the portal, four of which represent Moses, Aaron, Saint Peter and Paul the Apostle; the other two are not easily identifiable. Although the portal concentrates all the interest, it can not be ignored the rest of the gable, escorting robust buttresses topped with pinnacles. It's later work, of the late 13th century. Its two upper sections, structured along the lines of the central body of the facade of Saint Mary, are occupied by a rosette and on it a set of open gallery with three arches with soffits openwork with triple quatrefoil and supported by mullions against the looming one statuary interpreted as the Divine Liturgy, which Christ administers the Eucharist flanked by twelve angels cerifers and thurifers. Currently, tourist visits access the cathedral by the Door of the Sarmental.

Коронерияның қасбеті мен есігі

Солтүстік трансептің қақпасында, Фернан Гонсалес көшесінің биіктігінде, бірақ ғибадатхана еденінен бірнеше метр жоғары, Коронерия есігі немесе Елшілер есігі ашылады. Ол собор ішінде Диего де Силоэнің Алтын баспалдағы арқылы кемемен байланысады. Бұл есік 1250-1257 жылдар аралығында жергілікті суретшілер тобы жасаған, кейде Коронерия шебері деп аталатын Энрике шебердің шәкірттерімен жасалған. Толыққанды готикалық стильде жасалған, бірақ мүсіндік тақырыптарының бір бөлігі романдық дәстүрді жалғастырады. Сонымен қатар, есік айналасы 18 ғасырда, 1786 жылы үлкен восссуары және барокко стиліндегі жартылай дөңгелек аркамен жаңартылды, ол бұрынғы готикалық муллионды алмастырды. Муллионда Құдай Әкесінің бейнесі бейнеленген болатын. Жаңарту жұмыстары басталғаннан кейін, Кеңес бұл есікті жабу туралы шешім қабылдады, себебі қаланың төменгі бөлігіне жабдықтарымен және ыдыстарымен түсетін көршілердің тым көп және мазасыз қозғалысы байқалды. Осылайша, адамдардың тағы бір қозғалысы тоқтатылды, бұл ізгі ниетпен жасалған, өйткені Коронерия арқылы Сантьяго жолымен келе жатқан паломниктер соборға кіре алатын. Есік бағаналарының астында және үстінде, сондай-ақ айналағы қабырға бойында фриздер, соқыр аркалар, тікбұрышты және үш жапырақты аркалардың тізбегі созылып жатыр. Төменгі бөлігінде өсімдік өрнектері бар жұпталған бағаналар орналасқан. Бұл соқыр галереяда толыққанды Апостолдық бейнеленген, онда дөңгелек және адам бойына жуық мүсіндер бар. Әр жағында қабырғаға бекітілген алты мүсін және екі бағанамен бөлінген. Үш мұнараның ішкі жағында серафимдердің рельефтері, ортасында періштелердің бейнелері, ал сыртында өлгендердің қайта тірілуінің суреттері орналасқан. Тимпанум екі бөлікке бөлінген, ол Соңғы Сотты бейнелейді. Есіктің үстінде Архангел Михаилдың таразыда жанды өлшейтін суреті бейнеленген. Оның айналасында сол жақта күнәлардың салмағын өз пайдасына теңеуге тырысатын демон және тозаққа айдалған кінәлілер, ал оң жақта жұмаққа кіру есігі ашық тұрған үй, онда ақсүйектер, патша, патшайым, монах және францискан монахы, құтты болғандар бар. Психостаз мотиві романдық өнердің иконографиялық мұрасы болып табылады. Тимпанумның жоғарғы бөлігінде Роман стиліне тән Дезис мотиві бейнеленген, онда Мәсіх ғаламдық төреші ретінде таққа отырған, қолдарын көтеріп, жараланған жанын көрсетіп, Құдай Ана мен Әулие Иоанн кедейлердің жандары үшін мейірім сұрап тұр. Тимпанумның жоғарғы жағында бұлт үстінде және құмарлық белгісін ұстаған періштелер бейнеленген. Бұл бейнелердегі драмалық және қимыл-қозғалыс француз классицизмінен алшақтап, испандық стильге жақын. Бұл қасбет Леон соборының батыс қасбетімен және Реймс және Шартр соборларының иконографиялық тақырыптарымен байланысты, бірақ ең айқын сілтемесі көршілес Сарменталь есігі, бірақ оның кемелді тепе-теңдігіне жете алмайды. Коронерия порталының қасбеті жоғары қарай үш қабатты үш бұрышты үлкен тереземен созылады, оның үстінде, шпильдермен белгіленген иықтар, үш тікбұрышты аркалар галереясы, үш төрт жапырақты шеңбердің муллиондары мен трасериясы бар. Муллиондарға Кастилия патшалығына сілтеме жасайтын 12 тәжді мүсіндер бекітілген, ал аркалардың шпандельдеріне періштелер бекітілген. Сарменталь қасбетіне ұқсас, Коронерия қақпасының қасбеті аркалармен құрылған қоршаумен аяқталады.

In the gable of the north transept, at the height of the calle Fernán González but at a level, several meters higher than the floor of the temple opens the Door of the Coronería, or Door of the Apostles, which from inside the cathedral communicates with the nave through the Golden Staircase by Diego de Siloé. It is work done between 1250 and 1257 by local artists from the circle of master Enrique, sometimes called the master of the Coronería. Fully Gothic, part of the sculptural themes, however, prolong the Romanesque tradition. In addition, the environment of the door was renovated in the 18th century, in 1786, with a semicircular arch of large voussoirs and of the Baroque style, which replaced a Gothic mullion in which would be represented the figure of God the Father. Shortly undertake the remodeling, the Council decided to close this door by the excessive and annoying traffic of neighbors who descended into the lower part of the city with supplies and utensils. Thus ended another movement of people, this pious, since through the Coronería had access to the cathedral the pilgrims that followed the Camino de Santiago. Below and above the jambs, and extending through the surrounding wall, forming friezes, blind respective series of ogival and trefoil pointed arches, that in the lower socket mounted on paired columns with vegetable capitals. This blind gallery of trefoils and columns underlies a complete Apostolate, consisting of statues in the round and almost life size. Six are shown on each side, attached to the wall, and separated by the jambs. The three archivolts are garrisoned by reliefs of seraphim on the inside, thurifer angels in the middle, and scenes of the resurrection of the deads on the outside. The tympanum, divided into two parts, representing the Last Judgment. On the lintel justly above the door appears a long scene in relief chaired by Archangel Michael with a scale weighing the souls; around him, to the left, a demon trying to unlevel in their favor the weight of the sins as well as those convicted who are driven to Hell, and, to the right, a little house with the open door representing the entrance to paradise, where are already nobles, a king, a queen, a monk with hood and a Franciscan friar, the blessed. This motif of psicostasis is an iconographic heritage of the Romanesque art. At the top of the tympanum appears another motif common to the Romanesque, the Deesis, with Christ enthroned as universal judge, with arms raised, showing the wounded of the side and flanked by the Virgin and St. John imploring mercy for souls of the poor. At the apex of the tympanum, on a cloud, and angels bearing the insignia of the Passion. The attempts at drama and grimacing expression that show various images of this facade away of the full French classicism and put in relation to a more naturalistic trend of clear Hispanic flavor. It considers this facade akin to the Judgment of the western facade of the Cathedral of León and the iconographic theme of the cathedrals of Reims and Chartres, although its most obvious reference is the neighbor Door of the Sarmental, whose perfect balance, however, can not achieve. The facade of the portal of the Coronería extends upwards with a large window of stepped triple bow and on it, needles by respectives marked spires, a gallery of three ogival arches, with mullions and tracery of three quadrilobulates circles. Attached to the mullions are twelve crowned statues alluding to the Castilian royalty and, attached to the spandrels of the arches, thurifer angels. Following seen on the facade of the Sarmental, the gable of the Coronería ends at the top with a handrail formed by arches.

Интерьер

Ішінде көптеген сәулет, мүсін және сурет қазыналары бар. Ең бастылары:

XV ғасырда Хуан де Колония салған готикалық Платеск стиліндегі күмбез. Колония отбасы, Диего де Силоэ және Фелипе Бигарни жұмыс істеген Изабеллин готика стиліндегі Констабль капелласы. Гил де Силоэ жасаған Испан фламанд готикасының Әйгері Анна капелласындағы алтарь. Бигарнидің ренессанстық Платеск стиліндегі хор жанындағы орындықтары. Бигарнидің соңғы готикалық рельефі. Көптеген готика және ренессанс дәуіріндегі қабірлер. Диего де Силоэ 1520 жылдардың басында салған Ренессанс дәуіріндегі алтын баспалдақ. Ол Брамэнттің (Ватикан) Кортиле Бельведере баспалдағының үлгісімен салынған. Сантисимо Кристо де Бургос, ұлы діни дәстүрдің символы. Эль-Сид пен оның әйелі Дона Хименаның қабірі, оның төлем хаты және сандығы. Папамоскалар, сағат соққанда аузын ашатын мүсін.