Кіріспе
испан теннисшісі Хосе Антонио Конде и Гарсия (28 қазан 1766 – 12 маусым 1820) – испан шығыстанушысы және Аль-Андалус дәуірінің тарихшысы. Оның 1791 жылғы «Анакреон» еңбегі 1795 жылы патшалық кітапханадағы қызметке тағайындалуына себеп болды. Ол сонымен қатар грек классиктерінің бірнеше парафраздарын жариялады. 1799 жылы Мұхаммед әл-Идрисидің «Испания сипаттамасы» арабша мәтінінің түсіндірмелермен және аудармасымен бірге жарық көрді. «Афрансадо» болғандықтан, ол 1813 жылы Испаниядан қашып кетті, бірақ бір жылдан кейін елге оралды және ақыры құрметі қайта орнатылды. Оның ең маңызды еңбегі – үш томдық «Испаниядағы арабтардың үстемдігі тарихы» өлімінен кейін жарық көрді.
José Antonio Conde y García (28 October 1766–12 June 1820) was a Spanish Orientalist and historian of Al Andalus period. His Anacreon (1791) obtained him a post in the royal library in 1795. He also published several paraphrases of Greek classics. These were followed in 1799 by an edition of the Arabic text of Muhammad al Idrisi's Description of Spain, with notes and a translation. As an afrancesado, he fled Spain in 1813, but returned a year later and was eventually reinstated to his honors. His magnum opus, the three volume Historia de la Dominación de los Árabes en España, was published after his death.
Мансап
Конде Алкала университетінде білім алған. Ол 1795 жылы грек ақыны Анакреонның шығармаларын аударма ретінде жариялады. 1796–1797 жылдары ол Теокрит, Бион, Мош, Сапфо және Мелеагердің өлеңдерін қайта жазбамен ұсынды. 1799 жылы Мұхаммед әл-Идрисидің «Испания сипаттамасы» атты арабша мәтінінің нұсқасы, түсіндірмелермен және аудармасы жарық көрді, бұл оны маңызды араб мәтінін аударған алғашқы қазіргі заманғы батыс тарихшыларының біріне айналдырды. Конде 1802 жылы Испания академиясының мүшесі болды. Ол Томас Антонио Санчес де Урибеден кейін G орынды иеленді. Конде сонымен қатар Берлин ғылым және әдебиет академиясының мүшесі болды. 1804 жылы Конде Корольдік тарих академиясының мүшелігіне қабылданды, бірақ Жозеф Бонапартқа аудармашы болып тағайындалуы және оның франсесадо (француздық жақтас) болуы 1814 жылы тарих академиясынан және испан академиясынан қуылғанына себеп болды. Ол 1813 жылы Францияға қашып кетті, бірақ бір жылдан кейін оралып келді. 1816 жылға дейін Мадридте тұруға рұқсат алмады. Екі жылдан кейін ол екі академияның да бұрынғы орындарына қайта сайланды. Конде 1820 жылдың 12 маусымында кедейлікте қайтыс болды. Гарвард университетінің американдық испанисті Джордж Тикнор және бірнеше испандық достары – Леандро Фернандес де Моратин, Франсиско Мартинес де ла Роза және Агустин Аргуэльс оның жаназа шығындарын төледі.
Жеке мәліметтер
Конде 1766 жылғы 28 қазанда қазіргі Испаниядағы Куэнка провинциясының Ла Пералеха қаласында дүниеге келген. Ол Леандро Фернандес де Моратиннің 20 жастағы туысымен үйленді, ол 1817 жылғы қыркүйекте бала туғанда қайтыс болды.
Мұра
Оның ең маңызды еңбегі – «Испаниядағы арабтардың үстемдігі тарихы» 1820–1821 жылдары жарық көрді. Ол қайтыс болғанға дейін тек бірінші томды ғана аяқтады. Хуан Тинео Кондтың қолжазбасы бойынша екінші және үшінші томдарды құрастырды. Бұл еңбек неміс (1824–1825), француз (1825) және ағылшын (1854) тілдеріне аударылды. Содан бері басқа еңбектермен ығыстырылғанымен, Кондтың еңбегі осы саладағы басқа зерттеушілерді жігерлендірді және сол кезде құнды жұмыс деп есептелді. Кондтың тағы бір еңбегі – Шеріф Аледрис жазған «Текр аль-Андалус» / «Испания сипаттамасы» (Descripción de España de Xerif Aledris, conocido por El Nubiense) атты шығарманың аудармасы мен түсіндірмесі. Бұл шығарма алғаш рет 1799 жылы Мадридтегі Imprenta Real баспасында жарық көрді.