Екінші дүниежүзілік соғыстың бастауы: дипломатия және стратегиялық ойын
Origins of World War II (game)
1971 ж. шыққан «Екінші дүниежүзілік соғыстың бастауы» ойыны – стратегиялық ойын. 2-5 ойыншы елдер (АҚШ, Ұлыбритания, Франция, Германия, Ресей) дипломатия арқылы соғысқа дейінгі жағдайды сақтайды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Настольная игра
Настольная военная игра
Board game
the board wargame
Origins of World War II – 1971 жылы Avalon Hill баспасынан шыққан, Екінші дүниежүзілік соғыстың басталуына соққан дипломатиялық жағдайларды модельдеу үшін халықаралық дипломатия мен стратегиялық ойынды біріктіретін ойын.
Origins of World War II is a board game published by Avalon Hill in 1971 that combines a wargame with international diplomacy to simulate the diplomatic conditions that led to the outbreak of World War II.
Сипаттама
Origins of War II - бұл 2–5 ойыншыға арналған ойын, онда әр ойыншы 1930 жылдардың ортасындағы бес әлемдік державаның бірінің (АҚШ, Франция, Ұлыбритания, Ресей, Германия) рөлін ойнайды. Олардың әрқайсысы өз елінің дипломатиялық мақсаттарын ілгерілетуге тырысады, сонымен бірге басқа ойыншылардың өз мақсаттарына жетуіне бөгет қояды.
Origins of War War II is a game for 2–5 players, in which each player takes on the role of one of five world powers in the mid 1930s (USA, France, UK, Russia, Germany). Each attempts to promote the diplomatic objectives of their country while preventing the other players from achieving theirs.
Ойын процесі
Ойын 1933 жылы басталады, әр кезек бір жылды көрсетеді. Ойын 1939 жылы, алтыншы кезек аяқталғанда бітеді. Одан кейін көп ұзамай Дунниган Avalon Hill компаниясын тастап, өзінің Simulations Publications Inc. (SPI) ойын компаниясын құрды. SPI-ді құрған кезде Дунниган Avalon Hill үшін тағы бір ойын жасады, ол ойын "Origins of World I" ойынына негізделген, бірақ Екінші дүниежүзілік соғысқа сәйкес жаңартылған. Шамамен сол кезде "Boys' Life" журналында жарияланған мақалада "Origins" ойынының жоғары оқу орындарының оқу залдарында қолданылатыны айтылды. Ойынды сыныпта пайдалануға мұғалімдерге көмектесетін нұсқаулар жинағы SPI-дың "Moves" журналында жарияланды.
The game starts in 1933, and each turn represents one year. The game ends in 1939, at the end of the sixth turn. Shortly afterwards, Dunnigan left Avalon Hill to form his own games company, Simulations Publications Inc. (SPI). While he was starting up SPI, Dunnigan designed another game for Avalon Hill based on his Origins of World I game but updated to the Second World War. An article in Boys' Life published around the same time also noted that Origins was used in college classrooms. A set of guidelines to help teachers use the game in the classroom was published in SPI's house magazine Moves.
Қабылдау
Ұлыбританиядағы "Games & Puzzles" журналының 4-ші санында (1972 жылдың тамызында) Джон Тернер ойынның қарапайымдылығын атап өтіп, былай деді: "Ережелердің саны аз және түсінуі өте оңай; олар, әрине, ең қарапайым адамды еске ала отырып жазылған, себебі әрбір мәселені егжей-тегжейлі және көп қайталап түсіндіреді". Ол ойынның "жылдам өтетінін және тұрақты қызығушылық тудыратынын; әр ойыншының әр қимылы басқа ойыншылардың жағдайына әсер ететінін" айтты. Ол компоненттердің физикалық сапасын, ойнау мүмкіндігін және бағасын өте жақсы деп бағалап, "егер сіз ойынға мүдделі болсаңыз, осы ойынды әлбетте коллекцияңызға қосу керек" деген қорытынды жасады. 1977 жылы жарық көрген "Кеңестік соғыс ойындарына толық нұсқаулық" кітабында Николас Палмер бұл ойынды "соғыс ойындарын көп ойыншылы дипломатиямен үйлестіруге жасалған сәтсіз әрекет" деп сипаттады. Ол ойынның "көбінесе шиеленісті және оңай оқылатынын" мойындағанмен, Германия мен КСРО жағына қарай ойынның өте теңгерімсіз және қатаң екенін сезінді, сондай-ақ "менің білуімше, ешқандай американдық жеңіс тіркелмеген, бірақ ережелер оны іске асыруға болатынын көрсетеді" деді. "Ойыншының үстел ойындарына нұсқаулығы" кітабында Джон Джексон ережелерді "мәселені жасыратын артық сөздердің шедеврі" деп атады. Ол сондай-ақ "Конфликт тек қана болмайды, ол ойынның мәні болып табылады және Дипломатияны осылай тартымды ететін қызу келіссөздер мен алдауға түрткісе береді. Бірақ бұл тұрғыда ол толыққанды жетіспейді" деді. Джексон бұл ойынның басты кемшілігі "теңгерімсіздік екенін" айтты. "Германия басымдыққа ие, себебі оның саяси факторлары ең күшті ел – Ұлыбританиядан шамамен екі есе көп, сонымен қатар ол соңғы болып ойнайды; ол басқа ойыншылар жіберіп алған жерлерде арзан бақылауларды ала алады және бір ғана саяси факторды орналастыру арқылы шабуылды тоқтатуға мүмкіндігі бар". "Playboy Winner's Guide to Board Games" кітабында ойын дизайнымен айналысатын Джон Фримен бұл ойынды "негізінен бір сағат ішінде ойнауға болатын қарапайым ойын" деп атады. Алайда, Фримен Германияға жағымды жағдай жасалғанын байқады, ол: "Германия басымдыққа ие, себебі оның саяси факторлары Англиядан екі есе көп, сонымен қатар ол соңғы болып ойнайды; ол басқа ойыншылар жіберген жерлерден арзан бақылауларды ала алады және бір саяси факторды орналастыру арқылы шабуылды тоқтатуға мүмкіндігі бар". Фримен ойынды жақсартудың жалғыз жолы – Дипломатияда қолданылатын сияқты, жасырын және бір уақытта жасалатын қимылдарды пайдалану екенін ұсынды.
In Issue 4 of the UK magazine Games & Puzzles, (August 1972), John Turner noted the game's simplicity, saying, "The rules are few in number and very easy to understand; they have obviously been written with a moron in mind, since they explain each point in laborious detail and with considerable repetition." He thought that "Play is rapid and holds the interest throughout; every move made by every player influences the position of every other player." He concluded by rating the physical quality of the components, the playing quality and the value for money as excellent, saying, "if you are at all interested in games, this one must be added to your collection." In his 1977 book The Comprehensive Guide to Board Wargaming, Nicholas Palmer called the game an "Unhappy attempt to marry wargames with multi player diplomacy." Although he agreed the game was "often tense, and easy to learn", Palmer felt the game was fatally and heavily unbalanced in favor of Germany and the USSR, noting that "no American victory [has ever] been recorded to my knowledge, although the rules claim it can be done." In A Player's Guide to Table Games, John Jackson thought the rules, "a masterpiece of redundancy [that] obscure the issue." He also noted that "Conflict is not just inevitable; it is the crux of the game and is clearly intended to induce the frenzied negotiations and double dealing that make Diplomacy so fascinating. In this, however, it is only partially successful." Jackson thought the major flaw in this game was that it "is not at all balanced. Germany is the overwhelming favorite, not only because it has nearly twice as many Political Factors as the next most powerful country, Britain [ ] but also because it plays last; it can pick up cheap Controls in places the other players have missed, and it can frustrate an attack by the placement of a single PF." In The Playboy Winner's Guide to Board Games, game designer Jon Freeman called this "basically a fairly simple game [that] can be played in an hour." However, Freeman found the game fatally unbalanced in favor of Germany, commenting "Germany is the overwhelming favorite, not only because it has nearly twice as many Political Factors as the next most powerful country, Britain, but also because it plays last; it can pick up cheap Controls in places the other players have missed, and it can frustrate an attack by the placement of a single Political Factor." Freeman suggested the only way to improve the game was to use hidden simultaneous moves akin to the system used in Diplomacy
Басқа да мойындау
"Екінші дүниежүзілік соғыстың бастамасы" кітабының бір данасы Strong National Museum of Play мұражайының қорында сақталады (112.6191 нөмірімен тіркелген).
A copy of Origins of World War II is held in the collection of the Strong National Museum of Play (object 112.6191).