Кіріспе

Феникс ату мұнарасы, сонымен қатар Ескі Балтимор ату мұнарасы деп те аталады, – Мэриленд штатының Шығыс Балтимордағы Jonestown (кейін Ескі қала деп аталған) және Little Italy қауымдастықтарының жанында орналасқан, қызыл кірпіштен салынған, 234.25 фут (71 метр) биіктігіндегі ату мұнарасы. 1828 жылы құрылысы аяқталғанда ол АҚШ-тағы ең биік құрылыс болды. Мұнара бастапқыда «Феникс ату мұнарасы», содан кейін «Саудагерлер ату мұнарасы» деп, ал кейде «Ескі Балтимор ату мұнарасы» деп те аталады. Бұл құрылым 1971 жылдың 11 қарашасында Ұлттық тарихи ескерткіш, ал 1975 жылдың 14 қазанында Балтимор қаласының жергілікті ескерткіші деп жарияланды. Ату мұнарасы Балтимор метросының солтүстік-шығыс желісіндегі Шот мұнарасы / Базар алаңы станциясына өз атын берді. Бастапқы баскетбол командасы «Балтимор Баллетс» осы мұнараның оқ-дәрі шығарудағы рөліне құрмет көрсетіп аталды, сондай-ақ кейін «Вашингтон Визардс» аталған команда да осылай атау алды.

Дизайн

Мұнараны Джейкоб Вулф Балтимордағы Бернс және Рассел компаниясы өндірген кірпіштерді пайдаланып салған. Кароллтондық Чарльз Кэрролл, рим-католик дінінің жетекшісі, сол кездегі Америкадағы ең бай адам және Тәуелсіздік декларациясына қол қойған жалғыз тірі куәгер, 1828 жылғы 4 шілдеде оның негізін қалады. Ол сол жылы аяқталды. Дөңгелек кірпіштен тұрғызылған құрылыстың қабырғалары төменгі бөлігінде 4,5 фут (1 метр) қалыңдықта, ал шамамен 50 фут (15 метр) биіктікке дейін сондай қалыңдықта болады; содан кейін олар кезең-кезеңмен тарылып, жоғары қарай қалыңдығы азаяды.

Өндіріс

Құйылған қорғасын мұнараның жоғарғы жағындағы платформадан, сілем сияқты құрылғы арқылы мұнараның түбіндегі суық суға тасталып, мылтықтар үшін "сауық" дайындалды. Қатаңдатылғаннан, кептірілгеннен және жылтыратылғаннан кейін сауық 25 фунт салмақты қаптарға сұрыпталды. Жылдық өндіріс шамамен 100 000 қапты құрады, ал қажеттілік жоғары болған жағдайда екі есеге арттыруға болады.

Тарих

Құрылыс 1846 жылға дейін АҚШ-тағы ең биік құрылым болып қала берді, ол кезде Уолл-стриттегі Троица шіркеуі, Нью-Йорк салынды, ал 1875 жылы Батыс Мэдисон көшесі мен Парк авенюінің қиылысындағы Бірінші Пресвитериан шіркеуінің мұнарасы аяқталғанға дейін Балтимордағы ең биік құрылым болды. Атыс мұнарасы бастапқыда 1898 жылы жабылған «Саудагерлердің Атыс Мұнарасы» компаниясына тиесілі болған. 1921 жылы мұнараны Union Oil Company компаниясы 14 500 долларға сатып алып, оны бұзып, орнына жанармай құю стансасын салуды жоспарлады. Бірақ, қауымдастықтың күшті қарсылығынан кейін, 1928 жылға қарай мұнараны сатып алуға және оны Балтимор қаласына алғашқы сақталған жергілікті тарихи ескерткіштердің бірі ретінде табыс етуге жеткілікті қаражат жиналды. Мұнара 1971 жылы Ұлттық тарихи ескерткіш деп жарияланды және мұнараның негізіндегі кірпіш қабырғасына қола тақта орнатылды. 1980 жылдардың басында басқару, көрмелер және экскурсиялар бұрынғы Peale мұражайымен біріктірілді. 1985 жылы жаңа құрылған Балтимор қалалық өмір музейлері жүйесіне тағы да бірнеше тарихи орындар мен үйлер қосылды. BCLM 1997 жылы жабылды, ал 2002 жылы Каролл мұражайлары Inc. Каролл сарайы мен Атыс мұнарасын басқару үшін құрылды.