Норвегия жағалау күзеті: Міндеттері мен құрылымы

Кіріспе

Норвегия Корольдік Әскери-теңіз күшінің бір бөлігі.

Құзыреті мен мүмкіндіктері

Жағалау күзетінің басты міндеті – Норвегияның ішкі сулары, аумақтық сулары және эксклюзивті экономикалық аймағы (ЭЭА) бойынша егемендігін бекіту және қорғау. Оның құрылымы 1997 жылғы «Жағалау күзеті туралы» заңында (Kystvaktloven) белгіленген құқықтық негізде бейбіт уақыттағы рөлге бағытталған. Заңда Жағалау күзетінің өкілеттігі жағдайға жауапты негізгі мекемеге тиесілі екені және Жағалау күзетінің өкілеттіктері осы мекеменің өкілеттіктерін толықтыратыны көрсетілген. Дегенмен, Жағалау күзеті сыртқы нұсқауларсыз әрекет ете алатын дербес мүмкіндіктерге де ие. Сондай-ақ, заң белгілі жағдайларда Жағалау күзетіне құқық қорғау құзыретін береді. Жағалау күзетінің негізгі қызметі – мемлекеттік органдарға қызмет көрсету. Оларға: Жағалау әкімшілігі, кеден және акциз органдары, Балық шаруашылығы дирекциясы, Қоршаған ортаны қорғау агенттігі, Теңіз зерттеулер институты, Карта жасау басқармасы, Әскери-теңіз күштері және Полиция қызметі кіреді. Бұл Жағалау күзетіне Шенген аймағы бойынша кедендік және шекаралық бақылауды қоса алғанда, бірқатар бақылау құқықтарын береді. Ең көп жұмыс балық шаруашылығы саласында жүргізіледі. Бұл инспекциялауды және көмек көрсетуді қамтиды. Балық аулау кемелеріне және теңіздегі басқа кемелерге көрсетілетін көмек міндеттеріне өрт сөндіру (су шашырату және түтінмен жұмыс істейтін сүңгірлерді пайдалануды қоса алғанда), теңіздегі шетін заттарды жою, сондай-ақ, қозғалтқышы бұзылған кемелерге механикалық жөндеу, сүңгірлерге көмек және буксировка кіреді. Теңіз кемелерінде мұнай төгілуін тоқтатуға арналған жабдықтар да бар. Жағалау күзеті – іздеу-құтқару (SAR) операцияларына тартылатын көптеген мекемелердің бірі. Мұндай барлық іс-қимыл тиісті полиция бөлімінің операциялық орталығымен немесе Оңтүстік Норвегия мен Солтүстік Норвегиядағы Бірлескен құтқару координациялық орталықтарының бірімен үйлестіріледі.

Құрылымы

Норвегиялық жағалау күзеті – Норвегия Корольдік теңіз күштерінің құрамындағы бір бөлімше. Оған Норвегия Корольдік теңіз күштерінің Бас инспекторына бағынышты Норвегия жағалау күзетінің инспекторы басшылық етеді. Жағалау күзеті – теңіз күштерінің екі теңіз құрамының бірі, екіншісі – Норвегия теңіз флоты. Олар теңіз базалары мен академиялар сияқты құрлықтағы қолдау функцияларын ортақ пайдаланады. Жағалау күзетінің басқару және оперативтік штабы Сортленд қаласының орталығындағы Сортленд теңіз базасында орналасқан. Оның Бергендегі Хааконсверн базасында қосалқы орналасқан жері бар, ол теңіз күштерінің негізгі базасы болып табылады. Жағалау күзеті төрт бірлескен теңіз мектебін пайдаланады: Бергендегі Норвегия теңіз академиясы, Хааконсверндегі RNoMS Tordenskjold, Ставангердегі RNoMS Harald Hårfagre және Бергендегі теңіз офицеріне үміткерлер мектебі. Теңіз күштерінің қалған бөлігінен айырмашылығы, Жағалау күзетінің кейбір кемелері жеке мердігерлерге тиесілі және ішінара олар басқарады. Remøy Management компаниясына Barentshav және Reine кластарындағы төрт кеме тиесілі. Fosnavåg компаниясы кемелерді Жағалау күзетіне жылына 160 миллион норвегиялық кронаға жалға береді. Бұл қазандық пен машина бөлімін күтіп ұстау және жұмыс істеуіне жауапкершілікті қамтиды. Ålesund Fosnavåg Shipping компаниясына тиесілі, ал Nornen класы Remøy Management және Remøy Shipping компанияларына бірлесіп тиесілі. 2012 жылы Жағалау күзеті шамамен 1700 тексеру жүргізіп, олардың шамамен төрттен біріне ескерту берді. Сондай-ақ, 171 іздеу-құтқару операциясына қатысты. Жағалау күзетінің кемелерінде екі экипаж бар, олар теңізде және демалыста кезекпен жұмыс істейді. Бұл флотты тиімді пайдалануға мүмкіндік береді.

Жабдық

Флот он төрт кемеден тұрады; тоғызы Сыртқы жағалау күзетінің құрамында, ал бесі Ішкі жағалау күзетінің құрамында. Жағалау күзетінің өзі ешқандай ұшақтарды пайдаланбайды, олар Корольдік Норвегия әуе күштері (RNoAF) немесе жеке мердігерлермен басқарылады.

Сыртқы жағалау күзетінің кемелері

Жағалау күзеті қазіргі Nordkapp класындағы теңіздегі патрульдік кемелерін әрқайсысы 10 000 тоннадан аспайтын, мұзға төзімділігі жоғары кемелерге алмастыруда. Ян-Майен класының үш жаңа кемесі 57 мм-лік бас қарумен жабдықталған және екі орташа өлшемдегі тікұшаққа дейін сыйымды. Кемелердің жалпы ұзындығы 446 фут, ені 72 фут, суDraftы 20 фут. Ең жоғары жылдамдығы 22 түйін, 60 күндік үздіксіз теңізде жүзу мүмкіндігі және экипажы 100 адамға дейін жетеді. Бірінші кеме, KV Jan Mayen, 2021 жылы Румыниядағы Vard Tulcea кеме жасаушылығында суға түсіріліп, аяқталу үшін Томрефьордтағы Vard Langsten кеме жасаушылығына сүйретілді. Ол 2022 жылдың қараша айында қызметке енгізілді, ал қазан айында құрылысшылардың теңіз сынақтарын бастады. Кеме 2023 жылдың басында тапсырылды. Кластың екінші кемесі KV Bjørnøya 2022 жылдың ақпан-наурыз айларында Vard Langsten кемежайында соңғы жабдықтау үшін Норвегияға ауыстырылды. Ол 2023 жылдың қараша айында Жағалау күзетіне тапсырылды. Үшінші және соңғы кеме, KV Hopen, 2023 жылдың қаңтарында соңғы жабдықтау үшін Норвегияға жіберілді. NoCGV Svalbard (W303) 6,375 тонналық су сыйымдылығына ие және жалпы ұзындығы 48 адамдық экипажбен, Бофорс 57 мм қарумен жабдықталған және екі тікұшақ тасымалдауға қабілетті. Ол негізінен Шпицберген және оны қоршаған суларда қызмет етеді. Жағалау күзеті үш Nordkapp класындағы теңіз патрульдік кемесіне ие: Nordkapp (W320), Senja (W321) және Andenes (W322). Олар негізінен Баренц теңізінде пайдаланылды. Олардың су сыйымдылығы 3,200 тонна, жалпы ұзындығы 74 метр, 50 адамдық экипажбен жұмыс істейді. Олар Бофорс 57 мм қарумен және төрт 20 мм қарумен жабдықталған. Оларда бір тікұшаққа орын бар және екі торпеда түтігі орнатылған. 2022 жылы Nordkapp теңіз күштеріне минаға қарсы күрес командалық рөлінде жұмыс істеуге берілетіні, ал Senja 2021 жылы, Andenes 2023 жылы қызметтен шығарылатыны хабарланды. Barentshav класы үш кемеден тұрады: Barentshav (W340), Bergen (W341) және Sortland (W342). Ескі үлгілермен салыстырғанда, олар мұнай төгілуіне қарсы жабдықтармен жабдықталған. Өрт сөндіру және сүйреу мүмкіндіктерімен толықтырылған олар кеме апаттарына жылдам жауап беру үшін жасалған. Олардың су сыйымдылығы 4,000 тонна, жалпы ұзындығы 82 метр, жылдамдығы 40 адамдық экипажбен, сұйытылған табиғи газбен жұмыс істейді. NoCGV Harstad (W318) негізінен сүйреу кемесі ретінде құрастырылған. Ол мұнай төгілуін басқаруға жақсы жабдықталған және терең суға батып құтқару аппаратын және қашықтан басқарылатын аппараттарды басқаруға арналған. Ол Бофорс 40 мм қарумен жабдықталған. Harstad 3,130 тонналық су сыйымдылығына, 88 метр ұзындығына және 22 адамдық экипажға ие. Ол ерекше қашықтыққа ие және Ян-Майен, Бьорнёя және Хопендегі бекеттерге жанармай жеткізу үшін қолданылады. NoCGV Ålesund (W312) жалпы мақсаттағы теңіз патрульдік кемесі болды. Ол Оңтүстік Норвегияда жұмыс істеді және негізінен Норвегия теңізінде балық шаруашылығын тексеру үшін пайдаланылды. Оның су сыйымдылығы 1,357 тонна, ұзындығы 62 метр, экипажы 20-25 адамды құрайды. Ол Бофорс 40 мм қарумен жабдықталған. Кеме кейіннен қызметтен шығарылды.

The Coast Guard is replacing its existing Nordkapp class offshore patrol vessels with significantly larger ice capable ships, each displacing just under 10,000 tonnes. The three new Jan Mayen class ships are armed with a 57mm main gun and capable of operating up to two medium sized helicopters. The ships have an overall length of 446 feet with a beam of 72 feet and a draft of 20 feet. The maximum speed is 22 knots with more than 60 days endurance and the complement is up to 100 people. The first ship, KV Jan Mayen, was launched by the Vard Tulcea shipyard in Romania in 2021 and towed to the Vard Langsten shipyard in Tomrefjord for completion. She was christened into service in November 2022, having started builder's sea trials in October. The ship was delivered in early 2023. The second ship of the class, KV Bjørnøya, was transferred to Norway for her final fit out at the Vard Langsten yard in February/March 2022. She was delivered to the Coast Guard in November 2023. The third and final ship, KV Hopen, was transferred to Norway for final fit out in January 2023. NoCGV Svalbard (W303) has a displacement of 6,375 tonnes and an overall length of It has a complement of 48, is armed with a Bofors 57 mm gun and can carry two helicopters. It predominantly serves Svalbard and the surrounding waters. The Coast Guard operated three Nordkapp class offshore patrol vessels, Nordkapp (W320), Senja (W321) and Andenes (W322). They were predominantly used in the Barents Sea. They have a displacement of 3,200&tonnes and an overall length of They operate at and have a crew of 50. They are armed with a Bofors 57 mm gun and four 20 mm guns. They have space for one helicopter and are equipped with two torpedo tubes. In 2022, it was indicated that Nordkapp would be transferred to the navy to operate in a mine countermeasures command role while Senja was decommissioned in 2021 and Andenes in 2023. The Barentshav class is made up of three vessels, Barentshav (W340), Bergen (W341) and Sortland (W342). Compared to older models they have been equipped with more extensive oil spill protection equipment. Supplemented with extensive firefighting and towing capabilities, they are built for expedient response for shipwrecking. They have a displacement of 4,000 tonnes, a length overall of and a speed of Powered by liquefied natural gas, they have a crew of 40. NoCGV Harstad (W318) is primarily designed as a tow boat. It is well equipped to handle oil spills and is designed to handle both deep submergence rescue vehicle and remotely controlled vehicles. It is equipped with a Bofors 40 mm gun. Harstad has a displacement of 3,130 tonnes, a length and a crew of 22. It has an exceptional range and is used to refuel the outposts on Jan Mayen, Bjørnøya and Hopen. NoCGV Ålesund (W312) was a general purpose offshore patrol vessel. It operated in Southern Norway and was mostly used for fisheries inspection in the Norwegian Sea. It has a displacement of 1,357 tonnes, is long has a crew of 20 to 25. It was armed with a Bofors 40 mm gun. The vessel has since retired.

Ішкі жағалау күзетінің кемелері

Ішкі жағалау күзетінің бес Норнен класындағы қарауыл кемесі бар: Норнен (W33), Ферма (W331), Хеймдал (W332), Ньорд (W333) және Тор (W334). Олардың сусыруы және жалпы ұзындығы 20 адамдық экипажға арналған бөлімшесі бар және 12,7 мм пулеметпен қаруланған. Олардың дизельді-электр қозғалтқыштары ең жоғары жылдамдықты қамтамасыз етеді.

337 эскадрильясы Жағалау күзеті үшін алты Westland Lynx Mk 86 тікұшағын пайдаланды. Оларды Нордкап классы, Баренцхав классы және Шпицбергенде орналастыруға болады. Олар кемелердің операциялық тиімділігі мен ұмтылуын арттыру үшін қолданылды. Кез келген уақытта кем дегенде екі жағалау күзеті кемесінде екі апталық циклмен Lynx тікұшағы болды. Олар негізінен Тромс, Финнмарк және Баренц теңізінің, соның ішінде Шпицбергеннің жағалауын күзетуге пайдаланылды. Lynx тікұшақтары техникалық проблемаларға тап болды, сондықтан олар көбінесе қызметтен шығарылды. Тікұшақтардың ұшу қашықтығы , ұзындығы және круиздік жылдамдығы бар.

Норвегия Lynx тікұшақтарын NHIndustries NH90 тікұшақтарымен алмастыру процесінде болды. Жалпы 14 тікұшаққа тапсырыс берілді, олардың сегізін жағалау күзеті кемелерімен пайдалану жоспарланған. Ал қалған алтауын Фридтжоф Нансен класындағы фрегаттар пайдаланар еді. Операциялық тұрғыдан алғанда, тікұшақтардың ұзындығы , круиздік жылдамдығы жоғары және ұшу қашықтығы жақсартылған.

2022 жылдың маусым айында Норвегияның қорғаныс министрі Норвегияның қорғаныс материалдары агенттігіне NHI келісімшарт міндеттемелерін орындамағандықтан NH90 келісімшартын тоқтату тапсырмасы берілгенін және NH90 тікұшақтары дереу қызметтен алынғанын мәлімдеді. 2023 жылы Норвегия 6 MH 60R тікұшағын сатып алу туралы хабарлады. Бастапқыда тікұшақтар жағалау күзетімен бірге қолданылатын болды, бірақ олар су астына қарсы операцияларға дайындалатын еді.

Алдыңғылар

1905 жылы Норвегия мен Швеция арасындағы одақтың таратылуынан кейін Норвегияның аумақтық суларында балық аулауға қол жеткізу мәселесі бойынша пікірталас туды. Басты мәселе – шведтердің Норвегия суларында балық аулауы болды. Норвегия 1906 жылы аумақтық суларын жариялап, әскери-теңіз күштеріне осы суларда балық аулайтын кез келген шетелдік кемелерге қарсы шаралар қабылдауды тапсырды. Келесі жылы британдық балықшылар Финнмарк жағалауында балық аулауды бастады. Балық шаруашылығы инспекциясы сол кезде қарусыз кемеге ие болды, бірақ әскери-теңіз күштерінен көмек сұрады. Eidsvold және Heimdal кемелері көмекке жіберілді. 1911 жылы Варангерфьорденнің сыртында британдық траулерлік кеме тұңғыш рет ұсталды. Бұл жұмыс маусымдық сипатта болды және Қорғаныс министрлігі мен Балық шаруашылығы министрлігінің бірлескен қаржыландыруымен жүзеге асырылды. 1914 жылдан бастап ол толығымен әскери қаржыландырылатын операцияға айналды. Кейіннен Farm және Valkyrje кемелері де қатысты. 1924 жылдан бастап Майкл Сарс та осы жұмыстарға тартылды. 1930 жылы алғашқы арнайы жағалау күзет кемесі – Fridtjof Nansen қолданысқа енгізілді. 1937 жылдан бастап оған екі кішкентай кеме – Nordkapp және Senja көмектесті. Осы аралықта заңсыз балық аулауды анықтау үшін тыңдау бағдарламасы құрылды. 1940 жылы Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Nordkapp-тан басқа барлық кемелер батып кетті, бірақ Senja көтеріліп, жөнделді. Соғыс аяқталғаннан кейін балық шаруашылығын қадағалау қызметі қайта ұйымдастырылды. Арктикалық конвойлерге қатысқан бірнеше кит аулау кемелері бақылау кемелері ретінде пайдаланылды, ал әскери-теңіз күштері миналарды тазалауға көшті. Қадағалауды Flower класындағы корветтер күшейтті. 1956 жылы үш қолданылған River класындағы фрегат қолданысқа енгізілді, бұл Nordkapp-ты 1956 жылы, ал Senja-ны екі жылдан кейін қолданыстан шығаруға мүмкіндік берді. Корветтер, кейіннен фрегаттар балық аулау инспекциясы және соғысқа дайындық үшін пайдаланылды. Осылайша, олардың операциялық шығындары жоғары болды, тиімділігі төмен еді және көптеген мерзімі өткен әскерлерге тәуелді болды. 1958 жылы Балық шаруашылығы министрлігі ұйымдастыру мәселелерін қарастыру үшін комиссия құрды, ол инспекцияның әскери іс болуын қажет деп шешті. Бұл үш эскадрильядан тұратын Әскери балық шаруашылығын қадағалау құрылуына әкелді. Олардың екеуі Солтүстік және Батыс Норвегиядағы Әскери-теңіз командаларына бағынышты болды, ал үшіншісі Ослофьорд аймағындағы Осло кеңсесіне бағынды. Осы уақытта жаңа типтегі патрульдік кемелерді жоспарлау жұмыстары басталды, нәтижесінде 1962 және 1963 жылдары Farm класындағы патрульдік кемелер қолданысқа енгізілді. 1964 жылы олар қолданылған азаматтық Andenes класындағы патрульдік кемелермен толықтырылды.

Following the dissolution of the union between Norway and Sweden in 1905 there arose a debate concerning access to fishing in Norwegian territorial waters. The predominant concern was that Swedes were fishing in Norwegian waters. Norway declared a territorial water in 1906 and instructed the navy to take action against any foreign vessels fishing in those waters. The following year British fishing vessels started fishing along the coast of Finnmark. The fisheries inspection had an unarmed ship at the time, but asked for navy support. Eidsvold and Heimdal the following year was dispatched to aid. The first arrest of a foreign vessel took place in 1911 of a British trawler outside Varangerfjorden. The work was seasonal and was jointly financed by the Ministry of Defence and the Ministry of Fisheries. From 1914 it was entirely a military funded operation. Later ships to participate were Farm and Valkyrje. From 1924 Michael Sars also participated in this work. The first dedicated coast guard vessel, Fridtjof Nansen, was commissioned in 1930. From 1937 it was supported by two smaller vessels, Nordkapp and Senja. Meanwhile, an espionage program was established to better locate illegal fisheries. All but Nordkapp were sunk in 1940 as part of the Second World War, although Senja was raised and repaired. After the end of the war, the fisheries surveillance services were reorganized. A number of whaling ships which had participated in the Arctic convoys were put into use as surveillance vessels while the navy focused on minesweeping. The surveillance was supplemented with Flower class corvettes. Three used River class frigates were taken into use in 1956, allowing Nordkapp to be decommissioned in 1956 and Senja two years later. The corvettes and later the frigates were used both for fisheries inspection and held in readiness for war. They, therefore, incurred high operational costs, were inefficient and had a large degree of conscripts. The Ministry of Fisheries appointed a committee in 1958 to consider the organization, and it concluded that the inspections should be a military affair. This led to the establishment of the Military Fisheries Surveillance, which consisted of three squadrons. Two were subordinate to the Navy Commands in Northern and Western Norway, respectively, while the third, serving the Oslofjord, was subordinate to the Oslo office. Meanwhile, work started on planning a new class of patrol vessels, which resulted in the commissioning of the Farm class patrol vessel in 1962 and 1963. They were supplemented in 1964 by the used civilian Andenes class patrol vessels.

Құру

Норвегия 1961 жылдың 1 қыркүйегінен бастап балық аулау аймағын кеңейтті, бірақ аумақтық сулардың бұрынғы анықтамасын сақтап қалды. Бұл Норвегияның Біріккен Ұлттар Ұйымының Теңіз құқығы жөніндегі конвенциясына қатысуынан кейін болды, онда мұндай тәсілге қолдау артып келеді. Норвегия 1959 жылы Солтүстік-Шығыс Атлантикалық балық шаруашылығы комиссиясына қосылды, ол 1970 жылдан бастап күшіне енді. Бұл Еуропалық Солтүстік Атлантиканың көп бөлігінде балық аулауға ортақ ережелер белгіледі және инспекциялық тәртіптерді біркелкілендірді. Бақылау кемелері балық аулау маусымында тексерулер жүргізіп, көбінесе тым кішкентай торлы шет елдік кемелерді ұстады. Дегенмен, флоттың тапсырмаға лайықты болмауына байланысты көп кеме тексерілмеді. Бұл мәселе 1973 жылы Парламентте талқыланды. Қарастылас елдермен келіссөздерден кейін, траулерлерге тыйым салынған аймақтар құрылды. Норвегия ЕЭЗ-ді қамтамасыз ету үшін халықаралық келісімдерге жету жөніндегі жұмысын жалғастырды, оған Йенс Эвенсен жетекшілік етті. Осы жұмыстармен қатар үкімет балық шаруашылығын бақылау үшін жаңа ұйымды қарастыруды бастады. Торвальд Столтенберг басқарған Столтенберг комиссиясы 1974 жылдың сәуір айында құрылып, 1975 жылдың маусымында есебін жариялады. Норвегияда әскери күштерді азаматтарға қарсы қолдануға қарсы күшті теріс көзқарас қалыптасқан. Әскери балық шаруашылығын бақылау – бұл сирек ерекшеліктердің бірі болды. Азаматтық агенттік, интеграцияланған модельді сақтап қалу және әртүрлі бөлімдерден құралған виртуалды жағалау күзеті сияқты бірнеше ұйымдастыру модельдері қабылданбады. Оның орнына комиссия жағалау күзетін әскери-теңіз күштеріне бағынған жеке бөлімше ретінде ұйымдастыруды ұсынды. Маңызды аргумент – оперативтік штаб пен теңіз базалары сияқты қызметтердің қайталануын болдырмау. Сонымен қатар, жағалау күзеті суверенитетті бекіту үшін әскери күш ретінде әрекет ете алатын еді. Жағалау күзеті бастапқыда екі эскадрильядан құралды. Солтүстік Норвегиядағы гарнизон орналасқан жері қызу саяси пікірталыс тудырды. Йохан Йорген Холст басқарған комиссия Рамсунд, Сортланд немесе Харстадты ұсынды, ал Парламентте біріншісі көпшілік дауыс алды. Үкімет комиссия есебін орындап, 1977 жылдың 1 сәуірінде Норвегияның жағалау күзетін құрды. Осы кезде Солтүстік Норвегияда жағалау күзетінің он кемесі болды, сонымен қатар маусымдық флоты отызға дейін кішкентай, азаматтық кемелерден тұратын. Оңтүстік Норвегияда төрт кеме жалға алынып пайдаланылды. Үкімет құрылысты 1,4 миллиард норвегиялық кронамен (NOK) қаржылады, оның 1,2 миллиарды жаңа кемелерге жұмсалмақ еді. 333-эскадрилья үшін екі жаңа P 3B Orion ұшағы сатып алынды және жағалау күзеті оларды теңізде бақылау үшін пайдалану үшін сағаттық төлем жасады. Жаңа агенттік үш жаңа тікұшаққа қабілетті оффшорлық патрульдік кемелерді алды, олар Nordkapp класынан болатын. Бұл кемелер 1981 және 1982 жылдары жеткізілді. 1970 жылдардың екінші жартысында қандай тікұшақты сатып алу керектігі талқыланды. Үкімет комиссиясы Sikorsky SH 60 Seahawk-ты ұсынды, бірақ Westland Lynx жылдам жеткізілуі және төмен бағасы үшін таңдалды. Алты Lynx тікұшағын басқару үшін 337-эскадрилья құрылды және 1983 жылы іске қосылды. Анденес класы зейнеткерлікке шықты, ал Farm класының кемелері қайта жаңартылып, қызметте қалды.

Norway extended its fisheries zone to from 1 September 1961, although it kept the old definition of territorial waters. This followed Norway's participation in the United Nations Convention on the Law of the Sea, where there was a growing consensus for such an approach. Norway signed the North East Atlantic Fisheries Commission in 1959, which took effect from 1970. This established common rules for fisheries within large parts of the European North Atlantic and standardized the inspection regimes. The surveillance ships carried out inspections during the fishing season and regularly caught foreign vessels using too small mesh size. However, few vessels were controlled due to the fleet's lack of suitability for the task. The issue was discussed in Parliament in 1973. After negotiations with the neighboring countries, a series of trawler free zones were established. Norway continued to work towards international agreements to secure an EEZ, led by Jens Evensen. Parallel with this work the government started considering a new organization for the fisheries surveillance. The Stoltenberg Commission, led by Thorvald Stoltenberg, was appointed in April 1974 and published its report in June 1975. In Norway there has traditionally been a strong negative sentiment against allowing military forces to be used against civilians. The Military Fisheries Surveillance represented one of very few exceptions. Several organizational models were discarded, including a civilian agency, a continuation of an integrated model and a virtual coast guard made up of units from various branches. Instead the commission proposed that the coast guard be organized as a separate unit under the navy. An important argument was to avoid duplicating services, such as an operative headquarter and naval bases. Meanwhile, the coast guard could act as a military presence to assert sovereignty. The Coast Guard was originally organized with two squadrons. The location of the garrison for Northern Norway became a heated political debate. A commission led by Johan Jørgen Holst recommended either Ramsund, Sortland or Harstad, and the former received the majority vote in Parliament. The government followed up on the commission's report and established the Norwegian Coast Guard on 1 April 1977. At this time the Coast Guard had ten vessels in Northern Norway in addition to a seasonal fleet of up to thirty smaller, civilian vessels. Four vessels, all rented, were used in Southern Norway. The government funded the establishment with 1.4 billion Norwegian krone (NOK), of which 1.2 billion was to be used for new ships. Two new P 3B Orions were bought for the 333 Squadron and the Coast Guard paid an hourly lease for their use in maritime surveillance. The new agency received three new helicopter capable offshore patrol vessels, the Nordkapp class. These were delivered in 1981 and 1982. During the second half of the 1970s there was a discussion as to which helicopter should be procured. A government commission recommended the Sikorsky SH 60 Seahawk, but the Westland Lynx was eventually preferred due to faster delivery and lower price. To operate the six Lynxes, the 337 Squadron was established and became operational in 1983. The Andenes class was retired, while the Farm class vessels were rebuilt and remained in service.

Алғашқы операциялар

1980 жылдары Жағалау күзеті балық шаруашылығын қадағалауға жұмысын шоғырландырды. Бұл жұмыстың басты бөлігі Ян-Майен мен Шпицберген айналасындағы балық шаруашылығын қорғау аймақтарын тексеруден тұрды. Осы жерде кеңестік, кейін испандық балық аулау кемелері белсенді қатысушылар болды. Жағалау күзеті ауланған балықтың мөлшерін бағалауда маңызды рөл атқарды. Көп жағдайда, егер ол сәйкессіздіктерді анықтаса, агенттік ескертулер берді. 1988 жылы 1273 тексеру жүргізілді, оның 21-і тәркілеумен, ал 16-сы туралы хабарланды. Дегенмен, 268 жағдайда жазбаша ескертулер, ал 106 жағдайда ауызша ескертулер берілді. Andenes Pro Mare ғылыми-зерттеу бағдарламасы аясында Антарктикаға 1984–85 және 1989–90 жылдары екі зерттеу экспедициясын жүргізді. Сондай-ақ, ол Дроннинг Мод жері мен Уэдделл теңізіне қатысты аумақтық талаптарды белгілеу үшін де пайдаланылды. Andenes Норвегияның қатысуы ретінде Перс шығанағындағы соғысқа да қатысты, Дания Корольдік теңіз күштерінің Olfert Fischer фрегатының қолдау кемесі ретінде қызмет етті. 1990 жылдары балық қорларының азаюы салдарынан бұзушылықтарға қатысты талаптар қатаңдатылды. Сонымен қатар, көрші елдермен ынтымақтастық жақсарды. 1991 жылы Гренландиялық балықшылар балық шаруашылығын қорғау аймақтарында балық аулауды бастады. Гренландия Баренц теңізіндегі Норвегия және Ресей қорларын басқаруға келісімін бергені үшін Гренландияға квоталар берілді. Бұл тек қана жанжалды шиедірді, 1993 жылдан бастап Исландия да балық аулауға қосылды. Олар қорғау аймағының Свалбард шартына сәйкес жарамсыз екенін мәлімдеді. Мәселе 1994 жылдың 5 тамызында Сенья исландиялық траулерді ұстаған кезде өршіді. 1997 жылы Жағалау күзеті 2192 тексеру жүргізіп, 566 ескерту берді және 18 кемені ұстады. 1993 жылы кит аулау басталғаннан кейін, Жағалау күзеті Greenpeace және Sea Shepherd ұйымдарының кемелерімен бірнеше қақтығыстарға қатысты. Соңғысымен болған жанжал 1994 жылы Andenes пен Whales Forever арасындағы соқтығыспен аяқталды. Осы оқиғадан кейін кит аулауға қарсы белсенділердің күшті қауіп көрсетуі азайды.

Қолданылу аясының өзгеруі

Салқын соғыс аяқталғаннан кейін Жағалау күзетінің өкілеттіктері жөнінде пікірталас туды. Ресейден келетін қауіп-қатер азайғандықтан, Теңіз күштері Жағалау күзетінің әскери рөлін азайтуға шешім қабылдады. Бұл Норвегия флотына және жағалау артиллериясына оқу-жаттығуларға көбірек назар аударуға, ал Жағалау күзетіне – негізгі міндеттеріне толыққанды ден қоюға мүмкіндік берді. Жаңа мемлекеттік басқару тенденциясына сәйкес, үкімет Жағалау күзеті қызметтері үшін пайдаланушы төлемін енгізуге ынта білдірді. Бұл JCRR сияқты әртүрлі азаматтық мекемелердің Жағалау күзеті қызметтері үшін төлем жасауына әкелді. Теңіз күштері Жағалау күзетінің маңызды рөлі – тұрақты болуы екенін, ал SAR миссияларына қатысудың маржинальдық шығындары төмен болғандықтан, қызметтер үшін төлем жасау оның тиімділігін төмендетуі мүмкін екенін мәлімдеді. Ақырында пайдаланушы төлемінен бас тартылды. 1980-жылдардың соңында L-3B Orion ұшақтары ескірген болатын. Сондықтан бес ұшақ Испания Әуе күштеріне сатылды. Екеуі L-3N стандартына жаңартылды және тағы төрт жаңа N үлгісі сатып алынды. Жағалау күзетінің көптеген кемелері меншікке алынбаған, жалға алынған. Бұл әскери балық шаруашылығын қадағалау тәжірибесін жалғастырды. Бастапқыда олар қысқа мерзімді келісімшарттар бойынша берілді, бірақ 1994 жылдан бастап он жылдық келісімшарттар қолданыла бастады. Бұл келісім аясында екі жаңа ірі кеме – NoCGV Ålesund және NoCGV Tromsø салынды. Олар Жағалау күзетінің талаптарына сәйкес салынды және мұнай төгілуін басқаруға арналған жабдықтармен жабдықталды. 1990-жылдардың ортасында Жағалау күзетінде үлкен қайта құру жүргізілді. Бұрынғы қызметтер Сыртқы Жағалау күзетіне (Ytre Kystvakt, YKV) айналды, ал аумақтық суларды патрульдеу үшін жаңа Ішкі Жағалау күзеті (Indre Kystvakt, IKV) құрылды. Соңғысы әрқайсысына бір кеме бекітілген жеті патрульдік аймаққа негізделген. 1997 жылы Жағалау күзеті заңы қабылданды және 1999 жылы күшіне енді. Бұл Норвегия флоты мен жағалау артиллериясының бір жағынан, ал Жағалау күзетінің екінші жағынан рөлдерін нақты бөлуді білдірді. Мақсаты – Жағалау күзеті мен басқа да азаматтық іздеу-құтқару мекемелерінің өзара әрекеттесуін жақсарту болды. Ресеймен қарым-қатынас күрделі болды. 1993 жылы Норвегия және Ресейдің Жағалау күзеттері Сортландта бірлескен конференция өткізді, содан бері байланыс жеңілдеді және бірнеше жоғары деңгейдегі конференциялар өтті. Баренц теңізінде балық шаруашылығын басқару Норвегия мен Ресейдің Бірлескен балық шаруашылығы комиссиясының қарауында. 2000-жылдардың басында жағдай ушықты. 2002 жылы ресейлік инспекторлар норвегиялықтар тексеріп жатқанда ресейлік кемеге өтті. Үш жылдан кейін «Электрон» норвегиялық инспекторлармен бірге қашып кетті. «Свалбард» 2002 жылы Жағалау күзетінің алғашқы мұзды үзуге арналған кемесі ретінде қолданысқа енгізілді. Ішкі Жағалау күзеті үшін бес Nornen кластық патрульдік кеме 2007 және 2008 жылдары қолданысқа енгізілді. «Харстад» кемесі 2009 жылы қолданысқа енгізілді, содан кейін Сыртқы Жағалау күзеті үшін Barentshav кластық үш кеме салынды. Норвегия 2001 жылы 14 NH90 тікұшағына тапсырыс берді. Олардың сегізі Жағалау күзетіне, ал алтауы Fridtjof Nansen кластық фрегаттарға берілді. Алайда, алғашқы тікұшақ 2011 жылдың қарашасында ғана жеткізілді және 2014 жылға дейін Жағалау күзетінің үлгілері аяқталған жоқ. 2012 жылдан бастап Жағалау күзеті қайта ұйымдастырылды. Жаңа орналасқан жеріне байланысты туған даулардан кейін екі эскадрилья таратылды. Жаңа құрылымның бас кеңсесі Сортланд теңіз базасында орналасқан. Бұл барлық қызметкерлерге, бұрын Ослодағы Акершюс бекінісіндегі басқару орталығында және Сортланд пен Хаконсверндегі эскадрильяларда орналасқандарға бір орында болуға мүмкіндік берді. Барлық кемелер кейіннен Сортландты өздерінің бас порты ретінде тіркелді, бірақ Оңтүстік Норвегияда орналасқандар Хаконсвернді база ретінде пайдалануын жалғастырды. Әскери-теңіз күзеті 2010 жылы Reine кластық екі патрульдік кемеге тапсырыс берді. Олардың бірі 2013 жылы Жағалау күзетіне берілді. Жаңа май құюшы HNoMS Maud кемесінің кешігуіне байланысты Reine кластық екі патрульдік кеменің де әскери-теңіз күштеріне көмекші кемелер ретінде берілуі туралы шешім қабылданды.

Following the end of the Cold War there arose a debate regarding the Coast Guards scope. With a diminishing threat from Russia, the navy decided that it would downplay the military role of the Coast Guard. This would allow the Norwegian Fleet and the Coastal Artillery to focus on training while the Coast Guard would focus entirely on its core tasks. In line with the trend of new public management, the government was eager to introduce user payment for the Coast Guard. This would have involved the various civilian agencies, such as the JCRRs, having to pay for Coast Guard services. The Navy argued that a key role of the Coast Guard was a constant presence and that invoicing for use would decrease its efficiency since it had low marginal costs with participating in SAR missions. In the end user payment was abandoned. By the late 1980s the L 3B Orions were becoming obsolete. Five were therefore sold to the Spanish Air Force. Two were upgraded to the L 3N standard and four more new N variants were bought. Most Coast Guard ships have been leased instead of owned. This was a continuation of the practice of the Military Fisheries Surveillance. At first, these were issued on short term contracts, but from 1994 ten year contracts were used instead. As part of this arrangement two new major ships were built, NoCGV Ålesund and NoCGV Tromsø. They were built based on specifications from the Coast Guard and included equipment for handling oil spills. The Coast Guard underwent a major restructuring in the mid 1990s. The former services became the Outer Coast Guard (Ytre Kysvakt, YKV) while a new Inner Coast Guard (Indre Kystvakt, IKV) was established to patrol the territorial waters. The latter was based on seven patrol areas, each assigned one vessel. A new Coast Guard Act was passed in 1997 and took effect in 1999. This involved a clearer division of roles between the Norwegian Fleet and Coastal Artillery on the one hand, and the Coast Guard on the other. The goal was to allow for closer integration of the Coast Guard and other civilian search and rescue agencies. The relationship with Russia was complicated. In 1993 the Norwegian and Russian Coast Guard held a common conference in Sortland and since communication has eased and several top level conferences have been held. Management in the Barents Sea is subordinate to the Joint Norwegian–Russian Fisheries Commission. Issues escalated in the early 2000s. In 2002 Russian inspectors boarded a Russian ship while it was being inspected by Norwegians. Three years later Elektron ran off with Norwegian inspectors on board. Svalbard was commissioned in 2002 as the first icebreaking vessel of the Coast Guard. For the Inner Coast Guard, five Nornen class patrol vessels were commissioned in 2007 and 2008. Harstad was commissioned in 2009 and was followed up with the tree vessels in the Barentshav class for the Outer Coast Guard. Norway ordered fourteen NH90s in 2001. Eight of these were designated to the Coast Guard, while six will be used on the Fridtjof Nansen class frigates. However, the first helicopter was not delivered until November 2011 and as of 2014 no Coast Guard variants have been completed. The Coast Guard was reorganized from 2012. After a controversy regarding the new location, the two squadrons were disbanded. The new structure has its head office at Sortland Naval Base. This allows all staff, previously with a command at Akershus Fortress in Oslo and the squadrons at Sortland and Haakonsvern to be co located. All ships were subsequently re registered with Sortland as their home port, although those based in Southern Norway retain use of Haakonsvern as their base. The Naval Home Guard commissioned two Reine class patrol vessels in 2010. One of these were transferred to the Coast Guard in 2013. Due to delays on the new replenishment oiler HNoMS Maud it was decided that both Reine class patrol vessels would be transferred to the navy as auxiliary ships.