Кіріспе
Джон Фредерик Коллинз (20 шілде 1919 – 23 қараша 1995) – 1960 жылдан 1968 жылға дейін Бостон қаласының әкімі болған американдық заңгер. Коллинз 1947 жылдан 1955 жылға дейін Массачусетс штатының заң шығарушы органында қызмет еткен заңгер болды. 1955 жылы болған полиомиелит эпидемиясы кезінде ол және оның балалары ауруға шалдықты. Өмірінің соңына дейін оған дөңгелек кресло мен таяқ қажет болды. Көтеріліп, жартылай сауыққаннан кейін, ол 1959 жылы мэрлікке үміткер болып, басылмаған кандидат ретінде көзге түсті. Өзін жемқор "саяси машинадан" тыс адам ретінде көрсетіп, сайлауда жеңіске жетті. Әкім ретінде Коллинз ең көп еске алынатыны – Эдвард Дж. Лог пен Бостонды қайта құру басқармасы бастаған, Бостон қаласындағы бизнесті жаңғыртуға әкелген ауқымды қалалық қайта құру бағдарламасы. Қаланың теңіз жағалауы кейінгі онжылдықтардағы бизнес пен туризмге қолайлы ауданға айнала бастады. Оның іс-әрекеттерін елдің әртүрлі аймандарындағы қала жоспарлаушылар үлгі етті, ал бұл науқанды кейінгі әкімдер Бостонның халқының азаймауына себеп болды деп есептеді. Мандаттың екінші кезеңінде Коллинз 1966 жылғы Массачусетс штатындағы АҚШ Сенаты сайлауының Демократиялық партиясының ішкі сайлауында сәтсіздікке ұшырады. Саясаттан кеткеннен кейін, ол қонақ лектор және профессор болып жұмыс істеді.
John Frederick Collins (July 20, 1919 – November 23, 1995) was an American lawyer who served as the mayor of Boston from 1960 to 1968. Collins was a lawyer who served in the Massachusetts Legislature from 1947 to 1955. He and his children caught polio during a 1955 outbreak. He was reliant on a wheelchair and crutches the rest of his life. After partially recovering, he ran for mayor in 1959 as an underdog. He successfully portrayed himself as outside corrupt "machine politics" and was elected. As mayor, Collins is most remembered for a massive urban redevelopment program, which was spearheaded by Edward J. Logue and the Boston Redevelopment Authority and led to a rejuvenation of business in Boston. The city's seafront began changing into the business and tourist friendly district seen in later decades. His actions were emulated by urban planners around the country, and the campaign was credited by later mayors as ensuring that Boston did not continue shrinking. Later in his second term, Collins made an unsuccessful run in the Democratic primary of the 1966 United States Senate election in Massachusetts. After leaving politics, he worked as a visiting professor and lecturer.
Ерте өмір
Джон Коллинз 1919 жылғы 20 шілдеде Роксбериде ирландтық католик отбасында дүниеге келді. Оның әкесі, Фредерик "Скитс" Коллинз, Бостон жоғары темір жолында механик болып жұмыс істеді. Коллинз Роксбери Мемориалдық орта мектебін бітірді, ал 1941 жылы Саффолк университетінің құқық мектебін бітірді. Ол Колумб рыцарларының мүшесі болды. 1946 жылы Коллинз заңгерлік қызметінде танысқан Мэри Патрисия Куннифке үйленді. Кейіннен ол полиомиелит салдарынан қабілетсіз болған Коллинз үшін сайлау науқаны жүргізді. Олардың төрт баласы болды.
Алғашқы саяси мансап
1947 жылы Коллинз Массачусетс штатының Өкілдер палатасына, ал 1950 жылы Массачусетс штатының Сенатына сайланды. Ол кеңеске сайланды және келесі жылы Саффолк округінің Мұрагерлік тіркешісі болып тағайындалды. Коллинз "саяси мансапты тоқтату" ұранымен сайлауға түсті және оны кез келген саяси күштен тәуелсіз деп есептеді. 1963 жылы Коллинз қалалық кеңесші Габриэль Пьемонтты оңай жеңіп, қайта сайланды. 1966 жылы "Бостон глобусы" газеті жүргізген сауалнама Коллинз әкімшілігінің қалаларды жаңарту саясатына наразылықты көрсетті.
Қалалық жаңғыру
Коллинз қаржылық қиындыққа тап болған қаланы мұра етті. Бостондағы жылжымайтын мүлік салығы Нью-Йорк пен Чикагодағыдан екі есе жоғары болды, тіпті қаланың салық базасы төмендеп бара жатқан кезде де. Коллинз жергілікті бизнес лидерлерінің тобымен тығыз қарым-қатынас орнатты, сегіз жылдық қызметінің бес жылында салықты төмендетті және қалалық басқаруға бюджеттік кесімдер енгізді. Коллинз әкімшілігі қала орталығын қайта жаңартуға баса назар аударды: Коллинз қала құрылысы жөніндегі сарапшы Эдвард Дж. Логты (бұрын Нью-Хейвенді қайта жаңарту агенттігінің басшысы болған) Бостонға Бостонды қайта жаңарту басқармасын басқару үшін шақырды, ал Коллинз әкімшілігі Пруденциал орталығы мен Үкімет орталығының құрылысын қадағалады. Коллинз 1954 жылы Массачусетс штатының бас прокуроры лауазымына сайлауда жеңіліске ұшырағанда, 1929 жылдан бері қала көкжиегінде тек бір ғана жеке кеңсе ғимараты пайда болды. Қаланың бес тұрғын үйінің бірі тозығы жеткен немесе нашарлап бара жатқан деп танылды, ал қала ірі қалалардың арасында жаңа құрылыс жұмыстарының ең төмен деңгейін көрсетті. Қаланың өсіп келе жатқан жалғыз салалары – мемлекеттік басқару және университеттер (салық базасының тарылуына себепкер болды), сондай-ақ қалада АҚШ-тың кез келген ірі қаласына қарағанда бір тұрғынға шаққандағы муниципалды қызметкерлердің саны жоғары болды. Қаланы жаңарту шаралары қаланың 3223 акр жерін қамтиды, қалалық бизнес қауымдастығы үшін жоғары табыс әкелді және 1970 жылдарға қарай Бостонды АҚШ-тағы төртінші ірі орталық бизнес ауданы кеңсе кеңістігіне ие етуге және құрылыс қарқынының ең жоғары деңгейіне жеткізді. Дегенмен, Коллинстің бюджеттік басымдықтары қала орталығынан тыс жерлердегі қалалық қызметтердің, әсіресе тұрғын үй аудандарындағы саябақтардың, ойын алаңдарының және мектептердің азаюына әкелді, нәтижесінде кедей қара және ақ халықтар жалдау төлемдері жоғары аудандарға көшірілді. 1965 жылдың наурыз айында Ұлттық салық қауымдастығы Бостон қаласында 1960 жылдың 1 қаңтарынан 1964 жылдың 31 наурызына дейін сатылған 13 769 мүліктің салық бағалау тәжірибесін зерттеді. Зерттеу нәтижесінде 1962 жылы Роксбери ауданындағы мүліктің бағасы нарықтық құнының 68 пайызын, ал Батыс Роксберидегі мүліктің бағасы нарықтық құнының 41 пайызын құрады. Зерттеушілер бұл айырмашылыққа нәсілдік емес түсіндірме таба алмады. 1963 жылы қалалық басқару Сколлей алаңында жаңа қалалық әкімшілік ғимараты мен алаңның құрылысын бастады. Сол жылы Коллинз және Эдвард Лог қаладағы жинақ банктерінің, кооперативтердің, федералды және мемлекеттік жинақ-несие қауымдастықтарының консорциумын құрыстырды, ол «Бостон банктерінің қалалық жаңарту тобы» (B BURG) деп аталды. Бұл топ Роксберидегі Дадли сквері маңындағы Вашингтон паркінде 5,25%-дан төмен пайызбен Федералды тұрғын үй басқармасының (FHA) кепілдігімен 2,5 миллион долларлық тұрғын үйді жөндеу және иеленуге несие берді. 1968 жылдан 1970 жылға дейін B BURG Dorchester, Roxbury және Mattapan аудандарындағы Blue Hill Avenue бойындағы «қызыл сызық» санақ учаскелерін қайта қарады. 1960 жылдардың ортасында Саффолк Франклин жинақ банкінің (B BURG мүшесі) вице-президенті Карл Эрикссон Оңтүстік Аймақтағы ақ мамандарға несие беруді бастады, бұл ондаған жылдар бойы жергілікті қара халықтың Солтүстік Дорчестерге көшірілуіне әкелді. 1964 жылы Нәсілдік теңдік конгресі (CORE) қаланың алғашқы жалға беру ереуіліне 21 қара нәсілді отбасын ұйымдастырды, ал 1965 жылы CORE штаттық және қалалық құрылыс кодекстерін бұза отырып, қаладағы мүлік иелерінің тізімін таратты. 1967 жылдың жазында FHA атқарушы көмекші комиссары Эдвин Г. Каллахан Роксберидегі 2000 бірлік тұрғын үйді жөндеу бағдарламасы – «Бостонды жаңарту бағдарламасы» (BURP) бойынша жарамдылық сапарына шықты. 1967 жылдың 3 желтоқсанында Роксберидегі Фридом Хауста өткен баспасөз конференциясында АҚШ-тың тұрғын үй және қала құрылысы министрі Роберт С. Уивер 24,5 миллион долларлық бағдарламаны жариялады. 1968 жылдың 20 наурызында Бостондық Селтикс командасының шабуылшысы Том Сандерс жергілікті энергетикалық бизнес атқарушысы Эли Голдстон бастаған іздестіруге жауап ретінде құрылған тұрғын үйді дамыту тобы «Сандерс Ассошиэйтедс» үшін Бостонды жаңарту бағдарламасы (BURP) арқылы 996 000 долларлық FHA міндеттемесі қабылданды. Роксберидегі 83 бірлікті жөндеу үшін жергілікті қоғамдық белсенділер (соның ішінде Мел Кинг) BURP-ді жеткілікті қоғамдық бақылаудың және нәсілдік теңдіктің болмауы үшін сынады.
Қоғамдық тұрғын үй
1962 жылдың мамыр айында Бостондық NAACP президенті Мелнеа Касс Массачусетс дискриминацияға қарсы комиссиясына ресми шағымдама жолдап, қаладағы мемлекеттік тұрғын үйлерде жүйелі кемсітушілік орын алғанын мәлімдеді. Ол Мишн Хилл кеңейтім жобасы 1957 жылы 314 ақ емес отбасыдан 1961 жылы 572 бірлікке 492 ақ емес отбасыға дейін өскенін, ал Мишн Хилл жобасы толығымен ақ тұрғындардан құралғанын атап көрсетті. Сол жылы азаматтық құқықтар қозғалысының сотқа берген талабы бойынша, 1941 жылдан бері қалалық билік тек ақ нәсілділерге арналған деп белгіленген Батыс Бродвей тұрғын үй кешені бөлінуден құтылды. 1950 жылы Массачусетс штатының 156-шы жалпы соты тұрғын үй саласындағы нәсілдік кемсітушілікке және бөлінуге тыйым салатын заң қабылдағанына қарамастан, Мемлекеттік тұрғын үй басқармасының ережелеріне сәйкес, мемлекеттік тұрғын үй басқармасы жобаны интеграцияланған деп жариялауға құқылы болды, тіпті онда бір ғана ақ емес тұрғын болса да. 1962 жылдың қыркүйегінде отбасыларға арналған 25 мемлекеттік тұрғын үй кешенінің 17-сі және барлық 5 қарттарға арналған кешендер 99 пайыз ақ тұрғындардан тұрды, ал қалған 8 отбасылық кешеннің 4-і 93 пайыз ақ емес тұрғындардан тұрды, ал қалған 4-і Роксбери, Саут-Энд, Жамайка жазығы және Колумбия Пойнт аймақтарында орналасқан. Колумбия Пойнт кешені 1953 жылы алғаш ашылғанда, тұрғындардың 90 пайыздан астамы ақ нәсілді болса, қара нәсілді отбасылар шамамен 7 пайызды құрады. Бірақ 1960 жылдардың басында ақ нәсілді отбасылар онда тұруға бас тарта бастады, ал Бостондық тұрғын үй басқармасы (BHA) Оңтүстік Бостондағы кешендерді оларға қалдырып, қара нәсілді отбасыларды Колумбия Пойнтқа көшірді. Сондай-ақ, 1962 жылдың қыркүйегінде қалалық федералды қаржыландырылатын кешендерде бөлінушілік кеңінен орын алды. 3686 мемлекеттік қаржыландырылатын бірліктердің тек 129-ы ақ нәсілділермен толтырылса, мемлекеттік қолдау алған бірліктердегі ақ емес тұрғындардың үштен екісі Ленокс көшесіндегі кешендерге іргелес орналасқан қара нәсілділердің толық құрамынан тұрды. 1962 жылдың 20 қарашасында президент Кеннеди АҚШ-тағы федералды қаржыландырылатын субсидияланған тұрғын үйлерде нәсілдік кемсітушіліктің алдын алуды талап ететін 11063-ші жарлыққа қол қойды. 1963 жылдың 28 ақпанында Коллинз Ақ үйінде президент Кеннедимен кездесті. Қаланың мемлекеттік тұрғын үй кешендеріндегі бөлінушілікті сақтап қалуға күш жібергеніне қарамастан, Коллинз 1963 жылдың мамыр айында Эдвард Логтың Бостонды қайта құру басқармасының орынбасары Эллис Эшті BHA әкімшісінің міндетін атқарушы етіп тағайындады. Кейіннен Эш Коллинз интеграцияға қарсы болғанымен, оның одан қаша алмайтынына сенгенін айтты. 1964 жылы барлық 852 Ескі Отар тұрғын үй жобасының бірліктері ақ тұрғындармен толтырылса, 1010 Мишн Хилл бірліктерінің тек 1-інде ғана ақ емес тұрғын болды, ал Мишн Хилл кеңейтім жобасында 580 бірлікке 509 ақ емес тұрғын, ал 1392 Колумбия Пойнт бірлігінің 220-сінде ақ емес тұрғындар (шамамен 16 пайыз) тұрды. 1967 жылы қала әкімдігі Мишн Хилл және Мишн Хилл кеңейтім кешендерін толық бөлінуден өткізуге келісті, олар тиісінше 97 пайыз ақ және 98 пайыз қара тұрғындардан тұрды, ал қаланың 8 жобасының барлығы 95 пайыздан астам ақ тұрғындардан тұрды, ал тағы 5 жоба 90 пайыз ақ тұрғындардан тұрды, ал күту тізімінің көп бөлігін ақ емес тұрғындар құрады. Эллис Эш тағайындалғанына қарамастан, BHA Басқарма Төрағасы 1968 жылға дейін тұрғындарды тағайындауды тиімді бақылауда ұстады, ал BHA Басқарма Төрағасы Эдвард Хассан (1960–1965), Коллинз тағайындаған адам, сонымен қатар интеграцияға қарсы болды. Эш кем дегенде 1966 жылға дейін басқарма мен BHA департаменттерінен интеграцияға қарсы бюрократиялық қарсылықты, сондай-ақ 1964 жылы мемлекеттік 200-тараудағы мемлекеттік тұрғын үй бағдарламасын жоюға тырысқан кезде мемлекеттік шенеуніктерден қарсылық білдіруді жалғастырды. Сондай-ақ 1963 жылы нәсілдік теңдік конгресі BHA басқармасынан отбасы құрамы және табыс көзіне байланысты кемсітушілік туралы шағымдарды қарауды сұрады, олардың арасында аналары заңсыз балалары бар немесе Тәуелді балаларға жәрдем төлемдерін алатын азаматтардың өтінімдерін қабылдамау туралы мәлімдемелер болды. 1940 жылы ақтар мен ақ еместер арасындағы некеден тыс туу көрсеткіші тиісінше 2 пайыз және 17 пайызды құрады (1935 жылы президент Франклин Д. Рузвельт қол қойған Әлеуметтік қамсыздандыру туралы заң бойынша АДК құрылғаннан кейін 5 жыл өткен соң), ал 1965 жылдың наурыз айында Мойнхен есебі жарияланған кезде тиісінше 4 пайыз және 26 пайызға дейін өсті. 1965 жылдың қарашасында BHA-ның жаңа төрағасы Джейкоб Бриер басшылығымен BHA 15 алып тастау критерийлерін алмастыру үшін жаңа тұрғын үйді пайдалану стандарттарын қабылдады, сонымен бірге басқармаға бұрынғы критерийлерді қолдануға рұхсат берді. Сорталанған өтінімдер әлеуметтік жұмыскерлер штаттанған тұрғын және қоғамдық қатынастар департаментіне жіберілді, және көптеген жағдайларда некеден тыс туулар бойынша жіберілгенімен, алғашқы 297 жіберілген өтінімдердің тек 14-і (5 пайыздан кем) қабылданбады. 1968 жылдың 11 сәуір күні президент Линдон Б. Джонсон 1968 жылғы Азаматтық құқықтар заңына қол қойды, оның ішінде Массачусетс штатының АҚШ сенаторы Эдвард Брук ұсынған VIII және IX тармақтары тұрғын үйді сату немесе жалға беру саласындағы кемсітушілікке тыйым салды.
UMass Boston және Бостон мемлекеттік мектептері
1964 жылдың 18 маусымында Массачусетс штатының губернаторы Эндикотт Пибоди Массачусетс Бостон университетін құру туралы заңға қол қойды, ал 1965 жылдың қыркүйегінде Бостон газ компаниясының бұрынғы бас кеңсесінде бакалавриат бойынша оқу басталды. 1965 жылдың тамызында Коллинз UMass Boston канцлері Джон У. Райаннан Парк-сквердегі немесе Бостонның орталық аймағындағы қазіргі орнында тұрақты кампус қарастырмауын сұрады (өйткені ондағы жылжымайтын мүліктің үлкен бөлігі көптеген колледждер мен коммерциялық емес ұйымдарға тиесілі болды және қалалық мүлік салығынан босатылған), және оның орнына қала шетіндегі кампусқа немесе Роксберидің дамылмаған бөлігіне көшуді ұсынды. Массачусетс университетінің президенті Джон У. Ледерл кампусты қала шегінде орналастыруды талап етті. 1966 жылдың мамырында жергілікті тұрғындардың ұйымдасқан қарсылығынан кейін Коллинз канцлер Райанмен келіссөз жүргізді және UMass Boston кампусын Хайленд-парк маңында орналастыру туралы ұсыныс тоқтатылды. 1967 жылы Бостонды қайта құру басқармасы кампусты 1963 жылы жабылған Колумбия нүктесіндегі бұрынғы қоқыс полигонына орналастыруды ұсынды. Жауап ретінде 1967 жылдың қарашасында 1500 оқытушы мен студент Бостон орталық алаңында митинг ұйымдастырып, Копли-скверде кампус орналасуын талап етті. Канцлерлер Райан мен Фрэнсис Л. Бродерик ұсынған бірнеше қарсы ұсыныстар мен Массачусетс өкілдер палатасының спикері Роберт Х. Куинн, Массачусетс сенатының көпшілік көшбасшысы Кевин Б. Харрингтон және штаттық сенатор Джордж В. Кеннеллидің жазбаша тілегі бойынша UMass Қамқоршылар кеңесі 1968 жылдың желтоқсанында BRA-дан Колумбия нүктесіндегі кампус ұсынысын 12 дауысқа 4 дауыспен қабылдады, ал университет 1974 жылдың қаңтарында кампусқа көшті. 1965 жылдың 1 сәуірінде Массачусетс штатының білім беру комиссары Оуэн Кирнан тағайындаған арнайы комитет өзінің соңғы есебін жариялады. Есепте Бостон қалалық мектептеріне (BPS) қабылданған қара нәсілді студенттердің жартысынан астамы кемінде 80 пайыз қара нәсілді студенттер оқитын білім беру орындарында оқығандығы және қаладағы тұрғын үйлердің бөлінуі нәсілдік теңсіздікке әкелгендігі көрсетілді. 1934 жылғы Ұлттық тұрғын үй заңына қол қойған президент Франклин Д. Рузвельттен бастап, Федералды тұрғын үй басқармасы мектептердегі нәсілдік жіктелуді болдырмау үшін ресми ипотекалық сақтандыру саясатын пайдаланды. Оған жауап ретінде 1965 жылдың 20 сәуірінде Бостондық NAACP қалалық мектептердегі нәсілдік жіктелуді жою мақсатымен федералды округтік сотқа шағым түсірді. Массачусетс губернаторы Джон Волп штаттық заң шығарушы органнан 50 пайыздан астам ақ емес студенттер оқитын мектептерді теңгерімсіз деп танып, нәсілдік теңсіздік анықталған жағдайда штаттық қаржыландыруды тоқтату құқығын Мемлекеттік білім беру кеңесіне беру туралы заң жобасын ұсынды, ол Волп келесі тамызда заңға қол қойды. Сондай-ақ, 1965 жылдың тамызында губернатор Волп пен BPS суперинтенданты Уильям Х. Оренбергермен бірге Коллинз Бостон мектеп комитетінің Роксбери мен Солтүстік Дорчестерден үш толған мектептен Дорчестер мен Брайтонның жақын маңдағы мектептеріне бірнеше жүз қара студентті автобуспен тасымалдау және Дорчестердегі толып кеткен еврей мектебін сатып алу туралы ұсыныстан бас тарту туралы дауыс беруі сотта нәсілдік жіктелудің қасақана әрекеті деп танылуы мүмкін екенін ескертті. Растық теңгерімсіздік туралы заңға сәйкес штат нәсілдік санақ жүргізді және штатта 55 теңгерімсіз мектепті анықтады, оның 46-сы Бостонда болды. 1965 жылдың қазан айында Штаттық кеңес Мектеп комитетінен келесі желтоқсанда ұсынған бөліну жоспарын ұсынуды талап етті. 1966 жылдың сәуірінде Штаттық кеңес жоспарды жеткіліксіз деп тапты және ауданға мемлекеттік көмекті тоқтату туралы дауыс берді. Оған жауап ретінде Мектеп комитеті келесі тамызда Штаттық кеңеске қарсы сотқа шағымданып, шешімнің және Растық теңгерімсіздік туралы заңның конституциялықлығын даулады. 1967 жылдың қаңтарында Массачусетс жоғары соты Суффолк жоғары сотының Штаттық кеңес қаражатты дұрыс емес жолмен алған деген шешімін жоққа шығарды және Мектеп комитетіне 90 күн ішінде Штаттық кеңеске қанағаттандырарлық жоспар ұсынуды немесе қаржыландыруды толығымен жоғалтуды бұйырды, бұл Мектеп комитеті көп ұзамай жасады және Штаттық кеңес қабылдады. 1967 жылдың маусымында Массачусетс штатының Жоғарғы Сот соты Растық теңгерімсіздік туралы заңның конституциялықлығын бекітті, ал АҚШ Жоғарғы Соты Бас судья Эрл Уоррен (1953–1969) 1968 жылдың қаңтарында Мектеп комитетінің апелляциясын қараудан бас тартты.
Гров Холл тонаулары мен нәсілдік қатынастар
1962 жылдың сәуірінде Коллинздің әкімшілік қызметкерлері Колумбия Пойнтте алты жасар қызды абайсыз қалалық қызметкер басқарған құм машинасы қағып өлтіргеннен кейін болған наразылықтарды «аражазылық тәртіпсіздіктер» деп сипаттады. 1962 жылдың мамырында Бостондық NAACP Массачусетс дискриминацияға қарсы комиссиясына шағым түсіргеніне жауап ретінде Бостон тұрғын үй басқармасы Мишн-Хиллдегі екі күн қатарынан таспен лақтырылған үйге зейнеткер қарт әйелге бір пәтер жалға берді. Коллинзтің көмекшілері Массачусетс штатының бас прокуроры кеңсесінің оқиғаны ресми тергеуін тоқтатты. АҚШ-тағы қалалық нәсілдік тәртіпсіздіктер күшейген кезеңде 1965 жылдың желтоқсанында «Американдық социологиялық шолу» журналы 1913 жылдан 1963 жылға дейін АҚШ-та болған 76 қара-ақ нәсілдік тәртіпсіздіктерді зерттеген Стэнли Либерсон мен Арнольд Р. Сильверманның зерттеуін жариялады. Зерттеу көрсеткендей, дүкен иесі қара нәсілділердің үлесі аз, полициядағы қара нәсілділердің үлесі жергілікті қара нәсілді халыққа шаққанда аз және қалалық кеңесшіге шаққанда халық саны көп немесе кеңесшілер округ бойынша емес, жалпы қала бойынша сайланатын қалаларда тәртіпсіздіктер жиірек болады. 1949 жылы қалалық хартаға енгізілген түзетулер Бостон қалалық кеңесінің құрамын округ бойынша сайланатын 22 орыннан жалпы қала бойынша сайланатын 9 орынға дейін қысқартты. 1951 жылы қалалық кеңесте отырған жалғыз афроамерикалық Роксбериден Лоренс Х. Банкс (Массачусетс өкілдер палатасының бұрынғы мүшесі) қайта сайланудан бас тарды, ал Томас Аткинс 1967 жылы сайланғанға дейін ешбір афроамерикалық қалалық кеңесте қызмет етпеді. 1960 жылдан 1970 жылға дейін Бостон халқының қара нәсілділер үлесі 9 пайыздан 16 пайызға дейін өсті, бұл Африкалық америкалықтардың Ұлы көші-қонының екінші толқынының (1916–1970) бөлігі болды, ал қаланың жалпы халқы шамамен 697 000-нан 641 000-ға дейін азайды. 1970 жылға қарай Бостон полиция бөлімінің 3 пайызынан да аз қызметкерлері қара нәсілді болды, ал қаладағы қара нәсілді ер адамдардың 70 пайызы қол жұмысында жұмыс істеді, ал ақ нәсілді ер адамдардың жартысынан азы жұмыс істеді, ал 1950 жылы қара нәсілді ер адамдар ақ нәсілді әріптестерінен үштен бірін ғана аз тапты. 1961 жылдың 15 қаңтарында америкалық нацистік партияның негізін қалаушы Джордж Линкольн Роквелл және нацистік партияның тағы бір мүшесі Бостонның орталығындағы Тремонт көшесіндегі Саксон театрында «Exodus» фильмінің жергілікті премьерасына пикетке шығуға тырысты, олар көшенің арғы жағындағы Турейн қонақ үйінде тұрды. Коллинз Роквеллге пикетке шығу құқығын бермегеннен кейін жергілікті еврей қауымының мүшелері премьера күні Тремонт пен Бойлстон көшелерінің бұрышында 2000 наразылық білдірушіні ұйымдастырды, бұл полицияны театрға жиналып, Роквеллды Логан халықаралық әуежайына апаратын полиция машинасына отырғызуға мәжбүр етті, онда Роквелл Вашингтонға, округ Колумбияға бағытталған рейске отырды. 1965 жылдың 23 сәуірінде Роксбериден Бостон Common-ға шеру өткізгеннен кейін және екі жерде де сөз сөйлегеннен кейін, Рев. Мартин Лютер Кинг Коллинзбен бейресми кешкі кездесуде, Рев. Ральф Абернати және Рев. Вирджил Вудпен (Оңтүстік христиандық көшбасшылық конференциясының аймақтық өкілі және Вирджиния штатының Линчбург қаласындағы Даймонд Хилл баптистік шіркеуінің бұрынғы пасторы) кездесті. 1966 жылдың 22 мамырында Коллинз жылдың 142-ші күнін Бостондық NAACP президенті Мельнеа Касс құрметіне қалада «Мельнеа Касс күні» деп жариялады. 1965 жылдың 26 сәуірінде жаңадан құрылған «Жақсы әлеуметтік көмек үшін аналар» (MAW) Хокинс көшесіндегі Әлеуметтік қорғау департаменті кеңсесінде отырыс ұйымдастырды, 1966 жылдың шілдесінде Массачусетс штатының ғимаратына шеру жасады және 1967 жылдың 26 мамырында Блю-Хилл даңғылындағы әлеуметтік көмек кеңсесінде отырыс ұйымдастырды. 2 маусымда, жұма күні, АҚШ-та 159 нәсілдік тәртіпсіздік орын алған жаз кезінде, 25 ақ және қара MAW мүшелері және колледж студенттерінің тобы сағат 16:20-да Гроув Холлдағы әлеуметтік көмек кеңсесіне келіп, 10 талап тізіміне қол қойды және есіктерді іштен шынжырлап, 58 кеңсе қызметкерінің кетуіне кедергі жасады. Сағат 16:45-те өрт сөндірушілер мен полиция келді, ал сыртта көпшілік жиналды. Ал кеңсе қызметкерінің жүрек ауруы бар екендігі туралы хабар алғаннан кейін Коллинз полицияға кез келген жолмен кіріп, жұмысшыларды алып тастауға және наразылық білдірушілерді тұтқындауға бұйрық берді. Сағат 17:30-да полиция ғимараттың артқы жағына кірді, терезеде бір әйел пайда болды және полиция ішіндегі адамдарды ұрып-соғып жатқанын айқайлады. 20:10-ға қарай полиция ғимаратты бос қалдырды, ал көпшілік полицияға зымырандар тастай бастады, содан кейін Гроув Холлдан Блю-Хилл даңғылының 15 блогына дейін көшіп кетті. Кешкі сағат 21:30-да 30 адам ауыр жарақат алды, ал келтірілген зиян 500 000 доллардан асты. Таңғы сағат 04:30-да өрт сөндірушілер екі ғимаратты қиратты (залал 50 000 долларға бағаланды), полиция 44 адамды тұтқындады, ал 45 адам жарақаттанды. Келесі күні, сенбі, 3 маусымда MAW департамент басшысының «оларды ұстап, ұрып, қажет болса бумага қолданыңыз, бірақ оларды шығарып жіберіңіз» деген сөзін айтқанын мәлімдеді, ал бір ана полицияның «вульгарлық тіл» қолданып, «негр» деген сөзді қайталап айтқаннан кейін «ұрып, тепкілеп, сүйреп, зорлап, қорлап, қатыгездікпен ұрып-соғып» жатқанын айтты. Ал департамент басшысы Уильям А. Брэдли «Наразылық білдірушілер орыннан қозғалмай қойды. Оларға кіруге тырысқан офицерлерді тепті, ұрып, еденге тастады және шынымен кесті» деді. Коллинз бұл демонстрацияны «қала тарихындағы басқалардың құқықтарына деген ең жаман немқұрайлылықтың көрінісі» деп атады. Коллинз Бостон полиция департаментіне Блю-Хилл даңғылындағы барлық барларды және алкогольдік дүкендерді жабуға бұйрық берді, бірақ кешкі сағат 22:30-ға қарай Роксберидегі топтар арасында жоспарланбаған зорлық шабуылдары орын алды және өрт сигнализациясы жалған есебімен қосылды. 4 маусым күні кешке 1900 полиция Гроув Холл аймағындағы тәртіпсіздіктер мен тонауды тоқтату үшін шақырылды, 11 адам тұтқындалды және тағы 11 адам жарақаттанды. 5 маусымда күшін жоғалта бастады, тек эпизодтық шабуылдар болды, ал 6 маусымда 60 өрт сигнализациясы жалған есебімен қосылды, ал зорлық оқиғалары болған жоқ. Коллинз және Бостон полиция департаменті зорлықтың себебін қалалық қарым-қатынастар емес, тәртіпсіздіктерге қатысқан қылмыстық элементтерге жатқызды.
1966 жылы АҚШ Сенатына сайлау науқаны
1966 жылы Коллинз зейнеткерлікке шыққан бұрынғы Сенат Республикалық Конференциясының жетекшісі Леверет Солтонсталдың АҚШ Сенатының бос орынына кандидат болды, бірақ бастапқы сайлауда Массачусетс штатының бұрынғы губернаторы Эндикотт Пибодиге (өзі кезегінде Массачусетс штатының бас прокуроры Эдвард Брукке жеңіліп қалды) ұтылды. Штат бойынша 42 пайыз дауыс жинағанына қарамастан, Коллинз Бостонның 22 округінің 21-інен жеңіліс тапты. Саяси беделі әлсіреген Коллинз 1967 жылы қайта сайлауға түсуден бас тартты, ал оның орнын Массачусетс штатының бас хатшысы Кевин Уайт иеленді. 1970 жылдардың басында Коллинз Демократиялық партиядан алшақтады. Ол «Никсонды қолдайтын Массачусетс демократтары мен тәуелсіздер» тобының төрағасы болды және 1972 жылы демократтарды «әлеуметтік инженерия мен аборттың ақылға сыймас саясаты» үшін сынады. Associated Press агенттігінің некрологы Коллинз Бостонда жүзеге асырған қала жаңарту саясатының бүкіл АҚШ бойынша үлгі ретінде алынғанын атап көрсетті.