Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық саясаткер және заңгер (1900–1987)
American politician and jurist (1900–1987)
Винсент Ричард Импеллиттери (туған Винченцо Импеллиттери; 4 ақпан 1900 – 29 қаңтар 1987) – 1950 жылдан 1953 жылға дейін Нью-Йорк қаласының 101-ші мэрі болған итальян-американдық саясаткер және судья. Ол 1945 жылы Демократтық партиядан және қалалық кеңестің төрағасы болып сайланды, ал 1949 жылы қайта сайланды. 1950 жылы мэр Уильям О'Двайер отставкаға кеткен соң ол міндетін атқарушы мэр болды. Ол қалған мерзімге үміткерлік үшін Демократиялық партияның ішкі сайлауында жеңіліске ұшырады, бірақ кейіннен «Тәжірибе партиясы» деген жаңа тізім бойынша мэр болып сайланды. 1953 жылы толық мерзімге сайлауға түскенде Демократиялық партияның ішкі сайлауында жеңіліп, 1954 жылы судья болды.
Vincent Richard Impellitteri (born Vincenzo Impellitteri; February 4, 1900 – January 29, 1987) was an Italian American politician and judge who served as the 101st Mayor of New York City from 1950 to 1953. He was elected as a Democrat and president of the City Council in 1945 and reelected in 1949. When Mayor William O'Dwyer resigned in 1950, he became acting mayor. He lost the Democratic primary for the nomination for the rest of the term but was subsequently elected mayor on a new ticket, the "Experience Party". He lost the Democratic primary when he ran for a full term in 1953 and became a judge in 1954.
Ерте өмір
Сицилиядағы Иснелло қаласында туған Винченцо Импеллиттер 1901 жылы сәби кезінде отбасымен бірге АҚШ-қа көшіп келді. Олар Коннектикут штатының Ансония қаласына қоныстанды, онда Импеллиттер өмірінің көп бөлігін өткізді. Ол католик дінінің өкілі болған. Бірінші дүниежүзілік соғысқа АҚШ Әскери-теңіз күштеріне қатысты. Ол Ирландияның Куинстаун қаласында орналасқан USS Stockton эсминінде үшінші дәрежелі матрос шенімен радист болып қызмет етті, конвойлерді сүйемелдеу және суасты қайықтарға қарсы міндеттерді орындады. Соғыстан кейін Әскери-теңіз күштерінен кетіп, 1922 жылы АҚШ азаматы атанды. Содан кейін Импеллиттерри Фордхэм университетінің құқық мектебінде оқыды (онда 1924 жылы LL.B. дәрежесін алды), сонымен қатар Бродвейдегі қонақүйдің түнгі кезекшісі және менеджері болып жұмыс істеді. 1926 жылы ол Элизабет (Бетти) Агнес Маклафлинге үйленді.
Born Vincenzo Impellitteri in Isnello, Sicily, he moved with his family to the United States as an infant in 1901. They settled in Ansonia, Connecticut, where Impellitteri spent most of his youth. He was a Catholic. He enlisted in the United States Navy for World War I. He served as a radioman with the rank of petty officer third class on board the destroyer USS Stockton, which was based in Queenstown, Ireland, and performed convoy escort and antisubmarine duty. He left the Navy after the war and became a U. S. citizen in 1922. After that, Impellitteri attended the Fordham University School of Law (where he received his LL. B. in 1924) while working successively as a night bellboy and manager at a Broadway hotel. He married Elizabeth (Betty) Agnes McLaughlin in 1926.
Еңбек жолын бастауы
Барға қабылданғаннан кейін ол демократиялық ықпалды адвокат Мартин Томас Конбой-күлгімен жеке практикада жұмыс істеді. 1929-1938 жылдары мемлекеттік округтік прокурордың көмекшісі болып қызмет етті. Қылмыстық құқық бойынша маман ретінде үш жыл жеке практикаға оралғаннан кейін, ол Нью-Йорк Жоғарғы Сотының судьясы Питер Шмуктың заң хатшысы болып қызмет етті, кейіннен Джозеф А. Гаваганның кеңсесіне ұқсас қызметке ауысты. Импеллиттеридің саясаттағы өрлеуіне көмектескен гангстер Томми Луччиздің жақын досы болған. Алайда, «Нью-Йорк әлемдік телеграммасы» газетінде жарияланған хабарламада Импеллитери ұйымдасқан қылмыс пен жемқорлыққа қарсы болды және Фрэнк Костеллоны «дөңгелектеп» өткендігі үшін қалалық Демократиялық партия қатарында жоғарылай алмады делінген. Костелло – Таммани Холл ұйымын көлеңкеден басқарған құмар ойыншы және рэкетші еді. 1945 жылы мэр Уильям О'Двайер Импеллитериді Таммани Холл тізімі бойынша қалалық кеңес президентіне кандидат ретінде ұсынды. Ол 1945 жылы Демократиялық және Америка Еңбек партиясынан сайлауға түсті, бірақ 1949 жылы қайта сайлануға келгенде, тек Демократиялық партиядан бақ сынады. Тарихшы Роберт Кароның сөзіне сүйенсек, Импеллитеридің алғашқы сайланған лауазымына Демократиялық партия басшылығы жетеледі, олар муниципалдық қызметкерлер тізілімінен оның атын таңдады. Партия қала бойынша тепе-теңдік сақтау үшін Манхэттенде тұратын итальян-американдығын іздеді және оның лауазымындағы адамды саяси мәселелерде оңай ықпалға түсіруге болатынын ойлады.
Following his admission to the bar, he worked in private practice alongside influential Democratic attorney Martin Thomas Conboy Jr. He served as a state Assistant District Attorney from 1929 to 1938. After returning to private practice for three years as a specialist in criminal law, he served as legal secretary to New York Supreme Court Justice Peter Schmuck, later moving to the chambers of Joseph A. Gavagan in an analogous role. He was reportedly a close associate of gangster Tommy Lucchese, who helped Impellitteri's rise in politics. On the other hand, a report in the New York World Telegram indicated that Impelliteri opposed organized crime and corruption and had failed to rise through the city Democratic Party's ranks because he had "the injudicious good taste to snub Frank Costello", the gambler and racketeer who was said to control the Tammany Hall organization behind the scenes. In 1945, Mayor William O'Dwyer picked Impellitteri to run for President of the City Council on the Tammany Hall slate. He ran on the Democratic and American Labor Party lines in 1945, but when he was up for reelection in 1949, he ran on the Democratic Party line alone. According to historian Robert Caro, Impelliteri was drafted into his first elected role by Democratic Party leadership, who selected his name from a municipal employee directory. The party was seeking an Italian American Manhattan resident to bring balance to the citywide ticket and thought an employee in his position would be easy to persuade on political matters.
Кейінгі мансабы мен зейнеткерлік демалысы
Қала әкімі болғаннан кейін Вагнер Импеллитериді Нью-Йорк қаласының қылмыстық сотының судьясы етіп тағайындады. Ол 1965 жылы судьялық қызметтен зейнетке шықты. 1967 жылы әйелі қайтыс болғаннан кейін ол Нью-Йорк Атлетика клубының Орталық Парк Оңтүстігіндегі Сити-хаусында тұрды. 1983 жылы Паркинсон ауруы анықталғаннан кейін, ол Атлетика клубындағы тұрғын үйін сақтап, бірақ көбінесе сауықтыру орталықтарында, ең әйгілісі Коннектикут штатының Фэрфилд қаласындағы Карольтон сауықтыру ауруханасында тұрды.
After becoming mayor, Wagner appointed Impelliteri a New York City Criminal Court judge. He retired from the bench in 1965. Following the death of his wife in 1967, he lived at the New York Athletic Club's City House on Central Park South. After he was diagnosed with Parkinson's disease in 1983, he maintained his Athletic Club residence but primarily resided in convalescent homes, most notably the Carolton Convalescent Hospital in Fairfield, Connecticut.
Қайырымдылық
Импеллитери 1949 жылы «The Lambs Club» клубының демеушісі болды.
Impelliteri became a patron of The Lambs Club in 1949.
Өлім және жерлеу
1987 жылдың 29 қаңтарында Коннектикут штатының Бриджпорт қаласындағы Бриджпорт ауруханасында Паркинсон ауруынан көз жұмды. Импеллиттери Коннектикут штатының Дерби қаласындағы Маунт Сент-Питер католик зиратында жерленді.
He died of Parkinson's disease on January 29, 1987, at Bridgeport Hospital in Bridgeport, Connecticut. Impellitteri was buried at Mount Saint Peter Catholic Cemetery in Derby, Connecticut.