Кіріспе

1980 жылы жаман фильмдер туралы кітап.

"Алтын түйе" сыйлығы – 1980 жылы кино сыншысы Майкл Медвед пен оның інісі Гарри еңбек еткен кітап.

Туралы

Кітап авторлар сапасы төмен деп бағалаған фильмдерге, сондай-ақ созылмалы түрде нашар жұмыс жасады деп танылған режиссерлер мен актерлерге "Алтын Түркия" сыйлығын табыстайды. Кітапта көптеген төмен бюджетті, көмескі және пайдаланушылық фильмдер ұсынылған, мысалы, "Rat Pfink a Boo Boo", "Attack of the 50 Foot Woman" және, көрінеу, жоғалған "Him". Басқа санаттарға "The Swarm" сияқты қымбат, ірі студиялық сәтсіздіктер мен "Jesus Christ Superstar" сияқты танымал фильмдер кіреді. Кіріспеде авторлар "біздің таңдауымыздың барлығына ұнамайтынын жақсы түсінеміз, әсіресе келесі беттерде құрметке ие болған актерлер, продюсерлер, сценаристтер мен режиссерлерге" деп мойындайды. Сонымен қатар, жаман фильмдердің саны өте көп екенін және ең нашар фильмдер үшін бәсекелестік тым күшті екенін мойындаймыз, сондықтан мұнда қабылданған барлық шешімдер қайта қарастырылуы мүмкін. Дегенмен, біз осы тақырыпты мұқият зерттедік – соңғы жылдары 2000-нан астам нашар фильмді көріп шықтық және біздің үміткерлеріміз бен жүлдегерлеріміз уақыт сынағынан өте алады деп сенеміз. Медведтер бұрын 1978 жылы шыққан "Барлық уақыттың ең нашар 50 фильмі" еңбегінде жаман киноны мақтап, олардың көптеген фильмдері әртүрлі "Алтын Түркия" сыйлығының санаттарында да көрсетілді. Кейін олар "Голливудтың ұят залы" фильміндегі кассалық сәтсіздіктерге назар аударды. 1986 жылы олар "Алтын Түркия" сыйлығының жалғасы – "Алтын Түркияның ұлы" сыйлығын жариялады. Олар "Алтын Түркияның ұлы" сыйлығын "біздің соңғы сөзіміз деп жариялаймыз және алдағы жылдары Медведтер ағайындарының "Алтын Түркия" басылымдары шығарылмайды деп салтанатты түрде уәде береміз, енді біз осы қиындыққа дайын кез келген батыл жандарға шамды табыстаймыз" деді. "Алтын Түркияның ұлы" сыйлығының соңында "Жаман фильмдер әлеміндегі кімдер кім" тізімі келтірілген. "Алтын Түркия" сыйлығы 1983 жылы Майкл Медвед жүргізген "The Worst of Hollywood" телесериасының негізі болды.

Берілген сыйлықтар

"Барлық заманның ең нашар елу фильмі" атты кітапта авторлар оқырмандарды өздерінің сүйікті "ең нашар фильмдерін" ұсынуға шақырды. 3000-нан астам дауыс келіп түсті. Осы дауыстардың нәтижесінде Эд Вудтың "Көңілді ғарыштан 9-жоспар" фильмі "Барлық уақыттың ең нашар фильмі" атағына ие болды. Авторлар пікірінше, Вуд сонымен қатар барлық уақыттың ең нашар режиссері атанды. Ракель Уэлч Кандис Берген және Мами ван Дорен сияқты үміткерлерді ең нашар актриса деп танылды. Ричард Бертон Джон Агар, Тони Кертис және Виктор Матур сынды актерлерден басымдық алып, барлық уақыттың ең нашар актёрі атанды. Оның кейде керемет екенін мойындаған авторлар, Бертонның "сирек кездесетін табыстары оның көптеген фильмдеріндегі өкінішті ысырапты көрсетуге ғана себеп болады; ол түскен әрбір "Экус" фильміне қарсы кем дегенде алты "Клеопатра" немесе "Бум!" фильмі бар". Авторлар "жаман болса, ол тіпті нашар" деген пікір білдіріп, оның қатысқан бірнеше "нашар" фильмдерін атады: "The Sandpiper", "Hammersmith Is Out", "The Voyage", "The Medusa Touch" және "Троцкийді өлтіру". Бертонның тағы бір фильмі, "Экзорцист II: Еретик", оқырмандардың пікіріне сүйене отырып, "Барлық уақыттың ең нашар фильмі" сыйлығының бірінші орын алды.

Қабылдау

Бетса Марш Gannett News Service үшін былай деп жазды: "Medveds олардың жеңіл, бейресми стильдерімен, әзілдер мен сарказмға толы, бізді бір сәтсіздіктен екіншісіне жетеледі. Бұл кітапты телебағдарламалар тізіміңізбен бірге, ваннада немесе тіпті кофе үстеліңізде сақтап, достарыңызды тамаша талғамсыздығыңызбен таң қалдыруға арналған". Кейбір сыншылар кітаптың стиліне қарсы шықты; Кеннет Такер былай деп жазды: "Зейінділік пен мақтан арасындағы шекараны анықтау қиын. Бірақ кейде мен үшін пікірлер өзімшілдікке немесе қажетсіз тікенділікке ұласады". Film Comment журналында Дж. Хоберман "Барлық уақыттың ең нашар 50 фильмі" және "Алтын құрлы сыйлықтары" туралы "жас Гарри Медвед зерттеген, ал оның үлкен ағасы Майкл жазған екі әзілді емес кітап" деп сипаттап, өте теріс пікір білдірді. Медведтің позициясы – егер біз оның Mad Magazine мазохизмінің сыртын алып тастап, олардың әзілдеуші тонды қабылдауға дайын болсақ – ең жақсы нашар фильмдердің шедеврлерге ұқсас екенін көрсетеді.