Қымбат Венди: Көңіл көшірген жастар мен қару туралы хикая
Dear Wendy
«Жақын дос Венди» (2005) фильмі – Томас Винтерберг режиссерлік жұмысы. Суреттеме, актерлар құрамы, халықаралық өндіріс және кинофестивальдер туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Dear Wendy – 2005 жылы түсірілген криминалды фильм, режиссері – Томас Винтерберг, сценарийін Ларс фон Трир жазған. Басты рөлдерді Джейми Белл, Билл Пуллман, Майкл Ангарано, Марк Веббер, Дансо Гордон, Новелла Нельсон және Элисон Пилл сомдады. Бұл Дания, Германия, Франция және Ұлыбритания елдерінің бірлесіп түсірген халықаралық туындысы, Копенгаген қаласында түсірілген. Фильмнің әлемдік тұңғыш көрсетілімі 2005 жылы Санденс кинофестивалінде өтті. Винтерберг 27-ші Мәскеу халықаралық кинофестивалінде «Үздік режиссер» номинациясы бойынша «Күміс Георгий» сыйлығын жеңіп алды.
Dear Wendy is a 2005 crime film directed by Thomas Vinterberg and written by Lars von Trier. It stars Jamie Bell, Bill Pullman, Michael Angarano, Mark Webber, Danso Gordon, Novella Nelson and Alison Pill. It was an international co production between Denmark, Germany, France, and the United Kingdom, filmed on location in Copenhagen. The film had its world premiere at the 2005 Sundance Film Festival. Vinterberg won the Silver St. George for Best Director at the 27th Moscow International Film Festival.
Сюжет
Батыс Вирджинияның шағын тау-кен қалашығы Электрик Паркте Дик есімді өзін-өзі пацифист деп жариялаған жасөспірім ойыншық қару деп ойлаған нәрсені сатып алады. Бір әріптесі оның реплика емес, жұмыс істейтін көне қару екенін білгенде, екеуі ойын-сауық мақсатына атыс жасау мен атыс қаруларының тарихын зерттеуге негізделген достық қарым-қатынас жасайды. Оларға басқа да қанағаттанбаған жасөспірімдер қосылып, өздерін "Дандилер" деп атай бастайды. Дик өзінің қаруына көбірек сүйіспеншілік танытады, оны "Венди" деп атайды және оған махаббат хаттарын жазады. Дандилер еліктеуші, анахронизмге толы киім кию және сөйлеу стилін қабылдайды, мысалы "өлтіру" сөзін "сүйіспеншілік" сөзімен ауыстырады. Олар көне қаруларын әсем реквизит ретінде бағалайды, оларға есімдер мен тарихтар қояды, олармен ойын ойнайды және олар "ғибадатхана" деп атаған тастап кетілген кен шахтасында нысанаға атуды жүргізеді. Олар қаруларын үнемі өзімен бірге алып жүреді, бірақ ешқашан жұрт алдында көрсетпейді. Диктің балалық шағындағы күтімшісі Кларабелл оны қиын жағдайдағы немересі Себастьянмен таныстырады, ол қару-жарақпен байланысты қылмыс үшін сотталған, қала сыртынан келген афроамерикалық жас жігіт. Қала шерифі, шериф Кругби Дикті Себастианның ресми қамқоршысы етіп тағайындайды, Дик жақсы үлгі деп санайды. Дик Себастианға соттан босатуға рұқсат береді және оны Дандилерге қосылуға шақырады, бірақ тек олардың ерекше ережелерін орындаса ғана. Бір күні Себастьян топқа күдікті қару-жараққа толы қорапты сыйлайды, ал көп ұзамай басқа мүшесінің қаруын атып, клуб ережесін бұзады. Топтың жалғыз әйел мүшесі Сьюзан Себастьянға қызығушылық танытады. Дик Себастьянның келгенінен кейін болған өзгерістерге ашуланады. Себастьян Дикке әжесінің "бандизмнен" қорқатынын айтады, сондықтан ол көшемен туысының үйіне бара алмайды, ал Дик Дандилер оны сонда сүйемелдесін деп ұсынады. Кларабелл шерифтің орынбасарымен кездескенде қорқып, оны атып тастайды. Шериф Дандилерден Кларабеллді тапсыруды сұрайды, егер олар солай жасаса, қаруларын сақтай алатынын айтады. Дандилер оларды тұзаққа түсіргенін сезінеді және бірнеше полицейлер келген кезде Кларабеллмен бірге "ғибадатханаға" қашады. Полиция оларды іздеп жүргеніне қарамастан, Дандилер Кларабеллді туысына жеткізуді аяқтауға шешім қабылдайды, бұл өлімге дейін соққан миссия деп санайды. Себастьян Диктің Вендиге жазған соңғы хатын табады, ол құпия кодталған қауіппен аяқталады: "Енді махаббат маусымы келді". Қарулы күйде олар сыртқа шығып, мылтық ұстаған полицейлерге қарсы тұрады. Атыс кезінде Дандилердің көпшілігі өлтіріледі немесе жараланады, ал Кларабеллдің аяғына оқ тиіп, сынып қалады. Дик Кларабеллді туысының үйіне жеткізуге тырысады, бірақ шатасудың салдарынан Венди қаруын жоғалтады. Полиция үйді қоршап алады. Себастьян еш зардап шекпей, сыртта жасырынып жатыр. Ол көшеде Вендиді көріп, оны жинап алады да, Кларабеллдің туысының үйіне жүгіріп кіреді, онда ол Дикті Вендимен атып өлтіреді. Көшеден қарама-қарсы тұрған төбедегі полицейлер ғимаратқа оқ атып жатыр.
In the small West Virginia mining town of Electric Park, a self proclaimed teenage pacifist named Dick buys what he thinks is a toy gun. When he learns from a co worker that it is not a replica, but a functioning antique gun, the two form a friendship based around recreational target shooting and studying firearms history. Other disaffected teens join them, and they begin to call themselves "the Dandies". Dick becomes more and more attached to his gun, naming it "Wendy" and writing it love letters. The Dandies adopt an affected, anachronistic style of dressing and speaking, for example replacing the word "killing" with "loving". They treat their antique firearms as elaborate props, giving them names and backstories, playing games with them, and target shooting in an abandoned mining shaft that they decorate and call the Temple. They carry their guns at all times, but make a point of never showing off their guns in public. Dick's childhood nanny Clarabelle introduces him to her troubled grandson Sebastian, an African American youth from out of town who is on probation for a weapons related crime. The town's sheriff, Sheriff Krugby, appoints Dick as an informal probation officer for Sebastian, believing that Dick is a good role model. Dick allows Sebastian to break probation and asks him to join the Dandies, but only if he follows their idiosyncratic rules. One day, Sebastian gives the group a suspicious box full of guns, and soon breaks a club rule by firing another member's gun. The group's sole female member, Susan, becomes interested in Sebastian. Dick becomes upset by the changes Sebastian's presence has triggered. Sebastian tells Dick that his grandmother is too scared of "gang violence" to walk down the street to her cousin's home, and Dick proposes that the Dandies escort her there. Clarabelle panics when they encounter a deputy sheriff and ends up shooting him after a scuffle. The sheriff asks the Dandies to hand over Clarabelle, telling them they can keep their guns if they do so. The Dandies believe that they are being set up, and flee to the Temple with Clarabelle just as several other police officers arrive. Despite the fact that they are now wanted by police, the Dandies decide to finish taking Clarabelle to her cousin's, treating it as a suicide mission. Sebastian discovers Dick's final letter to Wendy, which ends with the coded threat: "And now, it's the time of the season for loving." Armed, they head outside to face the team of shotgun toting police officers. A gunfight ensues, during which most of the Dandies are killed or wounded, and Clarabelle is hit in the leg by a ricocheting bullet. Although he is also wounded, Dick manages to get Clarabelle to her cousin's house, but loses his gun Wendy in the confusion. Police officers surround the home. Sebastian, unhurt, remains hidden outside. Noticing Wendy on the street, he picks it up and runs into Clarabelle's cousin's home, where he shoots Dick with Wendy. The police on the roof across the street open fire on the building.
Өндіріс
Фильм Копенгагенде арнайы салынған студия алаңында түсірілді, бірақ ол АҚШ-тың Батыс Вирджиния штатындағы шағын кеншілер қаласын көрсетеді.
The film was shot on a custom built studio lot in Copenhagen, but represents a small mining town in West Virginia, USA.
Қабылдау
"Дарақ Венди" фильміне қатысты пікірлер көбінесе жағымсыз болды. Rotten Tomatoes сайтындағы 64 сын бойынша 36% мақұлдау көрсеткіші тіркелді, ал орташа бағасы 5,2/10 болды. Сайттың сыншылары: "Фильмде көптеген идея бар, бірақ оларды тиімді жеткізу тәсілі жоқ. "Дарақ Венди" өте қиын мәселенің маңыздылығына сай келетін интеллектуалдық тереңдікке немесе жаңа көзқарасқа ие емес" деген консенсусқа келді. Роджер Эберт бұл фильмді "көзге жалықтыратын стильдік тәжірибе" деп сипаттады.
Reception to Dear Wendy was largely negative. It received an approval rating of 36% on Rotten Tomatoes based on 64 reviews and an average rating of 5.2/10. The website's critics consensus reads: "A film with numerous ideas but little grasp of how to effectively communicate them, Dear Wendy lacks the intelligence or insight that its difficult subject matter commands." Roger Ebert called it a "tedious exercise in style."