Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық консервативтік партия басшылығына сайлау
British Conservative Party leadership election
2003 жылғы консервативтік партия басшылығына сайлау қазіргі басшы Иэн Дункан Смиттің парламенттік партиясы арасындағы сенімсіздік дауысынан мәжбүрлі түрде отставкаға кетуіне байланысты өтті. Дункан Смиттің құлдырауының себептері көбінесе оның харизмасының жетіспеуі, халыққа тигізген әсерінің әлсіздігі, оның басшылығымен партияның шабыттандырмаған бағыты және 2001 жылғы басшылық сайысында парламент мүшелерінің үштен бірінен көп дауыс жинай алмауымен байланыстырылады. Нәтижесінде консервативтік партия Майкл Ховардты жаңа басшы етіп бірікті, ал Дункан Смит орнына ешкім таласпады.
The 2003 Conservative Party leadership election was held due to the enforced resignation of incumbent leader Iain Duncan Smith, who lost a confidence vote among his parliamentary party. The causes of Duncan Smith's fall are often cited as his lack of charisma and impact with the public, the uninspired direction of the party under his leadership, and his previous failure to achieve more than a third of support among members of parliament in the 2001 leadership contest. In the event, the Conservative Party coalesced around Michael Howard as replacement leader and there was not a contest to replace Duncan Smith.
Иен Дункан Смиттің құлдырауы
Дункан Смиттің басшылығы көптеген депутаттарының қолдауының жетіспеуінен және оның әлсіз, харизматикалық емес көшбасшы ретінде қабылдануынан зардап шекті. 2003 жылдың 14 ақпанында бұрынғы депутат Барри Легг Консервативтік партияның бас атқарушы директоры болып тағайындалды. Ол партияның оң қанатынан шыққан адам болды және партия ішіндегі қайшылықтарға әкелген модернизатор Марк Макгрегорды алмастырды. 2003 жылдың 23 ақпанында "The Daily Telegraph" газеті парламент мүшелері Дункан Смиттің сайлану мүмкіндігіне күмәнділік тудырғандықтан сенімсіздік дауысы өткізуді қарастырып жатқанын жариялады. 2003 жылдың 1 мамырында Криспин Блант консервативтік партияның алдыңғы қатарынан кету туралы шешім қабылдады және жергілікті өкімет сайлауына бір күн қалғанда Дункан Смитке сенімсіздік білдіруді талап етті. 7 мамырда Барри Легг үнемі алаңдаушылық тудырғандықтан қызметінен кетті. 28 қазанда 1922 комитетінің төрағасы сэр Майкл Спайсер кем дегенде 25 дауыс алғанын хабарлады, ал сенімсіздік дауысы 2003 жылдың 29 қазанында өтті. Дункан Смит дауыс беру нәтижесінде 75-90 есебімен жеңілді.
Duncan Smith's leadership was damaged by his lack of support among many of his MPs and the perception that he was a weak, un charismatic leader. On 14 February 2003, former MP Barry Legg was selected as Conservative Party Chief Executive. He was from the right of the party and replaced moderniser Mark MacGregor, which led to conflict within the party. On 23 February 2003, The Daily Telegraph published a story that members of parliament were considering a vote of confidence due to Duncan Smith's perceived un electability. On 1 May 2003, Crispin Blunt resigned from the Conservative front bench and demanded a no confidence motion in Duncan Smith, the day before local government elections. On 7 May, Barry Legg resigned amid continuing disquiet. On 28 October, Sir Michael Spicer, chairman of the 1922 Committee, announced that he had received at least 25 votes and the vote of no confidence was held on 29 October 2003. Duncan Smith lost the vote 75–90.
Майкл Хауардтың өрлеуі
Сенімсіздік дауысының нәтижесі белгілі болған соң, депутаттар Дэвид Дэвис пен Оливер Летвин бұрынғы Ішкі істер министрі Майкл Ховардты қолдайтындарын жариялады. Торилер 2005 жылғы жалпы сайлауда жеңіліске ұшырады.
As soon as the result of the confidence vote was known, MPs David Davis and Oliver Letwin announced that they were supporting former Home Secretary Michael Howard. The Tories went on to lose the general election in 2005.