Дороти Бусси: Жазушы, аудармашы және Блумсбери тобының мүшесі
Dorothy Bussy
Дороти Басси (1865-1960) – ағылшын романисі, аудармашы, Блумсбери тобына жақын болған. Фрейдтің алғашқы аудармашысы Джеймс Страчидің әпкесі, Элеонора Рузвельттің мұғалімі.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ағылшын романісі және аудармашы Дороти Басси (24 шілде 1865 – 1 мамыр 1960) – Bloomsbury тобына жақын болған ағылшын романісі және аудармашы.
English novelist and translator
Dorothy Bussy ( Strachey; 24 July 1865 – 1 May 1960) was an English novelist and translator, close to the Bloomsbury Group.
Отбасылық тарихы және балалық шағы
Дороти Басси Стрейси отбасының мүшесі, Джейн Стрейси мен Британ империясының әскери қызметкері және әкімшісі генерал-лейтенант сэр Ричард Стрейсидің он баласының бірі еді. Жазушы және сыншы Лайтон Стрейси және Фрейдтің алғашқы ағылшын тіліне аудармашысы Джеймс Стрейси – оның бауырлары болды. Ол Францияның Фонтенбло қаласындағы Лес Рушес қыздар мектебінде, содан кейін Мари Сувестр мектепті Англиядағы Алленсвудқа көшіргеннен кейін білім алды. Кейін ол Сувестрмен бірге мұғалім болып жұмыс істеді, ал оның шәкірттерінің бірі Элеонора Рузвельт еді.
Dorothy Bussy was a member of the Strachey family, one of ten children of Jane Strachey and the British Empire soldier and administrator Lt Gen Sir Richard Strachey. Writer and critic Lytton Strachey and the first English translator of Freud, James Strachey, were her brothers. She was educated at the Marie Souvestre girls' school at Les Ruches, Fontainebleau, France and later in England when Souvestre removed the school to Allenswood there. She was later a teacher with Souvestre, and one of her pupils was Eleanor Roosevelt.
Жеке өмір
1903 жылы Дороти (37) Матисспен танысқан француз суретшісі Саймон Буссиге (1870–1954) үйленді. Ол одан бес жас кіші, және Юрадағы Доль қаласынан келген аяқ шебердің ұлы. Леди Стречэйдің либералды көзқарасы оның нанмен табағын тазалап жатқанын көргенде күңкейді. Отбасылық оқиға "Ланкастер қақпасының құрылымын тебінді" (Холройд), және егде Штрахилердің наразылығына қарамастан, Дороти кейінірек ағасы Литон "ерекше батылдық" деп атаған нық қадаммен оған тұрмысқа шығуға бекінді. Дороти екі жынысты да жақсы көретін және леди Отолин Морреллмен махаббатқа берілді. Ол Э. М. Форстердің жақыны Чарльз Моронмен дос болды.
In 1903, Dorothy (37) married the French painter Simon Bussy (1870–1954), who knew Matisse, and was on the fringes of the Bloomsbury circle. He was five years younger, and the son of a shoemaker from the Jura town of Dole. Lady Strachey’s liberalism faltered at the sight of him actually cleaning up his plate with pieces of bread. The family drama "shook the regime of Lancaster Gate to its foundations" (Holroyd), and, despite the silent disapprobation of the older Stracheys, Dorothy remained determined to marry him with what her brother Lytton later called "extraordinary courage". Dorothy was bisexual and was involved in an affair with Lady Ottoline Morrell. She became friends with Charles Mauron, the lover of E. M. Forster.
Жазу
Басси 1949 жылы Леонард пен Вирджиния Вульф құрған «Хогарт Пресс» баспасында «Оливия» атты романын анонимді түрде жариялады. Роман қыздар мектебіндегі эротикалық педагогиканың эмоционалды және сексуалдық атмосферасында өріліп, лесбияндық махаббатты суреттейді. Романның тақырыбы Мари Сувестр мектептеріндегі жеке тәжірибесімен қатар, Бюссидің 1931 жылғы «Mädchen in Uniform» неміс фильмін көруімен де байланысты болуы мүмкін, бұл фильм Екінші дүниежүзілік соғыстан бұрын Англияда көрсетілген. Сонымен қатар, Колеттің 1900 жылғы «Клаудин мектепте» романының да ықпалы болған болуы мүмкін. Бассидің романы француз тіліне аударылып, Розамонд Леманның кіріспесімен Францияда жарық көрді. 1951 жылы Жаклин Одри режиссерлік еткен «Оливия» фильмінде лесбияндық элементтер жұмсатылды. 1990 жылдары BBC радиосы романның драмалық нұсқасын эфирге шығарды. 1999 жылы оның романы «Publishing Triangle» басылымының «100 ең жақсы лесбияндық және гейлік роман» тізімінде 35-орынды иеленді. Бюсси француз жазушысы Андре Жидтің жақын досы болды, оны 1918 жылы жазда, 52 жасында кездейсоқ кездестіріп, оныңмен жандама хат алмасуды бастады. Ол Жидке зор құрметпен қарап, оның шығармаларын ағылшын тіліне аударды. Олардың қашықтықтанғы достығы 30 жылдан астам уақытқа созылды. Олардың хаттары Ричард Тедескинің «Андре Жид пен Дороти Бюссидің таңдамалы хаттары» жинағында жарияланды, сондай-ақ үш томдық француз басылымы да бар. Түпнұсқалары Британ кітапханасында сақтаулы. Оның қызы – суретші Джейн Симон Басси (1906–1960).
Bussy anonymously published one novel, Olivia, in 1949, printed by the Hogarth Press, the publishing house founded by Leonard and Virginia Woolf, in which lesbian loves get entangled in the emotional and sexually charged atmosphere of erotic pedagogy in a girls' school. As well as drawing on her own experiences in the schools of Marie Souvestre, the novel's theme probably owes much to Bussy's viewing of the 1931 German film Mädchen in Uniform, that had been distributed in England before the Second World War. It may also owe something to Colette's novel Claudine at School (1900). Bussy's novel was translated into French and appeared in France with an introduction by Rosamond Lehmann. In 1951, the novel was filmed as Olivia, with the lesbian elements toned down, in France by Jacqueline Audry. A BBC radio dramatisation was broadcast in the 1990s. In 1999, her novel appeared at number 35 on Publishing Triangle's '100 best lesbian and gay novels' list. Bussy was also a close friend of the French author André Gide, whom she met by chance in the summer of 1918 when she was 52, and with whom she struck up a lively correspondence. She adored him and translated his works into English. Their long distance friendship lasted for over 30 years. Their letters are published in Richard Tedeschi's Selected Letters of André Gide and Dorothy Bussy, and there is also a three volume French edition. The originals are preserved in the British Library. Her daughter was the painter Jane Simone Bussy (1906–1960).
Мұра
Olivia Records – 1973 жылы әйелдер музыкасын жазу және тарататын мақсатта құрылған ұжым. Оның аты 1949 жылы Басси жазған «Оливия» романының басты кейіпкерінің құрметіне берілген (кейіпкер де, роман да «Оливия» деп аталады).
Olivia Records was a collective founded in 1973 to record and market women's music, named after the heroine of the 1949 novel Olivia by Bussy (the heroine and the novel both being named Olivia.)