Норман Мейлердің «Освальдтың әңгімесі» кітабында Джон Кеннедиге қатысты Ли Харви Освальдтың өмірі мен мотивациясы терең зерттелген. Тарихқа құмар тұлға.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1995 жылғы кітап Норман Мейлердің «Освальдтың әңгімесі: Американдық жұмбақ» – 1995 жылғы Норман Мейлердің құжаттамалық кітабы. Бұл АҚШ президенті Джон Ф. Кеннедиді өлтірді деген күдікпен айыпталатын Ли Харви Освальдтың (1939–1963) толыққанды өмірбаяны.
1995 book by Norman Mailer
Oswald's Tale: An American Mystery is a 1995 non fiction book by Norman Mailer, It amounts to a detailed biography of Lee Harvey Oswald (1939–1963), the alleged assassin of US President John F. Kennedy.
Қорытынды
Кітапта Освальдтың жылдар бойы, әсіресе Кеннедидің 1963 жылғы 22 қарашада қанымен өлтірілуіне және Освальдтың екі күннен кейін өліміне дейінгі айлардағы қозғалыстары толыққанды қарастырылған. Освальдтың өмірінің баянында Мейлер оның санасы мен ниеттері туралы пікірлерін келтіреді. Мейлер суреттеген Освальд – өзінің тағдыры мен маңыздылығына сене білген, жеңілістер мен көңіл көшірулерден зардап шеккен, жетістікке жету үшін президентті өлтірген, бір мақсатқа толы, мақтанқор адам. 1963 жылы Освальд әйелі мен қызымен Далласқа келгенде, оның әлі де армандары болған, ол өзін «тарих құралы» деп есептеген, әлі де ашулы және бақытсыз болған. 1963 жылғы сәуірде Джон Берч қоғамының қолдаушысы генерал Эдвин Уокерге жасаған қастандық әрекеті, 1963 жылғы 22 қарашаға дейінгі айларда оның «тарих құралы» екендігіне сенгенін көрсетеді. Уокерге жасалған қастандық әрекетінен кейін алты ай өткен соң, Освальд жұмыс істейтін қойманың терезесінен өтетін президенттің кортежін тарихи жағдайдың сәйкес келуі арқасында пайдаланып, өзі жариялаған тағдырын орындайды.
The book includes an exhaustive examination of Oswald's movements over the years, and particularly in the months, leading up to Kennedy's assassination on November 22, 1963, and Oswald's own death two days later. Knitted into the story of Oswald's life are Mailer's suppositions on his state of mind and motivations. The Oswald that Mailer depicts is a single minded and vain individual convinced of his own destiny and importance who suffers a series of defeats and frustrations, and who killed the President in a desperate search for achievement. When Oswald returns to Dallas in 1963 with his wife and daughter, he still has dreams, still sees himself as "an instrument of history," and is still frustrated and unhappy. His April 1963 assassination attempt on General Edwin Walker, a John Birch Society supporter, shows him acting out his belief that he is an instrument of history in the months leading up to November 22, 1963. Six months after the assassination attempt on Walker, Oswald takes advantage of the accident of history that has brought the JFK motorcade past the window of the Depository where he works, and he acts out his self declared destiny.
Пікірлер
Kirkus Reviews жазды: "Мейлер стиліндегі керемет және жалықтыратын нәрсенің үйлесімі арқылы мәтін Озвальдты шифр және қуыршақ ретінде қайта жасайды, оны тағдырына деген құпия сенімі бар идеологиялық ізденуші Озвальдқа ауыстырады. Осы кітап – салмақты, ұқыпты және шығармашылықпен жазылған, өсіп келе жатқан және сенімсіз канонның маңызды бөлігі болуы керек." Publishers Weekly журналы мәлімдеді: "Мейлердің сенімсіз талдауы КГБ мен ФБР транскрипттерінің, жазылған әңгімелердің, болжамдардың, Озвальдтың хаттары мен күнделіктерінен алынған үзінділердің және үкіметтік меморандумдардың күрделі жиынтығынан туындайды." Entertainment Weekly журналының Л. С. Клепп кітапқа "B" бағасын беріп, Мейлер "Освальдты бұрынғыдан да терең және әсерлі етіп көрсетеді. Бірақ бұл жұмыс істемейді. Дегенмен, Мейлердің осы кемшілікке негізделген кітабы әлі де қызығушылық тудырады." New York Times газетінің Мичико Какутани "Освальдтың хикаясын" "ұзақ созылған және ақырында керексіз кітап" деп сипаттады. Какутанидың сөзіне сәйкес: "Мырза Мейлер журналист және романист ретіндегі өте қабілетін өзінің тақырыбының (1979 жылғы шедеврi "Аяушының әніндегі" Гарри Гилмор сияқты) шындығын көрсете беру үшін пайдаланбайды, керісінше, материалды қатаң қалыпқа сығымдауға тырысады. Нәтижесінде кітап бір мезгілде жалықтыратын, мақтанғаныш, көшірме және жекеше болып шығады." Пауэрс былай деп жазады: "Бәрі керемет сипатталған. Мейлердің баяндамасы Макмилланның айтқандарына көптеген жаңа кейіпкерлер мен оқиғаларды қосады, бірақ ол сонымен қатар керемет тілдік өнертабыспен ерекшеленеді – Мейлердің патенттелген орыс-ағылшын тілі, ол орыс тілінің ғана емес, сонымен қатар махаббат, жұмыс және әлем туралы ойлау мен сезімдердің ритмін бейнелейді."
Kirkus Reviews wrote: "Combining the tedious and the sublime in quintessential Mailer fashion, the text reconstructs Oswald the cipher and pawn, replacing him with Oswald the ideological aspirant with an almost occult belief in his destiny. Judicious, painstaking, and imaginative, this should be a central book in a growing and undependable canon." Publishers Weekly said Mailer's "unconvincing analysis emerges from a labyrinthine pastiche of KGB and FBI transcripts, recorded dialogues, speculations, Oswald's letters and diary excerpts, and government memos." Giving the book a grade of "B", L. S. Klepp of Entertainment Weekly wrote that Mailer "makes Oswald a deeper, more imposing figure than he has seemed to be. It doesn’t work. Yet the book that Mailer has poised on this flawed premise is still full of interest." Michiko Kakutani of the New York Times described Oswald's Tale as a "long winded and ultimately superfluous book". According to Kakutani: "Mr. Mailer declines to use his enormous gifts as a reporter and novelist to create an unvarnished portrait of his subject (the way he did with Gary Gilmore in his 1979 masterpiece, The Executioner's Song), but instead clumsily tries to force his material into an unyielding cookie cutter shape. The result is a book that succeeds simultaneously in being boring and presumptuous, derivative and solipsistic." Powers writes, "All of this is described wonderfully well. Mailer's account adds many new characters and incidents to the story told by Ms. McMillan, but it is also distinguished by a brilliant linguistic invention, a kind of Mailer patent Russian English that captures Russian rhythms not only of language but also of thinking and feeling about love, work and the ways of the world."