Джон Кеннеди қатілінің өмірі мен трагедиясы

Кіріспе

Джон Кеннедидің қатылушысы (1939–1963)

Ли Харви Освальд (18 қазан 1939 – 24 қараша 1963) – 1963 жылдың 22 қарашасында АҚШ-тың 35-ші президенті Джон Кеннедиді өлтірген, АҚШ теңіз жаяу әскерінің бұрынғы сарбазы. Освальд 12 жасында сабақтан қалуы үшін кәмелетке толмағандар ұстау орталығына қамалды, сол кезде психиатр оны "эмоционалдық тұрақсыздыққа" ұшыраған деп бағалады, себебі ол қалыпты отбасылық өмірден айырылған. Жастығында 12 мектепке барып, оқуын бірнеше рет тастап, 17 жасында теңіз жаяу әскеріне қосылды. Освальд теңіз жаяу әскерінде қызмет еткен кезінде екі рет әскери сотқа берілді және түрмеге қамалды. Ол теңіз жаяу әскерінің қатарынан құрметпен босатылып, теңіз жаяу әскерінің резервіне жіберілді, содан кейін Еуропаға ұшып, 1959 жылдың қазан айында Кеңес Одағына қашып кетті. Ол Минскіде (Беларусь КСРО) тұрып, Марина есімді орыс әйеліне үйленді және қызы болды. 1962 жылдың маусым айында ол әйелімен бірге АҚШ-қа оралды және ақырында Техас штатының Даллас қаласына қоныстанды, онда олардың екінші қызы дүниеге келді. Освальд 1963 жылдың 22 қарашасында Кеннедиді Техас мектеп кітапханасының алтыншы қабатындағы терезеден атып өлтірді, Кеннеди Далластағы Дили Плаза арқылы автокөлікпен өтіп бара жатқанда. Кеннедиді өлтіргеннен шамамен 45 минут өткен соң, Освальд жергілікті көшеде Даллас полициясының офицері Дж.Д. Типпитті атып өлтірді. Содан кейін ол кинотеатрға кіріп кетті, онда Типпиттің өлімі үшін тұтқындалды. Освальд Кеннедиді өлтіруде айыпталды, бірақ ол өліміне жауапкершілікті мойындамай, өзін "бақа" деп атады. Екі күннен кейін Освальдты жергілікті түнгі клубтың иесі Джек Руби тікелей эфирде Даллас полиция бас штабының жертөлесінде атып өлтірді. 1964 жылдың қыркүйегінде Уоррен комиссиясы Освальдтың Кеннедиді өлтіруде жалғыз әрекет еткенін мәлімдеді. Бұл қорытынды, даулы болғанымен, Даллас полиция департаментінің, Федералдық тергеу бюросының (ФБР), АҚШ Құпия қызметінің және Палатаның кісі өлтіру жөніндегі арнайы комитетінің (HSCA) тергеулерімен расталды. Сот-медициналық сараптама, баллистикалық және куәгерлердің көрсетулері ресми тұжырымдарды растағанына қарамастан, қоғамдық пікір сауалнамалары көрсеткендей, көптеген американдықтар ресми нұсқаның оқиғаның барлық шындығын айтпайтынына сенбейді және бұл кісі өлтіруге байланысты көптеген теориялар пайда болды.

Lee Harvey Oswald (October 18, 1939 – November 24, 1963) was a U. S. Marine veteran who assassinated John F. Kennedy, the 35th president of the United States, on November 22, 1963. Oswald was placed in juvenile detention at the age of 12 for truancy, during which time he was assessed by a psychiatrist as "emotionally disturbed", due to a lack of normal family life. After attending 12 schools in his youth, he quit repeatedly, and finally when he was 17, joined the Marines. Oswald was court martialed twice while in the Marines, and jailed. He was honorably released from active duty in the Marine Corps into the Marine Corps Reserve, then flew to Europe and defected to the Soviet Union in October 1959. He lived in Minsk, Belarusian Soviet Socialist Republic, married a Russian woman named Marina, and had a daughter. In June 1962, he returned to the United States with his wife, and eventually settled in Dallas, Texas, where their second daughter was born. Oswald shot and killed Kennedy on November 22, 1963, from a sixth floor window of the Texas School Book Depository as Kennedy traveled by motorcade through Dealey Plaza in Dallas. About 45 minutes after assassinating Kennedy, Oswald shot and killed Dallas police officer J. D. Tippit on a local street. He then slipped into a movie theater, where he was arrested for Tippit's murder. Oswald was charged with the assassination of Kennedy, but he denied responsibility for the killing, claiming that he was a "patsy". Two days later, Oswald was fatally shot by local nightclub owner Jack Ruby on live television in the basement of Dallas Police Headquarters. In September 1964, the Warren Commission concluded that Oswald had acted alone when assassinating Kennedy. This conclusion, though controversial, was supported by investigations from the Dallas Police Department, the Federal Bureau of Investigation (FBI), the United States Secret Service, and the House Select Committee on Assassinations (HSCA). Despite forensic, ballistic, and eyewitness evidence supporting the official findings, public opinion polls have shown that most Americans still do not believe that the official version tells the whole truth of the events, and the assassination spawned numerous conspiracy theories.

Ерте өмір

Освальд 1939 жылғы 18 қазанда Луизиана штатының Нью-Орлеан қаласындағы ескі француз ауруханасында дүниеге келді. Оның әкесі – MetLife компаниясында жұмыс істеген Роберт Эдвард Ли Освальд аға (1896–1939), анасы – заң кеңесшісі Маргарита Фрэнсис Клавэри (1907–1981) болды. Роберт Освальд президент Теодор Рузвельт пен Конфедерация армиясының генералы Роберт Лидің үшінші туысы еді. Ол Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде АҚШ армиясында сержант болып қызмет еткен. Роберт Ли, оның ұлы Ли дүниеге келгенге екі ай қалғанда жүрек талмасынан қайтыс болды. Лидің үлкен ағасы Роберт Жүніор (1934–2017) Корея соғысы кезінде АҚШ теңіз жаяу әскерінің бұрынғы мүшесі болды. Маргаританың алғашқы некесі Эдвард Джон Пик кішімен болғандықтан, Ли мен Роберт Жүніор АҚШ Әуе күштерінің ветераны Джон Эдвард Пиктің (1932–2000) туған ағалары болды. 1952 жылдың тамызында Освальд 12 жасқа толғанда анасы оны Нью-Йорк қаласына алып келді, онда олар Освальдтың жартылай ағасы Джонмен бірге қысқа уақыт тұрды. Кейін Освальд пен оның анасы, Освальдтың анасына шабуыл жасап, Джонның әйеліне қалташа пышағымен қауіптенген даудан кейін кетіп қалуға мәжбүр болды. Освальд Нью-Йорк штатының Бронкс ауданындағы жетінші сыныпқа барды, бірақ көбінесе сабақтан қалып қойды, бұл оны жасөспірімдерді түзету мекемесінде психиатриялық сараптамадан өтуге мәжбүр етті. Түзету мекемесінің психиатры, доктор Ренатус Хартгогс, Освальдты "өзінің құдіреттілігі мен билігі туралы жарқын қиялдарға берілген, қазіргі кемшіліктері мен көңілсіздігін өтеуге тырысатын" адам ретінде сипаттады. Хартгогс мынадай қорытынды жасады: "Лидің тұлғалық ерекшеліктерінің бұзылуы, шизоидтық белгілері және пассивті-агрессивті бейімділіктері бар деп диагностикалау қажет. Ли эмоционалды жағынан ауыр күйзелістегі, эмоционалды оқшаулану мен жетіспеушілік, махаббаттың жоқтығы, отбасылық өмірдің болмауы және өзін-өзіне жұмылдырған және қайшылықты анасынан қабылдамаудан зардап шегетін жасөспірім ретінде қаралуы керек". Нью-Йорк отбасылық соты олардың ісін қарауға үлкермей, Освальдтар 1954 жылдың қаңтар айында Нью-Йорктен шығып, Нью-Орлеанға оралды. Мектепті бітіргеннен кейін Освальд Нью-Орлеанда бірнеше ай кеңсе кызметкері және хатшы болып жұмыс істеді. 1956 жылдың шілдесінде Освальдтың анасы отбасын Форт-Уорт қаласына көшірді, ал Освальд Форт-Уорт қаласындағы Арлингтон-Хайтс орта мектебінде қыркүйек сессиясына оныншы сыныпқа қайтадан оқуға түсті. Бірнеше аптадан кейін қазан айында Освальд 17 жасында мектепті тастап, теңіз жаяу әскеріне қосылды; ол ешқашан орта мектептің дипломын алмады. Осы уақытқа дейін ол 22 жерде тұрып, 12 мектепке барып оқыған. Жастық шағында әріптерді жазуда қиындықтарға тап болғанымен және "оқу-жазу қабілетінің бұзылуы" болғанымен, Освальд көп оқыды. 15 жасында ол өзін социалист деп есептеді. Оның күнделігінде: "Мен өз ортама кілт іздедім, содан кейін социалистік әдебиетті таптым. Мен кітаптарымды кітапханалардың шаң басқан сөрелерінен іздеуге мәжбүр болдым", - делінген. 16 жасында ол Америка Социалистік партиясына олардың Жастар Социалистік лигасы туралы ақпарат алу үшін хат жазып, социалистік принциптерді "он бес айдан астам уақыттан бері" зерттегенін айтты. Эдвард Вобель, "Уоррен комиссиясы Освальдтың Нью-Орлеандағы жасөспірімдік жылдарындағы ең жақын досы болғанын анықтады", - деді, "Освальдтың қазірдің өзінде "коммунизмді зерттейді" деген хабарлар "әңгімеге келмейді". Вобельдің айтуынша, "Освальд көбінесе "арзан кітаптарды оқиды". 1955 жылы Освальд Нью-Орлеандағы Азаматтық әуе патрулінің кадет мүшесі болды. Курстастары оның бір-үш ай ішінде "үш-төрт" рет немесе "10-12 рет" КАП жиналыстарына қатысқанын еске алды.

Oswald was born at the old French Hospital in New Orleans, Louisiana, on October 18, 1939, to a MetLife worker Robert Edward Lee Oswald Sr. (1896–1939) and a legal clerk Marguerite Frances Claverie (1907–1981). Robert Oswald was a third cousin of President Theodore Roosevelt and a distant cousin of Confederate general Robert E. Lee and served as a sergeant in the U. S. Army during World War I. Robert died of a heart attack two months before Lee was born. Lee's elder brother Robert Jr. (1934–2017) was a former U. S. Marine during the Korean War. Through Marguerite's first marriage to Edward John Pic Jr., Lee and Robert Jr. were the half brothers of U. S. Air Force veteran John Edward Pic (1932–2000). When Oswald was 12 in August 1952, his mother took him to New York City where they lived for a short time with Oswald's half brother, John. Oswald and his mother were later asked to leave after an argument in which Oswald allegedly struck his mother and threatened John's wife with a pocket knife. Oswald attended seventh grade in the Bronx, New York, but was often truant, which led to a psychiatric assessment at a juvenile reformatory. The reformatory psychiatrist, Dr. Renatus Hartogs, described Oswald as immersed in a "vivid fantasy life, turning around the topics of omnipotence and power, through which [Oswald] tries to compensate for his present shortcomings and frustrations". Hartogs concluded:
<blockquote>Lee has to be diagnosed as "personality pattern disturbance with schizoid features and passive aggressive tendencies". Lee has to be seen as an emotionally, quite disturbed youngster who suffers under the impact of really existing emotional isolation and deprivation, lack of affection, absence of family life and rejection by a self involved and conflicted mother. Before the New York family court system could address their case, the Oswalds left New York in January 1954, and returned to New Orleans. After leaving school, Oswald worked for several months as an office clerk and messenger in New Orleans. In July 1956, Oswald's mother moved the family to Fort Worth, Texas, and Oswald re enrolled in the tenth grade for the September session at Arlington Heights High School in Fort Worth. A few weeks later in October, Oswald quit school at age 17 to join the Marines; he never earned a high school diploma. By this point, he had resided at 22 locations and attended 12 schools. Though Oswald had trouble spelling in his youth and may have had a "reading spelling disability", he read voraciously. By age 15, he considered himself a socialist. According to his diary, "I was looking for a key to my environment, and then I discovered socialist literature. I had to dig for my books in the back dusty shelves of libraries." At 16, he wrote to the Socialist Party of America for information on their Young People's Socialist League, saying he had been studying socialist principles for "well over fifteen months". Edward Voebel, "whom the Warren Commission had established was Oswald's closest friend during his teenage years in New Orleans", said "reports that Oswald was already 'studying Communism' were a 'lot of baloney. Voebel said that "Oswald commonly read 'paperback trash. As a teenager in 1955, Oswald became a cadet member of Civil Air Patrol in New Orleans. Fellow cadets variously recalled him attending CAP meetings "three or four" times, or "10 or 12 times", over a one to three month period.

Теңіз әскерлері

Осуалд 1956 жылғы 24 қазанда, он жеті жасқа толғаннан бір апта өткен соң АҚШ Теңіз жауынгерлері корпусына қабылданып, әскери қызметке кірді. Жасының кішкентай болуына байланысты, оның інісі Роберт мүше болып, заңды қамқор ретінде қол қойды. Осуалд анасы мен жартылай ағасы Джонды да мұрагерлер ретінде көрсетті. Осуалд үлкен ағасы Робертті құдай санап, Теңіз жауынгерлері корпусының сақинасын тақты. Джон Пик (Осуалдтың жартылай ағасы) Уоррен комиссиясына куәлік беріп, Осуалдтың әскери қызметке түсуіне себеп – "анасының қысымынан құтылу" ниеті болғанын айтты. Осуалдтың әскери тіркелу құжаттарында оның бойы 5 фунт (2 метр) және салмағы көрсетілген, сондай-ақ көздерінің жасыл қоңыр түсті және шашы қоңыр болғаны жазылған. Миссисипи штатындағы Кислер әуе базасында Осуалд "ұшақтарды бақылау және ескерту операторы" курсын отыз оқушының арасында жетінші орында аяқтады, бұл курсқа "ұшақтарды қадағалау және радарды пайдалану бойынша оқыту" кірді. Оған авиациялық электроника операторы мамандығы берілді. 9 шілдеде ол Калифорниядағы Эль-Торо теңіз әуе базасына келді. Сол жерде ол Дискордиандық ілімді құрастырушы Керри Торнлимен танысты. Торнли 1962 жылы Осуалдтың өміріне негізделген "Бос жауынгерлер" атты көркем роман жазды. Бұл Кеннедиге жасалған қастандыққа дейін Осуалд туралы жазылған жалғыз кітап еді. Осуалд келесі айда Жапонияға аттанды, онда ол Токио маңындағы Ацуги теңіз әуе базасындағы 1-ші әскери-әуе бақылау эскадрильясына бекітілді. Барлық теңізшілер сияқты, Осуалд та оқ атудан жаттықты және сынақтан өтті. 1956 жылдың желтоқсанында ол 212 ұпай жинады, бұл мерген атағына ие болу үшін қажетті талаптан сәл жоғары болды. Осуалд рұқсатсыз .22 калибрлі тапаншамен кезікпе сәтке қолқа салғандықтан әскери сотқа берілді. Ол атыс оқиғасы үшін жазаланған сержантпен ұрыс салғаны үшін екінші рет әскери сотқа тартылды. Ол кіші сержанттан қарапайым жауынгерге төмендетілді және қысқа мерзімге түрмеге қамалды. Осуалд үшінші рет жазаланды: Филиппиндегі түнгі күзет кезінде ол түсіндірілмейтін себеппен мылтығынан джунглиге оқ атты. Жіңішке денелі Осуалдты мультфильм кейіпкерінің атымен Оззи Түйе деп атады; сонымен қатар, ол кеңестік көзқарастарды қолдағандықтан Освальдскович деп те аталды. 1958 жылдың қарашасында Осуалд Эль-Тороға қайта оралды, онда оның бөлімшесінің міндеті "ұшақтарды бақылау, бірақ негізінен әскерилер мен офицерлерді кейін шетелге тағайындау үшін даярлау" болды. Сол жердегі бір офицер Осуалдты "өте қабілетті" экипаж жетекшісі және "көптеген адамдардан ақылды" деп сипаттады. Осуалд Теңіз жауынгерлері корпусында қызмет еткен кезінде өзіне-өзі орыс тілін үйренді. Бұл ерекше еңбек болғанымен, 1959 жылдың 25 ақпанында ол жазбаша және ауызша орыс тілінен Теңіз жауынгерлерінің біліктілік емтиханына қатысуға шақырылды. Ол кезде оның орыс тілін түсіну деңгейі "нашар" деп бағаланды, бірақ оқу мен жазу бойынша сол кездегі қарапайым теңізшіге қарағанда жақсы нәтиже көрсетті. 1959 жылдың 11 қыркүйегінде ол анасының күтімге мұқтаж екенін айтып, белсенді қызметтен босатылды. Ол АҚШ Теңіз жауынгерлері корпусының резервіне жіберілді.

Oswald enlisted in the United States Marine Corps on October 24, 1956, just a week after his seventeenth birthday; because of his age, his brother Robert Jr. was required to sign as his legal guardian. Oswald also named his mother and his half brother John as beneficiaries. Oswald idolized his older brother Robert Jr., and wore his Marine Corps ring. John Pic (Oswald's half brother) testified to the Warren Commission that Oswald's enlistment was motivated by wanting "to get from out and under the yoke of oppression from my mother". Oswald's enlistment papers recite that he was 5 feet (2 m) tall and weighed , with hazel eyes and brown hair. At Keesler Air Force Base in Mississippi, Oswald finished seventh in a class of thirty in the Aircraft Control and Warning Operator Course, which "included instruction in aircraft surveillance and the use of radar". He was given the military occupational specialty of Aviation Electronics Operator. On July 9, he reported to the Marine Corps Air Station El Toro in California. There he met fellow Marine Kerry Thornley, who co created Discordianism. Thornley wrote the 1962 fictional book The Idle Warriors based on Oswald. This was the only book written about Oswald before the Kennedy assassination. Oswald departed for Japan the following month, where he was assigned to Marine Air Control Squadron 1 at Naval Air Facility Atsugi near Tokyo. Like all Marines, Oswald was trained and tested in shooting. In December 1956, he scored 212, which was slightly above the requirements for the designation of sharpshooter. Oswald was court martialed after he accidentally shot himself in the elbow with an unauthorized .22 caliber handgun. He was court martialed a second time for fighting with the sergeant he thought was responsible for his punishment in the shooting matter. He was demoted from private first class to private and briefly imprisoned. Oswald was later punished for a third incident: while he was on a night time sentry duty in the Philippines, he inexplicably fired his rifle into the jungle. Slightly built, Oswald was nicknamed Ozzie Rabbit after the cartoon character; he was also called Oswaldskovich because he espoused pro Soviet sentiments. In November 1958, Oswald transferred back to El Toro where his unit's function "was to serveil for aircraft, but basically to train both enlisted men and officers for later assignment overseas". An officer there said that Oswald was a "very competent" crew chief and was "brighter than most people". While Oswald was in the Marines, he taught himself rudimentary Russian. Although this was an unusual endeavor, on February 25, 1959, he was invited to take a Marine proficiency exam in written and spoken Russian. His level at the time was rated "poor" in understanding spoken Russian, though he fared rather reasonably for a Marine private at the time in reading and writing. On September 11, 1959, he received a hardship discharge from active service, claiming his mother needed care. He was placed on the United States Marine Corps Reserve.

Кеңес Одағына аттану

Освальд 1959 жылғы қазан айында 20 жасқа толуға аздай қалғанда Кеңес Одағына сапар шекті. Ол орыс тілін өзіндік күшпен үйреніп, теңіз корпусының жалақысынан 1500 доллар жинаған (1969 жылғы 1500 доллар қазіргі шақта есептелген сомаға тең). Освальд екі күн анасымен Форт-Уорт қаласында болды, содан кейін 20 қыркүйекте Нью-Орлеаннан Ле-Хаврге (Франция) кемемен жол тартты, және бірден Ұлыбританияға бағыт алды. 9 қазанда Саутгемптонға келген ол шенеуніктерге 700 доллары бар екенін және Швейцариядағы мектепке барар алдында бір апта қалу жоспарлап отырғанын айтты. Сол күні ол Хельсинкиге ұшып, "Торни" қонақ үйінің 309-шы нөміріне орналасты, кейін "Клаус Курки" қонақ үйінің 429-шы нөміріне көшті. 14 қазанда оған кеңес визасы берілді. Освальд келесі күні Хельсинкиден пойызбен шығып, Вайниккаладан Кеңес шекарасын өтіп, 16 қазанда Мәскеуге келді. Оның визасының мерзімі бір аптаға ғана созылып, 21 қазанда аяқталуы тиіс еді. 21 қазанда, визасының мерзімі бітетін күні, оған азаматтық алу өтініші қабылданбағанын және сол күні кешке Кеңес Одағынан кетуі керектігін хабарлады. Күнделігінде айтылғандай, Освальд елден шығарып салу үшін келген жетекшіге дейін қонақ үйінің ваннасында сол қолына жеңіл, бірақ қанды жарақат келтірді, себебі ол оны қорқытатын тәсілмен өзін-өзі өлтіруді қалаған. Освальдтың сөзіне сүйенсек, сол күні ол тағы төрт кеңес шенеунігімен кездесіп, АҚШ-қа қайтуды қалайтынын сұрады. Освальд кеңес азаматы ретінде Кеңес Одағында өмір сүргісі келетінін жауап берді. Одан жеке куәлігін көрсетуді сұрағанда, ол теңіз корпусынан босатылған құжатын ұсынды. 31 қазанда Освальд Мәскеудегі АҚШ елшілігіне келіп, АҚШ азаматтығынан бас тарту ниетін білдірді. "Мен шешімімді қабылдадым", - деді ол; "Мен бәрінен арылдым". АҚШ елшілігінің сұхбаттасушы офицері Ричард Эдвард Снайдерге ол "теңіз корпусында радар операторы болғанын және аты-жөні аталмаған кеңес шенеуніктеріне кеңес азаматы ретінде теңіз корпусы және оның мамандығы туралы белгілі ақпаратты жеткізетінін ерікті түрде мәлімдегенін" айтты. Ол ерекше қызығушылық тудыратын бірдеңе білуі мүмкін екенін де білдірді. Мұндай мәлімдемелер Освальдтың қиын жағдайға байланысты / әскери резервтен құрметті босатылуына өзгеріс енгізді. Бұрынғы АҚШ теңіз жауынгерінің Кеңес Одағына қоныс аударуы туралы хабарды Associated Press және United Press International агенттіктері таратып берді. Освальд Мәскеу мемлекеттік университетінде оқығысы келсе де, 1960 жылдың қаңтар айында Белоруссияның Минск қаласына радио, теледидар, әскери және ғарыш техникасын шығаратын "Горизонт" электроника зауытына токарь болып жұмыс істеуге жіберілді. Кейіннен тәуелсіз Белоруссияның алғашқы мемлекет басшысы болған Станислав Шушкевич сол кезде "Горизонтта" жұмыс істеді және Освальдқа орыс тілін жетілдіруге көмектесуге тағайындалды. Освальд престижді ғимараттағы үкіметтік субсидиямен берілген, толық жабдықталған студиялық пәтерді және фабрикалық жалақысына қосымша төлем алды, бұл оған жұмысшы табының кеңес стандарттары бойынша жайлы өмір сүруге мүмкіндік берді, бірақ ол үнемі бақылауда болды. 1960 жылдың ортасынан 1961 жылдың басына дейін Освальд 1937 жылы туған белоруссиялық әріптесі Элла Германмен қарым-қатынаста болды. Олар күн сайын фабриканың асханасында бірге тамақтанып, аптасына шамамен екі рет кездесіп тұратын. Кейінірек Герман Освальдты "осы жердегі жігіттер сияқты қатал емес, жақсы юмор сезіміне ие жағымды жігіт" деп сипаттады; ол оны сүймеді, бірақ ол жалғыздыққа ұшырап, оған аянып, кездесуді жалғастырды. Освальдтың көзқарасы бойынша, олардың қарым-қатынасы 1960 жылдың жазы мен күзінде одан да жақындады. 1961 жылдың наурыз айында Освальд 19 жасар фармакология студенті Марина Прусаковамен (1941 жылы туған) танысты; олар алты аптадан кейін үйленді. Освальдтардың тұңғыш баласы Джун 1962 жылдың 15 ақпанында дүниеге келді. 1962 жылдың 24 мамырында Освальд пен Марина АҚШ-тың Мәскеудегі елшілігіне оның АҚШ-қа көшіп келуіне мүмкіндік беретін құжаттар үшін өтініш білдірді. 1 маусымда АҚШ елшілігі Освальдқа 435,71 доллар көмек ақшасын берді. Освальд, Марина және олардың сәби қызы АҚШ-қа кетті, онда олар Освальд күткеннен гөрі баспасөз назарынан аз көңіл көрді.

Oswald traveled to the Soviet Union just before he turned 20 in October 1959. He had taught himself Russian and saved $1,500 of his Marine Corps salary (1500.0 in 1969 is equivalent to about <calculated amount> in recent years). Oswald spent two days with his mother in Fort Worth, then embarked by ship on September 20 from New Orleans to Le Havre, France, and immediately traveled to the United Kingdom. Arriving in Southampton on October 9, he told officials he had $700 and planned to stay for one week before proceeding to a school in Switzerland. On the same day, he flew to Helsinki, where he checked in at the Hotel Torni, room 309, then moved to Hotel Klaus Kurki, room 429. He was issued a Soviet visa on October 14. Oswald left Helsinki by train on the following day, crossed the Soviet border at Vainikkala, and arrived in Moscow on October 16. His visa, valid only for a week, was due to expire on October 21. On October 21, the day his visa was due to expire, he was told that his citizenship application had been refused, and that he had to leave the Soviet Union that evening. Distraught, Oswald inflicted a minor but bloody wound to his left wrist in his hotel room bathtub soon before his Intourist guide was due to arrive to escort him from the country, according to his diary because he wished to kill himself in a way that would shock her. According to Oswald, he met with four more Soviet officials that day, who asked if he wanted to return to the United States. Oswald replied by insisting that he wanted to live in the Soviet Union as a Soviet national. When pressed for identification papers, he provided his Marine Corps discharge papers. On October 31, Oswald appeared at the United States embassy in Moscow and declared a desire to renounce his U. S. citizenship. "I have made up my mind", he said; "I'm through." He told the U. S. embassy interviewing officer, Richard Edward Snyder, that "he had been a radar operator in the Marine Corps and that he had voluntarily stated to unnamed Soviet officials that as a Soviet citizen he would make known to them such information concerning the Marine Corps and his specialty as he possessed. He intimated that he might know something of special interest." Such statements led to Oswald's hardship/honorable military reserve discharge being changed to undesirable. The story of the defection of a former U. S. Marine to the Soviet Union was reported by both the Associated Press and United Press International. Though Oswald had wanted to attend Moscow State University, in January 1960 he was sent to Minsk, Belarus, to work as a lathe operator at the Gorizont Electronics Factory, which produced radios, televisions, and military and space electronics. Stanislau Shushkevich, who later became independent Belarus's first head of state, also worked at Gorizont at the time, and was assigned to help Oswald improve his Russian. Oswald received a government subsidized, fully furnished studio apartment in a prestigious building and an additional supplement to his factory pay, which allowed him to have a comfortable standard of living by working class Soviet standards, though he was kept under constant surveillance. From mid 1960 to early 1961, Oswald was in a relationship with Ella German , a Belarusian coworker born in 1937. They ate together in the factory cafeteria every day and dated about twice each week. German later described Oswald as "a pleasant looking guy with a good sense of humor not as rough and rude as the men here were back then";
she did not love him, but thought he was lonely and continued to date him out of pity. Their relationship became more seriousin Oswald's eyesduring the summer and fall of 1960,

In March 1961, Oswald met Marina Prusakova (born 1941), a 19 year old pharmacology student; they married six weeks later. The Oswalds' first child, June, was born on February 15, 1962. On May 24, 1962, Oswald and Marina applied at the U. S. Embassy in Moscow for documents that enabled her to immigrate to the U. S. On June 1, the U. S. Embassy gave Oswald a repatriation loan of $435.71. Oswald, Marina, and their infant daughter left for the United States, where they received less attention from the press than Oswald expected.

Далас-Форт-Уорт

Осуалдтар көп ұзамай Лидің анасы мен ағасы тұратын Даллас / Форт-Уэрт аймағына қоныстанды. Ли кеңес өмірі туралы қолжазба жазуға кірісті, бірақ ақырында жобадан бас тартты. Освальдтар сондай-ақ аймақтағы коммунизмге қарсы ресейлік және Шығыс Еуропалық эмигранттармен танысты. Уоррен комиссиясына куәлік берген Александр Клейнлер орыс эмигранттарының Маринаға көңіл жасығандарын, ал Освальдқа тек төзімділікпен қарағанын, оны өрескел және мақтаншыл деп санағанын айтты. Орыс эмигранттары Марина күйеуін тастап кетуге ниет білдірмеген соң, оны тастап кеткенімен, Освальд 51 жастағы орыс эмигранты Джордж де Мореншильдтпен, халықаралық бизнес байланыстары бар, білімді мұнай геологымен күтпеген достық қарым-қатынас орнатты. Ресейлік Мореншильдт кейін Уоррен комиссиясына Освальдтың "орыс тілін өте жақсы білгенін" мәлімдеді. Ал Марина, орыс тілін үйренуге тырысып жүрген квакер Рут Пэйнмен және оның күйеуі Майкл Пэйнмен дос болып кетті, Майкл Пэйн «Белл Хеликоптер» компаниясында жұмыс істеді. 1962 жылдың шілдесінде Освальд Далластағы «Лесли Уэлдинг» компаниясына металл жұмысшысы болып жұмысқа қабылданды, бірақ жұмысты ұнатпай, үш айдан кейін жұмыстан кетіп қалды. 12 қазанда ол «Джаггарс Чайлз Стовалл» графикалық фирмасында фотокөшірме жасаушы стажер ретінде жұмыс істей бастады. «Джаггарс Чайлз Стовалл» компаниясының бір қызметкері Освальдтың жаңа жұмындағы өрескел мінезі ұрысқа ұласуы мүмкін екенін, сондай-ақ бір күні Освальдтың орыс тіліндегі басылымды оқығанын көргенін айтты. Освальд 1963 жылдың сәуір айының бірінші аптасында жұмыстан босатылды.

Эдвин Уокерді өлтіруге әрекеттену

1963 жылдың наурыз айында Освальд «А. Хиделл» деген лақап атын қолданып, 6,5 мм калибрлі Carcano винтовкасын 19,95 долларға, ал жеткізу құны 1,50 долларға сатып алды. Ол сондай-ақ пошта арқылы .38 Smith & Wesson Model 10 револьверін 29,95 долларға және 1,27 долларға сатып алды. Уоррен комиссиясы Освальдтың 1963 жылдың 10 сәуірінде зейнеткер АҚШ генерал-майоры Эдвин Уокерді өлтіруге талпынғанын анықтады. Оқ терезеге тиді, ал Уокердің жалғыз жарақаты – қолына түскен оқ сынықтары болды. Ассасинациялар жөніндегі АҚШ Палатасының арнайы комитеті «дәлелдер Освальдтың оқ атқанын күшті түрде көрсетті» деп мәлімдеді. Генерал Уокер коммунизмге қарсы, сегрегацияны қолдаушы және Джон Бёрч қоғамының мүшесі болды. 1961 жылы Уокер әскерлеріне оңшыл әдебиет таратуы үшін Батыс Германиядағы АҚШ армиясының 24-ші дивизиясының басшылығынан босатылды. Уокердің Миссисипи университетіндегі нәсілдік интеграцияға қарсы әрекеттері оны бүлік шығару, саботаж және басқа да қылмыстар бойынша тұтқындауға әкелді. Ол президент Кеннедидің інісі, Бас прокурор Роберт Ф. Кеннедидің бұйрығымен уақытша психиатриялық емханаға жатқызылды, бірақ үлкен жюри оны айыптаудан бас тартты. Марина Освальд күйеуінің оған генерал Уокердің үйіне автобуспен барып, мылтығымен оқ атқандығын айтқандығын мәлімдеді. Ол Освальдтың Уокерді «фашистік ұйымның» жетекшісі деп есептегенін айтты. Освальд Кеннедиге жасаған қастандығынан он күн бұрын Маринаға қалдырған хатында, егер ол қайтып келмесе не істеу керектігі жазылған еді. Кеннедиге жасалған қастандықтың алдында Даллас полициясы Уокерге жасалған оқ ату ісінде күдік таратқан жоқ, бірақ Освальдтың қатысы оның қастандығынан кейін бірнеше сағаттан кейін тұтқындалғаннан кейін күдік тудырды. Уокерге тиген оқ баллистикалық сараптама жүргізуге тым зақымдалған, бірақ кейінірек жүргізілген нейтрондық белсендіру талдауы оның сол өндірушіде жасалғаны және кейіннен Кеннедиге тиген екі оқпен бірдей мылтықтан атылғаны «өте мүмкін» екенін көрсетті. Джордж де Мореншильдт «Освальд генерал Уокерді ұнатпағанын білгенін» айтты. Осыған байланысты де Мореншильдт және оның әйелі Жанна Уокерге жасалған қастандығынан кейін өткен демалыс күндерін еске алды. Де Мореншильдттер 1963 жылдың 14 сәуірінде, Пасха жексенбісінен бір күн бұрын Освальдтарға жаңа пәтеріне қонаққа барып, балаларына сыйлық ретінде Пасхалық қоян әкелгенін айтты. Освальдтың әйелі Марина Жаннаны пәтер бойынша жүргізіп көрсетіп жатқанда, олар Освальдтың мылтығын шкафтың ішінде қабырғаға сүйеніп тұрғанын тапты. Жанна Джорджқа Освальдтың мылтығы бар екенін айтты, ал Джордж Освальдқа: «Генерал Уокерге оқ атқан сен бе едің?» деп әзілдеді. Осы сұраққа Освальдтың қалай реакция жасағаны туралы сұрағанда Джордж де Мореншильдт Уоррен комиссиясына Освальдтың «оған күлімсіреп» жауап бергенін айтты. Де Мореншильдттің әйелі Жаннадан Освальдтың реакциясы туралы сұрағанда, ол: «Мен ештеңе байқамадым», - деді. Ол жалғастырды: «Біз күліп, қатты күлдік, үлкен әзіл, Джорджтың үлкен әзілі». Жанна де Мореншильдт бұл олар Освальдтарды соңғы рет көрген кез екенін айтты.

In March 1963, Oswald used the alias "A. Hidell" to make a mail order purchase of a secondhand 6.5 mm caliber Carcano rifle for $19.95, plus $1.50 for shipping. He also purchased a .38 Smith & Wesson Model 10 revolver by mail for $29.95 plus $1.27 shipping. The Warren Commission concluded that Oswald attempted to kill retired U. S. Major General Edwin Walker on April 10, 1963, and that Oswald fired the Carcano rifle at Walker through a window from less than 100 feet (30 m) away as Walker sat at a desk in his Dallas home. The bullet struck the window frame and Walker's only injuries were bullet fragments to the forearm. The United States House Select Committee on Assassinations stated that the "evidence strongly suggested" that Oswald carried out the shooting. General Walker was an outspoken anti communist, segregationist, and member of the John Birch Society. In 1961, Walker had been relieved of his command of the 24th Division of the U. S. Army in West Germany for distributing right wing literature to his troops. Walker's later actions in opposition to racial integration at the University of Mississippi led to his arrest on insurrection, seditious conspiracy, and other charges. He was temporarily held in a mental institution on orders from President Kennedy's brother, Attorney General Robert F. Kennedy, but a grand jury declined to indict him. Marina Oswald testified that her husband told her that he traveled by bus to General Walker's house and shot at Walker with his rifle. She said that Oswald considered Walker to be the leader of a "fascist organization". A note Oswald left for Marina on the night of the attempt, telling her what to do if he did not return, was found ten days after the Kennedy assassination. Before the Kennedy assassination, Dallas police had no suspects in the Walker shooting, but Oswald's involvement was suspected within hours of his arrest following the assassination. The Walker bullet was too damaged to run conclusive ballistics studies on it, but neutron activation analysis later showed that it was "extremely likely" that it was made by the same manufacturer and for the same rifle make as the two bullets which later struck Kennedy. George de Mohrenschildt testified that he "knew that Oswald disliked General Walker". Regarding this, de Mohrenschildt and his wife Jeanne recalled an incident that occurred the weekend following the Walker assassination attempt. The de Mohrenschildts testified that on April 14, 1963, just before Easter Sunday, they were visiting the Oswalds at their new apartment and had brought them a toy Easter bunny to give to their child. As Oswald's wife Marina was showing Jeanne around the apartment, they discovered Oswald's rifle standing upright, leaning against the wall inside a closet. Jeanne told George that Oswald had a rifle, and George joked to Oswald, "Were you the one who took a pot shot at General Walker?" When asked about Oswald's reaction to this question, George de Mohrenschildt told the Warren Commission that Oswald "smiled at that". When de Mohrenschildt's wife Jeanne was asked about Oswald's reaction, she said, "I didn't notice anything"; she continued, "we started laughing our heads off, big joke, big George's joke". Jeanne de Mohrenschildt testified that this was the last time she or her husband ever saw the Oswalds.

Жаңа Орлеан

Освальд 1963 жылғы 24 сәуірде Нью-Орлеанға қайтып келді. Маринаның досы Рут Пэйн оны келесі айда Освальдпен кездесу үшін Далластан Нью-Орлеанға машинасымен алып келді. 10 мамырда Освальд "Рейли Кофе Компаниясы"-на машиналарды майлаушы болып жұмысқа орналасты. Ол шілде айында "жұмысы қанағаттандырмайтындықтан және Эдриан Альбаның жанындағы гаражында көп уақыт өткізіп, мылтық пен аң ауру туралы журналдар оқығандықтан" жұмыстан босатылды. 1988 жылы жарық көрген "Ассасиндердің іздерімен" атты кітабында Нью-Орлеан округінің прокуроры Джим Гаррисон Освальдтың сол уақытты 544 Камп-стрит мекенжайында өткізгенін мәлімдеді. Бұл – бұрынғы ФБР агенты, сегрегацияны жақтаушы және жергілікті саясаткер Гай Банистердің кеңсесі еді. Гаррисон 1963 жылдың жазында Гай Банистердің Нью-Орлеанда Куба үшін Әділ Ойын Комитетіне (Fair Play for Cuba Committee - FPCC) енуге қызығушылық танытқанын және Освальдты тыңшы ретінде пайдаланғанын айтты. 26 мамырда Освальд Фидель Кастроны қолдайтын FPCC-нің Нью-Йорк штаб-пәтеріне, "Нью-Орлеанда FPCC филиалын құру мақсатында, өз қаражатым есебінен шағын кеңсе жалдауға" ұсыныс жасады. Үш күннен кейін FPCC Освальдтың хатына, "кем дегенде, бастапқыда" Нью-Орлеанда кеңсе ашуға кеңес бермейтінін жауап берді. Освальд келесі хатында: "Сіздің кеңесіңізге қарамастан, бірден кеңсе ашуға шешім қабылдадым", - деп жауап берді. 29 мамырда Освальд жергілікті баспаханадан 500 өтініш нысаны, 300 мүшелік билет және "Кубаға қол тигізбеңдер" деген тақырыппен 1000 дана листовка тапсырыс берді. Маринаның сөзіне қарағанда, Ли одан мүшелік билетіне бөлім президенті ретінде "А. Дж. Хиделл" деген атпен қол қоюды өтінген. Кастроға қарсы күресші Карлос Брингиердің айтуынша, Освальд 5 және 6 тамызда Нью-Орлеандағы оның дүкеніне келген. Брингиер Кастроға қарсы "Directorio Revolucionario Estudantil" (DRE) ұйымының Нью-Орлеандағы өкілі болған. Брингиер кейін Уоррен комиссиясына Освальдтың оның тобына ену әрекеті деп сенгенін айтты. 9 тамызда Освальд Нью-Орлеанның орталық көшелерінде Кастроны қолдайтын листовкалар таратты. Брингиер Освальдты тоқтатып, оның листовкаларын тарату туралы достарынан естігенін мәлімдеді. Содан кейін жанжал шығып, Освальд, Брингиер және Брингиердің екі досы тәртіпсіздік жасағаны үшін тұтқындалды. Полиция бөлімшесінен шығар алдында Освальд ФБР агенімен сөйлесуді сұрады. Освальд агентке, ол Куба үшін Әділ Ойын Комитетінің Нью-Орлеан бөлімшесінің мүшесі екенін, оның 35 мүшесі бар екенін және оны А. Дж. Хиделл басқаратынын айтты. Шындығында, Освальд бөлімшенің жалғыз мүшесі болған және ұлттық ұйым оған ешқашан рұқсат бермеген. Бір аптадан кейін, 16 тамызда Освальд тағы да екі жалдамалы көмекшісімен бірге Халықаралық Сауда Орталығының алдында FPCC листовкаларын таратты. Оқиға WDSU телеарнасымен түсірілді. Келесі күні Освальдты радио комментаторы Уильям Стукки сұхбатқа алды, ол Освальдтың өміріне қатысты сұрақтар қойды. Бірнеше күннен кейін Освальд Стуккидің шақыруын қабылдап, Карлос Брингиер және Брингиердің әріптесі Эдвард Сканнелл Батлермен, оңшыл "Америка Ақпараттық Кеңесінің" (INCA) басшысымен радиодебатқа қатысты.

Oswald returned to New Orleans on April 24, 1963. Marina's friend Ruth Paine drove her by car from Dallas to join Oswald in New Orleans the following month. On May 10, Oswald was hired by the Reily Coffee Company as a machinery greaser. He was fired in July "because his work was not satisfactory and because he spent too much time loitering in Adrian Alba's garage next door, where he read rifle and hunting magazines". In his 1988 book On the Trail of the Assassins, New Orleans District Attorney Jim Garrison claimed that Oswald really spent that time across the street at 544 Camp Street. These were the law offices of Guy Banister, a former FBI agent, an avid segregationist, and a local politician. Garrison added that Guy Banister, during the summer of 1963 in New Orleans, was most interested in infiltrating the Fair Play for Cuba Committee, and used Oswald as his spy. On May 26, Oswald wrote to the New York City headquarters of the pro Fidel Castro Fair Play for Cuba Committee, proposing to rent "a small office at my own expense for the purpose of forming a FPCC branch here in New Orleans". Three days later, the FPCC responded to Oswald's letter advising against opening a New Orleans office "at least not at the very beginning". In a follow up letter, Oswald replied, "Against your advice, I have decided to take an office from the very beginning." On May 29, Oswald ordered the following items from a local printer: 500 application forms, 300 membership cards, and 1,000 leaflets with the heading, "Hands Off Cuba". According to Marina, Lee told her to sign the name "A. J. Hidell" as chapter president on his membership card. According to anti Castro militant Carlos Bringuier, Oswald visited him on August 5 and 6 at a store he owned in New Orleans. Bringuier was the New Orleans delegate for the anti Castro organization Directorio Revolucionario Estudantil (DRE). Bringuier would later tell the Warren Commission that he believed Oswald's visits were an attempt by Oswald to infiltrate his group. On August 9, Oswald turned up in downtown New Orleans handing out pro Castro leaflets. Bringuier confronted Oswald, claiming he was tipped off about Oswald's leafleting by a friend. A scuffle ensued and Oswald, Bringuier, and two of Bringuier's friends were arrested for disturbing the peace. Prior to leaving the police station, Oswald requested to speak with an FBI agent. Oswald told the agent that he was a member of the New Orleans branch of the Fair Play for Cuba Committee which he claimed had 35 members and was led by A. J. Hidell. In fact, Oswald was the branch's only member and it had never been chartered by the national organization. A week later, on August 16, Oswald again passed out Fair Play for Cuba leaflets with two hired helpers, this time in front of the International Trade Mart. The incident was filmed by WDSU TV. The next day, Oswald was interviewed by WDSU radio commentator William Stuckey, who probed Oswald's background. A few days later, Oswald accepted Stuckey's invitation to take part in a radio debate with Carlos Bringuier and Bringuier's associate Edward Scannell Butler, head of the right wing Information Council of the Americas (INCA).

Мексика

1963 жылғы 23 қыркүйекте Маринаның досы Рут Пэйн оны баласымен бірге Нью-Орлеаннан Даласқа жақын жердегі Техас штатының Ирвинг қаласындағы Пэйндер үйіне көлікпен жеткізді. Освальд Нью-Орлеанда 33 долларлық жұмыссыздық көмегін алу үшін кем дегенде екі күн қалды. Ол Нью-Орлеаннан қашан кеткені белгісіз; 26 қыркүйекте Хьюстоннан Мексика шекарасына бағытталған автобусқа отырғаны белгілі, Далласқа емес, және басқа автобус жолаушыларына Мексика арқылы Кубаға бару жоспарлап отырғанын айтты. 27 қыркүйекте Мексика қаласына келді және Куба консулдығына транзиттік виза алуға өтініш берді. Куба консулдығының қызметкерлері Освальдқа кеңес тарапынан келісім алу қажеттігін айтты, бірақ ол кеңес консулдығынан дереу қолдау ала алмады. ЦРУ құжаттары Освальдтың Куба және Кеңес консулдығының өкілдерімен кездесу кезінде «жақсырақ емес, жай ғана орыс тілінде» сөйлегенін көрсетеді. Бес күн бойы консулдықтар арасында саяхаттап, Куба консулдығының қызметкерімен қызу пікір таласып, КГБ агенттеріне шұғыл өтініш білдіргеннен кейін, және ЦРУ-дың кем дегенде бірнеше тексерулерінен кейін, Куба консулдығының қызметкері Освальдқа виза беруге құлықсыз екенін айтты, «Освальд сияқты адам Куба революциясына көмектесудің орнына, оған зиян келтіреді» деді. Кейін, 18 қазан күні Куба елшілігі визаны мақұлдады, бірақ ол кезде Освальд АҚШ-қа оралған және Куба мен Кеңес Одағына бару жоспарларынан бас тарған еді. Президент Кеннедиге жасалған қастандылыққа он бір күн қалғанда Освальд Вашингтондағы Кеңес елшілігіне хат жазып: «Егер мен жоспарланғандай Гаванадағы Кеңес елшілігіне жетсем, онда елшілікке біздің мәселені аяқтау үшін уақыт болар еді» деді. Уоррен комиссиясы Освальдтың Мексика қаласына және Куба мен Кеңес консулдықтарына барғанын қорытындылады, бірақ Освальдтың орнына басқа біреу елшіліктерге келген-келмегені туралы сұрақтар Палатаның қастандықтар жөніндегі арнайы комитетінде тергеуге алынды. Кейіннен Комитет Уоррен комиссиясымен келісіп, Освальдтың Мексика қаласына барғаны туралы қорытындыға келді және «дәлелдің көп бөлігі Освальдтың консулдықтарға барғанын көрсетеді», бірақ Комитет оның атын басқа біреудің қолданғанын жоққа шығара алмады. 2017 жылы жарияланған ЦРУ құжатына сәйкес, Освальдтың қастандықтан кейін Кеңес Одағына тез қашу үшін елшіліктерден қажетті құжаттарды алуға тырысқаны мүмкін. Освальдтың басшысы Рой С. Трули (1907–1985) Освальдтың «жақсы жұмыс істегенін» және орташа еңбеккерден жоғары болғанын айтты. Апта бойы Освальд Далластағы жатақханада «О. Х. Ли» деген атпен тұрды, бірақ демалыс күндерін Ирвингтегі Пэйндер үйінде Маринамен өткізді. Освальд көлік жүргізбеді, бірақ ол Далласқа дүйсенбі және жұма күндері әріптесі Уэсли Фрейзермен бірге барып-келе жүрді. 20 қазанда (қастандыққа бір ай қалғанда) Освальдтардың екінші қызы Одри дүниеге келді. ФБР-дің Даллас бөлімшесі Освальдқа қызығушылық танытты, өйткені оның агенты ЦРУ Освальдтың Мексикадағы Кеңес елшілігімен байланыста болғанын анықтағаннан кейін, Освальдтың тыңшылық ісі болуы мүмкін. ФБР агенттері қарашаның басында Освальдтың жоқ болған кезде Пэйндер үйіне екі рет барып, Пэйн ханыммен сөйлесті. Освальд қастандыққа 2-3 апта бұрын ФБР-дің Даллас кеңсесіне арнайы агент Джеймс П. Хостимен кездесуді сұрады. Хости бос емес екенін білгенде, Освальд оның қолына хат қалдырды, онда «Егер сіздер әйелімді мазалауды тоқтатпасаңыз, ФБР мен Даллас полициясын жарылқамын» [қолтаңба] «Ли Харви Освальд» деп жазылған. Бұл жазбада қорқыту бар деп айтылады, бірақ Освальд «ФБР-ді жарылқамын» деп қорқытқан ба, әлде тек «осыны жоғары билік органдарына хабарлаймын» деп қорқытқан ба, бұл туралы мәліметтер әртүрлі. Хостидің айтуынша, жазбада: «Егер сіздер мен туралы білгіңіз келсе, тікелей маған хабарласыңыз. Егер сіздер әйелімді мазалауды тоқтатпасаңыздар, мен тиісті шаралар қабылдап, бұл туралы тиісті органдарға хабарлаймын» делінген. Агент Хости Освальдтың жазбасын оның бастығы Гордон Шенклиннің бұйрығы бойынша жойғанын айтты, ол Кеннедиге жасалған қастандықтың күдіктісі ретінде танылғаннан кейін.

Marina's friend Ruth Paine transported Marina and her child by car from New Orleans to the Paine home in Irving, Texas, near Dallas, on September 23, 1963. Oswald stayed in New Orleans at least two more days to collect a $33 unemployment check. It is uncertain when he left New Orleans; he is next known to have boarded a bus in Houston on September 26 – bound for the Mexican border, rather than Dallas – and to have told other bus passengers that he planned to travel to Cuba via Mexico. He arrived in Mexico City on September 27, where he applied for a transit visa at the Cuban consulate, claiming he wanted to visit Cuba on his way to the Soviet Union. The Cuban consular officials insisted Oswald would need Soviet approval, but he was unable to get prompt co operation from the Soviet consulate. CIA documents note Oswald spoke "terrible hardly recognizable Russian" during his meetings with Cuban and Soviet officials. After five days of shuttling between consulates – and including a heated argument with an official at the Cuban consulate, impassioned pleas to KGB agents, and at least some CIA scrutiny – Oswald was told by a Cuban consular officer that he was disinclined to approve the visa, saying "a person like [Oswald] in place of aiding the Cuban Revolution, was doing it harm". Later, on October 18, the Cuban embassy approved the visa, but by this time Oswald was back in the United States and had given up on his plans to visit Cuba and the Soviet Union. Still later, eleven days before the assassination of President Kennedy, Oswald wrote to the Soviet embassy in Washington, D. C., saying, "Had I been able to reach the Soviet Embassy in Havana, as planned, the embassy there would have had time to complete our business." While the Warren Commission concluded that Oswald had visited Mexico City and the Cuban and Soviet consulates, questions regarding whether someone posing as Oswald had appeared at the embassies were serious enough to be investigated by the House Select Committee on Assassinations. Later, the Committee agreed with the Warren Commission that Oswald had visited Mexico City and concluded that "the majority of evidence tends to indicate" that Oswald visited the consulates, but the Committee could not rule out the possibility that someone else had used his name in visiting the consulates. According to a CIA document released in 2017, it is possible Oswald was trying to get the necessary documents from the embassies to make a quick escape to the Soviet Union after the assassination. Oswald's supervisor, Roy S. Truly (1907–1985), said that Oswald "did a good day's work" and was an above average employee. During the week, Oswald stayed in a Dallas rooming house under the name "O. H. Lee", but he spent his weekends with Marina at the Paine home in Irving. Oswald did not drive a car, but he commuted to and from Dallas on Mondays and Fridays with his co worker Wesley Frazier. On October 20 (a month before the assassination), the Oswalds' second daughter, Audrey, was born. The Dallas branch of the FBI became interested in Oswald after its agent learned that the CIA had determined that Oswald had been in contact with the Soviet embassy in Mexico, making Oswald a possible espionage case. FBI agents twice visited the Paine home in early November, when Oswald was not present, and spoke to Mrs. Paine. Oswald visited the Dallas FBI office about two to three weeks before the assassination, asking to see Special Agent James P. Hosty. When he was told that Hosty was unavailable, Oswald left a note that, according to the receptionist, read: "Let this be a warning. I will blow up the FBI and the Dallas Police Department if you don't stop bothering my wife" [signed] "Lee Harvey Oswald". The note allegedly contained a threat, but accounts vary as to whether Oswald threatened to "blow up the FBI" or merely "report this to higher authorities". According to Hosty, the note said, "If you have anything you want to learn about me, come talk to me directly. If you don't cease bothering my wife, I will take the appropriate action and report this to the proper authorities." Agent Hosty said that he destroyed Oswald's note on orders from his superior, Gordon Shanklin, after Oswald was named the suspect in the Kennedy assassination.

Техас театрында тұтқындау

Аяқ киім дүкенінің басқарушысы Джонни Брюэр Освальдтың дүкенінің кіреберісіндегі ойысқа "кіріп кеткенін" көргенін айтты. Осы әрекетке күдіктенген Брюэр Освальдтың көше бойымен жүріп, жақын маңдағы Техас театрына төлемсіз кіргенін көрді, онда "Соғыс – тозақ" фильмі көрсетіліп жатты. Ол театрдың билет сатушысына хабарласып, ол сағат 13:40-та полицияға телефон соғып хабарлады. Полиция келген кезде жарықтар жанып, Брюэр Освальдты театрдың арт жағында отырғанын көрсетті. Полиция офицері Ник Макдональд өзінің куәлігінде Освальдқа бірінші болып жеткенін және Освальдтың "Енді бәрі бітті" деп, қарсылық көрсетпей ұстауға дайын болғандай көрінгенін айтты. Макдональд Освальдтың шалбарының алдынан тапаншасын шығарып, өзіне бағыттап, оқты атқандарын айтады. Макдональд пісталет атылмағанын, себебі тапаншаның иісі қолымен тапаншаны ұстағанда бас бармағы мен көрсету саусағының арасындағы етке тигенін мәлімдеді. Макдональд сондай-ақ Освальдтың өзіне соққы бергенін, бірақ ол де соққы беріп, Освальдты қарусыздандырғанын айтты. Театрдан шығарып жатқанда Освальд полицияның қатыгездігіне ұшырағанын айқайлады. Освальд офицер Типпитті өлтіргені үшін сағат 19:10-да ресми түрде айыпталды.

Тұтқындалғаннан кейін көп ұзамай Освальд дәлізde журналистермен кездесті. Освальд: "Мен ешкімді өлтірмедім" және "Мені Кеңес Одағында тұрғандықтан ұстады. Мен тек құрбанмын!" деді. Кейін өткен баспасөз мәслихатында бір журналист: "Президентті сен өлтірдің бе?" деп сұрады. Ол кезде Типпитті өлтіргені туралы хабарланған, бірақ Кеннедидің өліміне қатысты әлі айыпталмаған Освальд: "Жоқ, маған бұл туралы айып тағылмады. Шын мәнінде, маған әлі ешкім осылай демеді. Мен бұл туралы алғаш рет дәлізde отырған газет тілшілерінен естідім" деді. Оны бөлмеден шығарып жатқанда: "Ресейде не істедің?" және "Көзіңді қалай жарақаттадың?" деген сұрақтар қойылды. Освальд: "Полиция офицері маған ұрды" деп жауап берді.

Полиция тергеуі

Осуалд Даллас полиция бас штабында екі күн тұрғаннан кейін бірнеше рет сұраққа тартылды. Ол кітап қоймасынан шыққан соң, жатақханасына барғанын мойындады. Сондай-ақ, үйінен театрға барар алдында киімін ауыстырып, 38 калибрлі револьвермен қаруланғанын мойындады. Освальд Кеннеди мен Типпитты өлтіргенін, мылтығының болғанын жоққа шығарды және оның мылтық пен тапанша ұстаған суреттерінің жалған екенін айтты. Ол әріптесіне пәтері үшін перде тақталарын алуға көмектесуді сұрағанын жоққа шығарды (онымен пакетте оның түскі асы бар еді). Ол сондай-ақ, қастандық күні жұмысқа үлкен, ауыр пакетпен келгенін де жоққа шығарды. Освальд "А. Дж. Хиделл" деген адамды танымайтынын мәлімдеді. Освальдқа тұтқындалған кезде оның суреті және "Алек Джеймс Хиделл" деген лақап аты бар, жасалма "Селективтік әскери қызмет жүйесі" картасы көрсетілді. Освальд картаға қатысты сұрақтарға жауап беруден бас тартты, "Карта сізде бар, мен сияқты оның жайлы жақсы білесіз" деді. ФБР арнайы агенті Джеймс П. Хости және Даллас полициясының капитаны Уилл Фриц (адам өлтіру бөлімінің бастығы) 22 қараша күні Освальдты алғашқы рет сұраққа тартты. Освальдты қастандық кезінде қайда болғанын сұрағанда, ол бірінші қабаттағы лаунжда (оны "домино бөлмесі" деп атайды) түскі асын ішіп отырғанын айтты. Ол содан кейін екінші қабаттағы асханаға барып, сода автоматынан Кока-Кола сатып алып, ішіп жатқанда, ғимаратқа қаруын тартып кірген Даллас полициясының мотоциклшісі Марион Л. Бейкерге кездескенін айтты. Освальд домино бөлмесінде жүргенде екі "негр жұмыскерін" көрді, олардың біреуін "Юниор" деп таныды, ал екіншісінің кім екенін есіне түсіре алмады. Джуниор Джарман мен Гарольд Норман Уоррен комиссиясына түскі үзілісте домино бөлмесі арқылы өткендерін растады. Домино бөлмесінде басқа біреу болған ба деп сұрағанда, Норман басқа біреу болғанын айтты, бірақ ол кім екенін есіне түсіре алмады. Джарман Освальдтың ол бөлмеде болмағанын мәлімдеді. Уоррен комиссиясының алдында куәлік бергенде, қылмысқа қатысты тергеуші Джим Ливелл Освальдпен алғаш рет 1963 жылғы 24 қараша күні жексенбіде таңертең отырғанын айтты. Адвокат Джозеф Болл Ливелден осы тергеуге дейін Освальдпен сөйлескен-сөйлемегенін сұрағанда, ол: "Жоқ, мен бұрын онымен сөйлескен емеспін", - деді. Содан кейін Ливелл куәлік беру кезінде "Мен Освальдпен тек осы жексенбі күні таңертең [24 қараша 1963] ғана байланыста болдым. Мен ешқашан онымен сөйлесуге мүмкіндік алмадым" деді. 24 қарашадағы соңғы сұраққа тартылғанда, почта инспекторы Гарри Холмстің айтуынша, Освальдтан атыс кезінде қайда болғаны туралы тағы да сұралды. Холмс (капитан Уилл Фрицтің шақыруымен тергеуге қатысқан) Освальдтың атыс кезінде жоғарғы қабатта жұмыс істеп жатқанын, содан кейін төмен түсіп, Даллас полициясының мотоциклшісі Марион Л. Бейкерге кездескенін айтты. Освальд тергеу кезінде бірнеше рет заңгердің көмегін сұрады және журналистермен кездесу кезінде де көмек сұрады. Даллас адвокаттар қауымдастығының президенті Х. Луис Николс сенбі күні оны түрмеде кездестіргенде, ол олардың қызметінен бас тартып, АҚШ Коммунистік партиясының бас кеңесшісі Джон Абт немесе Америка азаматтық бостандықтар одағымен байланысты заңгерлердің өкілдігін қалады деді. Освальд пен Рут Пэйн сенбі және жексенбі күндері Абтқа телефон арқылы бірнеше рет қоңырау шалды, бірақ Абт демалыс күндері үйден кетіпті. Освальд сондай-ақ сенбі күні ағасы Роберттің жергілікті адвокатты табу туралы ұсынысынан бас тартты. Капитан Фрицпен сұраққа тартылғанда, "Сіз коммунистсіз бе?" деген сұраққа ол: "Жоқ, мен коммунист емеспін. Мен марксистпін", - деп жауап берді.

Oswald was interrogated several times during his two days at Dallas Police Headquarters. He admitted that he went to his rooming house after leaving the book depository. He also admitted that he changed his clothes and armed himself with a .38 caliber revolver before leaving his house to go to the theater. Oswald denied killing Kennedy and Tippit, denied owning a rifle, and said two photographs of him holding a rifle and a pistol were fakes. He denied telling his co worker he wanted a ride to Irving to get curtain rods for his apartment (he said that the package contained his lunch). He also denied carrying a long, bulky package to work the morning of the assassination. Oswald denied knowing an "A. J. Hidell". Oswald was then shown a forged Selective Service System card bearing his photograph and the alias, "Alek James Hidell" that he had in his possession at the time of his arrest. Oswald refused to answer any questions concerning the card, saying "you have the card yourself and you know as much about it as I do". FBI Special Agent James P. Hosty and Dallas Police Captain Will Fritz (chief of homicide) conducted the first interrogation of Oswald on Friday, November 22. When Oswald was asked to account for himself at the time of the assassination, he replied that he was eating his lunch in the first floor lounge (known as the "domino room"). He said that he then went to the second floor lunchroom to buy a Coca Cola from the soda machine there and was drinking it when he encountered Dallas motorcycle policeman Marrion L. Baker, who had entered the building with his gun drawn. Oswald said that while he was in the domino room, he saw two "Negro employees" walking by, one he recognized as "Junior" and a shorter man whose name he could not recall. Junior Jarman and Harold Norman confirmed to the Warren Commission that they had "walked through" the domino room around noon during their lunch break. When asked if anyone else was in the domino room, Norman testified that somebody else was there, but he could not remember who it was. Jarman testified that Oswald was not in the domino room when he was there. When homicide detective Jim Leavelle testified before the Warren Commission, he said that the first time he had ever sat in on an interrogation with Oswald was on Sunday morning, November 24, 1963. When Counsel Joseph Ball asked Leavelle if he had ever spoken to Oswald before this interrogation, he stated, "No, I had never talked to him before". Leavelle then stated during his testimony that "the only time I had connections with Oswald was this Sunday morning [November 24, 1963]. I never had [the] occasion to talk with him at any time " During Oswald's last interrogation on November 24, according to postal inspector Harry Holmes, Oswald was again asked where he was at the time of the shooting. Holmes (who attended the interrogation at the invitation of Captain Will Fritz) said that Oswald replied that he was working on an upper floor when the shooting occurred, then went downstairs where he encountered Dallas motorcycle policeman Marrion L. Baker. Oswald asked for legal representation several times during the interrogation, and he also asked for assistance during encounters with reporters. When H. Louis Nichols, President of the Dallas Bar Association, met with him in his cell on Saturday, he declined their services, saying he wanted to be represented by John Abt, chief counsel to the Communist Party USA, or by lawyers associated with the American Civil Liberties Union. Both Oswald and Ruth Paine tried to reach Abt by telephone several times Saturday and Sunday, but Abt was away for the weekend. Oswald also declined his brother Robert's offer on Saturday to obtain a local attorney. During an interrogation with Captain Fritz, when asked, "Are you a communist? ", he replied, "No, I am not a communist. I am a Marxist."

Өлтіру

24 қараша, жексенбі күні детективтер Освальдты Даллас полиция бас штабының жертөлесі арқылы қалалық түрмеден (полиция бас штабының төртінші қабатында орналасқан) жақын маңдағы округтік түрмеге апаратын бронекөлікке қарай сүйеп әкеліп жатыр. Сағат 11:21-де Даллас түнгі клубының иесі Джек Руби көпшіліктің арасынан Освальдқа жақындап, оған жақыннан бір рет ішкі жағына атып, жара берді. Оқ атылған сәтте полиция қызметкері Рубиді танып, "Жек, сен қатыгезсің!" - деп айғайлады. Полиция бас штабының сыртындағы көпшілік Освальдты атқандарын естіп, қол соқты. Есінен айрылған Освальдты жедел жәрдеммен екі күн бұрын Кеннедидің қайтыс болғаны расталған Паркленд мемориалдық ауруханасына жеткізді. Освальд сағат 1:07-де қайтыс болды; Роуздың сараптамасы оқтың Освальдтың ішкі жағының сол жағына еніп, оның көкбауыр безіне, асқазанына, аортасына, қуысартқасына, бүйрегіне, бауырына, диафрагмасына және он бірінші қабырғасына зақым келтіргенін, содан кейін оң жағында тоқтағанын көрсетті. 1964 жылы "Даллас Таймс Геральд" газетінің фототілшісі Роберт Х. Джексон Освальд ауырсынудан иілген сәтте түсірілген суреті үшін Пулитцер сыйлығымен марапатталды.

Рубидің ниеті

Кейінірек Руби Кеннедидің өліміне қатты қайғырғанын және Освальдты өлтіру себебінің "Кеннеди әйелдің қайта сотқа шақырылуының ыңғайсыздығынан құтқару" болғанын айтты. Басқалар Рубидің де бір құлақтан сыйғандықтарын болжады. 1977-1979 жылдары Өкілдер палатасының кісі өлтірулер жөніндегі арнайы комиссиясының бас кеңесшісі Г. Роберт Блэки былай деді: "Жек Рубидің Освальдты өлтіруіне ең ықтимал түсіндірме - Рубидің оны ұйымдасқан қылмыс атынан іздеп, оған кем дегенде қырық сегіз сағат ішінде үш рет жете алмаған, содан кейін оны мәңгіге үнсіз қылған".

Жерлеу

Миллер жерлеу үйі Освальдтың мәйітін қабылдауға келісетін зиратты табуда үлкен қиындыққа тап болды; Форт-Уорттағы Роуз-Хилл зираты соңында келісім берді. Бір лютеран пасторы діни қызмет атқаруға тартынса да келісті, бірақ содан кейін келе алмады. Форт-Уорт шіркеулер кеңесінің пасторы Луис Сондерс "біреу осы отбасыға көмектесуі керек" деп ерікті болып, 25 қарашада қатаң күзетпен қабір басында қысқа қызмет өткізді. Жерлеуге келген журналистерден табыт көтерушілердің қызметін атқару сұраныс жасалды. Освальдтың толық аты-жөні, туған және қайтыс болған күні жазылған түпнұсқа қабір тасы, кісі өлтірілгеннен кейін төрт жыл өткен соң ұрланды, ал анасы оны тек "Освальд" деп жазылған қарапайым тақтамен ауыстырды. Оның анасының денесі 1981 жылы оның қасына жерленді. Освальдтың орнына оған ұқсайтын орыс тыңшысы жерленген деген қауесет 1981 жылдың 4 қазанында мәйіттің қазба жұмыстарына (экскьюмацияға) әкелді. Тіс жазулары бұл Освальд екенін растады. Түпнұсқа табыт судан зақымданғандықтан, мәйіт жаңа табытқа қайта жерленді. 2010 жылы Миллер жерлеу үйі Лос-Анджелестегі аукцион үйін пайдаланып, түпнұсқа табытты анонимді саудагерге 87 468 долларға сатты және оны қайтарып алу үшін сотқа жүгінді.

Рамси Кларк панелі

1968 жылы Рамзи Кларк комиссиясы түрлі фотосуреттерді, рентген суреттерін, құжаттарды және басқа да дәлелдерді қарастырды. Олар Кеннедиге жоғарыдан және артынан екі оқ тигенін анықтады: біреуі мойынның оң жағынан өтіп, сүйекке тимеді, ал екіншісі бас сүйегіне артынан кіріп, оның оң жағын қиратты.

Палатаның арнайы комитеті

1979 жылы дәлелдерді және бұрынғы тергеулерді қарап шыққаннан кейін, АҚШ Өкілдер палатасының Кеннедині өлтіру жөніндегі арнайы комитеті (HSCA) Уоррен комиссиясымен көбінесе келісіп, Освальд Кеннедині өлтіруде жалғыз әрекет еткен деген қорытынды шығаруға дайындалды. Комитет отырысының соңында, Дили Плазасында оқ ату алдында, оқ ату кезінде және одан кейін естілген дыбыстарды жазды деп мәлімделген диктабельт жазбасы ұсынылды. Bolt, Beranek and Newman фирмасының талдауы үштен астам оқ атылғанын көрсеткеннен кейін, HSCA өзінің қорытындыларын қайта қарап, «Кеннедиге екі қарулы адам оқ атқан» және Кеннеди «вероятно, сөз байласу нәтижесінде өлтірілген» деп мәлімдеді. Комитет «басқа қарулы адамды немесе сөз байласудың ауқымын анықтай алмаса да», іске қатысқан болуы мүмкін белгілі бір топтар туралы бірқатар қосымша қорытындылар жасады. HSCA-ның он екі мүшесінің төртеуі осы қорытындымен келіспеді. Х. Б. Маклейн офицері, оның мотоциклінің радиосынан ХСКА акустикалық сарапшыларының айтуынша, диктабельт жазбасы алынған, кісі өлтіру кезінде Дили Плазасында болмағанын бірнеше рет мәлімдеді. Маклейн комитетке: «Егер бұл менің мотоциклімдегі радио болса, Паркленд ауруханасына дереу аттанғанда жоғары жылдамдықпен қозғалғанын және сиренаның дыбысын жазбаға алмауының себебі не?» деп сұрады. 1982 жылы Ұлттық ғылым академиясы тағайындаған, соның ішінде Нобель сыйлығының лауреаттары Норман Рамзи және Луис Альварес кірген он екі ғалымнан тұратын комиссия, ХСКА-ға ұсынылған акустикалық дәлелдердің «серьезді түрде бұрмаланған» екенін, олар оқ атылғаннан кейін жазылғанын және қосымша оқ атылғанын көрсетпейтінін бірауыздан мәлімдеді. Олардың қорытындылары Science журналында жарияланды. 2001 жылы Science & Justice журналында Д. Б. Томас NAS тергеуінің өзінде де кемшіліктер болғанын жазды. Ол Президент Кеннедиге кем дегенде екі қарулы адам оқ атқандығына және кем дегенде бір оқ шөптік төбеден атылғандығына 96,3 пайыз сенімділікпен қорытынды жасады. 2005 жылы Томас жасаған қорытындылар сол журналда жоққа шығарылды. Ральф Линскер және NAS командасының бірнеше мүшесі жазбалардың уақытын қайта талдап, NAS есебінің бұрынғы қорытындысын растады, яғни күдікті оқ ату дыбыстары кісі өлтіруден шамамен бір минут өткен соң жазылған. 2010 жылы Д. Б. Томас 2005 жылғы Science & Justice мақаласына қарсылық білдіріп, кем дегенде екі қарулы адам болғаны туралы қорытындысын қайталады.

In 1979, after a review of the evidence and of prior investigations, the United States House Select Committee on Assassinations (HSCA) largely concurred with the Warren Commission and was preparing to issue a finding that Oswald had acted alone in killing Kennedy. Late in the Committee's proceedings, a dictabelt recording was introduced, purportedly recording sounds heard in Dealey Plaza before, during, and after the shots. After an analysis by the firm Bolt, Beranek and Newman appeared to indicate more than three gunshots, the HSCA revised its findings to assert a "high probability that two gunmen fired" at Kennedy and that Kennedy "was probably assassinated as the result of a conspiracy". Although the Committee was "unable to identify the other gunman or the extent of the conspiracy", it made a number of further findings regarding the likelihood that particular groups, named in the findings, were involved. Four of the twelve members of the HSCA dissented from this conclusion. Officer H. B. McLain, from whose motorcycle radio the HSCA acoustic experts said the Dictabelt evidence came, has repeatedly stated that he was not yet in Dealey Plaza at the time of the assassination. McLain asked the Committee, "'If it was my radio on my motorcycle, why did it not record the revving up at high speed plus my siren when we immediately took off for Parkland Hospital?'" In 1982, a panel of twelve scientists appointed by the National Academy of Sciences, including Nobel laureates Norman Ramsey and Luis Alvarez, unanimously concluded that the acoustic evidence submitted to the HSCA was "seriously flawed", was recorded after the shots, and did not indicate additional gunshots. Their conclusions were published in the journal Science. In a 2001 article in the journal Science & Justice, D. B. Thomas wrote that the NAS investigation was itself flawed. He concluded with a 96.3 percent certainty that at least two gunmen fired at President Kennedy and that at least one shot came from the grassy knoll. In 2005, Thomas's conclusions were rebutted in the same journal. Ralph Linsker and several members of the original NAS team reanalyzed the timings of the recordings and reaffirmed the earlier conclusion of the NAS report that the alleged shot sounds were recorded approximately one minute after the assassination. In 2010, D. B. Thomas challenged the 2005 Science & Justice article and restated his conclusion that there were at least two gunmen.