Клемент Инглби: Шекспир зерттеушісінің өмірі мен еңбектері
Clement Mansfield Ingleby
Клемент Инглби – ағылшын Шекспир зерттеушісі (1823-1886). Өмірі, білімі, математикалық мамандануы және Шекспирді зерттеуі туралы ақпарат. Шекспир, ағылшын әдебиеті.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Clement Mansfield Ingleby (29 қазан 1823 – 26 қыркүйек 1886) – ағылшын Шекспирді зерттеуші ғалым.
English Shakespearian scholar
Clement Mansfield Ingleby (29 October 1823 – 26 September 1886) was an English Shakespearian scholar.
Ерте өмір және білім
Клемент Инглеби Бирмингем қаласының жанындағы Эджбастон ауданында заңгердің ұлы болып дүниеге келді. Нашар денсаулығы – оның көп жасамайтыны болжамдалған – оны мектепке барудан алдыртты, сондықтан ол үйде жеке оқытылды. Жиырма жасында Кембридж университетінің Тринити колледжіне түсіп, математика саласын таңдады. 1847 жылы бакалавр, ал 1850 жылы магистр дәрежесін алды. Бірмингемге оралғаннан кейін әкесінің заң кеңсесінде жұмыс істеді, сосын Инглеби, Врагге және Инглеби фирмасының (кейін Wragge & Co LLP) серігі болды. Денсаулығы нашар болғанына қарамастан, бос уақытын метафизика, математика және ағылшын әдебиетін зерттеуге арнады. 1850 жылы Инглеби Сара Оуксқа үйленді (3 қаңтар 1906 жылы қайтыс болды).
Clement Ingleby was born at Edgbaston near Birmingham, the son of a lawyer. Poor health – he was not expected to live long – kept him from attending school, so he was privately educated at home. He went to Trinity College, Cambridge, when twenty years old, and specialised in mathematics. He received his B. A. in 1847 and his M. A. in 1850. Returning to Birmingham he went to work in his father's law office, and then became a partner in the firm of Ingleby, Wragge, and Ingleby (later Wragge & Co LLP). In spite of his poor health, he devoted his spare time to metaphysics, mathematics, and English literature. In 1850 Ingleby married Sarah Oakes (d. 3 January 1906).
Логикадағы сынып
1855 жылы Бирмингем және Мидленд институты құрылды, ересектерге білім беруді үздіксіз жалғастыру бойынша жасалған тәжірибе. Инглеби өнеркәсіптік бөлімде логика және метафизикадан сабақ берді. Оның әдістері жаңашыл болды және сабақ табысты аяқталды. Уильям Гамильтонның шәкірті Инглеби соңғы жаңалықтарға ден қойды, тіпті Гамильтоннан оның әлі жарияланбаған толықтыруларын да алды. Оның студенттерінің өтінішімен Инглеби 1856 жылы "Теориялық логиканың негіздері" атты оқулығын жариялады. Бұл оның алғашқы жарық көрген еңбегі болды.
In 1855 the Birmingham and Midland Institute was established, an experiment in continuing adult education. Ingleby took on giving a class in logic and metaphysics at the industrial branch. His methods were novel and the class was successful. A disciple of William Hamilton, Ingleby focused on the most current views, even obtaining from Hamilton his yet unpublished improvements. Urged by his students, Ingleby issued Outlines of Theoretical Logic in 1856 as a textbook in the subject. It was his first published volume.
Коллиер Шекспир туралы дау
1850 жылдары Джон Пэйн Коллиер тапқан, Елизавета заманының театр тарихына және Шекспирдің өміріне қатысты құжаттар күдік тудырды. Бірнеше құжатты қайта қарау олардың тікелей жалған екенін көрсетті, жалғандықтар соншалықты айқын болды, Коллиердің оларға қалай сенгенін түсіну қиын болды. Айрықша қызығушылық тудырған Перкинс фолиосы Коллиерден басқа ешкім зерттемеген еді. Ол 16 ғасырға тән деп есептелетін көптеген түзетулерді қамтыды, Коллиер бұл түзетулер сахналық дәстүрге негізделуі мүмкін деп болжады. Инглеби, сэр Фредерик Мэдденмен бірге, Британ мұражайының ресурстарын пайдаланып, Перкинс фолиосын егжей-тегжейлі зерттеді. Олар, басқа жалған құжаттар сияқты, көне жазудың астында заманауи қаламсап іздерін тапты. Бұл жазулар Коллиердің қолымен жазылған секілді көрінді. Бұл оқиғадан шығудың жолы қалмады – Коллиердің өзі осы құжаттарды жасаған болуы керек. 1859 жылы Инглеби "Шекспирдің жалғандары" атты кішкентай кітап жариялады, онда бұл фактілер бейтараптықпен баяндалды. (Дегенмен, бұл кітапқа қосылған, Ирландия Шекспирінің жалғандарына қатысты бөлім кейін автор тарапынан қайта қарастырылды.) Коллиер айыптауларды жоққа шығарды, бірақ Инглебидің "Шекспир жөніндегі даудың толық көрінісі" атты еңбегі талқылауды аяқтады, ал Коллиер жауап бермеді.
In the 1850s documents discovered by John Payne Collier bearing on Elizabethan stage history in general and Shakespeare's life in particular fell under suspicion. Re examination of several documents showed them to be out and out forgeries, forgeries so obvious it was difficult to see how Collier could have been deceived by them. One item of particular interest, the Perkins Folio, had never been examined by anybody besides Collier. It contained many corrections in what appeared to be a 16th century hand that Collier suggested might be based on stage tradition. Ingleby, along with Sir Frederick Madden, who put the resources of the British Museum on the task, were finally able to examine the Perkins Folio in detail. They discovered—as was the case with others of the forgeries—modern pencil marks under the supposedly ancient writing. The handwriting of these appeared to be Collier's. The conclusion was inescapable—Collier himself must have forged these documents. In 1859 Ingleby published a small volume entitled The Shakespeare Fabrications, setting these facts forth dispassionately. (An appendix to this volume dealing with the Ireland Shakespeare forgeries, however, was later repudiated by the author.) Collier denied the allegations, but Ingleby's A Complete View of the Shakespeare Controversy closed the discussion, and Collier did not reply.
Лондонға көшіп бару
Инглеби 1859 жылы заңгерлік мансабын тастап, әдебиетке бет бұрып, Бирмингемнен Лондон маңына көшіп кетті. Оның алғашқы еңбектері философиялық сипатта болды (оның «Метафизикаға кіріспесі» 1864 және 1869 жылдары екі бөлімде жарық көрді), бірақ ол Шекспир тақырыбындағы көптеген еңбектердің авторы ретінде танымал. 1874 жылы «Жымыр арыстан» жарық көрді, ол 1875 жылы «Шекспир герменевтикасы» деп толықтырылды. Бұл Шекспирдің мәтінін артық түзетуден сақтандырып, кейбір күмәнді мәселелерді түсіндірді. 1875 жылы «Мақтау ғасыры» («Centurie of Prayse») атты еңбегі шықты, ол 1592 мен 1692 жылдар аралығында Шекспир мен оның туындыларына жасалған барлық сілтемелердің толық жинағы болды. Оның басқа еңбектері: «Шекспир: Адам және кітап» (1877 және 1881 жылдардағы екі томдық мақалалар жинағы), «Шекспирдің сүйектері» (1882), «Шекспир және Уэлкомбтегі жалпы жерлердің қоршалуы» (1885).
Ingleby abandoned law for literature in 1859, and removed from Birmingham to the neighbourhood of London. His early works were of a philosophical nature (his Introduction to Metaphysics in two parts came out in 1864 and 1869), but he is best known as the author of a long series of works on Shakespearian subjects. In 1874 appeared The Still Lion, enlarged in 1875 as Shakespeare Hermeneutics. This warned against needless emendation of Shakespeare's text and explained some alleged problems. In 1875 Shakespeare's Centurie of Prayse came out, a definitive collection of allusions to Shakespeare and his works between 1592 and 1692. Other contributions include Shakespeare: the Man and the Book (a collection of essays in two volumes, 1877 and 1881), Shakespeare's Bones (1882), and Shakespeare and the Enclosure of the Common Fields at Welcombe (1885).
Басқа қызығушылықтар
Инглби сонымен қатар музыкант болған (ол Шекспирдің 1864 жылы Бирмингемде туған күнінің 300 жылдығын тойлауға арналған шараларда Шекспирдің әндерін орындады), шахматқа құмар адам, «Chess Player’s Chronicle» және «Illustrated London News» басылымдарына шахматтық есептер жариялаған, сондай-ақ Афиней клубының мүшесі болды. Ол бірнеше рет Бирмингем және Эджбастон шахмат клубының хатшысы, ал Корольдік әдебиет қоғамының вице-президенті қызметін атқарды.
Ingleby was also a musician (he sang Shakespearean songs as part of the 1864 tercentenary celebration of Shakespeare's birth in Birmingham), a chess enthusiast who contributed problems to Chess Player's Chronicle and the Illustrated London News, and a member of the Athenæum Club. At various times he was Secretary of the Birmingham and Edgbaston Chess Club and a vice president of the Royal Society of Literature.
Өлім
Ол өмірі бойы денсаулығымен қиналды, және 1886 жылы ауыр сырқатқа шалдықты. «Цимбелин» атты туындысы жарық көргеннен кейін 1886 жылдың 26 қыркүйегінде қайтыс болды.
Ill health had plagued him throughout his life, and in 1886 he became seriously ill. His edition of Cymbeline had just come out when he died on 26 September 1886.
Кейіпкер
Инглеби өзінің мінезіне пессимистік көзқарас танытты: "Мен көп жағынан моральдық тұрғыдан әлсізмін", - деп жазды ол. "Кейбір мәселелерде мен жүйелі түрде адасқанмын, ал кейде қорқақ және опасыз болдым. Мен жеке сұлулыққа құмармын, бірақ жалпы алғанда, мен өз тегімді ұнатпаймын және менің табиғи сезімдерім нашар". Бірақ Хорас Говард Фурнесс оның туралы былай деп жазды:
Ingleby took a dark view of his own character: "I am morally weak in many respects," he wrote. "In some matters I have been systematically deceptive, and occasionally cowardly and treacherous. I am passionately fond of personal beauty; but on the whole, I dislike my kind, and my natural affections are weak" Horace Howard Furness, however, wrote of him:
Таңдалған шығармалар
Теориялық логиканың негіздері: Сэр Уильям Гамильтонның жаңа аналитикасына негізделген, Кембридж, 1856 ж. Шекспирдің жасалмалары, Лондон, 1859 ж. Шекспир дауының толық шолуы, Лондон, 1861 ж. Томас Лодж актер болған ба?, Лондон, 1868 ж. Кембриджде философияның қайта жандануы туралы тарихи және сындық ойлар, 1870 ж. Шекспирдің аллюзиялық кітаптары, Лондон, 1874 ж. Шекспирдің «Centurie of Prayse»: Шекспир және оның туындылары туралы пікірлер тарихына материалдар, Лондон, 1874; 2-ші басылым, 1879 ж. Шекспир герменевтикасы; немесе, «Тыныш арыстан: Шекспирдің мәтінін қалпына келтіруге арналған эссе», Лондон, 1875 ж. Шекспир: Адам және кітап: Бард пен оның жазбаларына арналған жекелеген мақалалар жинағы; Бірінші бөлім, Лондон, 1877 ж. Шекспир туралы жекелеген мақалалар, Шекспирдің екінші бөлігі: Адам және кітап, Лондон, 1881 ж. Шекспирдің сүйектері: оларды эксгумациялау туралы ұсыныс, олардың бейнесіне тигізетін ықтимал әсері тұрғысынан қарастырылды, Лондон, 1883 ж.
Outlines of Theoretical Logic: Founded on the New Analytic of Sir William Hamilton, Cambridge, 1856. The Shakespeare Fabrications, London, 1859. A Complete View of the Shakspere Controversy, London, 1861. Was Thomas Lodge an Actor?, London, 1868. Reflections Historical and Critical on the Revival of Philosophy at Cambridge, 1870. The Shakspere Allusion Books, London, 1874. Shakespeare's Centurie of Prayse: Being Materials for a History of Opinion on Shakespeare and His Works, London, 1874; 2nd edition, 1879. Shakespeare Hermeneutics; Or, The Still Lion: Being an Essay Towards the Restoration of Shakespeare's Text, London, 1875. Shakespeare: The Man and the Book: Being a Collection of Occasional Papers on the Bard and His Writings; Part the First, London, 1877. Occasional Papers on Shakespeare, Being the Second Part of Shakespeare: The Man and the Book, London, 1881. Shakespeare's Bones: The Proposal to Disinter Them, Considered in Relation to their Possible Bearing on His Portraiture, London, 1883.