Сібу бөлімі – Малайзияның Саравак штатындағы әкімшілік бөлімше. Жер аумағы 8,278.3 км², халқы 257,300. Ібан, қытай, малай, Мелану тайпалары қоныстанған.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Сибу – Малайзияның Саравак штатындағы он екі әкімшілік бөлімінің бірі. Оның жалпы ауданы 8 278,3 шаршы километрді құрайды және Капитал және Мири бөлімдерінен кейін үшінші ірі бөлім болып табылады. Сибу бөлімінің халқы (2000 жылғы халық санағы бойынша) 257 300 адамды құрады. Этностық құрамында ибан, қытай, малай және меланау тайпалары басым. Сибу бөлімі үш ауданнан тұрады: Сибу, Кановит және Селангау. Экономикасы көбінесе кең тропикалық жаңбырлы ормандардан ағаш өндіруге негізделген. Үкімет ағаш экспорттауға қарағанда өңделген ағаш өнімдеріне басымдық берді. Ауыл шаруашылығы салыстырмалы түрде шағын, негізгі өнімдері – пальма майы және бұрыш. Туризм, әсіресе экожүрек туризм, экономиканың қарқынды дамып келе жатқан саласы болып табылады. Сибу бөліміндегі екі ірі өзен – Ражанг және Иган өзендері.
an administrative division in Sarawak, Malaysia
Sibu Division is one of the twelve administrative divisions of Sarawak, Malaysia. It has a total area of 8,278.3 square kilometres, and is the third largest division after Kapit Division and Miri Division. The population of Sibu Division (year 2000 census) was 257,300. Ethnically, the population was mostly Iban, Chinese, Malay, and Melanau. Sibu Division consists of three districts: Sibu, Kanowit, and Selangau. The economy is largely based on timber extraction from the extensive tropical rainforest. Processed wood products, rather than log export has been given priority by the government. Agriculture is relatively minor, with oil palm and pepper the main products. Tourism, particularly ecotourism, is a growing component of the economy. The two major rivers in the Sibu Division are the Rajang River and the Igan River.
Ерте тарих
1873 жылдың 1 маусымына дейін Сибу Режаң өзенінің арғы жағындағы ирек Танжуң Малинг атымен «Малинг» деп аталып келді. Малинг – бірнеше шағын, қарапайым дүкендері бар кішкентай ауыл. Дүкендердің шатырлары атаптан, қабырғалары мен едендері ағаштан жасалған. Халықтың басым бөлігі малайлар, ал қытайлар азшылықты құрады. 1841 жылы «Саравак» (қазіргі Кучинг – Саравак астанасы) «Ақ Раджа» Джеймс Бруктың билігінде болды. 1873 жылдың 1 маусымында үшінші бөлім құрылды және бұл бөлімге жергілікті рамбутан аты берілді, себебі бөлімде көптеген рамбутан өсіп, олар ибан тілінде «Буа Сибау» деп аталады. 1901 жылы Вонг Най Сионг Қытайдан Сибуға алғашқы фучоулықтардың тобын әкеліп, Сибудың құнарлы жерлерін өңдеуге ашты, бұл Сибуды кең ауқымда дамытуға алып келді. Сондықтан, бұл Сибу тарихындағы маңызды оқиға немесе кезең болды. Вонг Най Сионг 1899 жылдың қыркүйек айында Сингапурге келді. Одан кейін ол Батыс Малайзияға, Суматраға және Голландтік Шығыс Индияға сапарлады. Алты ай бойы ол осы аймақтарды зерттеді, бірақ Қытайдан келген халқының көшіп келуі мен қоныстануы үшін қолайлы жер таба алмады. 1900 жылдың сәуірінде Вонг Саравакқа келді және саравак раджасынан қытай иммигранттары үшін қолайлы жер іздеуге рұхсат алды. Вонг Режаң өзенінің төменгі және жоғарғы ағысын зерттеді. Көп ұзамай ол Режаң дельтасының өте құнарлы және егіншілікке өте қолайлы екенін анықтады. Ол осы жерді өңдеуге арналған жер ретінде таңдауға шешім қабылдады. Осы шешіммен Вонг Саравақтың екінші раджасы Чарльз Брукпен жерді өңдеу мәселесін талқылау үшін кездесті. Раджалар тұсында Саравакта халық тым аз, ал дамытылмаған жер көп болды. Вонгтың жоспары уақтылы болды және оны жоғары бағалады. Вонг сэр Чарльз Брукке барып, Сибуды өңдеу үшін көптеген фучоулықтарды әкелу жоспарын түсіндіргенде, раджа бірден келісті. Екі тарап келісімге қол қойды. Қытай иммигранттары үш топқа бөлініп келді. Бірінші топта 72 адам, екінші топта 535 адам, үшінші топта 511 адам болды, барлығы 1118 адамды құрады. Олардың 130-ы әйелдері мен отбасыларымен бірге келді, ал қалғаны жалғызбасты болды. Сибуда жұмыс істегеннен кейін, көшіп келгендердің көбісі осы жерде қоныстануды жөн көрді және Сибуды өз үйлері деп санады. Олар Сибуда жарқын болашаққа үміттене отырып, қоныстанғандарына қуанды.
Before 1 June 1873, Sibu was known as "Maling", named after the winding portion, Tanjung Maling, on the other side of Rejang River. Maling was a small village with a few small and simple shop houses consisted of atap roof and wooden walls and floors. Main population was Malay and Chinese was minority. In 1841 "Sarawak" (the present Kuching Sarawak capital) was ruled by 'White Rajah', James Brooke. On 1 June 1873, the third division was created and the division was named after the native Rambutan because the division had a lot of native Rambutan known as "Buah Sibau" in Iban language. In 1901 Wong Nai Siong led the first batch of Foochows from China to Sibu to open up the fertile lands of Sibu for cultivation, a massive opening up of Sibu. Therefore, it was a landmark year or a milestone in the history of the development of Sibu. Wong Nai Siong came to Singapore in September 1899. From there, he proceeded to West Malaysia, Sumatra and the Dutch East Indies. For six months he explored the places but failed to find a suitable place for the immigration and settlement of his folks in China. In April 1900, Wong came to Sarawak and got the approval of the Sarawak Rajah to look for a suitable site for Chinese immigrants. Wong explored the lower valley and upper reaches of the Rejang River. He soon discovered that the Rejang Delta was very fertile and particularly suitable for cultivation. He decided to choose the area for opening up for cultivation. With that decision, Wong went to see the second Rajah of Sarawak, Rajah Charles Brooke, for discussions regarding the matter of opening up of land for cultivation. In those days of the Rajahs, Sarawak was sparsely populated with vast land yet to be developed, Wong's plan was timely and very much appreciated. When Wong went to see Sir Charles Brooke and explained to him his plan to lead large groups of Foochows to open up Sibu for cultivation, the Rajah immediately agreed. Both parties signed an agreement. The Chinese immigrants came in three batches. The first batch consisted of 72 people, the second batch 535, and the third batch 511, totalling 1118 people. Of the total, 130 brought their spouses and families, while the others were bachelors. After working in Sibu, nearly all the immigrants chose to settle down and made Sibu their new home. They were happy to settle down for a brighter future in Sibu.