Сирек кездесетін Avstraliya құсы – қырық дақты пардалот (Pardalotus quadragintus). Тасман және Мария аралында ғана кездеседі. Сипаттамасы, түсі, және ерекшеліктері.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Құс түрлері
Species of bird
Қырық дақты пардалот (Pardalotus quadragintus) – Австралиядағы ең сирек кездесетін құстардың бірі және барлық пардалоттардың арасында ең сирегі. Ол негізінен Тасманияның оңтүстік-шығыс бөлігіндегі, Мария және Бруни аралдарындағы бірнеше колонияда ғана табады.
The forty spotted pardalote (Pardalotus quadragintus) is one of Australia's rarest birds and by far the rarest pardalote, being confined to a few colonies in the south east corner of Tasmania, mainly on Maria Island and Bruny Island.
Сипаттама
Шамамен ұзындығы бар, кішкентай, сергекті құс – қырық нүктелі, көп таралған дақты пардалотаға (Pardalotus punctatus) ұқсас, бірақ оның арқасы мен басы күңгірт жасыл қоңыр, ал соңғысының әсем қауырсындарымен салыстырғанда, олардың ареалдары бірдей, және қабақ сызығы жоқ. Құйрық жапырақтары зәйтүн түсті, құйрық асты бөлігі күңгірт сары. Кеудегі қауырсындары ақ, ашық сары реңдермен. Қанаттары қара, ұштары ақ, қанаттарын бүгіп алғанда көптеген (40-қа қарағанда 60-қа жақын) жеке-жеке нүктелер көрінеді. Қауырсында маусымдық өзгеріс байқалмайды; жас құстар ересектерге қарағанда сәл аз түсті.
A small, energetic passerine about long, the forty spot is similar to the much commoner spotted pardalote (Pardalotus punctatus), but has a dull greenish brown back and head, compared to the more colourful plumage of the latter, with which it shares its range, and there is no brow line. The rump is olive, the under tail dull yellow. The chest is white with light yellow tints. The wings are black with white tips, appearing as many (closer to 60 than 40) discrete dots when the wings are folded. There is no seasonal variation in plumage; juveniles are slightly less colourful than the adults.
Таралуы және мекендейтін ортасы
Қырық дақты пардалота қазіргі уақытта тек Тасманияның оңтүстік-шығысындағы бірнеше оқшауланған колонияларда табылады, ең бастысы Мария аралы мен Бруни аралында. Бұл екі аралда түрдің 99 пайызы қоныстанған; Тасманияның материгінде шашыраңқы бірнеше колония бар, сондай-ақ Флиндерс аралында да қалғандары болуы мүмкін. 2009 жылы Бруни аралында 450, ал Мария аралында 974 жеке құс тіркелді. 2009 жылғы санау бойынша, зерттелген 102 колонияның 54-інде 1486 құс саналды; бұл 1991-1997 жылдар аралығында 121 колонияда саналған 3840 құсқа қарағанда – колониялардың 47 пайызының жоғалуы.
The forty spotted pardalote is as of lc=yes found reliably only in a few isolated colonies on south eastern Tasmania, most notably on Maria Island and Bruny Island. These two islands contain 99% of the species' population; there are a few colonies scattered across mainland Tasmania, and there may be a few left on Flinders Island. In 2009 there were 450 individuals on Bruny Island and 974 on Maria Island. A 2009 survey counted 1,486 birds at 54 of the 102 colonies surveyed; this compares with 3,840 individuals counted in 121 colonies in 1991 to 1997 – a loss of 47% of colonies.
Қорғау
2010-2011 жылдарға дейінгі 17 жыл ішінде жалпы саны 60%-ға дейін азайды. IUCN оны өте тар ареал, жоғары үзілісті таралуы және өте шағын көбею аймағы болғандықтан, құрылына бара жатқан түр ретінде тіркеген. Қауіптерге қой шаруашылығы үшін жерді пайдалану, климат өзгеруіне байланысты жауын-шашынның азаюы; орман өрттері; шулы кеншілер мен жолақты пардалоттар сияқты бәсекелес түрлер; (әкелінген) күлді кұкабуралар сияқты жыртқыштар; және жергілікті паразиттік шыбықша Passeromyia longicornis жатады.
In the 17 years prior to 2010/2011, there had been a decrease of up to 60% in overall population. It is listed by the IUCN as endangered, because of its very small range, its highly fragmented distribution and its very small breeding area. Threats include land clearing for sheep farming, low rainfall linked to climate change; bushfires; competitors such as noisy miners and striated pardalotes; predators such as the (introduced) laughing kookaburras; and the native parasitic fly Passeromyia longicornis.
Мінез-құлық
Қырық нүкте жұптап тіршілік етеді және көбейту маусымында аумақтық болады, бірақ қыс айларында шағын топтарға бірігуі мүмкін. Олар жәндіктерді аулайды және ағаш басындағы кішкентай жәндіктерді жүйелі түрде іздейді. Ағаш қуыстарында, кейде жердегі қуыстарда ұялайды.
Forty spots form pairs and are territorial during the breeding season, but may form small flocks during the winter. They are insect hunters and forage methodically for small insects in the canopy. They nest in tree hollows and occasionally in ground burrows.