Миға қатысты мақала: стриа терминалис – мидың таламусы бойындағы талшықтар жолы. Амигдаладан гипоталамусқа сигналдар жібереді, эмоциялар мен стресске байланысты.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Таламус бойымен созылатын талшықтар тобы.
Band of fibres along the thalamus
Stria terminalis (немесе терминалды жолақ) – таламустың қарыншалық бетінің бүйірлік жиегі бойымен өтетін талшықтардан тұратын ми құрылымы. Амигдаланың маңызды шығу жолы болып табылатын stria terminalis, оның орталық-медиалдық бөлімінен гипоталамустың медиалдық-төменгі ядросына дейін созылады.
The stria terminalis (or terminal stria) is a structure in the brain consisting of a band of fibers running along the lateral margin of the ventricular surface of the thalamus. Serving as a major output pathway of the amygdala, the stria terminalis runs from its centromedial division to the ventromedial nucleus of the hypothalamus.
Анатомия
Stria terminalis жоғарғы таламостриаттық тамырды жабады, ми қарыншаларының жалпы диссекциясы кезінде жоғарыдан қарағанда таламус пен каудатты ядро арасындағы шекараны көрсетеді. Stria terminalis қарыншааралық тесіктер аймағынан басталып, бүйірлік қарыншаның уақытша мүйізіне дейін созылады, миндаль тәрізді денеден септалдық ядроларға, гипоталамусқа және таламус аймақтарына талшықтарды жеткізеді. Сондай-ақ, ол осы аймақтардан миндаль тәрізді денеге қайта оралатын талшықтарды да тасымалдайды.
The stria terminalis covers the superior thalamostriate vein, marking a line of separation between the thalamus and the caudate nucleus as seen upon gross dissection of the ventricles of the brain, viewed from the superior aspect. The stria terminalis extends from the region of the interventricular foramina to the temporal horn of the lateral ventricle, carrying fibers from the amygdala to the septal nuclei, hypothalamic, and thalamic areas of the brain. It also carries fibers projecting from these areas back to the amygdala.
Stria terminalis (BNST) төсек ядросы
Stria terminalis төсек ядросының белсенділігі қауіп-қатерді бақылауға жауап ретінде алаңдаушылықпен байланысты. Ол гипоталамус-гипофиз-бүйрекүсті без осі ішінде релелік орталық ретінде әрекет етеді және жедел стресске жауап ретінде оның қызметін реттейді деп саналады. Дегенмен, стресске реакция уақытқа байланысты және BNST контексттік қорқынышқа жауап ретінде белсендірілмейді. Яғни, он минуттан кем созылатын кенеттен қорқынышты жағдай BNST-ны іске қоспайды. Сондай-ақ, орбитофронталды қабықтың сигналдары арқылы бейтаныс тұлғаларға жауап ретінде мінез-құлықты тежеуге көмектеседі деп есептеледі. Бұл жолдың екі жақты бұзылуы кеміргіштерде есірткі іздеу мінез-құлқының қайта жандануын азайтады. Бұл ядроның латеральды гипоталамусқа тежегіш талшықтар жіберетіні және кеміргіштерде тамақтануды бақылауға қатысатыны белгілі. Бұл тежегіш жолдың оптогенетикалық жандануы жақсы тоңған тышқандарда қарқынды тамақтану мінез-құлқына әкеледі, ал осы жолдың оптогенетикалық тежелуі тіпті аш жануарларда да тамақ қабылдауды төмендетеді. BNST-дегі опиоидтық сигнал берудің бұзылуы алкогольдің шақыруымен туындаған стресске реакциядағы созылмалы өзгерістерге себеп болады.
The activity of the bed nucleus of the stria terminalis correlates with anxiety in response to threat monitoring. It is thought to act as a relay site within the hypothalamic pituitary adrenal axis and regulate its activity in response to acute stress. However, the stress response is time related and the BNST does not activate for contextual fear. This means that a sudden scary situation that is under ten minutes long, does not activate the BNST. It is also thought to promote behavioral inhibition in response to unfamiliar individuals, by input from the orbitofrontal cortex. Bilateral disruption of this pathway has been shown to attenuate reinstatement of drug seeking behaviour in rodents. This nucleus is known to project inhibitory fibers to the lateral hypothalamus and participate in the control of feeding in rodents. Optogenetic activation of this inhibitory pathway rapidly produced voracious feeding behavior in well fed mice and optogenetic inhibition of this pathway reduces food intake even in starved animals. Derangement of opioid signaling in the BNST appears to mediate chronic alcohol induced changes in stress response.
Жыныстық диморфизм
Stria terminalis (BSTc) төсек ядросының орталық бөлігі жыныстық диморфизмдік қасиетке ие. Орташа есеп бойынша, BSTc ерлерде әйелдерге қарағанда екі есе үлкен және соматостатин нейрондарының саны екі есе көп. Өлгеннен кейін ұзақ мерзімді гормон алмастыру терапиясы (ГАТ) алған алты трансәйел (еркектерден әйелге) үлгісінде BSTc-де әйелге тән клеткалар саны болса, ал транс еркек (әйелдерден еркекке) еркекке тән клеткалар санына ие екені анықталды. Авторлар (Дзян Нинг Чжоу, Фрэнк ПМ Крюйвер, Дик Свааб) гормонға байланысты бұзылыстары бар пациенттерді де зерттеді, бірақ олардың арасында BSTc және бұл бұзылыстар арасында ешқандай байланыс табылған жоқ. Ал емделмеген еркек-әйел транссексуалында әйелге тән клеткалар саны болды. Олар BSTc гендерлік идентитінің нейробиологиялық негізін көрсететін деректер ұсынады және мұндай идентиті туылмас бұрын қалыптасады деген гипотезаны ұсынады. Гормон алмастыру терапиясы гипоталамустың көлеміне әсер ететіні көрсетілген, бірақ бұл зерттеуде гормондық өзгерістерге ұшыраған, транссексуал емес ерлер мен әйелдерді бақылау тобы ретінде пайдалану арқылы осыны анықтауға тырысты. Соматостатинды экспрессиялайтын нейрондар әдетте постсинаптикалық нейронға дендриттік сигналдардың келуін тоқтатады, осылайша байланысты құрылымдар арқылы берілетін сигналдарды тежейді. Сондықтан, ерлерде (соның ішінде трансгендерлерде) кездесетін stria terminalis төсек ядросының үлкендігі ерлердегі қорқыныш реакциясын азайтуы мүмкін, сондай-ақ әйелдерде нақты фобиялардың көбірек кездесуіне және әйелдердің егеуқырлық танымына (мысалы, тышқаннан қорқу) себеп болуы мүмкін. BNST-дегі окситоцин рецепторларының активтілігі егешқұйрықтарда әлеуметтік тану үшін маңызды. Окситоцин рецепторларының антагонистін микроинъекция арқылы алған егешқұйрықтардың әлеуметтік тану көрсеткіштері, плацебо алған егешқұйрықтарға қарағанда төмен болды. BNST-ге окситоциннің микроинъекциясы егешқұйрықтардың әлеуметтік жадын жақсартты, бірақ әйел егешқұйрықтарда емес. Педофилиямен айналысатын еркектерде stria terminalis төсек ядросының көлемі кішірейгені, сондай-ақ оң миндаль тәрізді дене, гипоталамустың көлемі кішірейгені және осыған байланысты құрылымдардағы бұзылыстар байқалды. Авторлар балалық шақтағы BNST және медиалдық миндаль тәрізді денедегі кемшіліктер жыныстық жетілудің тежелуіне әкелуі мүмкін деп болжайды.
The central subdivision of the bed nucleus of the stria terminalis (BSTc) is sexually dimorphic. On average, the BSTc is twice as large in men as in women and contains twice the number of somatostatin neurons. A sample of six post mortem, long term hormone replacement therapy (HRT) treated trans women (male to female) were found to have a female typical number of cells in the BSTc, whereas a trans man (female to male) was found to have a male typical number. The authors (Jiang Ning Zhou, Frank PM Kruijver, Dick Swaab) also examined subjects with hormone related disorders and found no pattern between those disorders and the BSTc while the single untreated male to female transsexual had a female typical number of cells. They concluded that the BSTc provides evidence for a neurobiological basis of gender identity and proposed that such was determined before birth. Hormone replacement therapy has been shown to influence hypothalamic size, even though the study tried to do this by including non transsexual male and female controls which, for a variety of medical reasons, had experienced hormone reversal. Since somatostatin expressing neurons typically block dendritic inputs to the postsynaptic neuron, thus inhibiting signals traveling through associated structures, it is believed that the larger bed nucleus of the stria terminalis found in men (including transgender men) reduce the startle response in men and may be responsible for the higher incidence of specific phobias in women, and a possible source for the stereotype of women being afraid of mice. Oxytocin receptor activity in the BNST is important for social recognition in rats. Both male and female rats that received a microinjection of oxytocin receptor antagonist had lower social recognition scores than rats that received a vehicle injection, and microinjections of oxytocin into the BNST enhanced social memory in male, but not female, rats. Reduction of the size of the bed nucleus of the stria terminalis has been observed in pedophilic male perpetrators, in addition to reductions in the right amygdala, hypothalamus and abnormalities in related structures. The authors propose that childhood deficits in the BNST and medial amygdala may cause inhibition of sexual maturity.