Кіріспе

Ресейлік актер Михаил Семенович Щепкин (Михаи́л Семёнович Ще́пкин, 17 қараша 1788 [О. С. 6 қараша 1788], Красное ауылы, Обоян округі, Курск провинциясы 11 тамыз 1863 [О. С. 23 тамыз 1863]) - XIX ғасырдың ең әйгілі Ресей империясының актері. Ол Реалистік актерлік өнердің "атасы" болып саналады және оның шәкірті Гликерия Федотованың ықпалы арқылы Константин Станиславскийдің (Шчепкин қайтыс болған жылы дүниеге келген) "жүйесінің" дамуына үлкен ықпал етті. Шепкиннің Ресей театрына берген үлесі Дэвид Гарриктің ағылшын театрына берген үлесімен салыстыруға болады. Ол актерлердің екі түрін бөліп көрсетті: 1) ақыл-ой мен ақыл-ойына сүйеніп, кейіпкер болу өнерін дамытқандар; 2) актердің іс жүзінде сезінген сезімдерін "жалынды жан, көктегі ұшқын" негізінде көрсететіндер. Шчепкин соңғы әдістің әсерін бірінші әдіске қарағанда жоғары деп есептеді. Ол француз драматургы және философы Дени Дидроның "Актер парадоксы" (1830 жылы өлімінен кейін жарық көрген) еңбегінде алға қойған қағидаларына қарсы болды, бұл Щепкиннің бағалауын кері бұрды.

Өмір

Шчепкин Ресей империясының Курск губернаторлығында, Г. С. Волкенштейн графтың крепостной отбасында Красное ауылында дүниеге келген. 1821 жылы Шчепкиннің еркіндігін оның құрметті адамдары сатып алуы керек болды. Үш жылдан кейін Мәскеудегі Малый театрына қосылады, ол келесі 40 жыл бойы билік етеді. Ол "Шчепкин үйі" деп аталды. Шчепкин "Уиттен қасірет" (1831) және "Үкімет инспекторы" (1836) фильмдерінде Фамюсовтың рөлін алғаш рет сомдаған. Оның актерлік шеберлігін Александр Пушкин, Николай Гоголь, Александр Герцен және Иван Тургенев өзінің нәзіктігі үшін, нақты нақтылығы мен төмендігіне көп көңіл бөлгендігі үшін жоғары бағалады.

Актерлік философия

Шчепкин актер кейіпкердің терісіне еніп, олардың ойлары мен сезімдерімен сәйкестендіруі керек деп дәлелдеді; өмірді байқау және актердің өз табиғатын білу актердің жұмысының көзі болып табылады. Шчепкиннің "ақыл актері" мен "сезім актері" арасындағы айырмашылығы Константин Станиславский ойлап тапқан "жүйеде" бар актерлік туралы идеялардың қалыптасуына әсер етті.

Отбасы

1812 жылы Щепкин Анапаны қоршау кезінде тұтқынға алынған түрік Елена Дмитриевнаға ("Алюша") үйленді. Олардың бес баласы болды, соның ішінде филолог Дмитрий Михайлович Шепкин [ru]; баспашы және мұғалім Николай Михайлович Шепкин [ru]; заңгер Петр Михайлович; және актрисалар Фёкла (Файна) Михайловна және Александра Михайловна.