Кіріспе

«The Best of George Harrison» — ағылшын музыканты Джордж Харрисонның Apple Records компаниясымен келісімшарты аяқталғаннан кейін 1976 жылы жарық көрген жинақ альбомы. Төрт Битлздің жеке шығармаларының арасында бірегей болып, ол бір жағынан Битлзбен жазылған әндерді, екінші жағынан оның жеке атымен жазылған хиттерін біріктіреді. Әндер таңдауына қатысты пікірлер қарама-қайшылық тудырды, себебі ол 1970-1975 жылдар аралығындағы Харрисонның жеке жетістіктерін бағаламады, осы кезеңде ол өнер және коммерциялық тұрғыдан ең табысты Битлз мүшесі деп есептелді. Музыка сыншылары жинақтың Харрисонның Битлз тобына қосқан үлесін толық көрсетпегенін, оның үнді музыкалық композицияларының жоқ екенін атап өтті. EMI және оның американдық еншілес компаниясы Capitol Records бұл әрекетті есептеп жасады: жинақ Харрисонның Warner компаниясымен таратылатын Dark Horse лейбліндегі тұңғыш альбомы «Thirty Three & ⅓» альбомымен бір айда жарық көрді. АҚШ-та «The Best of George Harrison» альбомы Billboard чартында 31-орынға жетті және 1977 жылдың ақпан айында Америка жазба индустриясы қауымдастығынан алтын сертификат алды. Альбом Ұлыбританияның топ-60 тізіміне енбеді. Бұл Харрисонның үш хитке бағытталған жинақ альбомының біріншісі, одан кейін «Best of Dark Horse 1976–1989» және оның өлімінен кейін шыққан «Let It Roll: Songs by George Harrison» жарық көрді. Альбом 1987 жылы CD форматында шығарылды, онда Capitol компаниясының ішкі дизайны емес, бастапқы британдық басылымның обложкасы қолданылды, ол 1976 жылы көптеген елде пайдаланылған. Бұл жинақ 1987 жылғы шығарылысынан бері қайта жаңартылмады.

Өмірбаян

Рей Коулмен из Melody Maker в декабре 1976 года отметил, что было "в некотором роде иронично", что EMI, заработавшая "миллионы фунтов" на записях The Beatles, выпустила The Best of George Harrison всего через несколько дней после дебютного релиза Джорджа Харрисона на Dark Horse Records, распространяемой Warner Bros., из-за того, что автор Алан Клейсон описывает как его "алчный промедление" с выпуском альбома Concert for Bangladesh. Чтобы заставить Capitol распространять этот концертный альбом по себестоимости и генерировать столь необходимые средства для беженцев из Восточного Пакистана, Харрисон обнародовал эту проблему и поставил лейбл в неловкое положение. 26 января 1976 года истекли все контракты бывших участников The Beatles с EMI/Capitol, и только Пол Маккартни решил снова подписать контракт с Capitol. Теперь обе звукозаписывающие компании могли свободно лицензировать релизы, содержащие песни из каталога группы и сольные работы отдельных участников (за исключением Маккартни), без необходимости одобрения артистов. После переиздания EMI всего каталога синглов The Beatles в Великобритании в феврале того же года, первым проектом Capitol в рамках новой договоренности стал выпуск двойного альбома-сборника Rock 'n' Roll Music вместе с сопровождающими синглами. Джон Леннон и Ринго Старр выразили недовольство порядком треков в сборнике, возвратом к ставке роялти до 1967 года для группы и тем, что Старр назвал "craphouse" упаковкой Capitol. После того, как звукозаписывающая компания пообещала "самую масштабную рекламную кампанию в истории музыкального бизнеса", поскольку Леннон и Старр формально оставались артистами Apple, каждый из них внес свой вклад в содержание и упаковку своих сольных сборников, и Леннон, в частности, активно продвигал свой альбом. Shaved Fish и Blast from Your Past имели умеренный успех в Америке, но их продажи не оправдали ожиданий звукозаписывающей компании. Что касается Харрисона, то после международного успеха его тройного альбома All Things Must Pass в 1970–71 годах были длительные задержки между релизами, сначала из-за его приверженности гуманитарному проекту помощи Бангладеш, а затем из-за его продюсерской работы для артистов Dark Horse Records Splinter и Рави Шанкара. Осенью 1975 года Харрисон выпустил свой последний студийный альбом для Apple, Extra Texture (Read All About It). В результате, когда Capitol приступила к подготовке сборника его сольных работ в следующем году, примеры этого возросшего интереса включали все более щедрые предложения конкурирующих промоутеров Билла Сарджента и Сида Бернштейна о проведении одноразового концерта воссоединения The Beatles; музыкальный документальный фильм 20th Century Fox All This and World War II, для которого, как и для театральной постановки 1974 года John, Paul, George, Ringo и Bert, Харрисон отказался разрешать использование каких-либо своих песен; и Стив Харли & Cockney Rebel, занявшие первое место в Великобритании с кавер-версией композиции Харрисона "Here Comes the Sun". Запланированный сборник лучших хитов Харрисона превратился в эксперимент Capitol, в котором треки The Beatles смешивались с сольными хитами на одном альбоме. Харрисон немедленно отказался от этого предприятия, поскольку он был наименее привязан к наследию группы из всех бывших участников The Beatles.

Әндерді таңдау

LP-нің бір жағын толтыру үшін Capitol компаниясы 1965 және 1970 жылдар аралығында The Beatles шығарған Харрисонның жазған әндерін таңдады. Бұл музыкалық жанр Харрисон Рави Шанкармен ұзақ уақыт бойы байланыста болғандықтан, әртүрлі авторлар және Шанкардың өзі Харрисонды Батыс халық музыкасына енгізген деп есептейді. Осылайша, Маккартни Харрисонның "белгілі" үнді композициялары "Сенсіз, сенсіз" және "Ішкі жарық" деп атаған "Таксмен" алты ай ішінде екінші альбомын шығарды (Rock 'n' Roll Music-те шығарылды). "While My Guitar Gently Weeps", "Here Comes the Sun" және "Something" де таңдалған жолдардың қатарында болды, тіпті олар 1973 жылы Битлз жинағында 1967-1970 жылы пайда болған болса да. Екінші жағы Харрисонның ең үлкен соло хиттерінен құралған: "My Sweet Lord" және "What Is Life" All Things Must Pass (1970), "Give Me Love (Give Me Peace on Earth) " материалды әлемде өмір сүру (1973), атау трек Dark Horse (1974), және "Сіз" Extra Texture (1975). Олар менің әндерімді, яғни Битлз әндерін, алып кетті, ал олар мен туралы басқа да жақсы әндер шығарса болар еді. Сололық әндер. Мен олардың неге олай жасамағанын түсінбеймін. Олар Рингоның "Өткеннен шыққан жарылыс" және Джонның "Бейленген балық" атты әндерімен солай істеді. Капитолийдің Гаррисонның сәтті сололық жылдарын алты альбомдық трекке қысқартуының бір себебі - Леннон мен Старрдың жинақтамаларының "жағымсыз" коммерциялық тағдыры, автор Николас Шаффнер 1977 жылы жазды. Ал Material World-тен "Don't Let Me Wait Too Long" - "бірден бір No 1", биограф Саймон Ленгтің пікірінше - екінші синглдің жоспарланған саны мүлдем тоқтатылды. Сонымен қатар, авторлар Чип Мадингер мен Марк Истердің айтуынша, "All Things Must Pass" кітабынан "Awaiting on You All" әнінде католик шіркеуіне қатысты ықтимал қорлаушылық бұл әнді "басқаша болуы мүмкін хит-сингл болудан" сақтады. Үлкен хиттер талабы Битлздің таңдамаларына қолданылмады, олардың тек біреуі "Something" синглдің A жағы ретінде шығарылды. Харрисон Капитолийдің оның ұсынысы бойынша трек-лист пен жинақтың баламалы атауын елемегенін мәлімдеді. Джордж Харрисонның ең жақсысы автор Роберт Родригестің пікірінше, "Бұл өкінішті емес пе?" - "My Sweet Lord" және Канадада өзінің бірінші орындағы хит "Динг Донг, Динг Донг" - "Динг Донг, Динг Донг" - "Диң емес пе?" - "Бұл өкінішті емес пе?" - "My Sweet Lord" - "Диң емес пе?" - "Динг Донг, Динг Донг" - "Динг Донг, Динг Донг" - "Динг Донг, Динг Донг" - "Динг Донг, Динг Донг", бірақ Еуропада ондыққа жетті. Салыстырмалы түрде, Shaved Fish-те "Happy Xmas (War Is Over)", "Mother" және "Woman Is the Nigger of the World" синглдері бар, олар АҚШ-тың Billboard Hot 100 хит-парадында сәйкесінше: ешқандай жарнамаға кірмеді; 43-орынды иеленді; және 57-орынға жетті. Blast from Your Past альбомына альбом емес B-сайты "Early 1970" қосылды, сондай-ақ "I'm the Greatest" (альбомдағы трек ешқашан сингл ретінде шығарылмаған) және "Beaucoups of Blues" қосылды, ол АҚШ-та 87-орында болды. Осы шарттарда Харрисонның 1971 жылы танымал "Apple Scruffs" "Ding Dong" B-жақтары болды, ол Billboard-те 36-орынды иеленді; және "All Things Must Pass", "Beware of Darkness" және "Living in the Material World" сияқты жоғары бағаланған альбом тректері. Комментаторлар сонымен қатар Старрдың альбомының қысқалығына тоқталды, оның ұзақтығы 30 минут, ал Capitol Гаррисонның жинағы үшін 45 минутқа жету қажеттігін сезінді. Родригес бұл жеңді "әдемі емес" деп сипаттап, Харрисонның ескірген, "айтарлықтай қарапайым" бейнесі қолданылғанын атап өтті. Үшінші беткі мұқаба нұсқасы 1980 жылдары MFP-дің бюджет қайта шығарылымымен бірге пайда болды, ол Харрисонның 1968 жылғы White Album портреті.

Шығару

Capitol Records 8 қарашада Америкада, ал Ұлыбританияда EMI Parlophone лейблінде PAS 10011 нөмірімен «The Best of George Harrison» альбомын шығарды. Сонымен қатар, EMI 1967 жылы Capitol арқылы шыққан The Beatles-тің «Magical Mystery Tour» альбомын 1976 жылғы желтоқсанда шығарды, бұл альбом бұрыннан-ақ Ұлыбританияда танымал импорттық тауар болып келген еді. NME газетінде қараша айында жазған Боб Воффинден «Thirty Three & ⅓» сатылымы «Джордж Харрисонның ең жақсылары» альбомының дерлік бір уақытта шығуынан («әсіресе келесі аптада») кері әсер көретініне сенімді болды. Автор Питер Доггеттің сөзіне сәйкес, Capitol/EMI-дің мұндай сақтықпен жасалған кестесі Харрисонның Apple компаниясы мен оның бұрынғы менеджері Аллен Клейн арасындағы сот ісі кезінде жазба компанияларына «қатаң қарсыласы болып қалатынын» көрсетті. АҚШ-та Харрисон «Thirty Three & ⅓» альбомын белсенді түрде жарнамалап, жылдар бойы алған ең жақсы сын-пікірлерін алған кезде, жинақ Billboard Top LPs & Tape тізімінде 31-орынға ие болды. 1977 жылғы 15 ақпанда ол Америка жазба индустриясы қауымдастығы (RIAA) тарапынан 500 000-нан астам дана сатылғаны үшін алтын сертификат алды. 1977 жылдың соңына қарай ол бұрынғы Beatles-тің үш жинақ альбомының ішінде RIAA-дан алтын сертификат алған жалғыз альбом болды. «My Sweet Lord» әні («What Is Life» әнімен бірге) 1976 жылғы 24 желтоқсанда қайтадан сингл ретінде шығарылды.

Харрисонның өліміне байланысты CD шығару және сұраныс

All Things Must Pass сияқты, The Best of George Harrison 1987 жылы компакт-дискке шығарылған Харрисонның алғашқы альбомдарының бірі болды. Мадингер мен Истердің айтуынша, CD-нің британдық нұсқасы АҚШ нұсқасынан дыбыстық сапасы жағынан артық болды, себебі американдық нарыққа арналған ремастерлерде No Noise өңдеуі қолданылды. 2001 жылдың қарашасында Харрисонның қайтысынан кейін – және оның дискографиясынан тек жақында шыққан All Things Must Pass: 30th Anniversary Edition жинағынан басқа көптеген туындылары қолжетімді болмағандықтан – бұл жинақ әртістің жанкүйерлері үшін аса ізделіске түсті. Америкада ол 2001 жылдың 29 желтоқсанында Billboard Top Pop Catalog тізімінде 9-орынға, ал журналдың Top Internet Albums тізімінде 15-орынға көтерілді. Сонымен қатар, ол 2002 жылдың қаңтарында Ұлыбританияның альбомдар тізімінде 100-орынға енді. 2009 жылы шыққан Let It Roll: Songs by George Harrison жинағы мен 2005 жылы қайта шығарылған Concert for Bangladesh концерттік альбомына қарамастан, The Best of George Harrison 2014 жылға дейін поп-музыканың алғашқы қайырымдылық синглы "Bangla Desh" енген жалғыз CD болып қала берді. Сол жылдың қыркүйек айында ән Living in the Material World альбомының Apple Years 1968–75 қайта шығарылымында бонус трек ретінде жарияланды.

Қазіргі заманғы шолулар

"The Best of George Harrison" тек жарнамалық тәсіл болды, бірақ 1976 жылы хиттер жинақтары нарыққа көптеп түсті. Шындығында, Пол Маккартни қазіргі таңдағы жалғыз соло-Beatle, оның мұндай альбомы жоқ. Мұның себебі – ол әлі де Capitol компаниясымен келісімшартта, сондықтан олардың не шығаратынын, не шығармағанын өзі бақылайды. Melody Maker журналында, Wings over America (McCartney-дің Beatles дәуірінен бес әнінің тікелей орындалуы бар) туралы ара-жібір рецензиясының бір бетінде Рей Коулман оң пікір білдірді: "[Харрисон] – әрқашан шығармашылық музыкалық ортамен байланыста болатын ерекше артист; бұл жақсы альбом, барлық жазбалары толық емес Харрисон жанкүйерлері үшін қажетті".

Swank журналында Майкл Гросс Capitol Records-тің "шебер жарнамалық тәсілін" мойындады, бірақ музыканы жоғары бағалады, ал "Bangla Desh" әнінің альбомда алғаш рет қолжетімді болуын – "соңғы сыйлық" деп атады. The Washington Post газетінің Ларри Рохтер "Барлық менің Рождествоға тілейтінім – 11578 нөмірі жоқ" деген тақырыптағы (Capitol каталогының нөміріне сілтеме) рецензиясында жинақты "шын қуаныш" деп сипаттады. Альбом көбінесе жақсы қабылданып, бірақ мазмұны жанкүйерлердің сынына ұшырады, олар бұл жинақтың Харрисонның жеке мансабының маңыздылығын азайтады деп ойлады. 1981 жылы жарық көрген "Christgau's Record Guide: Rock Albums of the Seventies" кітабында Роберт Кристагау Beatles әндерінен құралған "әсерлі" бірінші жақтың Харрисонның "дауысының бірте-бірте әлсіздігін көрсеткенін" айтты және солото жағын "көңіл көншітпейтін" деп бағалады.