Кіріспе

Христиандық одақ

Оксфорд колледждер аралық христиандық одақ, көбінесе OICCU (OYkew) деп аталады, әлемдегі екінші ең көне университеттік христиандық одақ және Оксфорд университетінің ең белгілі студенттік христиан ұйымы. Ол 1879 жылы құрылған. Оксфорд қозғалысының және кейін Оксфорд топтарының (балама христиандық қозғалыстар) күшіне байланысты, Оксфордтағы евангелистік христиандар Кембриджге қарағанда әртүрлі ортаға жиі тап болды, ал OICCU Кембридждегі әріптесі – Кембридж колледждер аралық христиандық одағының (CICCU) бағытын ұстанды. OICCU аспиранттарды және студенттерді қабылдайды, бірақ аспиранттар тек қана қосымша мүшелікке ие, ал олардың қажеттіліктерін Оксфорд аспиранттар христиан форумы жақсырақ қанағаттандыра алады.

Жергілікті шіркеумен қарым-қатынасы

Жергілікті шіркеу – Киелі кітаптағы принцип, және OICCU оны христиан өмірінде алмастыруға тырыспайды: OICCU өзінің барлық мүшелерін жергілікті шіркеудің құрамына кіруге және сенушілер отбасына үлес қосуға шақырады. OICCU студенттер ұйымдастырған ұйым ретінде, мүшелерінің пікірінше, студенттерге қажетті ерекше шараларды ұйымдастыруға мүмкіндік алады. OICCU сондай-ақ колледж қауымдастықтарында шіркеулерге мүмкін емес әсерлі болу мүмкіндігіне ие. OICCU түрлі конфессияларды біріктіреді, сондықтан оның сенім жарияланымы христиандар арасындағы екіншілік мәселелер емес, оның мүшелерінің ізгі хабардың негізгі деп санайтын тұстарын көрсетеді.

Іс-әрекет және ұйымдастыру

Жеке евангелизм – OICCU қызметінің кілті, оның мүшелері христиан емес адамдармен жақын қарым-қатынасқа түсіп, оларға Христиан діні туралы айтуға тырысады. Колледж тобы OICCU-ға әр колледж қауымдастығына бағытталған евангелизмдік шаралар ұйымдастыруға мүмкіндік береді. Университеттің дерлік барлық колледждерінде колледждік христиандық одақ тобы бар. «Тост жазу» – колледждер арасында танымал шара. Колледждік құрылым студенттерге сенушілердің кішкентай тобымен рухани байланыс жасауға көмектеседі, бұл колледждің қалған бөлігіне үгіт-насихат жұмыстарын жүргізуге ықпал етеді. OICCU-дың пікірінше, христиан емес адамдар Христиандық одақтың мүшелерінің отбасы сияқты бір-бірін қолдап, араласатынын көргенде, оларға үгіт-насихат жасау оңайырақ болады. Орталық жиналыстар OICCU мүшелеріне Оксфордта Христиан дінін таратуға ниет білдірген көптеген адамдар бар екенін көріп, күш-қуат алуға мүмкіндік береді. OICCU-да спикерлер, музыка және Оксфордта және одан тыс жерлерде Құдайдың істері туралы білуге мүмкіндік бар. Дүйсенбі күнгі таңғы дұға: OICCU мүшелері Құдайдың көмегі болмаса, барлық әрекеттері бекер болады деп сеніп, үнемі бірге дұға етеді. Орталық шаралар жеке евангелизмді қолдау үшін құрал ретінде қызмет етеді; OICCU апта сайын «Жұма күнгі түскі аспаздық лекциялар» және «Кэрол қызметтері» сияқты ірі шаралар ұйымдастырады. Шаралар аптасы: 1940 жылдан бері OICCU евангелистік шаралар аптасын өткізіп келеді, оған апологетикалық лекциялар мен Ізгі хабардың негізгі мәні кіреді. Қазір бұл жыл сайын өткізіледі, ал әр үш жыл сайын үлкен евангелистік шаралар сериясы ұйымдастырылады. Тұрғын үйлер: OICCU мүшелері үшін жыл сайын бірнеше тұрғын үйлер ұйымдастырады, әсіресе 2016 жылдың қыркүйегінде алғаш рет өткізілген «Freshaway» шарасы, жаңа студенттерге («freshers») университетте христиандық достар табуға көмектесуді мақсат етеді, сонымен қатар христиандарды евангелизмге оқыту және дайындау үшін семинарлар мен лекциялар өткізіледі. «Іздеу» шарасы христиандар мен христиан емес адамдар арасында түрлі тақырыптар бойынша ашық пікір алмасуға және христиандарға өз сенімдерін достарымен бөлісуге мүмкіндік береді. Бұл шара әдетте жергілікті Оксфорд кафелерінде өтеді.

Сенімі мен мүшелігі

OICCU UCCF (Universities and Colleges Christian Fellowship) ұйымының діни негізін қабылдайды, ол OICCU-мен байланысты евангелистік христиан ұйымы. Бұл діни негіз евангелистер христиан дінінің библиялық алғышарттары деп санайтын қағидаларды қамтиды. UCCF өз кезегінде Халықаралық евангелистік студенттер қауымдастығымен (IFES) байланыста.

Қор

ОИККУ екі жыл бұрын құрылған Кембридж колледждер аралық христиан одағынан (CICCU) үлгі алды, бірақ кейіннен 1867 жылы Брасеноз колледжінде құрылған Күнделікті дұға жиыны қосылды. Уиклиф залы сияқты (1877 жылы), ол университет бұрынғы ресми протестанттық ұстанымынан бас тартуына жауап ретінде қарастырылуы мүмкін. Бастапқы мүшелерінің арасында кейін Ливерпуль епископы болған және Санкт-Петер колледжін құрған Фрэнсис Чавассе болды.

SCM-мен қарым-қатынастар

OICCU Студенттік христиан қозғалысының негізін қалаушы мүшесі болды және оның доктринасын либерализациялаудағы бастамасын ұстанды. 1914 жылы OICCU, университетпен бірге, қызметін тоқтатты. Бірінші дүниежүзілік соғыстан кейін Оксфорд SCM сол атпен қайта құрылды, бірақ OICCU-ның бастапқы доктриналық ұстанымын сақтағандар жеке Оксфорд университетінің Киелі кітап одағын құрды. 1925 жылы екеуі бірігуге келісіп, ОУБУ Оксфордтағы Студенттік христиан қозғалысының құлшылық одағына айналды. Бірақ, бірігу сәтті болмады және 1927 жылғы Майклмас айында Devotional Union комитеті бөлінуге дауыс берді. SCM оларға ескі (1879) атауды пайдалануға рұқсат берді, осылайша OICCU жаңадан құрылды және 1928 жылы жаңа Университеттер аралық евангелистік одақтардың (қазіргі UCCF) доктриналық негізін қабылдады. Осы кезеңнің көп бөлігінде OICCU кейіннен Сент-Питер колледжіне енген ғимараттарды пайдаланды. Алайда, 1933 жылдан кейін Нортгейт залын (Сент-Майкл көшесіндегі Оксфорд Юнионның қарамағысында) пайдаланды.

Оксфорд топтары

1920-1930 жылдары америкалық уағыздаушы Франк Н. Д. Букман Оксфордта көптеген жақтастар жинады. Ол кіші топтарды (Букман басшылықты тағайындаған) пайдалануға баса мән берді, онда күнәлар ашық мойындалып, тәубе етілді. Бұл қозғалыс христиандарды Киелі Рух тікелей жетелеуі керек деп үйретті. Бұл кіші топтар «Оксфорд тобы» деп, кейін «Моральдық қаруландыру» деп аталды. «Алкоголиктер анонимділері» кіші топтарға және жеке сенімге назар аударды. Букман тікелей OICCU қауымдастығына үндеді, ал Джулиан Торнтон Дюсбери (OICCU-ның басты университет оқытушыларының бірі) белгілі Букманның жақтасы болды. Дегенмен, OICCU студенттік басшылығы Букманнан алшақтады.

1940-жылдар: Проблемалар және Пакер

Халықаралық евангелистік студенттер қауымдастығы, OICCU-ның бүкіл әлемдік ұйымы, 1930 жылдардың соңында Оксфордта өткен конференцияда жоспарланған. Екінші дүниежүзілік соғыс осы жоспарларды кейінге шегеруге мәжбүр етті. Оксфордтағы студенттердің санының күрт азаюы OICCU-ның жұмысына кедергі келтірді; бір медицина студенті әдеттегі бір жылдық мерзімнен әлдеқайда ұзақ президенттік қызмет атқаруға тура келді. Дегенмен, Одақ соғыс жылдарында күнделікті дұға жиналыстарын (оқу кезеңінде) өткізіп тұрды. Содан кейін, Одақтың осындай жағдайлардағы тұрақтылығын қамтамасыз ету үшін бұрынғы көрнекті мүшелерден тұратын тұрақты комитет құрылды және 1948 жылы олар Нортгейт залының қорғаншылары болды. Тұрақты комитет доктриналық негізге қатысты белгілі бір резервтік құқықтарға ие, бірақ олар ешқашан қолданылмаған. Көбірек қуантарлығы, белгілі евангелистік теолог Дж.И. Пакер 1940 жылдары, университеттегі алғашқы аптасында OICCU жиналысында евангелистік христиандыққа келді. Ол студент кезінде Басқару комитетіне қатысуға доктриналық тұрғыдан жеткілікті делінген жоқ. Алайда, ол кітапханашы болып тағайындалды және OICCU-ның басылымнан тыс қалған пуритандық кітаптарына ерекше қызығушылық танытты. Келесі он жылда Пакер, Мартин Ллойд Джонспен бірге, британдық пасторлар арасында пуритандық зерттеулерді жаңғыртуға жетекшілік етті. Ол 2004 жылы Оксфордқа 125 жылдық мерекелік шараларға арналған құрметті қонақ ретінде оралды.

Соғыстан кейінгі кезең

1950 жылдары ОИККУ сандық тұрғыдан ең қуатты кезеңін басынан өткерді, ал СКМ марксизмке қарай бет бұрғандықтары байқалды. Сол кездегі басшы тұлғалардың бірі Майкл Грин (1952 жылы президент) болды, ол 1960 жылдан бері Англия шіркеуінде және кейіннен Англикан қауымындағы жетекші евангелист ретінде танылды. Грин Харизматикалық қозғалысты, соның ішінде ОИККУ ішінде насихаттауға ерекше мән берді. Сәл кейінгі буын өкілі Том Райт 1970-1971 жылдары ОИККУ президенті болды және сол жылғы атқару комитетінің басқа мүшелерімен бірге өзінің алғашқы кітабын жариялады. Кітапта консервативті кальвинистік доктриналық ұстанымды қолдады, бірақ ол бұл ұстанымын кейіннен өзгертті. Соғыстан кейінгі жылдардың ерекшелігі – әрбір студентке Ілгі хабарды түсіндіруге тырысатын үш жылдық миссиялар дәстүрі болды. Бұл миссиялардың тарихы 1882 жылы Дуайт Муди мен Айра Д. Санкидің келуіне дейін жетеді, бірақ қазіргі үлгі Ллойд Джонс басқарған 1940 жылғы миссиядан бастау алды. Кейінгі негізгі спикерлер: Майкл Грин, Дик Лукас (Сент-Хеленс Бишопсгейт шіркеуінің ұзақ жылғы пасторы), Джон Стотт; Стотттың сөздерінің бірі кейіннен «Негізгі Христиандық» деген атпен жарияланды, сондай-ақ Тим Келлер. ОИККУ мүшелігі ғасырдың ортасынан бері азайды және қазір әдетте жүзден аспайды, бірақ қатысу үшін ресми мүшелік міндетті емес, ал 2006 жылдың наурызынан бастап Facebook-тағы ОИККУ тобының мүшелері ресми мүшелер санын басып өтті. Нортгейт залының жалға алу шарты 1980 жылдары тоқтатылды, ал Одақ өзінің алғашқы жылдарындағы көшпенді тіршілік салтына оралды, қаланың әртүрлі шіркеулері мен қоғамдық ғимараттарында жиналады. Оның мұрағаттары қазір Бодлей кітапханасында сақталады және ол Сент-Эбб шіркеуіндегі және Нью-Роуд баптистік шіркеуіндегі шағын қойманы пайдаланады.