Кіріспе

Шалбар терісі - шалбар терісі, тарихи түрде жылқының немесе онгердің арқасынан немесе акуладан немесе раядан алынған.

Этимология

Бұл сөз французша chagrin сөзінен шыққан және итальянша zigrino және венециялық sagrin сөздеріне қатысты, түрікше sağrı / çağrı 'аттың сүйегі' немесе осы бөліктің дайындалған терісі. Оның қаттылығы француз тілінде уайым, ренжіту, ұятқа қалдыру немесе ренжіту деген мағынаны білдіреді.

Дайындау және қолдану

Шагриннің ерекше қатты және түйіршікті беті бар, кейде кітаптарды, қалталарды және кішкентай қоршауларды байлау үшін сәнді былғары ретінде қолданылады, сондай-ақ оның қылыш пен пышақтардың тұтқалары мен қалпақтарында пайдалы қолданылуы, онда тайғақ болғаны қолайсыз. Азияда жапондық тачи, катана және вакизаши семсерлерінің тұтқалары әрдайым боялмаған шикі терінің шагринмен қапталған, ал Қытайда шагрин, оның қолданылуы біздің заманымыздың 2-ші ғасырына жатады, дәстүрлі түрде Цинь әулетінің композиттік садақтарында қолданылған. Әдетте құлақтар мен тұтқаның үстіндегі және астындағы кеңістіктер жылтыратылған шагринмен (оның ішінде кальцийленген папиллярлар бірдей биіктікке дейін қысқарып, біркелкі бетті құрайды), кейде әр түрлі түсті шагриннің инкрустациясымен жабылған. Шагрин - 19 ғасырдағы оқу көзілдіріктерін және Қытайдан келген басқа да ыдыс-аяқ қораптарын жапқан өте кең таралған қаптама. Жылқы терісінің ертедегі түрін жасалма шагринді дәстүрлі түрде өңдеусіз теріге өсімдік тұқымдарын (көбінесе Chenopodium) жұмсақ кезде, терісін матамен жауып, теріге таптап дайындады. Терісі құрғаған соң, тұқымдары шайқалып, терісінің бетін кішкентай тыртықтармен жабады. Бұл шығыс Азиядағы перл-рей терісін еліктеу үшін жасалды ма, әлде бұл әдіс бөлек жасалды ма, бұл туралы дерек көздері анық емес. XVII ғасыр мен XVIII ғасырдың басында "жасыл" деген термин акула терісінен немесе рая балығынан (бәлкім, перлді рая, Hypolophus sephen) жасалған теріге қолданыла бастады. Бұл форманы акула терісі немесе галучат деп те атайды. Мұндай терілер табиғи түрде дөңгелек, тығыз орналасқан, кальцийленген папиллярлармен жабылған, олардың мөлшері негізінен жануардың жасы мен мөлшеріне байланысты. Бұл шашақтар дөңгеленген ақшыл шығыршықтардан тұратын дөңгеленген бетті алу үшін ұнтақталады, олардың арасында бояу (қайтадан, әдетте жасыл өсімдік бояуы) материалды екінші жағынан бояғанда көрінеді. Шагриннің соңғы түрін алғаш рет Еуропада Франция королі Людовик XV сарайда жұмыс істеген Жан Клод Галлушат (1774 ж. Ол француз аристократиясының арасында тез арада сәнге айналды және 18-ші ғасырдың ортасына қарай бүкіл Еуропаға көшіп кетті. "Еуропалықтардың шағалаға деген қызығушылығы оның мөлдір терісінің түстерді сіңіру қабілетімен тығыз байланысты, ал Жапонияда оның ақтығы құндылықтың өлшемі болды". Ғалымдар оның Орталық Азияда танымал болуына, яғни 19 ғасырда көк түстес аяқ киімнің кең таралуына, Қытайдан, бәлкім, 16 ғасырда Сүлеймен Зорлықшыны басқару кезінде, әкелінгені себеп болған деп санайды. Топкапи сарайының коллекциясында шагриннен жасалған үш бұйымды табуға болады. 18 ғасырдан бастап, шейгрин әдетте багаж, дәретхана және басқа қораптар сияқты портативті бұйымдарды жабу үшін пайдаланылады. Қатты және берік көрінетін бітіру оның қатал ұстауға төтеп беру үшін беделін қамтамасыз етеді; кітап мұқабалары, сондай-ақ үлкен жиһаздар ретінде белгілі. Суға төзімділік қасиеттері, мүмкін, көптеген дәретханалық заттар мен оларға байланысты заттар, мысалы, қырқу жиынтығы, тырнақ қораптары және басқа да жеке заттар бар. Терінің тыныш болуы ерлерге өте қолайлы деп саналды. 19-ғасырда бұйымдар өндірілуін жалғастырды, әдетте 18-ғасыр үлгілері әсер етті. 1920-1930 жылдары жасалған бұйымдардың қайта жанданысы болды, нәзік қатты бітіру және дәстүрлі ашық жасыл түсті тон өзін жақсы көрсетеді. Бұл бұйымдардың көбі 18-ғасырдың әсерімен модернисттік стильмен жасалған. Бұл кезеңнен бастап әр түрлі бұйымдар, соның ішінде жиһаздар мен багаждар. 1970 жылдары шагрин қайтадан сәнге айналды, ішінара арт-деко кезеңіне қызығушылықтың қайта жаңғыруымен байланысты. Содан бері көптеген бұйымдар, соның ішінде шағын үстелдер сияқты жиһаздар өндірілді, бұл сәндік нарыққа қызмет көрсететін қолөнершілердің аз санын қамтамасыз етті. Шағаладан және күміспен жасалған шағын сәндік бұйымдар Оңтүстік-Шығыс Азияда танымал болды; олардың көпшілігі Таиландтағы жоғары деңгейдегі дизайн студияларында шығарылады. Тіпті қазір де шолғын өнімдері сәндік жиһаз ретінде, әсіресе сәнді үйлерде, кейде де қолданылады және интерьер дизайнерлері арасында танымал өнім болып табылады. Мысалы, көк түсті фоторамдар, сәндік қораптар және зергерлік бұйымдарды ұстайтын орындықтар. Шагриннің тағы бір танымал қолданылуы - оны кішкентай қажетті заттарды, мысалы, кілттерді, ақшаны және үйге келген кезде әдеттегі "кіші қалтадан" бос нәрселерді ұстауға арналған vide poche (французша "бос қалталар") жасау үші...

Медицина

Медицинада, көкжасыл жапырақ - бұл көкжасыл түсті, көбінесе арқаның төменгі жағында, туберкулез склерозы бар кейбір адамдарда кездесетін дөңес тері сияқты жапырақ.